#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
10/03/2012 19:40
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι Γάλλοι υπέρ του εθνικού κράτους κατά των Βρυξελλών

Η Ευρώπη πείθει λίγο, και ενθουσιάζει ακόμα λιγότερο



Το 56% των Γάλλων τίθεται υπέρ της ενίσχυσης των εθνικών θεσμών, ακόμα κι' αν αυτό περιορίσει ή βλάψει τις δομές της ΕΕ, αναφέρει η LeMonde, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα σχετικής δημοσκόπησης. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι οι Γάλλοι, ουσιαστικά, τίθενται υπέρ της "ενίσχυσης των κέντρων λήψης αποφάσεων εντός της χώρας τους" και λιγότερο υπέρ της ΕΕ.

Το εντυπωσιακό είναι ότι τα μεγαλύτερα θετικά ποσοστά για αυτή τη θέση, δίδουν οι οπαδοί του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου της Λεπέν (82%), και εκείνοι των αριστερών κομμάτων (60%). Όμως, σε αντίστοιχα υψηλά ποσοστά (54%) κινούνται οι οπαδοί του UMP του Σαρκοζί. Στη συνέχεια, ακολουθούν -με υψηλά ποσοστά πάντως- οι κεντρώοι του Φρανσουά Μπεϊρού (Δημοκρατικό Μέτωπο) και με ελάχιστη διαφορά οι σοσιαλιστές (50%). Κάπως χαμηλότερα, ακολουθούν οι Πράσινοι (46%). Τα τόσο υψηλά ποσοστά μεταξύ των οπαδών όλων των πολιτικών χώρων καταμαρτυρούν τις επιφυλάξεις -αν όχι αρνητικές απόψεις- των ψηφοφόρων, ενόψει των προεδρικών εκλογών, προς τις Βρυξέλλες. Να σημειωθεί ότι η ερώτηση "θέλετε να ενισχυθούν οι θεσμοί της ΕΕ, ακόμα κι αν αυτό οδηγήσει σε περιορισμό των εθνικών κρατικών θεσμών", συγκέντρωσε το 38%.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το αποτέλεσμα στην ερώτηση εάν θα ήθελαν ο επόμενος πρόεδρος να ρίξει βάρος στην οικοδόμηση ενός γαλλο-γερμανικού άξονα. Μόνο  το 10% ετέθη υπέρ. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του UMP τάχθηκαν υπέρ μόνον σε ποσοστό 23%, ενώ οι σοσιαλιστές κατά 3% (!). Αντίθετα, οι Γάλλοι γενικότερα, σε ποσοστό 52% ετάχθησαν υπέρ μιας ευρωπαϊκής δυναμικής με βάση της συλλογικότητα, και ένας στους τρείς (35%) εξέφρασε την άποψη ότι ο επόμενος πρόεδρος της χώρας θα πρέπει να υπερασπιστεί περισσότερο την εθνική ανεξαρτησία. Η Ευρώπη, καταλήγει η εφημερίδα, πείθει λίγο, και ενθουσιάζει ακόμα λιγότερο.

Στη δημοσκόπηση της εφημερίδας, Γάλλοι πολίτες ρωτήθηκαν και απάντησαν ως εξής:



Ποια είναι η καλύτερη λύση για την αποτελεσματική απάντηση στα μεγάλα προβλήματα του μέλλοντος;

-Ενίσχυση των εξουσιών του κράτους, έστω κι αν αυτό οδηγεί σε περιορισμό αυτών της Ευρώπης à 56%

-Ενίσχυση των εξουσιών της Ευρώπης, έστω κι αν αυτό οδηγεί σε περιορισμό αυτών του κράτους à 38%

-Δεν ξέρω/δεν απαντώ à 5%

-Να μην αλλάξει τίποτα à 1%.

Η αμφιθυμία των Γάλλων ως προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι τόσο παλιά όσο και η Συνθήκη της Ρώμης. Το γεγονός κατέδειξαν εδώ και είκοσι χρόνια, δύο δημοψηφίσματα: της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που ενέκρινε τη δημιουργία του Ευρώ το 1992 και αυτό της Συνταγματικής Συνθήκης, που απερρίφθη το 2005. Σε αυτό το βαλς δισταγμού προστέθηκε τώρα ένα είδος απογοήτευσης, ίσως και σκεπτικισμού για την Κοινοτική περιπέτεια.

Αυτό είναι το δίδαγμα της δημοσκόπησης που διενεργήθηκε στις 2 και 3 Μαρτίου από την Ipsos-Logica Επιχειρηματικές Συμβουλευτικές Υπηρεσίες για την εφημερίδα Le Monde, με την ευκαιρία του επερχόμενου συμποσίου, το Σάββατο 10 Μάρτη στο Παρίσι, με το Ευρωπαϊκό Κίνημα και την ένωση Europa Nova.

