#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
17/04/2011 08:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Λιβύη: Το κύκνειο άσμα του ΝΑΤΟ




Από τότε που διαλύθηκε η ΕΣΣΔ, το μέλλον του ΝΑΤΟ ήταν αβέβαιο. Αν και αποτελεί την πλέον πετυχημένη πολυεθνική συμμαχία στην ιστορία, η αλήθεια είναι ότι τέτοιου είδους «συνεταιρισμοί» δεν επιβιώνουν όταν εκλείψει ο εχθρός. Και μόλις έπεσε το τείχος του Βερολίνου, το ρολόι του ΝΑΤΟ άρχισε να μετράει αντίστροφα.

Όλως περιέργως όμως, η συμμαχία επιβίωσε, μεταλλασσόμενη. Απέκρουσε την απειλή σύστασης μιας στρατιωτικής δύναμης της ΕΕ, που μάλλον θα την αντικαθιστούσε, και κατάφερε να παράσχει ένα θεσμικό πλαίσιο για τη συνεχιζόμενη αμερικανική εμπλοκή στην ασφάλεια της Ευρώπης. Στο τέλος, βοήθησε στη σταθεροποίηση του πρώην σοβιετικού μπλοκ, ενσωματώνοντας στις τάξεις της κάποια πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Για κάποιο διάστημα, όλα αυτά έμοιαζαν αρκετά. Όσο όμως οι περισσότεροι αντιλαμβάνονταν πως τα μέλη του ΝΑΤΟ αποκλείεται να δεχτούν επίθεση, αλλά μάλλον κινδύνευαν από την αστάθεια έξωθεν των συνόρων τους, πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται αν η ύπαρξη της συμμαχίας συνέχιζε να έχει κάποιο νόημα.

Και καθώς όλο και πιο νέες απειλές αναδύονταν σε ολόκληρο το πλανήτη, ο ρόλος και η αξία του ΝΑΤΟ άρχισαν να αμφισβητούνται σοβαρά. Σήμερα, με τις εσωτερικές διαφωνίες να χαρακτηρίζουν την επέμβασή της στη Λιβύη, το μέλλον της συμμαχίας φαντάζει ακόμη πιο αβέβαιο. Και όσο η κρίση στη Λιβύη οδηγεί σε αδιέξοδα, τόσο ένα ερώτημα συνεχίζει να βασανίζει το ΝΑΤΟ: Βλέπουμε μήπως το κύκνειο άσμα του;

Η πρώτη μεγάλη πρόκληση για το ΝΑΤΟ ήρθε όταν η πρώην Γιουγκοσλαβία κατέρρευσε μέσα από μια σειρά εμφυλίων πολέμων. Οι ΗΠΑ έπαιζαν τον βασικό ρόλο στη συμμαχία επί ψυχρού πολέμου, και  η κυβέρνηση Κλίντον έλπιζε πως οι Ευρωπαίοι θα ήταν αυτοί που θα σταθεροποιήσουν τα Βαλκάνια αφήνοντας ελεύθερη την Αμερική να εστιάσει στον Περσικό Κόλπο και στη Βορειοανατολική Ασία.

Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε. Το ΝΑΤΟ βοήθησε σε αεροπορικές επιδρομές και στην ειρήνευση της Βοσνίας και του Κοσσόβου, αλλά οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να εμπλακούν πολύ περισσότερο απ ότι ήθελαν. Οι υπόλοιπες χώρες του ΝΑΤΟ ή δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να τα κάνουν όλα μόνες τους. Για αυτό, καλώς ή κακώς το ΝΑΤΟ συνεχίζει να αποτελείται κυρίως από την Αμερική, και κάποιους άλλους υφιστάμενους της εταίρους.

Η εκστρατεία στα Βαλκάνια απέδειξε και την μη συνοχή του ΝΑΤΟ. Οι περισσότερες επιχειρήσεις έπρεπε να τύχουν έγκρισης από κάθε εμπλεκόμενο κράτος. Μερικές φορές μάλιστα, κάποια εθνικά κλιμάκια δεν είχαν την έγκριση να συμμετάσχουν σε επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα οι διοικητές στο πεδίο της μάχης να ψάχνουν λύσεις της τελευταίας στιγμής. Όλα αυτά σηματοδοτούσαν σοβαρά εγγενή προβλήματα.

