#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
19/12/2011 09:25
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μπορεί να επιβιώσει ο καπιταλισμός;



Συχνά με ρωτάνε αν η σημερινή κρίση σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του σύγχρονου καπιταλισμού. Πρόκειται για περίεργο ερώτημα, επειδή προϋποθέτει μια βιώσιμη εναλλακτική λύση σε αναμονή. Η αλήθεια όμως είναι, πως τουλάχιστον προς το παρόν, η μόνη σοβαρή εναλλακτική λύση στον σημερινό κυρίαρχο αγγλοαμερικανικό καπιταλισμό, είναι κάποιες άλλες μορφές καπιταλισμού.

Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός που συνδυάζει γενναίες υγειονομικές και κοινωνικές παροχές, με λογικά εργασιακά ωράρια, μεγάλες διακοπές, πρόωρη συνταξιοδότηση, και σχετικά ισορροπημένη κατανομή εισοδήματος, έχει όλα τα καλά, εκτός από την δυνατότητα βιωσιμότητας.

Ο δαρβινικός καπιταλισμός της Κίνας, με τον σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων που εξάγουν, το μικρό δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας, και την ευρύτατη κρατική παρέμβαση, θεωρείται από πολλούς ως ο αναπόφευκτος διάδοχος του Δυτικού καπιταλισμού, εξαιτίας του τεράστιου μεγέθους της Κίνας, και της συνεχούς ανάπτυξης της. Το κινεζικό οικονομικό σύστημα διαρκώς εξελίσσεται.

Δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο το πόσο ακόμη θα συνεχίσουν να μετουσιώνονται οι πολιτικές, οικονομικές, και χρηματοπιστωτικές δομές της Κίνας, και αν στο τέλος η χώρα αυτή καταστεί το αληθινό καπιταλιστικό υπόδειγμα. Σε κάθε περίπτωση, σήμερα η Κίνα ταλανίζεται από τις συνήθεις αδυναμίες σε όλα τα επίπεδα, που χαρακτηρίζουν μια ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομικά χώρα.

Η ουσία είναι ότι στα πλαίσια της ιστορίας, όλες οι σύγχρονες μορφές καπιταλισμού είναι μεταβατικές. Ο σύγχρονος καπιταλισμός τα πήγε μια χαρά από την αρχή της βιομηχανικής επανάστασης πριν από 200 χρόνια, καταφέρνοντας να βγάλει δισεκατομμύρια απλούς ανθρώπους από την φτώχια. Συγκριτικά, ο μαρξισμός και ο  σοσιαλισμός δεν έχουν να επιδείξουν παρά καταστροφικά αποτελέσματα.

Όσο όμως εξαπλώνεται η εκβιομηχάνιση και η τεχνολογική πρόοδος στην Ασία (και στην Αφρική), τόσο θα πάψει να είναι προτεραιότητα ο αγώνας για την επιβίωση, και θα έρθουν στην επιφάνεια οι πολλές εγγενείς αδυναμίες του καπιταλισμού.

Πρώτον, ακόμη και οι μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες δεν έχουν καταφέρει να κοστολογήσουν αποτελεσματικά  τα δημόσια αγαθά όπως είναι ο καθαρός αέρας και το νερό. Η αποτυχία στην ολοκλήρωση μιας παγκόσμιας συμφωνίας για τις κλιματικές αλλαγές, αποδεικνύει τις αδυναμίες αυτές.

Δεύτερον, μαζί με τον μεγάλο πλούτο, ο καπιταλισμός δημιούργησε και μεγάλες ανισότητες. Το συνεχώς αυξανόμενο χάσμα είναι απλά ένα υποπροϊόν της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Ο κόσμος δεν παραπονιέται για τις επιτυχίες του Steve Jobs, η συνεισφορά του είναι καταφανής. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Ο πλούτος επιτρέπει σε ομάδες και άτομα να αγοράσουν πολιτική ισχύ και επιρροή, κάτι που τους βοηθά στο να πλουτίσουν κι άλλο. Ελάχιστα είναι τα κράτη (π.χ. η Σουηδία) που μπόρεσαν να διακόψουν αυτόν τον μοχθηρό κύκλο, χωρίς να επιτρέψουν στην ανάπτυξη τους να καταρρεύσει.