Η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων (85%) πιστεύει πως πράγματι η Γαλλία παίζει ένα σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις που λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και μία σαφής πλειοψηφία εκτιμά πως η θέση αυτή είναι δικαιολογημένη: το 58% λέει πως ο ρόλος της Γαλλίας αντιστοιχεί σε αυτόν που οφείλει να έχει, δεδομένης της οικονομικής και δημογραφικής της παρουσίας. Αλλά πίσω από τους αριθμούς, διακρίνεται μια χλιαρότητα.



Μόνο το ένα τέταρτο των Γάλλων θεωρούν πως ο ρόλος του Παρισιού είναι «πολύ σημαντικός», έναντι του 59% που θεωρούν ότι είναι «μάλλον σημαντικός». Και σχεδόν το ένα τέταρτο (23%) επίσης, πιστεύει ότι αυτός ο ρόλος είναι λιγότερο σημαντικός από αυτόν που η Γαλλία έπρεπε να παίζει.

Δεδομένου της δραστηριότητας που έδειξε εδώ και πέντε χρόνια στην ευρωπαϊκή σκηνή - πρώτα για να επιλύσει το θεσμικό αδιέξοδο που προέκυψε από την απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης το 2005 και στη συνέχεια για να αντιμετωπίσει την παγκόσμια χρηματοπιστωτική και νομισματική κρίση - τα αποτελέσματα αυτά, μπορεί να είναι απογοητευτικά για τον Νικολά Σαρκοζί.

Διαφορές αναλόγως πολιτικού χρωματισμού

Οι υποστηρικτές του UMP (κόμμα Σαρκοζί) είναι βέβαια αυτοί που σε μεγάλο βαθμό είναι πεπεισμένοι πως η Γαλλία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη (43%) και ότι ο ρόλος αυτός είναι συνεπής με αυτόν που αναλογεί στη Γαλλία (68%). Αλλά όλα τα άλλα τμήματα του εκλογικού σώματος είναι πολύ πιο μοιρασμένα. Ειδικότερα, οι υποστηρικτές του Αριστερού Μετώπου και του Εθνικού Μετώπου, θρηνούν σε μεγαλύτερο βαθμό την απώλεια επιρροής της Γαλλίας στην Ευρώπη, με 29% και 34% αντίστοιχα.

Ομοίως, όταν ρωτήθηκαν σχετικά με τις προτεραιότητες που πρέπει να έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Γάλλοι δεν δείχνουν ιδιαίτερα δυναμική άποψη. Μόνο μια σχετική πλειοψηφία (48%) πιστεύει ότι η ΕΕ πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην προώθηση της ιδιαιτερότητας του ευρωπαϊκού μοντέλου, το οποίο συνδυάζει την οικονομία της αγοράς με ισχυρή κοινωνική προστασία. Και μια ακόμα ισχνότερη πλειοψηφία (43%) πιστεύει ότι θα πρέπει να εξασκηθεί μεγαλύτερη επιρροή σε πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις που λαμβάνονται σε παγκόσμιο επίπεδο. Επομένως, οι Γάλλοι δεν έχουν πια πίστη στην ικανότητα της Ευρώπης να επιβάλει την ιδιαιτερότητά της και να ενεργήσει ως παγκόσμια δύναμη.

Τάση ‘απόσυρσης’



Ελλείψει ενός δυναμικού ευρωπαϊκού σχεδίου, οι Γάλλοι μπαίνουν στον πειρασμό της ‘απόσυρσης’. Έτσι, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των σημαντικότερων προβλημάτων του μέλλοντος, μια σαφής πλειοψηφία (56%) εξέφρασε την υποστήριξή της στην «ενίσχυση των εξουσιών του κράτους μας, έστω κι αν αυτό οδηγεί σε περιορισμό αυτών της Ευρώπης». Αντίθετα, μόνο το 38% υποστηρίζει την ενίσχυση των εξουσιών της Ευρώπης, ακόμη και υπό το τίμημα των περιορισμένων εξουσιών της Γαλλίας.

Τέλος, και πρόκειται για μια πρόσθετη αμηχανία για τον κ. Σαρκοζί -ο οποίος έκανε υπόδειγμα το γερμανικό μοντέλο και το δίδυμο Παρίσι-Βερολίνο, το όχημα της Κοινοτικής διακυβέρνησης-, μόνο το 10% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει «να εστιαστεί στο γαλλογερμανικό δίδυμο». Αυτή η απροθυμία στο τετ α τετ με τη Γερμανία είναι θεαματική: ακόμη και μεταξύ των υποστηρικτών του UMP, μόνο 23% είναι υπέρ, έναντι 3% των υποστηρικτών μεταξύ των Σοσιαλιστών.

