#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/01/2011 00:37
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μπορεί η επανάσταση στη Τυνησία να φέρει τη δημοκρατία;



Οι βίαιες εξεγέρσεις που συνήθως καταλήγουν στην ανατροπή κάποιου δικτάτορα, είναι ένας δραματικός τρόπος για να επέλθει η δημοκρατία σε ένα απολυταρχικό καθεστώς, δεν είναι όμως και ο καλύτερος.

Παρακολουθώντας την επανάσταση της Τυνησίας να ξετυλίγεται, θυμηθείτε πως οι ταραχές στους δρόμους μπορούν κάλλιστα να φέρουν στην εξουσία κάποια εξτρεμιστικά στοιχεία, όπως έγινε στο Ιράν το 1979. Μπορεί να δημιουργήσουν ανέφικτες προσδοκίες, όπως στην Ουκρανία το 2004. Και τέλος, μπορεί να καταλήξουν σε αιματοχυσία και αντίδραση, όπως έγινε στη πλατεία Tiananmen το 1989.

Αντιθέτως, η  πιο πετυχημένη μετάβαση στη δημοκρατία, είναι αυτή που γίνεται χωρίς δράμα. Θυμηθείτε την Ισπανία μετά το θάνατο του Φράνκο. Τη Χιλή, μετά τη παραίτηση του Πινοσέτ. Τη Πολωνία, που ξέφυγε από τον κομμουνισμό, με διαπραγματεύσεις. Όλες αυτές οι περιπτώσεις, δεν τράβηξαν τα φλας των φωτογράφων, είχαν όμως ένα καλό αποτέλεσμα: Μια σταθερή δημοκρατία.

Όλες όμως οι περιπτώσεις αυτές, είχαν και ένα ακόμη κοινό στοιχείο. Οι απολυταρχικοί ηγέτες αντιλήφθηκαν πως το παιχνίδι για αυτούς τέλειωσε, ή είχαν τη τύχη να πεθάνουν (όπως ο Φράνκο). Ο Τυνήσιος πρόεδρος Ben Ali, που πλέον διαμένει στη Σαουδική Αραβία, δεν το προείδε. Αντί για αυτό, δημιούργησε μια μαϊμού αντιπολίτευση, ένα μαϊμού κοινοβούλιο, και έστησε ένα δρακόντειο καθεστώς που αστυνόμευε το διαδίκτυο, και καταπίεζε τους διαφωνούντες, για να παραδειγματίσει τους υπόλοιπους. Όπως λέγονταν, τα ΜΜΕ της χώρας του ήταν τόσο φιλικά απέναντι του, που ήταν σαν τα άρθρα στις εφημερίδες να τα έγραφε η μαμά του!

Η πρόσφατη έκρηξη της οργής στη Τυνησία δεν ήταν μόνο προβλέψιμη, αλλά και προβλέφθηκε. Ο κόσμος ανησυχούσε εδώ και καιρό, και το μοναδικό θέμα συζητήσεων ήταν τα δεινά του. Πολλοί πίστευαν πως η μόνη λύση είναι να μεταναστεύσουν. Άλλοι φοβόντουσαν τη σταδιακή  επικράτηση των σκληροπυρηνικών ισλαμιστών. Άλλοι πάλι έβλεπαν το χάος στο Ιράκ, και ανησυχούσαν πως έτσι απαξιώνεται η έννοια της δημοκρατίας στην οποία έλπιζαν.

Πριν από έναν μήνα ξεκίνησαν οι πρώτες διαδηλώσεις. Μέχρι σήμερα, δεν πρόκειται για μια ισλαμική επανάσταση, αλλά ούτε και για μια δημοκρατική. Αυτό που βλέπουμε, είναι μια δημογραφική επανάσταση. Πρόκειται δηλαδή για μια  εξέγερση των νέων εναντίον των διεφθαρμένων μεγαλύτερών τους. Όσοι έβλεπαν τους αριθμούς και τα πληθυσμιακά στοιχεία, και μετά τα συνέκριναν με τα ποσοστά της ανεργίας, καταλάβαιναν πως η εξέγερση δεν θα αργούσε.

Όμως, αφού η εξέγερση ήταν τόσο προβλέψιμη, γιατί δεν την απέφυγε, ή δεν τη διαχειρίστηκε το καθεστώς, στρεφόμενο προς εκλογές; Αφού κάτι τέτοιο έγινε και στη Χιλή, γιατί όχι στην Τυνησία; Μάλλον επειδή ο πρόεδρος και η οικογένειά του είχαν παραγίνει πλούσιοι και σίγουροι για τους εαυτούς τους. Και σε αντίθεση με την Ισπανία και τη Πολωνία, η ήπειρος δεν διέθετε γειτονικές χώρες με δημοκρατικά πολιτεύματα. Μάλιστα, ο πόλεμος κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας του έδινε ένα μεγάλο άλλοθι για την απολυταρχικότητά του. Ως πολύτιμος σύμμαχος εναντίον του ριζοσπαστικού Ισλάμ, απέφευγε την οποιαδήποτε αμερικανική πίεση.