Η δεύτερη πρόκληση στο ΝΑΤΟ ήρθε με την 9/11. Βάσει του άρθρου 5 του καταστατικού του, αν ένα μέλος δεχτεί επίθεση, είναι σαν να δέχονται επίθεση όλα τα μέλη. Αυτό το άρθρο τέθηκε σε δοκιμασία στο Αφγανιστάν. Σε αντίθεση με τα Βαλκάνια, το Αφγανιστάν απείχε πολύ από το παραδοσιακό  κέντρο ενδιαφερόντων της συμμαχίας, και ο πόλεμος εκεί ήταν πολύ διαφορετικός από αυτόν για τον οποίο σχεδιάστηκε το ΝΑΤΟ.

Οι δυσκολίες μεγεθύνθηκαν όταν η Αμερική ενεπλάκη στο Ιράκ. Το ΝΑΤΟ ανέλαβε την υποχρέωση της ασφάλειας στο Αφγανιστάν, αλλά πλην των ΗΠΑ και της Βρετανίας, ελάχιστα ήταν τα κράτη που έστειλαν στρατό. Κάποιες μάλιστα αποστολές είχαν πολλούς περιορισμούς. Για παράδειγμα, οι Γερμανοί θα μπορούσαν να εκτελούν αστυνομικά καθήκοντα αλλά δεν θα μπορούσαν να συμμετέχουν σε μάχες. Παράλληλα, υπήρχε μεγάλη έλλειψη συντονισμού μεταξύ εθνικών αποστολών, με παραδείγματα όπου κάποιο κράτος δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να βοηθήσει κάποιο άλλο, όταν αυτό είχε μπλέξει σε προβλήματα. Και καθώς ο πόλεμος κλιμακώνονταν, αυτά τα μικροπροβλήματα εξελίχθηκαν σε σοβαρούς κινδύνους.

Για μια ακόμη φορά, το ΝΑΤΟ δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις που ανέλαβε. Και καθώς η κατάσταση χειροτέρευε, η Αμερική ανέλαβε και πάλι τον έλεγχο των επιχειρήσεων. Όσο το αποτέλεσμα της αφγανικής εκστρατείας παραμένει αβέβαιο, τόσο και πιο πολλοί αναλυτές αρχίζουν να πιστεύουν πως αν το ΝΑΤΟ αποτύχει εκεί, δεν έχει πια καμιά χρησιμότητα στο σημερινό κόσμο.

Και έτσι φτάνουμε στη Λιβύη, όπου μια αποτυχία θα αποτελέσει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ΝΑΤΟ. Όταν δόθηκε η έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για επέμβαση στη Λιβύη, το ΝΑΤΟ έδειχνε κατάλληλο να αναλάβει το ρόλο. Η γεωγραφία το ευνοούσε. Ακόμη και η φύση της αποστολής, η προστασία των αμάχων, ταίριαζε πιο πολύ στην ευρωπαϊκή ψυχοσύνθεση. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία πίεσαν για μεγαλύτερο ρόλο στα υπόλοιπα κράτη μέλη, και ο μάλιστα ο πρόεδρος Ομπάμα  τόνισε την ανάγκη η χώρα του να παίξει απλά δευτερεύοντα ρόλο.

Αλλά και πάλι, το ΝΑΤΟ δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του. Όσο προχωρούσε η επέμβαση, τόσο φαίνονταν πως μόνο οι Γάλλοι και οι Βρετανοί ανελάμβαναν πολεμικές αποστολές. Κάποιοι άλλοι, όπως ο Καναδάς, η Δανία, και η Νορβηγία συμμετείχαν επίσης,  με πολύ μικρές όμως δυνάμεις. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους δέχθηκαν να περιπολούν, αλλά όχι να πολεμούν. Μάλιστα, η Γερμανία, επέλεξε να παρακολουθεί εκ του μακρόθεν.

Με το τέλος της επέμβασης να είναι ακόμη μακριά, το Παρίσι και το Λονδίνο δείχνουν να αγανακτούν. Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να συμμετέχουν σε αναγνωρίσεις, εναέριους ανεφοδιασμούς, και σε άλλες εξειδικευμένες αποστολές, αλά αρνούνται να συμμετάσχουν σε βομβαρδισμούς παρά τις εκκλήσεις των Γάλλων και των Βρετανών.

Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Alain Juppe και ο Βρετανός ομόλογός του William Hague παραπονιούνται για την αδράνεια των περισσότερων κρατών μελών, που δεν κάνουν αρκετά. Όπως λένε, οι δυο χώρες τους είναι αυτές που φέρουν όλο το βάρος.