Αντίθετα, το 52% των Γάλλων θέλουν μια ευρωπαϊκή δυναμική πιο συλλογική και πάνω από ένας στους τρεις (35%) θα ήθελε ο επόμενος αρχηγός του κράτους να υπερασπίζει περισσότερο την εθνική ανεξαρτησία. Όπως βλέπουμε, η Ευρώπη έτσι όπως είναι, δεν είναι καθόλου πειστική. Ενθουσιάζει δε ακόμα λιγότερο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 10/03/2012 19:47:26

    Μόνο τό 56% τῶν Γάλλων τάσσεται ὑπέρ τῆς ἐνίσχυσης τῶν ἐθνικῶν θεσμῶν; Καί τό θεωροῦν μεγάλο ποσοστό;!;

  2. ο Μήτσος avatar
    ο Μήτσος 10/03/2012 19:57:04

    Μικρό είναι 56%; Στο Τσιρίγο με τι ποσοστό βγάζετε δήμαρχο;

  3. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 10/03/2012 20:03:57

    Mήτσο μου,συγκρίνεις τό θεσμό τοῦ Δημάρχου μέ τούς ἐθνικούς θεσμούς ἑνός κράτους; Τί Λωζάνη τί Κοζάνη δηλαδή;

  4. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 10/03/2012 20:50:17

    Πολιτική ανάγνωση χρειάζεται. Το συμπέρασμα των Γάλλων πολιτών, από τη δική τους σκοπιά, είναι: Το δίδυμο Μερκοζύ απέτυχε ως διαχειριστής της κρίσης. Το συνπέρασμα αυτό αποκλίνει αρκετά από το συμπέρασμα των πολιτών στο άλλο "ημιαξόνιο" του άξονα. Οι Γάλλοι πιστεύουν ότι η μέχρι τώρα πολιτική ηγεσία τους μειονεκτεί.
    Προφανώς το συμπέρασμα αυτό πιστώνει την αποτυχία στον Σαρκοζύ. Εξ ού και τα υψηλά "αντιφεντεραλιστικά" ποσοστά των σοσιαλιστών - αριστερών ψηφοφόρων, (στην πραγματικότητα αντιπολιτευτικά - "απαλλαγής").
    Σημείωση: Οι Πράσινοι, με τα "αντιπολιτικά" τους χαρακτηριστικά και την αυτοτοποθέτηση εκτός της "ευθείας" "δεξιά - αριστερά", αποδεικνύονται και στη Γαλλία - όπως και στη Γερμανία - ο κινητήρας του ευρωπαικού φεντεραλισμού σε δύσκολους καιρούς: Καλύπτουν το Ευρωπαικό προγραμματικό κενό που άφησε η αποχώρηση από την πολιτική σκηνή της μικτής πολιτικά (χριστιανοδημοκρατικής - φιλελεύθερης -σοσιαλδημοκρατικής) γενιάς των Μιτεράν - Κόλ - Γκένσερ.
    Στο επόμενο διάστημα, χρόνο αποκατάστασης των ζημιών" και αναγκαστικού αναπροσανατολισμού προς νέες κατευθύνσεις, ο πολιτικός χάρτης στην Ευρώπη, ιδίως στο Γαλλο-Γερμανικό κέντρο βάρους της, θα γνωρίσει μεγάλες δομικές αλλαγές.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ο Θείος 10/03/2012 22:26:27

      Θείε, τα εθνικά κράτη έχουν ιστορία 1000 ετών και καλύπτουν τις βασικότερες ανάγκες του ανθρωπίνου είδους : της ασφάλειας, της προστασίας και του ανήκειν.

      Που υπερβαίνουν τις διεθνιστικές ανοησίες ενός κακοχωνεμένου μαρξισμού. [Ο Μαρξ έφτιαξε την 1η Διεθνή για αντίσταση στην εισαγωγή ξένων εργατών που θα μείωνε τα ημερομίσθια της εγχώριας εργατικής τάξης. Απέλαση των λαθρομεταναστών, θα ήταν το σημερινό αίτημα].

      Αντίθετα η φεντεραλιστική φιλολογία έχει ιστορία λίγων 10ετιών, άντε να πάμε πίσω ως τον Αριστείδη Μπριαν, το 1930.

      Προσκρούει σε ιστορικές παραδόσεις και κυρίως στην ανισότητα των εθνικών κρατών εντός ενός, εν πολλοίς ιδεατού, ευρωπαϊκού “συνόλου”.

      Γάλλοι και Γερμανοί τη θέλουν, υπό την προϋπόθεση να ηγεμονεύουν οι ίδιοι, αντίστοιχα.
      Η κλασσική διαμάχη των απογόνων του Καρλομάγνου.