Η Αμερική όμως δεν έπαιζε σημαντικό ρόλο σε μια χώρα όπου η πρώην αποικιοκρατική δύναμη Γαλλία, επένδυε, ανέχονταν, και στήριζε τον Ben Ali για δεκαετίες ολόκληρες, τόσο υλικά όσο και ιδεολογικά. Και ενώ η Γαλλία του 18ου αιώνα ανέπτυσσε τη σύγχρονη φιλοσοφία της δημοκρατίας, η σύγχρονη γαλλική διανόηση ανακάλυψε κάτι που μάλλον είναι η φιλοσοφία της αντί-δημοκρατίας. Απορρίπτοντας την «αφελή» αμερικανική εμμονή περί προώθησης της δημοκρατίας, η Le Figaro έγραφε πρόσφατα πως όλα τα έθνη έχουν δικαίωμα στη δική τους ιστορία, που είναι κάτι πιο σημαντικό από το δικαίωμα στη δημοκρατία. Τι να σημαίνει αυτό άραγε;

Με βάση αυτή τη σχολή σκέψης, ο Ben Ali ήταν ο ιδανικός δικτάτορας. Υπερασπίζονταν τα δικαιώματα των γυναικών, έφερε τη παιδεία στη μεσαία τάξη, απέτρεπε την εξάπλωση των ριζοσπαστών ισλαμιστών, και αυτά ήταν αρκετά. Ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ, είχε πει πως «τα πιο σημαντικά ανθρώπινα δικαιώματα είναι αυτά της τροφής, της υγείας, της παιδείας , και της στέγης». Υπ` αυτήν την έννοια, κατέληξε στο ότι στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η Τυνησία «ήταν αρκετά προχωρημένη».

Αυτά τα πίστευε και ο ίδιος ο Ben Ali. Αλλά ενώ δημοσίως μιλούσε για μεταρρυθμίσεις, το καθεστώς του δημιούργησε μια στάσιμη κοινωνία, όπου η μορφωμένη νεολαία δεν είχε καμιά προοπτική. Οι ταραχές ξεκίνησαν με τη δημόσια αυτοκτονία ενός νεαρού που δεν μπορούσε να βρει εργασία. Μεταδόθηκαν ταχέως, διότι πάρα πολλοί νέοι της χώρας συμμερίζονταν τα προβλήματα του αυτόχειρα. Οι Γάλλοι εξεπλάγησαν. Το ίδιο και η ελίτ της Τυνησίας. Αν δεν είχαν εκπλαγεί, αν δεν είχαν παρασυρθεί από την αντιδημοκρατική τους ιδεολογία, μπορεί να βλέπαμε μια ειρηνική και οργανωμένη αλλαγή στην εξουσία, και μετάβαση στη δημοκρατία, αντί να βλέπουμε αιματηρές ταραχές στους δρόμους. Ας ελπίσουμε πως η απομάκρυνση του Ben Ali και η νέα κυβέρνηση που ανέλαβε την εξουσία θα οδηγήσει τη χώρα σε μεγαλύτερη ελευθερία και ευμάρεια. Ας μην είμαστε όμως τόσο αισιόδοξοι, πως κάτι τέτοιο θα γίνει πραγματικότητα.

S.A.- Washington Post

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προφήτης avatar
    Προφήτης 18/01/2011 01:53:47

    Οι δημοκράτες με τα Γκουαντάναμο και τα Αμπού Γκραΐμπ.

    Οι Αμερικανοί
    - αφού πέτυχαν στην "εξαγωγή δημοκρατίας" σε Αφγανιστάν-Ιράκ
    - αφού με τη NAFTA έκαναν το Μεξικό την πιο διαλυμένη χώρα στον κόσμο
    γίνονται χαιρέκακοι για τους Γάλλους.

    Όταν το Τέξας κηρύξει ανεξαρτησία για να αμυνθεί ένοπλα όπως νομίζει κατά της επέλασης εκατοντάδων χιλιάδων εξαθλιωμένων Μεξικανών θα γελάνε οι Γάλλοι.

  2. Orestios avatar
    Orestios 18/01/2011 03:25:49

    Σοσιαλιστής ο Μπεν Άλι και σοσιαλιστικό το καθεστώς του.
    Ήταν μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς του GAP.

    Άντε και στην Ελληνική αποκαθήλωση του σοσιαλισμού

    • Kostas D avatar
      Kostas D @ Orestios 18/01/2011 03:28:39

      Απο το στομα σου και στου Θεου το αυτι....!!!!
      ΑΥΡΙΟ ΚΙΟΛΑΣ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΚΙ ΕΔΩ....!!!
      ΑΜΗΝ....

  3. φωτεινη avatar
    φωτεινη 18/01/2011 10:48:31

    βεβαια.δημοκρατια της σαριας.

  4. Ο ΑΛΩΒΗΤΟΣ avatar
    Ο ΑΛΩΒΗΤΟΣ 18/01/2011 13:05:18

    Ενδιαφέρον το άρθρο γιατί μας επισημαίνει τί θέλουν οι Αμερικανοί (Washington Post)

    Θέλουν ελεγχόμενες καταστάσεις, τύπου Πινοσέτ στη Χιλή, όπου τίποτα δεν άλλαξε και κανείς δεν πλήρωσε για τις χιλιάδες εξαφανίσεις και το αίμα που έχυσε ο Χιλιανός λαός

    Ξέρουν ότι επαναστάσεις που δεν τις ελέγχουν μπορεί να έχουν παραδείγματα όπως το Ιράν του 79 (φτου κακα μην τους ξανασυμβεί και χάσουν τέτοια πλούσια χώρα από τον έλεγχό τους ξανά)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.