Ένα τρίτο  πρόβλημα είναι η παροχή και η διανομή υγειονομικής φροντίδας, μια αγορά που αδυνατεί να ικανοποιήσει τις βασικές απαιτήσεις που είναι αναγκαίες για τον τιμολογιακό μηχανισμό προκειμένου να λειτουργεί αποδοτικά. Οι καταναλωτές δυσκολεύονται να εκτιμήσουν την ποιότητα της φροντίδας που δέχονται.

Το πρόβλημα αυτό θα χειροτερεύει. Το κόστος υγείας ως ποσοστό του εισοδήματος θα ανεβαίνει όσο οι κοινωνίες γερνάνε και πλουτίζουν, και ίσως ξεπεράσει το 30% του ΑΕΠ σε μερικές δεκαετίες. Στο ζήτημα αυτό της υγείας, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τομέα, πολλές χώρες παλεύουν με το ηθικό δίλημμα του πώς να διατηρήσουν τα κίνητρα αποδοτικής παραγωγής και κατανάλωσης, χωρίς να δημιουργηθούν τεράστιες αποκλίσεις στην πρόσβαση στην υγεία. Αποτελεί μεγάλη ειρωνεία το ότι οι σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες κάνουν εκστρατεία υπέρ της προσοχής των μελών τους στην σωστή υγεία, ενώ την ίδια ώρα καλλιεργούν ένα «οικοσύστημα» που οδηγεί τους πολίτες σε ανθυγιεινού τύπου διατροφή. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 34% των Αμερικανών είναι υπέρβαροι. Επομένως, καθίσταται σαφές, ότι η συμβατικά μετρούμενη οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό.

Τέταρτον, τα σημερνά καπιταλιστικά συστήματα υποτιμούν σε μεγάλο βαθμό το καλό των γενεών που δεν έχουν ακόμη γεννηθεί. Στο μεγαλύτερο μέρος του χρονικού διαστήματος από την βιομηχανική επανάσταση, αυτό το ζήτημα δεν έπαιζε μεγάλο ρόλο, αφού η συνεχής τεχνολογική πρόοδος τόνιζε κυρίως τις βραχυπρόθεσμες πολιτικές. Η κάθε γενιά, σε γενικές γραμμές, τα πήγαινε καλύτερα από τις προηγούμενες. Με τον παγκόσμιο όμως πληθυσμό να αρχίζει να ξεπερνά τα επτά δισεκατομμύρια, και τους περιορισμούς στους πόρους να γίνονται όλο και πιο εμφανείς, δεν υπάρχει πια καμιά εγγύηση πως η ανοδική αυτή τροχιά  μπορεί να διατηρηθεί.

Οι οικονομικές κρίσεις είναι ένα πέμπτο πρόβλημα, που προκαλεί μεγάλες συζητήσεις, και εσωτερικές αναζητήσεις. Στον χρηματοπιστωτικό κόσμο, η συνεχής τεχνολογική καινοτομία δεν έχει μειώσει τα ρίσκα, αλλά μάλλον τα μεγέθυνε.

Κανένα πρόβλημα του καπιταλισμού δεν είναι αξεπέραστο, και οι οικονομολόγοι προσφέρουν μια σειρά από βασισμένες στην αγορά λύσεις. Μια υψηλή παγκόσμια τιμή για τον άνθρακα, θα ωθούσε τα άτομα αλλά και τις επιχειρήσεις να ενσωματώσουν το κόστος των μολυντικών τους δραστηριοτήτων.

Τα φορολογικά συστήματα θα μπορούσαν να σχεδιαστούν έτσι, ώστε να παρέχουν περισσότερη αναδιανομή εισοδήματος χωρίς απαραίτητα να παρουσιάζονται παραμορφωτικές παραλύσεις, με την μείωση των αδιαφανών φορολογικών εξόδων, και τη διατήρηση χαμηλών κλιμάκων.