      Αυτό επεδίωξε ο Ναπολέων, και αν νικούσε στο Βατερλώ θα βρισκόμασταν υπό Γαλλική κυριαρχία και γλώσσα, βεβαίως-βεβαίως.
      Τώρα που "νικάνε" οι Γερμανοί, οι Γάλλοι "τσινάνε".

      Πέρα από τις εύλογες αντιρρήσεις τους για τα κοινωνικά αποτελέσματα της Γερμανικής, και όχι Ευρωπαϊκής, “ολοκλήρωσης”.

      Κι εδώ ερχόμαστε στη λυδία λίθο της σημερινής κατάστασης : οι λαοί, όλοι, πλην Γερμανών, κι αυτοί όχι όλοι, ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΥΤΕ ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΣΕ ΒΕΛΤΙΩΣΗ μέσα στην ΕΕ, εννοείται μετά τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων και την αυταρχική επιβολή μέτρων που συνθλίβουν τον μέσο Ευρωπαίο εθνικό πολίτη.
      Να θυμίσω την Οδηγία Μπολκενστάϊν-Φρανκενστάϊν;

      Στρέφονται λοιπόν προς την παλιά αγκαλιά του εθνικού κράτους.
      Διόλου παράξενο και εξαιρετικά υγιές από πλευράς ενστίκτου αυτοσυντήρησης, που είναι το πρωταρχικό στο ανθρώπινο είδος.

      Δεν χρειάζεται λοιπόν “πολιτική ανάγνωση”, όπως λες.
      Χρειάζεται “ενσυναίσθηση” από την ηγεμονεύουσα στην Ευρώπη οικονομικοπολιτική τάξη.
      Που δεν φαίνεται στον ορίζοντα.
      Ω, ναι. Φτάσαμε στην “Ευρώπη των μονοπωλίων”, που έκραζε το πρώιμο ΠΑΣΟΚ με σταθερό σεγκόντο το ΚΚΕ.

      Η ελληνική ιδιομορφία, της απτής αλλά φευγαλέας βελτίωσης των ατομικών οικονομικών, ήταν ότι όλο το χρήμα που κατέβηκε νότια των Άλπεων, με κατεύθυνση την Ελλάδα, έγινε μέσο κλεπτοκρατικού πλουτισμού από την πασοκική πλέμπα και συναφείς γαλάζιες δυνάμεις, ενώ υπήρξε και μια χορταστική κόκκινη μερίδα για λίγους, κυρίως τέως κνίτες και ρηγάδες - μετέπειτα “συμβούλους”.

      Αλλά επειδή ήταν μειωμένης πνευματικής ικανότητας και εθνικής συνείδησης, θέλησαν να πιστέψουν ότι ήταν τζάμπα. Και τώρα, για να μη χάσουν οι ίδιοι τα προνόμιά τους, επιβάλλουν στο σύνολο να (ξε)πληρώσει. Ιδού γιατί πιέζονται ασφυκτικά τα μνημονιακά κόμματα.

      Μέσα σε αυτήν την πολιτική κινούμενη άμμο προφανώς, για λόγους που αναφέρονται σε προσωπικές συνθήκες, περνάς ή φιλοδοξείς να περάσεις καλύτερα.
      Γι' αυτό βλέπω έχεις εξελιχθεί σε ένθερμο υπερασπιστή κάθε “εκσυγχρονιστικού” πειραματισμού και “φεντεραλιστικού” οδοστρωτήρα.

      Αλλά μην χάνεις το σχολιαστικό σου κύρος με αστείες απόψεις, ότι θα μας “σώσουν” κονμπεντίδες, τριτινδες και τρεμόπουλοι. Απλά, αυτά τα τέως γκρουπούσκουλα, αφού απομάκρυναν όποιους γνήσιους, εξελίχθηκαν σε καθαρά όργανα της κυρίαρχης οικονομικής τάξης. Γιόσκα Φίσσερ.
      Ενώ τα λαϊκά κόμματα έχουν ακόμα αναφορές στην κοινωνική βάση.

      • victoria (true) avatar
        victoria (true) @ Προφήτης 10/03/2012 23:04:25

        Εδώ δεν θα διαφωνήσουμε σε πολλά...

        Μόνο στο ότι η ελληνική ιδιομορφία που λες Προφήτη μου, έγινε δυστυχώς πρόβλημα όλων των Ελλήνων ανεξαρτήτως αν τα 'φάγαμε μαζί' και οι έξω δεν είναι αρκετά χαζοί να το αφήσουν να γίνει και δικό τους πρόβλημα.
        Βέβαια άλλο αυτό και άλλο το να υπερασπίσουμε εμείς τα συμφέροντά μας απέναντί τους.