Έτσι, για τρίτη φορά από το τέλος του ψυχρού πολέμου, το ΝΑΤΟ ανέλαβε μια αποστολή την οποία όμως δεν μπορεί να φέρει σε πέρας, τουλάχιστον χωρίς την ηγεσία των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ,  οι ΗΠΑ μάλλον δεν έχουν ακόμη αντιληφτεί πλήρως, ότι το ΝΑΤΟ δεν χρησιμεύει πλέον σε τίποτα. Το κόστος του είναι πολύ μεγαλύτερο των ωφελειών για την αμερικανική ασφάλεια, και η άποψη ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να παραμείνουν εγκλωβισμένες στα ζητήματα της ασφάλειας της Ευρώπης, δεν είναι πλέον τόσο οφθαλμοφανής.

Έφτασε η ώρα να συζητηθεί σοβαρά η βιωσιμότητα του ΝΑΤΟ. Μπορεί η συμμαχία να μας θυμίζει ως θεσμός τις κοινές δημοκρατικές αξίες της ατλαντικής κοινότητας, και την συνεργασία των στρατών της Ευρώπης, αλλά όπως αποδείχθηκε μέχρι στιγμής, δεν μπορεί να αναλάβει και να φέρει σε πέρας σύνθετες αποστολές στον σύγχρονο κόσμο.

Οι τρεις αποτυχίες του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν και στη Λιβύη, μπορεί  να μην είναι αρκετές για να το παροπλίσουν, αλλά είναι αρκετές ώστε να τεθούν κάποια κρίσιμα ερωτήματα σε σχέση με την αξία του.

S.A.από The New Republic.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 17/04/2011 12:02:25

    Η Αμερική στα Βαλκάνια έκανε (καλώς/κακώς) την βρωμοδουλειά άλλων, αλλά άντε, πες με κίνητρο τα δικά της συμφέροντα για ψυχροπολεμικό cordon sanitaire έναντι της Ρωσίας. Αλλά αλλουνού ήταν η δουλειά, νομίζω.

    Το Αφγανιστάν είναι καθαρά Αμερικανική ή Ατλαντική υπόθεση και η ειδησή ήταν ότι η Γερμανία (και οι πονηροί Πράσινοι) δεν είπε "όχι". Στο Ιράκ, οι μάσκες έπεσαν. Καλός/κακός ο πόλεμος, (κανείς τους δεν νοιάζεται στην πραγματικότητα), αλλά οι Γάλλοι έσκουξαν και οι Γερμανοί σιώπησαν, αλλά όσοι έχουν διαβάσει για το Μεγάλο Παιχνίδι ξέρουν ότι οι Γερμανοί έχασαν το Ιρακ στους Αγγλους το παλαι ποτέ

    Η Λιβύη; Προσωπικά δεν έχω καταλάβει την Λιβύη. Ο Καντάφι είναι χάλια μαύρα, δεν τον γουστάρω κλπ, αλλά εδώ και καιρό δεν ενοχλεί, πολύ, την Αμερική. Ούτε παίρνει σημαντικό πετρέλαιο η Αμερική από την Λίβύη. Και η Αμερική έχει άλλους πιο σοβαρούς "εχθρούς", πιο Ανατολικά. Ούτε έδειξε μεγάλη όρεξη, και οι συντηρητικούρες εκεί το είπαν ξεκάθαρα. Άλλοι έχουν ορέξεις στην Λιβύη.

    Το ΝΑΤΟ είχε νόημα πριν το 1990. Μετά το 1990, μου φαίνεται ότι το ΝΑΤΟ λέει στην "Ευρώπη": "Θες να είσαι και γεωπολιτικός παράγων; Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα" Κι ας αποφασίσουν η Γαλλία ή/και η Γερμανία, 1) εάν φοβούνται ή δεν φοβούνται την Ρωσία, 2) τι παιχνίδια θέλουν να παίζoυν με τους Άραβες, 3) πόσα πληρώνουν για τα χούγια τους και 4) και σημαντικότερο, πόσο εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον. Αυτά βλέπει το προκατειλημμένο μου μυαλό.

    • man8os avatar
      man8os @ archaeopteryx 17/04/2011 12:11:08

      Αλλα τελικα η Ευρωπη θα νικησει.Για 2 λογους.
      1) Δεν υπαρχει ελλειμμα επιστοσυνης.
      2) Αποδεικνυεται οτι η Αμερικη χρησιοποιει το ΝΑΤΟ για δικο της οφελος.