Η αποδοτική κοστολόγηση της παροχής υγείας μπορεί να ισορροπήσει την ισότητα με την αποδοτικότητα. Τα χρηματοπιστωτικά συστήματα μπορούν να επιτηρούνται και να ελέγχονται περισσότερο, με μια πιο αυστηρή προσοχή στο ζήτημα της συσσώρευσης υπερβολικού χρέους.

Μήπως όμως ο καπιταλισμός πέσει θύμα του εαυτού του στην δημιουργία μαζικού πλούτου; Προς το παρόν, αν και είναι της μόδας σαν θέμα συζήτησης, ο θάνατος του καπιταλισμού είναι απίθανος.

Παρόλα αυτά, όσο αυξάνονται η μόλυνση του περιβάλλοντος, η οικονομική αστάθεια, τα προβλήματα στον τομέα υγείας, και η ανισότητα, και όσο το πολιτικό σύστημα παραμένει παραλυμένο, το μέλλον του καπιταλισμού μπορεί να μην φαίνεται τόσο σίγουρο σε μερικές δεκαετίες, όσο φαίνεται σήμερα.

 

Του Kenneth Rogoff καθηγητού στο  Harvard University,

Project Syndicate

http://www.project-syndicate.org/commentary/rogoff87/English

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πτερέλαος avatar
    Πτερέλαος 19/12/2011 10:56:23

    Απλό είναι το θέμα: ο καπιταλισμός, όπως και ο κομμουνισμός, δεν έχει λάβει υπόψη του την παράμετρο "άνθρωπος". Από κει και πέρα είναι κι αυτός καταδικασμένος στην κοινή μοίρα.....

  2. Agni avatar
    Agni 19/12/2011 13:09:06

    Γνώμη μου είναι οτι δεν μπορούμε να μιλάμε πια για ένα παγκόσμιο μοντέλο που θα επικρατήσει,αλλα για πολλούς μικρούς καπιταλισμούς εδώ και εκεί,δεδομένου του οτι η αυτοκρατορία θα παρακμάσει και δεν θα έχει πια τη δύναμη να επιβάλλει σε όλο τον κόσμο,με τη βια,με "επαναστάσεις" και με πολέμους γαπικά καθεστώτα,θα υπάρξει μια επιστροφή στο τοπικό,όχι κρατικό κατανάγκη καθώς όλο και ισχυρότερες οντότητες στη μορφή κράτους εν κράτει θα ξεπηδούν. Γενικά το πρόβλημα στην πραγματικότητα είναι πολυ πολύ μικρότερο απο όσο Θέλουν να πιστεύουμε απλά χωρίς κανένα λόγο μοιραζόμαστε το άγχος αυτών που ζουν το τέλος του κόσμου τους..Οι χώρες με ιστορία αιώνων την οποία δεν απώθησαν για μερικά μπιχλιμπίδια,σαν ινδιάνοι που πουλούσαν τη γή τους για λίγο ουίσκι,έχουν ασφαλιστικές δικλείδες που θα τους επιτρέψουν σε μηδενικό χρόνο να ανασυνταχθούν αρχικά για να επιβιώσουν ως οντότητες και έπειτα βλέπουμε.Το μεγάλο πρόβλημα είναι για τις χώρες που δεν γνώρισαν ποτέ κανενός άλλου είδους οικονομικό η πολιτισμικό μοντέλο η και χτίστηκαν πάνω σε αυτό..Γενικά έχω απίστευτη αισιοδοξία για το μέλλον αλλα μακροπρόθεσμα,μεσοπρόθεσμα θα είναι φρίκη γιατί τα γαπθεστώτα,θα γίνονται όλο και πιο αυταρχικά στην προσπάθεια τους να καθυστερήσουν την αναπόφευκτη επιστροφή του τοπικού..