        Έτσι κι αλλιώς η Ευρώπη θα πρέπει να ξαναβρεί την ισορροπία που πρέπει με τα έθνη κράτη για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της, για να επανέλθουμε στο άρθρο...

        • Προφήτης avatar
          Προφήτης @ victoria (true) 11/03/2012 00:12:24

          1. Ευρώπη.
          Άλλη η αρχική των ΝτεΓκωλ-Αντενάουερ.
          Περίπου ίδια η μετέπειτα των Σμιτ-Ζισκάρ-Καραμανλή.
          Καμμία σχέση η σημερινή των Μερκοζί.

          Για να είμαστε όμως ακριβείς, παραμένει ίδιος ο μηχανισμός σχηματισμού των πολιτικών και των αποφάσεων : αδιάκοπο και σκληρότατο παζάρι μέχρι τελικής πτώσεως.
          Όπου όμως σήμερα κάποια ζώα είναι περισσότερο ίσα.

          2. Ελληνική ιδιομορφία.
          2.1 Το πολιτικό προσωπικό ήταν ανελθόντες πληβείοι, ανίκανοι και αδαείς να αντεπεξέλθουν στο σκληρό παζάρι για τα εθνικά συμφέροντα που απαιτεί δομικά και θεσμικά η ΕΕ.
          2.2 Δες τι λέω : "Και τώρα, για να μη χάσουν οι ίδιοι τα προνόμιά τους, επιβάλλουν στο σύνολο να (ξε)πληρώσει".

          • victoria (true) avatar
            victoria (true) @ Προφήτης 11/03/2012 12:52:50

            Συμφωνούμε μέχρι κεραίας!

      • Ο Θείος avatar
        Ο Θείος @ Προφήτης 11/03/2012 21:37:15

        Προφητη, η φεντεραλιστική φιλολογία δεν έχει ιστορία λίγων 10ετιών, πολύ πίσω από τον Αριστείδη Μπριαν και το Μεσοπόλεμο βρίσκονται άλλοι παλιοί.
        Για να μη απεραντολογούμε: Εκτος από τους Ιμμάνουελ Κάντ (1780) και τους Γερμανούς θαυμαστές του Ναπολέοντα (για ...φεντεραλιστικούς λόγους) Χέγκελ και Γκαίτε (1800), θα πρόσθετα τον δικό μας μέγιστο πρωτο-φεντεραλιστή Ρήγα Βελεστινλή. Ως "θεία ειρωνεία", οι "ελέω θεού" κυρίαρχοι της εποχής τον έστειλαν να ταφεί στην υδάτινη διασυνοριακή ραχοκοκαλιά της Ευρώπης, στον Δούναβη (24 Ιουνίου του 1798).

  5. lotofagos avatar
    lotofagos 10/03/2012 22:08:29

    Σας εκπλήσσει το αποτέλεσμα; Εγώ το περίμενα μεγαλύτερο. Οι Γάλλοι είναι απο τη φύση τους "εθνικοφρονες". Δεν ήταν σύμπτωση ότι ο N. Chauvin ήταν Γάλλος αξιωματικός!

    • Τερρυ avatar
      Τερρυ @ lotofagos 11/03/2012 00:25:49

      Το οτι καποιοι δηλωσαν να ενισχυθει η Ευρωπη δε σημαινει απαραιτητως οτι δε θεωρουν σημαντικους τους κρατικους θεσμους. Στη Γαλλια δεν ειναι τα πραγματα οπως εδω που ειμαστε προ διαλυσεως και το λεμε με καμαρι, πχ Παγκαλος.
      Παρολες τις φιλελευθερες πολιτικες των Γαλλων, το κρατος τους ειναι πραγματικο κρατος, και ειναι σιγουρα αδιανοητο σε πολλους οτι θα αδυνατισει η κρατικη οντοτητα σημαντικα. Οποτε ειναι φυσικογικο ενα σημαντικο ποσοστο του πληθυσμου να ζηταει περισσοτερη Ευρωπη επειδη αισθανεται οτι δε θα βλαψει τη Γαλλια ως εθνος.
      Ως Ελληνες δε μπορουμε ευκολα να πιασουμε το σφυγμο μιας αρκετα διαφορετικης κοινωνιας.