      • archaeopteryx avatar
        archaeopteryx @ man8os 17/04/2011 12:34:58

        Τι ακριβώς θα νικήσει; Την Ρωσία; Την Αμερική; ή ο ένας τον άλλον όπως γίνεται από το 600μΧ;

        • Ιαπετός avatar
          Ιαπετός @ archaeopteryx 17/04/2011 15:24:27

          Πρώτον: Η Λιβύη εντάσσεται στην στρατηγική των ΗΠΑ, να περιορίσουν την ορμητική Κίνα, πού προσπαθεί να ελέγξει πηγές ενέργειας στην Αφρική ( Αγκόλα, Κένυα, Λιβύη ) και στην συνέχεια να την διώξουν τελείως απο την Αφρική.
          Δεύτερον: Οι ΗΠΑ είναι πολύ απασχολημένες σε άλλα θέατρα πολέμου, ώστε να εμπλακούν και σε μιά χερσαία επέμβαση στην Λιβύη.
          Τρίτον: Η Λιβύη καλύπτει κατ εξοχήν την Ευρώπη και την Κίνα με ενεργειακές πρώτες ύλες και οι ενεργειακές πολυεθνικές, πού έχουν παρουσία στην Λιβύη, είναι ευρωπαϊκές και τα τελευταία χρόνια κινέζικες.
          Τέταρτον: Στό πλαίσιο κατανομής εργασιών, οι ευρωπαίοι πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο ρόλο. Τουλάχιστον στήν γειτονιά τους. Πιθανή αποτυχία των Ευρωπαίων, θα φέρει στήν συνέχεια ενεργότερη ανάμιξη των ΗΠΑ. Οι ευρωπαίοι θα πρέπει να καλύψουν, παρόλα αυτά, το κόστος του πολέμου και σε περίπτωση μή επιτυχίας (τών Αγγλογαλλοολανδών), να μοιρασθούν τα πετρελαϊκά αποθέματα με αμερικανικές πολυεθνικές. Οι Ιταλοί σέρνονται στο παιχνίδι, μήπως και σώσουν τα συμφέροντα της ΕΝΙ. Γενικά τον Μπερλουσκονι, τον έχουν ρίξει καναβάτσο γωνία.
          Πέμπτον: Η Ρωσία γίνεται συμμέτοχος τού παιχνιδιού, γιατί βλέπει το παιχνίδι και θα ήθελε πολύ νά γίνει ο κύριος ενεργειακός τροφοδότης των κινέζων. Εξ άλλου, συνεχείς στρατιωτικές επεμβάσεις της Δύσης εμπεριέχουν το ρίσκο νά χάσει η δύση, κάποια στιγμή την μπάλλα.
          Εκτον: Οι κινέζοι βλέπουν επίσης το παιχνίδι, αλλά φοβούνται να αντιδράσουν πιό έντονα. Ελπίζουν ότι ο χρόνος, οι αστάθμητοι παράγοντες και η δική τους στρατηγική ισχυροποίησης, θα τούς επιτρέψουν στό μέλλον να ισορροπήσουν το παιχνίδι προάσπισης των γεωπολιτικών τους συμφερόντων. Οι κινέζοι είναι αρκετά έξυπνοι, ώστε να ξέρουν πότε υποχωρούν και πότε δείχνουν τα δόντια τους.

    • Professor Moriarty avatar
      Professor Moriarty @ archaeopteryx 17/04/2011 13:14:51

      Η υπόθεση της Λιβύης δείχνει απλά την γύμνια της Ευρώπης η οποία θέλει να εμφανίζεται τάχα ως “υπερδύναμη”. Η άμυνα της Ευρώπης εξασφαλιζόταν στον ψυχρό πόλεμο από την απειλή της Αμερικανικής πυρηνικής ομπρέλας, διότι σύμφωνα με αναλύσεις του ινστιτούτου στρατηγικών ερευνών του Λονδίνου, η υπεροπλία των σοβιετικών ήταν τέτοια, που σε 36 ώρες οι μηχανοκίνητες μονάδες τους μπορούσαν να προελάσουν μέχρι τον Ατλαντικό σε έναν πόλεμο συμβατικά όπλα. Επίσης, απέναντι στην πυρηνική απειλή των SS-20, πάλι οι Αμερικανοί χρειάστηκε να καλύψουν την άμυνα της Ευρώπης αναπτύσσοντας πυραύλους μέσου βεληνεκούς Pershing στο ευρωπαϊκό έδαφος. Μόνο η Αγγλία και Γαλλία ήταν κάποιου μεγέθους δυνάμεις με ικανότητα πυρηνικού στρατηγικού πλήγματος. Το ΝΑΤΟ ήταν ανέκαθεν 80% αμερικανικό από άποψη ισχύος και συντονισμού. Όπως και το σύμφωνο της Βαρσοβίας ήταν 100% Σοβιετία.