  3. brankaleon avatar
    brankaleon 19/12/2011 13:29:51

    1. Ο Καπιταλισμός, προσομοιάζει με τις πάλαι ποτέ "Αλβανικές πυραμίδες".
    = Περιοδικές Κρίσεις.
    2. Μοιάζει με τον κουτσαβάκη, που κάθε τόσο, με την άκρη του ζωναριού, έσβηνε
    από τον μαυροπίνακα, του καπηλειού της γειτονιάς, με το έτσι θέλω, τα χρέη
    του.
    = Πόλεμος
    3. Μέσα, από τον Διαλεκτικό Διχασμό, του Ενός στα Δύο, όπου το ένα
    αποκλείει το άλλο, ο Πλούτος διχάστηκε σε Αξία Χρήσης και σε
    Ανταλλακτική Αξία.
    Αυτή μετασχηματίστηκε σε Υπεραξία και Ατομική Ιδιοποίηση.
    Στην συνέχεια η Ανταλλακτική Αξία διχάσθηκε από τις Αξίες Χρήσης, σε
    Υπεραξία και Ατομική Ιδιοποίηση.
    4. "Τέλος", από την Υπεραξία προέκυψε το Μέγιστο Δυνατό Κέρδος.
    Αριθμοί στον "μαυροπίνακα".
    'Η Όσο μεγαλώνει η βάση της "Πυραμίδας", διαρκώς και αυτή θα ταυτίζεται
    με το μηδενικό ύψος.
    5. Η επιβίωση πλέον του Καπιταλισμού θα "επιτυγχάνεται", μόνον μέσα από
    την Βαρβαρότητά του.

  4. ??? avatar
    ??? 19/12/2011 14:22:52

    Αλλο καπιταλισμος κι αλλο να τυπωνω χρημα οταν μου λειπει. Ειναι ιστορικη διαφορα, και γιαυτο μετα το 71 ανοιξαν οι ασκοι του Αιολου. Ας το παρουμε χαμπαρι, δεν ζουμε σε καπιταλιστικη περιοδο πια. Τι ζουμε? τη ξεκαθαρη απατη. Φανταστειτε να βρισκεστε σε εμπορικες σχεσεις και οι αντισυμβαλομενοι να τυπωνουν χρημα κατα συνειδηση, οταν το χρειαζονται, χωρις να εχει κανενα αντικρυσμα. Απατεωνες δε θα ειναι?

    • Γιώργος Αχαιός avatar
      Γιώργος Αχαιός @ ??? 19/12/2011 15:54:57

      Και τι είναι το χρήμα; Κάποια μεγάλη δύναμη, κράτος, Ευρώπη, Αμερική, μεγάλη τράπεζα λέει: αυτό είναι χρήμα και έχει αξία....

      Αλλιώς δεν είναι τίποτα άλλο από απλό χαρτί. Τίποτα άλλο.

      Ακόμη και ο χρυσός και άργυρος, μέταλλα στα οποία τα χαρτιά που έχουμε για χρήμα τώρα έχουν πάψει εδώ και πάρα πολύ καιρό να έχουν αντίκρυσμα, τι είναι; Τίποτα.... Είναι υλικά που συμβατικά χρησιμοποιήσαμε σαν χρήμα κάποτε και τώρα τα θεωρούμε ακόμη "πολύτιμα" Γιατί τα θεωρούμε πολύτιμα; Μα... γιατί είναι σπάνια και γυαλίζουν! Και λοιπόν;

      Άλλοι πολιτισμοί είχαν συμβατικά δεχτεί σαν χρήμα άλλα σπάνια και φανταχτερά υλικά: μεγάλα κοχύλια, κεχριμπάρι κτλ.

