#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
14/07/2012 10:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μονό με κυβερνητική παρέμβαση θα σταματήσει η διαφθορά



Στον πυρήνα του καπιταλισμού λειτουργούν πανίσχυρες δυνάμεις, που αν δεν περιοριστούν, μπορούν να προκαλέσουν διαφθορά, όπως απεδείχθη από τα δυο πρόσφατα σκάνδαλα με την Barclays και την GlaxoSmithKline.

Οι δυο αυτές περιπτώσεις επαναφέρουν στο προσκήνιο το ερώτημα του πως μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη του καπιταλισμού, αποφεύγοντας όμως τις απατεωνιές και τις ρεμούλες.

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο ερώτημα, που στη σημερινή πολιτική συγκυρία, αποκτά ιδιαίτερη σημασία με δεδομένο τον κεντρικό ρόλο του κράτους.

Τα δυο παραπάνω σκάνδαλα διαψεύδουν τους ισχυρισμούς των Ρεπουμπλικάνων, των Ελευθεριστών, των οπαδών του Tea Party και των μεγάλων επιχειρηματιών, που  επιθυμία τους  είναι να μειώσουν το χέρι του νόμου και του κράτους, καθώς πιστεύουν πως οι αγορές αυτορυθμίζονται.

Αντίθετα, επιβεβαιώνονται όλοι αυτοί που πιστεύουν σε μια μικτή οικονομία, που δίνει κεντρικό ρόλο στην οικονομική ελευθερία και στην ελεύθερη αγορά, αλλά που παράλληλα θέτει σοβαρά κανονιστικά και νομοθετικά πλαίσια για την αποφυγή της διαφθοράς και της προστασία των δημοσίων αγαθών.

Η Barclays συμφώνησε να πληρώσει  $453 εκατ. για να τελειώνει η έρευνα των ΗΠΑ και της Βρετανίας, σχετικά με τις κατηγορίες εναντίον της περί χειραγώγησης του δείκτη Libor, που καθορίζει τα παγκόσμια επιτόκια για περίπου $500 τρισεκατομμύρια σε διάφορα δάνεια, υποθήκες, κάρτες, κλπ που επηρεάζουν ιδιώτες και επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ο δείκτης αυτός βασίζεται στις αναφορές των μεγάλων τραπεζών, που μόνες τους αναφέρουν τα κόστη δανεισμού τους. Η Barclays παραποίησε αυτές τις αναφορές, σε συνεργασία με άλλους, έτσι ώστε να αποκρύψει την αδύναμη οικονομική της κατάσταση στην διάρκεια της κρίσης και να βελτιώσει με ψέματα την κερδοφορία της.

Σύσσωμη η ηγεσία της τράπεζας παραιτήθηκε. Η κρατική έρευνα στοχοποίησε 18 συνολικά  χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, ενώ  12 περίπου απ’ αυτούς έχουν ήδη απολύσει ή τιμωρήσει υπαλλήλους τους για παραποίηση στοιχείων. Το μεγάλο σε έκταση αυτό σκάνδαλο μόλις άρχισε να ξεδιπλώνεται και να αποκαλύπτει τα βρώμικα μυστικά του.

Η GlaxoSmithKline (GSK), είναι μια πολύ μεγάλη βρετανική φαρμακοβιομηχανία, η οποία παραδέχτηκε την ενοχή της και θα πληρώσει $1 δισ σε πρόστιμα, επειδή προωθούσε δυο συγκεκριμένα φάρμακα για αλλότρια και μη εγκεκριμένη  χρήση, και επειδή δεν ανέφερε τα στοιχεία ασφάλειας,  ως όφειλε, για ένα τρίτο φάρμακο, προς τον αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων FDA.

Η εταιρία θα πληρώσει άλλα $2 δισ για να κλείσει η δικαστική της περιπέτεια (αγωγές) με τις ομοσπονδιακές και πολιτειακές αρχές των ΗΠΑ, οι οποίες την κατηγορούν ότι πλήρωνε μίζες σε γιατρούς για να συνταγογραφούν φάρμακα, ανέφερε ψευδή στοιχεία σχετικά με την ασφάλειά τους και διέπραττε απάτες με τις επιστροφές χρημάτων,  μέσω του προγράμματος δημόσιας υγείας Medicaid.

Το συνολικό ποσό που καλείται να πληρώσει σε πρόστιμα, αποτελεί το μεγαλύτερο στην ιστορία της δημόσιας υγείας των  ΗΠΑ, και το μεγαλύτερο που έχει επιβληθεί ποτέ σε φαρμακοβιομηχανία, σύμφωνα με το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Οι μεγάλες και οι μικρές επιχειρήσεις ασκούν τρομερές εσωτερικές πιέσεις στο προσωπικό τους για να πετύχουν οικονομικούς στόχους, καθαρά έσοδα, ρευστότητα και αύξηση της τιμής των μετοχών τους. Παράλληλα θέτουν και άλλους στόχους όπως είναι το κέρδος επί των επενδύσεων, τα περιουσιακά στοιχεία, η αύξηση της παραγωγικότητας, η ταχύτητα εξέλιξης κάποιου προϊόντος, κλπ.