  6. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 11/03/2012 21:28:50

    "Άλλη η αρχική των ΝτεΓκωλ-Αντενάουερ.
    Περίπου ίδια η μετέπειτα των Σμιτ-Ζισκάρ-Καραμανλή. Καμμία σχέση η σημερινή των Μερκοζί".
    Αυτό ακριβώς λέω, Προφήτη μου. Θα πρόσθετα στους Σμίτ κτλ τον Μιτεράν, Βίλλυ και Κολ. Και τους Φίσερ - Σρέντερ, τους τελευταίους των "Μοικανών". Μη σε σοκάρει. Οραματική Realpolitik χρειαζόμαστε, όχι αριστεροδεξιές ιδεοληψίες. Και πότε πότε, πρέπει να πίπτει και ράβδος, σε όσους πάιζουν βρώμικα.
    Απέτυχαν οι σημερινοί Ευρωπαίοι "μηχανοδηγοί", όπως (σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό) και οι μετά τον Καραμανλή Α' δικοί μας.
    Γι αυτό ακριβώς λέω αγαπητέ, θα χρειαστούμε τώρα εκτός των άλλων (που δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμοι, αλλά θα έλθουν), και τους Κον-Μπεντίδες και τους Τρίτινδες, προπάντων όμως "συντηρητικούς ως προς τις αξίες" όπως ο Κρέτσμαν - που ανέστρεψε στη Βάδη - Βυρτεμβέργη 50 χρόνια "Χριστιανο"δημοκρατίας. Για οραματική Realpolitik, αντί για αριστεροδεξιές ιδεοληψίες.
    Αξιόμαχες και σοβαρές δυνάμεις από το Ευρωπαικό Λαικό Κόμμα, τους Σοσιαλιστές, τους Ευρωπαίους Φιλελεύθερους και άλλους, θα ακολουθήσουν το ορθολογικό, ρεαλιστικό και ριζοσπαστικό μονοπάτι. Ήδη ακολουθούν: Είναι καιρός αποκατάστασης των ζημιών” και αναγκαστικού αναπροσανατολισμού προς νέες κατευθύνσεις και αξίες.
    Για τους νοτίως των Άλπεων möchtegern Πρασινους συμφωνώ βεβαίως μαζί σου, δύσκολα θα γίνουν ισχυροί, ρεαλιστές και οραματικοί. Υπάρχει κοινωνιολογικό φράγμα - οι εγωιστικές κοινωνίες του Μεσογειακού Νότου. Εδώ είναι δύσκολα, πρέπει να βρεθούν άλλοι δρόμοι.
    Κύττα μακριά Προφήτη, ο κόσμος που είναι μπροστά στη μύτη μας κατέρρευσε. "Κούρεψαν το ομόλογα, είμαστε μπαταχτσήδες" (Ζούγας). Κόσμος ρεζιλεμένος είναι πιά, όλος, πρέπει να ντρεπόμαστε, μαζί τα κούρεψαν Μερκοζύ και εγχώριοι παπατζήδες.

  7. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 11/03/2012 21:56:01

    "...έγινε μέσο κλεπτοκρατικού πλουτισμού από την πασοκική πλέμπα και συναφείς γαλάζιες δυνάμεις, ενώ υπήρξε και μια χορταστική κόκκινη μερίδα για λίγους, κυρίως τέως κνίτες και ρηγάδες – μετέπειτα “συμβούλους”!!!
    Εξαιρετική παγχρωματική φωτογραφία, έπιασε όμως, ως ώφειλε, και στα υπέρυθρα και υπεριώδη μέρη του φάσματος.
    Όσοι δεν ήμαστε μέσα στο κάδρο, πρέπει να λέμε απροκατάληπτα τι εικόνα βλέπουμε.

  8. Προφήτης avatar
    Προφήτης 12/03/2012 02:57:38

    Θείε, θεωρώ προφανές ότι αντιλαμβάνεσαι πως μιλάω για εφαρμοσμένο φεντεραλισμό και όχι ουτοπικό. Κι αυτός, στην Ευρώπη, είναι πρόσφατος.
    Ενώ το εθνικό κράτος αποτελεί παμπάλαιη εφαρμοσμένη λύση.

    Αυτή τη διαφορά επισημαίνω.

    Οι ιδέες, για πολλά, έρχονται από πολύ μακριά.
    Και ο Αλέξανδρος ελληνικό φεντεραλισμό έκανε, υπό μια έννοια.
    Και οι ιδέες του Μαρξ περι αταξικής κοινωνίας έρχονται από τον 13ο αιώνα, από έναν μοναχό Ιωακείμ που οραματίστηκε και κήρυξε κοινωνία ίσων, σε αντίθεση με την τότε κρατούσα εξουσία, φεουδαρχία και εκκλησία.

  9. Προφήτης avatar
    Προφήτης 12/03/2012 03:05:42

    Θείε, οραματική Realpolitik ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ;
    Δείξε μου μακριά αν δεν βλέπω, δεν υπάρχουν εγωισμοί.

    Όχι απλώς δεν χωράνε όλοι στο μέλλον που βλέπω να ευαγγελίζονται, αλλά χωράνε μετρημένοι.

    Αυτό ή θα αντιστραφεί ή θα εκραγεί.

