#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
14/10/2011 12:10
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι Γερμανοί αγαπούν την Ευρώπη, αλλά όχι το Ευρώ



Και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, πολλοί είναι αυτοί που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την αμφιταλαντευόμενη στάση της Γερμανίας απέναντι στην κρίση χρέους.

Υπάρχει όμως μια απλή εξήγηση: Οι Γερμανοί θέλουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά όχι το ευρώ.

Αυτό εξηγεί την αδράνεια της Γερμανίδας καγκελαρίου. Και επίσης εξηγεί το γιατί οι Γερμανοί απέρριψαν το νέο ταμείο διάσωσης δημοσίως, ενώ στη συνέχεια το υπερψήφισαν με μεγάλη πλειοψηφία στο κοινοβούλιό τους.

Η κρίση δεν αποτελεί μόνο πρόκληση, αλλά και μια ιστορική ευκαιρία για τη Γερμανία. Αν η Μέρκελ καταφέρει και πείσει τους συμπατριώτες της να στηρίξουν την προσπάθεια της ΕΕ, τότε η ένωση θα επιβιώσει, και θα ισχυροποιηθεί. Αν όμως τους περάσει μόνο το ζήτημα της επιβίωσης του ευρώ, τότε αυτοί θα οπισθοχωρήσουν, και θα κινδυνέψει ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Οι Γερμανοί ποτέ δεν αγάπησαν το ευρώ, αφού ποτέ δεν το χρειάζονταν. Η χώρα τους διέθετε ισχυρό νόμισμα, που εγγυώνταν χαμηλά επιτόκια και που συμβόλιζε την μεγάλη μεταπολεμική τους οικονομική επιτυχία. Παράλληλα, είχαν αντιληφτεί πως μέσα στην ΕΕ, η κυριαρχία του μάρκου θα δέχονταν αμφισβητήσεις από τα υπόλοιπα μέλη. Η απεμπόληση του νομίσματός τους ήταν το τίμημα που πλήρωσαν για περαιτέρω ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ήταν η  υπόσχεσή τους, ότι η οικονομική τους δύναμη δεν θα μετατρέπονταν σε πολιτική επικυριαρχία. Αυτή τους την δέσμευση την τίμησαν με το παραπάνω, χωρίς να παραπονιούνται, επειδή την είδαν ως το μέσο προς τον  τελικό σκοπό της ειρήνης, της ευημερίας, και της ενωμένης Ευρώπης.

Τότε γιατί διστάζουν σήμερα; Παρά την ισχυρή εικόνα της Γερμανίας προς τα έξω, στο εσωτερικό επικρατεί ανασφάλεια. Η επανένωση των δυο Γερμανιών, σε συνδυασμό με την επικράτηση του ευρώ, δεν ήταν κάτι το εύκολο. Επιπλέον, μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, η Γερμανία χτυπήθηκε από την μεγαλύτερη ύφεση σε ολόκληρο τον βιομηχανικό κόσμο. Σίγουρα τα πράγματα βελτιώθηκαν, αλλά η τρωτότητα του οικονομικού τους μοντέλου, που βασίζεται στις εξαγωγές, τρόμαξε τους πάντα προσεκτικούς Γερμανούς.

Οι Γερμανοί επίσης ανησυχούν και για το μακροπρόθεσμο. Η σημερινή ανάπτυξη δεν βοηθά στην επίλυση των προβλημάτων που προκύπτουν από την γήρανση του πληθυσμού, το εκπαιδευτικό σύστημα που κλυδωνίζεται, το υπερμέγεθες κοινωνικό κράτος, την δυσλειτουργική μεταναστευτική πολιτική, και την κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας.

Υπάρχει επίσης και το ζήτημα της πολιτικής αδράνειας. Οι Γερμανοί λατρεύουν το στάτους κβο. Ο ιδιωτικός τομέας ρισκάρει, αλλά οι πολιτικοί όχι. Και η απαίτηση να πληρώσουν δισεκατομμύρια για χάρη ξένων χωρών, δεν τους κάθεται καλά….

Συνεπώς, όταν «έσκασε» η κρίση, η Μέρκελ εστίασε κυρίως σε τεχνικά ζητήματα, με σκοπό να επιδιορθώσει και να βελτιώσει τους μηχανισμούς ελέγχου και επιτήρησης της ευρωζώνης. Χωρίς σωστούς ελέγχους, οι Γερμανοί θεωρούν ότι η μεταφορά χρημάτων από μόνη της είναι λάθος πολιτική, και δημιουργεί άσχημα κίνητρα για κάποιους.

Παρά την έλξη όμως που αυτή η προσέγγιση ασκεί στους Γερμανούς, οι αγορές δεν θα περιμένουν για αλλαγές στις Συνθήκες. Με την κρίση να απειλεί, όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλους, χρειάζεται να χτισθεί μια ισχυρή γραμμή άμυνας τώρα. Εξ ου και το νέο ταμείο διάσωσης. Όσο όμως αυτό το ταμείο πλασάρεται ως μέσο για να σωθεί το ευρώ, τόσο θα αντιδρούν οι Γερμανοί πολίτες.

Φέτος το καλοκαίρι, η Μέρκελ επιτέλους κατάλαβε ότι αυτή η κρίση απαιτεί κάτι παραπάνω από απλές διορθωτικές κινήσεις. Και αναγνώρισε επίσης και το διακύβευμα. Αν σώσει την ΕΕ, θα την θυμούνται για πάντα ως μια μεγάλη προσωπικότητα. Για αυτό και άρχισε πλέον να μιλάει για τη γενικότητα της κρίσης, και να λέει πως αν καταρρεύσει το ευρώ, θα καταρρεύσει και η Ευρώπη.

