#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
01/02/2011 08:53
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μετά τον Mubarak τι;



Τα γεγονότα της Αιγύπτου θα προκαλέσουν μεγάλες και σημαντικές  εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, για πολλά χρόνια. Ο ρόλος της χώρας στη περιοχή θα αλλάξει ριζικά. Ο πρόεδρος Hosni Mubarak, αποτελεί εδώ και χρόνια τον κεντρικό πυλώνα της συμμαχίας μεταξύ των δυνάμεων της Δύσης και των Αράβων ηγετών, μιας συμμαχίας που ίσως να μην μπορέσει να επιβιώσει τυχόν ανατροπή του.

Ο  Mubarak είναι ίσως ο μοναδικός Άραβας ηγέτης που εμπιστεύονται οι Ισραηλινοί. Ο μεγάλος τους φόβος είναι πως αν τυχόν απομακρυνθεί, η ψυχρή, πλην όμως ανθεκτική, ειρήνη τους με την Αίγυπτο θα τεθεί σε κίνδυνο. Παράλληλα, ο  Mubarak ήταν εδώ και 30 χρόνια απαραίτητος για τη Δύση.

Ο Mubarak είναι άλλωστε,  ο βασικός λόγος που η Αίγυπτος λαμβάνει τεράστια ποσότητα βοήθειας από την Αμερική, και πολιτική υποστήριξη από την Ευρώπη, παρά το  αμαρτωλό του παρελθόν σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκλογικής νοθείας, καταστολή της οποιασδήποτε μορφής αντιπολίτευσης, και γενικευμένης διαφθοράς του καθεστώτος του. Αυτοί, άλλωστε, είναι και οι κύριοι λόγοι που ο λαός της χώρας του βγήκε στους δρόμους.

Οι σύμμαχοί του είχαν ήδη προετοιμαστεί για την επόμενη μέρα, αφού ο  Mubarak είναι ήδη 82 ετών. Όλοι θεωρούσαν πως η διαδοχή θα ήταν εύκολη, και πως το σύστημα θα παραδίνονταν ανέπαφο σε κάποιον διάδοχο της αρεσκείας τους. Επικρατέστερο όνομα ήταν ο γιος του Gamal, ή ο αρχηγός της αντικατασκοπείας Omar Suleiman. Όμως ο λαός στους δρόμους απεχθάνεται τον Gamal, όσο και τον πατέρα του.

Ο στρατηγός Suleiman είναι εδώ και χρόνια ο δεύτερος ισχυρότερος άνδρας της Αιγύπτου, και ο κύριος συνδετικός κρίκος με τη Ουάσιγκτον, το Ισραήλ, και τη Σαουδική Αραβία. Στα μάτια όμως των διαδηλωτών, και αυτός θεωρείται ένοχος, συμφωνώντας να αποτελέσει μέρος του σχεδίου επιβίωσης του μισητού προέδρου.

Η λαϊκή εξέγερση όπως εξελίσσεται, αποδεικνύει πως το σημερινό σύστημα δύσκολα θα μπορέσει να επιβιώσει μετά τον Mubarak.

Οι αισιόδοξοι πιστεύουν πως η διοργάνωση ελεύθερων εκλογών, αν ποτέ γινόντουσαν, θα δημιουργούσε μια ζωντανή δημοκρατία.

Οι απαισιόδοξοι επιμένουν πως η απόσυρση του αστυνομικού κράτους θα οδηγούσε στο χάος, που θα το εκμεταλλεύονταν οι ομάδες τζιχάντ της χώρας, και οι οποίες είχαν κατασταλεί από το καθεστώς του Mubarak.

Η μόνη οργανωμένη μαζική αντιπολιτευτική δύναμη της χώρας, εκτός του κυβερνώντος κόμματος, είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία θα τα πήγαινε πάρα πολύ καλά σε οποιαδήποτε ελεύθερη εκλογική αναμέτρηση. Σε αντίθεση με τους τζιχαντιστές, η Αδελφότητα δεν πιστεύει σε πόλεμο με τη Δύση. Πρόκειται για μια συντηρητική, μετριοπαθή, και γενικά μη βίαιη οργάνωση. Παρόλα αυτά, ασκεί έντονη κριτική στη πολιτική της Δύσης στη Μέση Ανατολή.

S.A.-BBC

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.