      Τυπώσουν, δεν τυπώσουν νέα χαρτιά λοιπόν μεγάλη σημασία δεν έχει. Όταν χρήμα ήταν τα κοχύλια ή ο χρυσός κανείς δεν θα λεγε σε κάποιον που βρήκε μια ποσότητα από αυτά: "α όχι πρέπει να δουλέψεις, να κοπιάσεις, να αποκτήσειςχρυσό ή κοχύλια από τα ήδη γνωστά αποθέματα"

      Στην εpoxή μας το να βρεις νέα χαρτονομίσματα, σημαίνει απλά να τα τυπώσεις. Δεν μας το απαγορεύει κάποια ηθική επιταγή και μπορούμε να το κάνουμε για να βγούμε από μία κρίση. Αν δεν το κάνουμε θα συνεχίσουμε να έχουμε το σοβαρότατο πρόβλημα που έχουμε.

      Από την άλλη να δεχτώ ότι αν το κάνουμε με πέρα απο κάθε μέτρο υπερβολή θα εκτιναχθεί ο πληθωρισμός ή θα οδηγηθούμε ξανά στον αντιπραγματισμό....

      Πρώτα πάντως πρέπει να αντιμετωπίζουμ τον πιο κοντινό κίνδυνο...

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ ??? 19/12/2011 16:33:40

      Δες αυτό:
      h__p://www.antinews.gr/2010/12/11/75562/

  5. sabi avatar
    sabi 19/12/2011 15:34:44

    To άρθρο εμπεριέχει την απάντηση:
    "Ο πλούτος επιτρέπει σε ομάδες και άτομα να αγοράσουν πολιτική ισχύ και επιρροή, κάτι που τους βοηθά στο να πλουτίσουν κι άλλο. Ελάχιστα είναι τα κράτη (π.χ. η Σουηδία, Δανία,Νορβηγία,Φινλανδία) που μπόρεσαν να διακόψουν αυτόν τον μοχθηρό κύκλο, χωρίς να επιτρέψουν στην ανάπτυξη τους να καταρρεύσει."
    Τα κράτη αυτά αποτελούν φάρο για το ποιό πρέπει να είναι το μέλλον της ανθρωπότητας για τα επόμενα 50 χρόνια. Οταν τους φτάσουμε θα βρούμε ακόμα καλύτερες λύσεις. Επομένως ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΨΕΜΜΑ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ είναι οτι δεν υπάρχει ρεαλιστική εναλλακτική λύση μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Η πρωτοπορεία αυτή των Σκανδιναυικών χωρών ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΙΝ ΤΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΔΕΙΑΛΕΙΤΩΣ . Και δεν οφείλεται βεβαίως ούτε στη γεωγραφική θέση ούτε στο DNA των σκανδιναυών. Οφείλεται απλά στο γεγονός οτι σήμερα αυτοί αποτελούν την κορυφή της πυραμίδας του ανθρώπινου είδους, όπως κάποτε η κορυφή αυτή ήταν "οι αρχαίοι ημών πρόγονοι". Και τί κάνει κάποιον να βρίσκεται στην κορυφή αυτή? Η απάντηση είναι απλή: Η ΜΟΡΦΩΣΗ.
    Σε όλες τις έγκυρες κοινωνικές έρευνες (ΟΟΣΑ, UNESCO κλπ) οι λαοί αυτοί είναι πρώτοι σε μόρφωση. Εχουν τη μικρότερη εξάρτηση απο προκαταλήψεις-θρησκείες και διαθέτουν το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ τους στην ΠΑΙΔΕΙΑ.
    Οι δημόσιες υπηρεσίες τους έχουν σχεδόν καταργήσει ΟΛΕΣ τις ουρές λόγω ευρείας αποδοχή και χρήσης του ΙΝΤΕΡΝΕΤ.
    Το μοντέλο υπάρχει και είναι απλό. ΜΑΣ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