Οι επιχειρήσεις, ειδικά αυτές στην παγκόσμια οικονομία, αντιμετωπίζουν και εξωτερικές πιέσεις όπως είναι η εγγενής διαφθορά, η ελλιπής νομοθεσία, η σύγκρουση συμφερόντων και οι εκβιασμοί από πλευράς κρατικών αξιωματούχων.

Τα προσωπικά κίνητρα καθορίζονται σε ένα μέρος τους από την επίτευξη των στόχων, και των αριθμών. Υπάρχουν πολλοί πειρασμοί, που οδηγούν σε κακές συμπεριφορές. Οι εργαζόμενοι, σε όλα τα επίπεδα, μπορεί να αισθάνονται ότι οι μισθοί τους, τα μπόνους, οι προαγωγές, ακόμη και η εργασιακή τους ασφάλεια εξαρτώνται από την παραποίηση των στοιχείων, την προχειρότητα, την ταχύτητα, την συνεργασία με αντιπάλους, και γενικά με τη αδιαφορία για τον νόμο και την ηθική.

Συνεπώς, είναι προφανές, ότι το οικονομικό εγωιστικό συμφέρον που μπορεί να προκαλέσει γενικά οφέλη για την κοινωνία, μπορεί εξίσου εύκολα να στραφεί στον προσωπικό πλουτισμό και στην προσωπική οικονομική ανέλιξη.

Στην περίπτωση της Barclays και της GSK, αυτά τα στοιχεία οδήγησαν στην εξαπάτηση της κοινωνίας στα επιτόκια και στα φάρμακα. Και σίγουρα, αυτές οι εταιρίες είναι απλά οι τελευταίες σε μια σειρά από επιχειρηματικά σκάνδαλα το τελευταίο διάστημα. Ας θυμηθούμε την Enron (ψευδείς ισολογισμούς), την  Worldcom (πλαστά λογιστικά στοιχεία), την News Corp (παρακολουθήσεις τηλεφώνων) και την Wal-Mart (δωροδοκία).

Υπάρχουν δυο γενικές προσεγγίσεις για τον χειρισμό τέτοιων απαράδεκτων επιχειρηματικών συμπεριφορών και των εγγενών επιχειρηματικών πιέσεων που τις προκαλούν.

Μια σημαντική προσέγγιση είναι τα εσωτερικά προγράμματα ακεραιότητας (private ordering). Οι επικεφαλής των επιχειρήσεων θα πρέπει να δημιουργήσουν μια κουλτούρα, προστατευμένη με συστήματα, διαδικασίες και πόρους, μέσα στα πλαίσια της επιχειρηματικής λειτουργίας, που συνδυάζουν την αποδοτικότητα με την ακεραιότητα. Μια τέτοια κουλτούρα θα επιβραβεύσει την δημιουργικότητα και την καινοτομία, παράλληλα με την ακεραιότητα, την ηθική, τον νόμο και τις αξίες. Κάποιες πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, ειδικά αυτές που έχουν ένα παγκόσμια γνωστό όνομα και θέλουν να προστατέψουν την φήμη τους, το έχουν προσπαθήσει. Όπως όμως φαίνεται από τα πολλά σκάνδαλα που βγαίνουν στο φως, πολλές επιχειρήσεις δεν έχουν κάνει κάτι επ αυτού.

Μια δεύτερη προσέγγιση έχει να κάνει με τους ελέγχους και τις ισορροπίες της δημόσιας πολιτικής, της νομοθεσίας, των δικαστηρίων και των αρχών. Όλα τα εσωτερικά προγράμματα περί ακεραιότητας βασίζονται σε κοινωνικούς κανόνες και αν δεν υπήρχε η απειλή για κυρώσεις από πλευράς του δημοσίου στην οικονομία, οι περισσότερες επιχειρήσεις δεν θα νοιάζονταν να δημιουργήσουν περιβάλλον ακεραιότητας για το προσωπικό τους.

Στα περίφημα Federalist Papers,  συγκεκριμένα στο No.51, ο James Madison έγραφε: «Αν οι άνθρωποι ήταν άγγελοι, δεν θα χρειαζόμασταν καμιά κυβέρνηση». Επειδή λοιπόν, δεν είμαστε άγγελοι, χρειάζονται έλεγχοι και μηχανισμοί ισορροπίας τόσο επί των κυβερνήσεων, όσο και επί των επιχειρήσεων. Και αυτό αποτελεί την απάντηση σε όλους όσους δεν θέλουν παρουσία και ελέγχους του κράτους στην οικονομία.