  10. Κώστας ΜΠ avatar
    Κώστας ΜΠ 12/03/2012 03:13:24

    Για να μην ξεχνιόμαστε...
    Γιατί οι πολέμιοι του έθνους-κράτους/φεντεραλιστές/προσκείμενους στον κόκκινο Ντάνι κλπ, και δεν έχουν καμία θέση στη ΝΔ και τους καταδικάζει πρώτος ο Πρόεδρος της ΝΔ.

    Αντώνης Σαμαράς:

    "Οι όροι που συνοψίζουν τη σύγχρονη – και παραπαίουσα στις μέρες μας –«πολιτική ορθότητα» είναι η παγκοσμιοποίηση, η πολύ-πολιτισμικότητα, ο θρίαμβος του Διαφωτισμού, ο «εκδυτικισμός» ολόκληρου του Κόσμου, πολύ πέραν της Δύσης.
    * Οι έννοιες που σηματοδοτούνται από τους όρους αυτούς, είναι η κατάργηση των εθνικών κρατών
    -- είτε από τα πάνω κι απ’ έξω: Μέσα από την απελευθέρωση των αγορών και των επικοινωνιών που καταλύουν τα σύνορα.
    -- είτε από τα κάτω κι από τα μέσα: Με τη μαζική εισροή μεταναστών που αλλοιώνουν την εθνική σύνθεση των κοινωνιών και δημιουργούν πολύ-πολιτισμικά σύνολα στη θέση τους. Οπότε οι συλλογικές ταυτότητες ισοπεδώνονται και τη θέση τους παίρνουν ατομο-κεντρικές κοινωνίες, όπου μετράνε ατομικά προτάγματα δικαιωμάτων και οικονομικής αποδοτικότητας, όχι συλλογικά προτάγματα ελευθεριών και φαντασιακής συγκρότησης.
    * Το θεωρητικό σχήμα που αναδεικνύεται πίσω από τέτοιους παραπλανητικούς όρους και τέτοιες λανθασμένες έννοιες είναι πώς η εξέλιξη είναι «μονόδρομος». Η παγκοσμιοποίηση περιθωριοποιεί και μεταλλάσσει τις εθνικές κοινωνίες, οι εθνικές εξουσίες υποβαθμίζονται, οι εθνικές ταυτότητες βαθμιαία εξαφανίζονται, τα ατομικά δικαιώματα αποσυνθέτουν τα συλλογικά προτάγματα.
    Συνεπώς, γι’ αυτούς που ασπάζονται την πολιτική ορθότητα, «πρόοδος» είναι η επίσπευση αυτής της διαδικασίας, η εθελούσια προσχώρηση όλων των κοινωνιών σε ένα κόσμο χωρίς εθνικά κράτη, χωρίς πατρίδες, χωρίς ιδεολογία, χωρίς επί μέρους συλλογικότητες, χωρίς συλλογικούς αυτό-προσδιορισμούς.
    Είναι ένας κόσμος που ευαγγελίζεται την «παγκόσμια διακυβέρνηση», αλλά πραγματώνει την παγκόσμια Αυτοκρατορία.
    Ένας κόσμος που ευαγγελίζεται την αδελφοσύνη των ανθρώπων, αλλά πραγματώνει την υποταγή των λαών.
    Ένας κόσμος που ευαγγελίζεται την απελευθέρωση των συνειδήσεων από «προκαταλήψεις» – εθνικές και θρησκευτικές – αλλά πραγματώνει την ισοπέδωση των πολιτισμών.
    Ένας κόσμος που ευαγγελίζεται την παντοτινή Ειρήνη, αλλά φέρνει την αμφίβολη Ειρήνη της Υποταγής και οδηγεί στη βέβαιη έκρηξη των υποταγμένων και τον «Πόλεμο πάντων κατά Πάντων».
    Σύμφωνα με τα δόγματα της «Πολιτικής Ορθότητας», όποιος αντιστέκεται σε αυτή τη μονοδιάστατη έννοια της «προόδου», σε αυτό το μονόδρομο προς την «πρόοδο», σε αυτή τη «μοναδική αλήθεια» για τα πεπρωμένα του ανθρώπου, είναι αθεράπευτα «συντηρητικός», επικίνδυνα «αντιδραστικός».
    Και σε αυτή τα δόγματα συνέκλιναν, για να είμαστε ειλικρινείς, τόσο παλαιοί εκπρόσωποι της Αριστερής «μοναδικής αλήθειας», όσο και νεοπαγείς εκπρόσωποι της «νεοφιλελεύθερης αποκάλυψης».
    Κι έγινε μια διπλή «μετάλλαξη»: Παλαιοί αριστεροί μετέτρεψαν το Διεθνισμό της Αριστεράς, που ήταν αλληλεγγύη μεταξύ λαών και τάξεων που πάλευαν για την Απελευθέρωσή τους πέρα από εθνικούς διαχωρισμούς, σε ισοπέδωση της πολιτισμικής ιδιο-προσωπείας όλων των λαών.
    Ενώ νεοπαγείς υπέρ-φιλελεύθεροι μετέτρεψαν την ελευθερία όλων των κοινωνιών να αξιοποιήσουν τα «συγκριτικά του πλεονεκτήματα» και να αυξήσουν τον πλούτο και την ευημερία τους, σε ελευθερία διακίνησης κερδοσκοπικών κεφαλαίων που διέλυε τον παραγωγικό μηχανισμό κάθε τοπικής οικονομίας.
    Οι μεταλλαγμένοι Αριστεροί μετέτρεψαν το διεθνισμό της απελευθέρωσης των λαών σε παγκοσμιοποίηση υποταγής των εθνών. Και οι μεταλλαγμένοι νεοφιλελεύθεροι μετέτρεψαν την ελευθερία της επιχειρηματικότητας σε ασυδοσία της κερδοσκοπίας. Κι από τον «Πλούτο των Εθνών» που ύμνησε κάποτε ο Άνταμ Σμίθ, κατέληξαν, χωρίς να το πολύ-καταλάβουν, στη διάλυση των εθνών..."
    http://www.yppo.gr/2/g22.jsp?obj_id=30310