  6. απατόσαυρος avatar
    απατόσαυρος 20/12/2011 00:11:46

    Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, ήδη ο καπιταλισμός τρέφεται από τις σάρκες του. Οι όποιοι εναπομείναντες, πολλοί άμεσα ή λίγοι σε λίγες δεκαετίες από πόλεμους, πείνα κλπ, θα πρέπει να έχουν αποτινάξει από την συνείδησή τους, αρχές με τις οποίες έχουν εμποτιστεί και να οικοδομήσουν κάτι που σήμερα μπορεί να φαντάζει ουτοπία. Περισσότερο όμως αυτό συμβαίνει επειδή απλά δεν τον αφήνουν να τη διανοηθεί.
    Το παράδειγμα των σκανδιναυικών χωρών είναι σπουδαίο, αλλα όχι μονόδρομος. Δε χρειάζεται να υπάρξει κάποιο νέο παγκόσμιο σύστημα. Εάν οι τοπικές κοινωνίες αποτινάξουν τον ζυγό, που -προς το παρόν - τους κρατάει μακρυά από την πρωτογενή παραγωγή, θα μπορέσουν πιο εύκολα να οδηγηθούν σε αποφάσεις που θα επιτρέψουν την αυτονομία και την αυτάρκειά τους.

  7. sabi avatar
    sabi 20/12/2011 09:21:27

    απατόσαυρος,
    Oυτε εγώ λέω οτι το παράδειγμα των σκανδιναυικών χωρών είναι μονόδρομος.
    Είναι όμως αδιαμφισβήτητο ότι για εμάς και τους άλλους λαούς του Νότου είναι ό, τι καλύτερο υπάρχει ως προσωρινή και υπαρκτή λύση για τα επόμενα 50 χρόνια. Μετά οι γενεές που θα έλθουν, έχοντας περάσει απ' αυτό το μοντέλλο, σίγουρα θα έχουν βρεί κάτι καλύτερο, που εμείς ούτε μπορούμε να μαντέψουμε σήμερα, αλλά ούτε έχει και νόημα να τοπροσπαθήσουμε, αφού έχουμε μπροστά μας το εφικτό που απαιτεί ήδη τεράστια προσπάθεια για να υλοποιηθεί και στη χώρα μας. Ας ξεκινήσουμε πχ. απ' την παιδεία αντιγράφοντας το Φινλανδικό σύστημα (το καλύτερο στον κόσμο) στο μέτρο των δυνατοτήτων μας και βλέπουμε...Το έχει στο πρόγραμμα ο Σαμαράς ή θέλει πρώτα την Αυτοδυναμία μην τυχόν και δεν δεχτεί το μοντέλλο ο Τσίπρας? Το συζ'ητησε μαζί του?
    Συζήτησαν έστω κάτι άλλο στο οποίο ΟΛΟ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ή επιμένουν στην υποχρεωτική διαφωνία για να μην χάσουν κάποιο "κουκί" και δεν έχουν αυτοδυναμία ώστε να μπορούν να τρώνε με την "κουτάλα" μόνοι τους χωρίς να τους ενοχλεί η αντιπολίτευση?

  8. daughter of mercy avatar
    daughter of mercy 20/12/2011 13:48:53

    O καπιταλισμός θα επιβιώσει όταν καταβροχθίσει όλους τους πόρους του πλανήτη, για τους γήινους τα βλέπω χλωμά τα πράγματα.

  9. sabi avatar
    sabi 21/12/2011 18:58:45

    daughter of mercy,
    Συμφωνώ απόλυτα, άλλωστε το περιγράφει με τρόπο αδιαμφισβήτητο ο σπουδαίος Ρώσος θεωρητικός φυσικός Athanasse Kardashev στό άρθρο του για τα επίπεδα πολιτισμών στο σύμπαν. Εκείνος βέβαια δίνει 50% πιθανότητες το ανθρώπινο είδος να έχει διασωθεί στούς πλανήτες του ηλιακού συστήματος αν κατορθώσει να αποφύγει ενα παγκόσμιο κραχ σαν το διαφαινόμενο, που κατά τον Γιωργο Γραμματικάκη φαίνεται απίθανο. Ο δικός μας μάλιστα θεωρεί ότι ορισμένες εκρήξεις σούπερ νόβα οφείλονται σε ηλίθια άπληστα καπιταλιστικά ανθρωποειδή που έφτασαν στον τελικό πυρηνικό πόλεμο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.