Η ρητορική των Ρεπουμπλικάνων εναντίον του κράτους, καθώς και αυτή όλων όσων επηρεάζουν την πολιτική τους, αγνοεί την πραγματικότητα των πιέσεων που δέχεται ο επιχειρηματικός κόσμος.

Η περίπτωση της Barclays θέτει πολύ σοβαρά ρωτήματα αναφορικά με την χρηματοπιστωτική αγορά.

Η περίπτωση της GSK θέτει πολύ σοβαρά ρωτήματα αναφορικά με την πώληση και διάθεση φαρμάκων, καθώς και με την ασφάλειά τους.

Και οι δυο περιπτώσεις θέτουν με τη σειρά τους σοβαρά ερωτήματα για την απαραίτητη ανάμιξη εσωτερικών και εξωτερικών συστημάτων, που θα αντιμετωπίσουν την παράνομη και ανήθικη επιχειρηματική συμπεριφορά. Το κράτος θα πρέπει να αντιδράσει, όχι μόνο τιμωρώντας αλλά και αντιμετωπίζοντας προληπτικά αυτού του είδους τις παρασπονδίες.

Το πιο σημαντικό σε αυτήν την πολιτική περίοδο που διανύουμε, είναι η θεμελιώδης διαμάχη που διεξάγεται σχετικά με τον ρόλο του κράτους. Οι περιπτώσεις της Barclays και της  GSK είναι χαρακτηριστικές.

Ας μας πουν λοιπόν, όλοι όσοι είναι υπέρ της δραστικής μείωσης του ρόλου του κράτους, πως θα αντιμετώπιζε από μόνη της η αγορά αυτές τις παράνομες συμπεριφορές; Και πως θα αντιμετώπιζε τα μελλοντικά συστημικά προβλήματα που αναδύονται από τέτοιου είδους συμπεριφορές;

theatlantic.com

S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 14/07/2012 10:35:12

    Πολύ σωστό θέμα και αποτελεί την ισχυρότερη απάντηση στο ότι το κράτος πρέπει να μην ασχολείται με την επιχειρηματικότητα. Τα καρτέλ από τέτοιες ιδέες προέρχονται και γίνονται κυβερνήσεις πάνω από τις κυβερνήσεις (βλέπε Cocacola και πρόσφατα σκάνδαλα με φυτοφάρμακα και καρκινογόνο σιρόπι που τις κουκούλωσε γρήγορα και χωρίς να αποζημιώσει κανέναν...).

  2. abc avatar
    abc 14/07/2012 12:41:08

    Εχουν πλάκα οι Αμερικάνοι αρθρογράφοι.
    Τώρα άρχισαν να αναρωτιούνται μήπως οι άνθρωποι δεν είναι Αγγελοι και όταν δεν έχουν συνέπειες να φοβηθούν, κλέβουν αδίστακτα και ασυστόλως. Φαίνεται δεν διάβασαν ποτέ την Αγία γραφή όπου λέει σαφέστατα οτι αυτό συμβαίνει ακόμα και ανάμεσα σε αδέλφια απο την εποχή του Κάιν και του Αβελ και του Ησαύ και Ιακώβ μέχρι σήμερα...
    Είναι αφελείς ή συνένοχοι? Προφανώς το δεύτερο, αλλα τα λένε γιατι ξέρουν οτι εμείς είμαστε αφελείς που τους ακούμε...

    • marios avatar
      marios @ abc 14/07/2012 12:56:45

      Τώρα άρχισαν να αναρωτιούνται μήπως οι άνθρωποι δεν είναι Αγγελοι;
      τα federalist papers είναι απο το 1776!

  3. ειδωλοκλάστης avatar
    ειδωλοκλάστης 14/07/2012 13:19:02

    Αμα πιάσουμε τό θέμα από τόν Μάντισον, αδέρφια αμερικάνοι, θά πρέπει νά θυμηθούμε καί τούς Ουάσιγκτον, Τζέφερσον καί Τζάκσον καί, κυρίως, τούς πρώτους δύο εθνικούς τραπεζίτες (δεύτερος ο Νίκολας Μπήντλ) πού είχαν, καί οι δυό, στενές σχέσεις μέ τήν σκλαβωμένη ακόμα πατρίδα μας.
    Νά ξεσκονίσουμε, ακόμη μιά φορά, κάτι παληά τεφτέρια μέ βερεσέδια από κάμποσες ατμοκίνητες φρεγάτες πού παραγγείλαμε (τελικά παραλάβαμε μόνο μιά) γιατί τό χρήμα τού δανείου φαγώθηκε, εξού καί 'θαλασσοδάνεια'.
    Καί υπάρχει βέβαια τό ερώτημα αναφορικά μέ τήν ταυτότητα τού πρώτου τραπεζίτη...

    Αστο νά πάει, άστο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.