Αυτή της η θέση ήταν αρκετή για να εγκριθεί τελικά το νέο ταμείο. Βέβαια, το νέο αυτό ταμείο απλά θα σταματήσει την αιμορραγία. Το ερώτημα είναι αν η Μέρκελ θα μπορέσει να πείσει τους πολίτες της για το μεγάλο όραμα, που θα αφορά και μια τροποποίηση της αρχικής συνθήκης της ΕΕ.

Παραδοσιακά, η Μέρκελ αποφεύγει τα ρίσκα. Προτιμά να προχωρά με προσεκτικά βήματα, οδηγώντας από … πίσω. Κάποιες φορές όμως χρειάζονται γενναίες κινήσεις. Όπως το 1989, όταν ο τότε καγκελάριος Helmut Kohl εξέπληξε τους πάντες, αγκαλιάζοντας την ιδέα της επανένωσης των δυο Γερμανιών.

Αν σήμερα, κάνει κάτι ανάλογο και η Μέρκελ, προωθώντας μια πρωτοπόρα στρατηγική για το μέλλον της ΕΕ και της ευρωζώνης, προτείνοντας νέους ισχυρούς θεσμούς, όπως έναν Ευρωπαίο υπουργό Οικονομικών, και ένα μόνιμο νομισματικό ταμείο για την ΕΕ, μπορεί κάποιοι να γκρινιάξουν, αλλά στο τέλος θα ακολουθήσουν.

 

Του Wolfgang Ischinger

 

N.Y. Times

http://www.nytimes.com/2011/10/12/opinion/germans-love-europe-but-not-the-euro.html?_r=1

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 14/10/2011 12:26:50

    τα δικά μου δικά μου, τα δικά σου δικά μου

    Μέχρι και ο Βενιζέλος παραδέχτηκε δημόσια ότι έχουμε χάσει κυριαρχία στα δημοσιονομικά. Και δεν κουνιέται φύλο...

    Σήμερα τα δημοσιονομικά. Αυριο εντός ευρωζώνης και χρεοκοπημένοι ( -- συγγνώμη, μπανανοευλογημένοι, νέος όρος) θα δούμε το "δημοσιονομικά" να μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα, και τοτε θα λέω "αααα... σας τα' λεγα".

  2. manos avatar
    manos 14/10/2011 12:39:02

    Δυο φορές αιματοκύλησαν τον πλανήτη, και δυο φορές την ήπιαν την πορτοκαλάδα.
    Και βέβαια, δυο φορές ο υπόλοιπος πλανήτης τους συγχώρεσε, τους άφησε να αλλωνίζουν, και δεν τους καυτηρίασε σαν την λερναία ύδρα όπως τους έπρεπε.
    Και η τρίτη προσπάθειά τους θα αποτύχει γιατί είναι φαταούλες και υποτιμούν τον αντίπαλο.
    Υποτίμησαν την αυτοθυσία των Γάλλων και Αγγλων φαντάρων στον Α πόλεμο.
    Υποτίμησαν την ψυχή των Ελλήνων και Σέρβων παρτιζάνων στον Β πόλεμο.
    Υποτίμησαν τον Ρώσικο χειμώνα και το Ρώσικο λαό στο Στάλιγκραντ.
    Υποτίμησαν την Αμερικάνικη επέμβαση στο μέτωπο της Ευρώπης.
    Ετσι και τώρα, πορτοκαλαδίτσα. Φάντα ή Ηβη?

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ manos 14/10/2011 13:43:02

      και το αστείο είναι ότι ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Δηλαδή και να ενδώσουν στις πιεσεις Ομπάμα, δεν θα έχει τον χαρακτήρα που φαντάζεται αυτός. Θα δίνουν 5, θα παίρνουν 7,5. Από άλλο τρόπο.

      Δεν θα είμαστε πλουσίοτεροι εάν την κάνουμε και αντίο. Απεναντίας. Αλλά τουλάχιστον θα μάθουμε να πατάμε στα πόδια μας, κάτι που ξεχάσαμε με τα πολλά πακετα. Εάν δεν την κάνουμε, θα τρώμε αποφάγια στο Βερολίνο, ή θα σκάβουμε στην Αυστραλία. Προτιμώ να σκάβουμε στην Ελλάδα (που θα είναι δύσκολο εάν ξέρουμε ότι υπάρχουν αποφάγια στο Βερολίνο).

      • manos avatar
        manos @ archaeopteryx 14/10/2011 14:12:34

        Γι'αυτό είμαι κατά της οποιασδήποτε μετανάστευσης γηγενών.
        Να μείνουμε εδώ και να υπερασπιστούμε τους τάφους των προγόνων μας, τη γη μας, τις ψυχές μας, την υστεροφημία μας.
        Ο παππούς μου πολέμησε στους Βαλκανικούς και στη Μικρα Ασία. Επιβίωσε στην κατοχή των τευτόνων.
        Θα μου'φτυνε αν έφευγα.
        Μόνο την υγειά μου να'χω, και να ξέρω ότι δεν θα φύγω σαν το σκύλο.

  3. victoria (true) avatar
    victoria (true) 14/10/2011 18:44:49

    Τη γήρανση του πληθυσμού (!), το εκπαιδευτικό σύστημα που κλυδωνίζεται (!!) το υπερμέγεθες κοινωνικό κράτος (!!!), την δυσλειτουργική μεταναστευτική πολιτική (!!!!)

    Κάτι μου θυμίζουν αυτά πάντως.
    Έχουν οι Γερμανοί υπερμεγέθες κοινωνικό κράτος; Νόμιζα ότι αυτά είναι κακά αντιευρωπαϊκά και αντιτροϊκανικά πράγματα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.