      Τώρα φαίνεται τι είναι το ΝΑΤΟ μόνο με Ευρωπαίους: ένα γραφειοκρατικό στρατιωτικό κλαμπ, όπου οι σοβαρές δυνάμεις της Αγγλίας και της Γαλλίας δεν θέλουν να θέσουν τις δυνάμεις τους υπό την διοίκηση Δανών, Τούρκων, Ελλήνων, ή πράσινων Γερμανών, και λοιπών στρατιωτικών προσωπικοτήτων. Οι Εγγλέζοι έχουν στείλει καμία 20αριά Tornados GR4 (από τα περίπου 200 που διαθέτουν) για προσβολές στο έδαφος και δυό-τρία typhoons σε πειραματικές αποστολές βομβαρδισμών. Οι Γάλλοι ζήτημα να έχουν διαθέσει άλλα τόσα rafal και mirage. Οι υπόλοιποι κάνουν ασκήσεις αναγνώρισης και μετά θριαμβεύουν στα drills και αισθάνονται εθνικά υπερήφανοι.

      Ποιό ΝΑΤΟ λοιπόν; ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία. Οι άλλοι είναι για εξυπηρετήσεις και γκρίνιες,

  2. δημης avatar
    δημης 17/04/2011 13:55:29

    ΜΠΑ ΜΗ ΣΑΣ ΦΟΒΙΖΕΙ ΔΕΝ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ Η...ΣΥΜΜΑΧΙΑ ( ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΑΡΗ)
    ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΧΘΡΟΙ...ΤΟΥΣ ΕΠΙΝΟΟΥΜΕ Ή ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ....
    ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΟΥΜΕ-ΕΠΙΝΟΗΣΟΥΜΕ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ....

  3. manos avatar
    manos 17/04/2011 15:04:51

    Για μένα το ΝΑΤΟ θα χρησιμεύσει ως προπομπός ή υπόδειγμα ίσως για την δημιουργία ενός παγκόσμιου στρατού.
    Ο σκοπός του θα είναι να στηρίζει την NWO και την παγκόσμια διακυβέρνηση, που πολλάκις έχει εκθειάσει και ο ΓΑΠ.
    Ο εχθρός?
    Μα ποιός άλλος παρά τους εκατομμύρια πολίτες σε όλο τον πλανήτη.
    Διαφορετικά το ΝΑΤΟ πράγματι δεν έχει λόγο ύπαρξης. Εχθρός δεν υπάρχει, τρομοκράτες δεν υπάρχουν, οπότε τι εξυπηρετεί?

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ manos 17/04/2011 15:33:06

      Ο εχθρός είναι ο ίδιος που υπήρχε το 1950, το 1930, το 1910, το 1810, το 1710. Κι αν το δεις από λίγο πιο ψηλά, και το 1300, και το 1000, και ο 500, και το 200 πΧ, και το 500 πΧ, και το 1200 πΧ. Η τεχνολογία, το περιτύλιγμα και τα ΜΜΕ άλλαξαν. Τα άλλα συστατικά είναι περίπου τα ίδια

  4. ΚΡΙΤΩΝ avatar
    ΚΡΙΤΩΝ 19/04/2011 08:51:10

    H MAΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΤΩΝ 14,5 ΤΡΙΣ ΧΡΕΟΥΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ WIKILEAKS ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ, ΕΠΟΜΕΝΩΣ .............. ΠΟΙΟ ΝΑΤΟ?