  11. Γιαγκούλας avatar
    Γιαγκούλας 12/03/2012 08:47:39

    Και, όμως, φίλε Κώστα ΜΠ, αυτόν τον "φεντεραλισμό" υπηρετεί ήδη. Μάλιστα, ως ¨"νεόκοπος", είναι και πιο φανατικός πλέον και από αυτούς που άνοιξαν την "κερκόπορτα" των μνημονίων (ΓΑΠ, ΛΑΟΣ, Ντόρα κλπ.). Τα υπόλοιπα είναι απλώς "φιλολογίες". Η πράξη είναι αυτή που μετρά.
    Είναι τόσο "εθνικιστής" όσο είναι κομμουνιστική η κυρίαρχη ελίτ της Κίνας.
    Ως προς τα δημοσκοπικά ευρήματα που δημοσιεύει η γαλλική εφημερίδα, είναι εύλογο να αντιδρά έτσι ο κόσμος εκεί, δεδομένου ότι στην Ε.Ε. επικρατεί η κυριαρχία των "αγορών" σε βάρος των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
    Παντού στην Ε.Ε., με κάποιες παραλλαγές ως προς το καθένα εθνικό ακροατήριο, ακούς και βλέπεις τα ίδια πράγματα: δημοσιονομική πειθαρχία, ασύδοτη κίνηση κεφαλαίων, υποτίμηση ή αναίρεση των δικαιωμάτων των ανθρώπων της εργασίας, ξήλωμα του μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους, προς όφελος όχι των μικρών παραγωγικών και εμπορικών επιχειρήσεων, αλλά των "μεγαθηρίων" (κυρίως των χρηματοπιστωτικών).
    Τέτοια Ε.Ε., θεραπαινίδα των αγορών, ποιός τη θέλει;
    Μήπως εξυπηρετεί τα συμφέροντα του απλού Γάλλου, Ισπανού, Ιταλού, Γερμανού, Ελληνα κλπ., δεξιού, κεντρώου ή αριστερού;

  12. franc avatar
    franc 12/03/2012 13:09:02

    Aγαπητοί Προφήτη και Θείο,
    Πολύ ενδιαφέρουσα η "μονομαχία" σας γύρω από τον φεντεραλισμό και τα εθνικά κράτη. Αναπόφευκτο όμως είναι και το συμπέρασμα οτι ο Θείος τελικά θα δικαιωθεί αργά ή γρήγορα. Γιατί ο κινητήριος μοχλός της ζωής είναι η εξέλιξη. Οπως παραδέχεται σαφώς και το τονίζει μάλιστα, ο Προφήτης ,το εθνικό κράτος είναι επιστροφή στο παρελθόν.
    Ενώ ο φεντεραλισμός είναι σχετικά πρόσφατος και έχει πολύ μέλλον. Αν η γη αποφύγει τον 3ο Παγκόσμιο πόλεμο και το ανθρώπινο είδος επιβιώσει, ο Φεντεραλισμός και η πλανητική ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι μονόδρομος, και μάλιστα δεν θα πάρει ούτε καν 100 χρόνια για να πραγματοποιηθεί, δηλαδή μια απειροελάχιστη στιγμη στην ιστορία της γής...Πολλά μπορεί να κάνουμε στον μικρόκοσμό μας, όμως τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε για να σταματήσουμε την εξέλιξη ή να αντιστρέψουμε το βέλος του χρόνου...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.