    Το φαινόμενο "Wikileaks" είναι ΤΟ τρομακτικό. Όχι γι' αυτά, τα οποία έχει "δημοσιοποιήσει" το ίδιο, αλλά γι' αυτά, τα οποία "υπόσχεται" ότι θ' ακολουθήσουν. Στην πραγματικότητα μάς "δείχνει" το μέλλον. Μας "λέει" πως ήδη έχει αρχίσει να χάνεται ο έλεγχος των πληροφοριών. Μας "λέει" πως δεν θα υπάρξει οργανωμένη "μετάβαση" από τη μία κατάσταση στην άλλη. Όταν η αμερικανική οικονομική κρίση αρχίσει να δείχνει ανίκητη και η κατάσταση μη αναστρέψιμη, θα δούμε πράγματα πρωτοφανή. Τι είδους πράγματα; Θα δούμε πράκτορες μεγάλων μυστικών υπηρεσιών να αρπάζουν πληροφορίες και να τις "ιδιωτικοποιούν" …Να πηγαίνουν και να εκβιάζουν τους πλούσιους και τους ισχυρούς αυτού του κόσμου. Ό,τι έγινε ήδη με τον υπάλληλο Φαλσιανί, που έκλεψε ένα CD με τα ονόματα των καταθετών της τράπεζας HSBC στην Ελβετία.

    … Οι ΗΠΑ είναι θέμα χρόνου να φτάσουν στο σημείο να μην μπορούν να προσφέρουν ένα καλό επίπεδο ζωής στους υπαλλήλους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης …Στους υπαλλήλους, οι οποίοι διαχειρίζονται τις πληροφορίες αυτής της κυβέρνησης. Αν αυτές οι πληροφορίες —των οποίων η διαχείριση προσφέρει ένα καλό επίπεδο ζωής στους υπαλλήλους— πάψουν να το καταφέρνουν αυτό, θα γίνουν κεφάλαιο προς λεηλασία. Όταν ο φτωχός υπάλληλος συνειδητοποιήσει πως δεν υπάρχει προοπτική για την καριέρα του —και όχι μόνον δεν θα θεωρεί πως ρισκάρει να χάσει μια προσοδοφόρα εργασία, αλλά θα έχει μπροστά του και ένα κεφάλαιο που θα μπορεί να τον κάνει πλούσιο—, θα "δει" με άλλο "μάτι" τις πληροφορίες …Θα δει με άλλο "μάτι" το αντικείμενο της δουλειάς του. Ειδικά τις πληροφορίες, οι οποίες δεν θα θίγουν τα αμερικανικά συμφέροντα ενός "τελειωμένου" ιμπεριαλισμού και θα θίγουν αποκλειστικά κυβερνήσεις και ιδιώτες διεφθαρμένους άλλων κρατών.
    Για ποιον λόγο ένας πράκτορας να μην γεμίσει ένα CD με μια τέτοια "πραμάτεια" και να μην βγει στην αγορά να την πουλήσει; Πολλοί ενδιαφερόμενοι θα υπάρξουν, για ν' αγοράσουν το περιεχόμενό του. Είναι θέμα χρόνου λοιπόν ν' αρχίσουν τέτοιες πληροφορίες να "μετακινούνται" και ν' αλλάζουν "χέρια". Στο μέλλον τέτοια φαινόμενα θα είναι καθημερινά. Ένας οποιοσδήποτε υπάλληλος της CIA ή της DIA θα μπορεί να γίνει πλούσιος μέσα σε μια στιγμή. Θα αρπάζει φακέλους με διάφορα ονόματα ανθρώπων από διάφορα κράτη και θα αρχίζει τους εκβιασμούς. Κάποιους από αυτούς τους ανθρώπους θα τους "κάψει" προκαταβολικά, για να δημιουργήσει "αγορά" και θα ξεκινήσει το πανηγύρι. Κάποιοι διεφθαρμένοι ηγέτες ή μεγιστάνες θα "καούν" γρήγορα και θεαματικά, για να πληρώσουν γρήγορα και πολλά εκείνοι, οι οποίοι θα θέλουν να "σωθούν".

    Γιατί λοιπόν να μην υποθέσουμε ότι μέσω της σημερινής Wikileaks κάποια μαφία των μυστικών υπηρεσιών δεν έχει ξεκινήσει το "παιχνίδι" της; Γιατί να μην υποθέσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο στέλνει "μηνύματα" προς κάποιους ενδιαφερόμενους; Γιατί να μην υποθέσουμε ότι οι σημερινές διαρροές δεν είναι τίποτε άλλο από προειδοποιητικές "μπαλοθιές" συμμοριών των μυστικών υπηρεσιών; Ως μαφία πληροφοριών δημιουργεί πρώτα "τζάμπα" την αγορά της και στη συνέχεια θα πουλάει σε όποιον ενδιαφέρεται και μπορεί να πληρώσει τις πιο σημαντικές πληροφορίες. Γνωρίζει κάποιος τι είδους και τι όγκου πληροφορίες έχουν στα χέρια τους και δεν τις δημοσιεύουν;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.