#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/05/2011 07:05
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Λιβύη-Συρία: Δυο μέτρα και δυο σταθμά της Δύσης



Η Αμερική και η Ευρώπη επιτίθενται εναντίον της Τρίπολης με βόμβες, και εναντίον της Δαμασκού με …λόγια. Γιατί; Γιατί αποδεικνύονται τόσο αποφασιστικές απέναντι στον τύραννο της Λιβύης, και τόσο χαλαρές απέναντι στον εξίσου ανάλγητο Σύριο ομόλογό του;

Ας ξεκινήσουμε με μια συνηθισμένη απάντηση, που όμως είναι λάθος: Το πετρέλαιο. Η Λιβύη έχει περισσότερο πετρέλαιο απ ότι η Συρία, και άρα η επιθετικότητα της Δύσης έχει σχέση με τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών της. Το πρόβλημα όμως με αυτήν την άποψη είναι ότι αν η Δύση ήθελε αξιόπιστη πρόσβαση στο λιβυκό πετρέλαιο, ο Καντάφι θα ήταν μια πιο σίγουρη λύση από ότι το χάος που θα προκύψει από τη Νατοϊκή επέμβαση. Οι πετρελαϊκές εταιρίες της Δύσης λειτουργούσαν χωρίς κανένα πρόβλημα, συνεργαζόμενες με το καθεστώς Καντάφι, και σίγουρα από τη δική τους πλευρά, δεν θα ήθελαν κάποια ριζοσπαστική αλλαγή κυβέρνησης.

Μια δεύτερη συνηθισμένη απάντηση είναι να τα αποδίδουμε όλα στην αμερικανική υποκρισία. Η Ουάσιγκτον πράγματι συνηθίζει να χρησιμοποιεί δυο μέτρα και δυο σταθμά όσον αφορά στις διεθνείς της σχέσεις. Αυτή όμως η απάντηση δεν μας βοηθά στο να κατανοήσουμε τις αιτίες αυτών των αντιφάσεων.

Γιατί λοιπόν να προστατεύεται ο χασάπης της Δαμασκού, αντί να του γίνει μια παρόμοια επίθεση όπως αυτή της Λιβύης; Οι ανθρωπιστικοί λόγοι που δικαιολογούν την επέμβαση στη Λιβύη ισχύουν εξίσου και στη περίπτωση της Συρίας. Η γενοκτονική σκληρότητα της οικογένειας Assad είναι τόσο γνωστή όσο και η αυτοκτονική γενναιότητα των απλών Σύριων. Εδώ και δυο μήνες αντιμετωπίζουν τα τανκς και τις σφαίρες, χωρίς κανένα όπλο πέραν της επιθυμίας τους για αλλαγή. Οι διαδηλωτές σκοτώνονται και βασανίζονται, οι οικογένειές τους φυλακίζονται, και παρόλα αυτά δεν το βάζουν κάτω. Ακόμη και στις πόλεις που οι θηριωδίες του στρατού έχουν καταστρέψει ολοσχερώς, εκεί που την κατάσταση ελέγχουν πλήρως  οι παραστρατιωτικές ομάδες Shabeeah, ακόμη και εκεί οι άνθρωποι επιστρέφουν στους δρόμους για να διαδηλώσουν, αψηφώντας με γενναιότητα τις σφαίρες.

Και ενώ γίνονται όλα αυτά, η Αμερική και η Ευρώπη αντιδρούν με μισή καρδιά. Γιατί όμως; Ιδού πέντε απαντήσεις.

1-Ο στρατός της Συρίας είναι κατά πολύ ισχυρότερος αυτού της Λιβύης. Η Συρία διαθέτει από τις πιο καλά εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες ένοπλες δυνάμεις στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα διαθέτει χημικά και βιολογικά όπλα, ενώ οι παραστρατιωτικές της δυνάμεις είναι από τις μεγαλύτερες στο κόσμο. Αντιθέτως, ο στρατός του Καντάφι είναι άσχημα εκπαιδευμένος, ελλιπώς εξοπλισμένος, και κατακερματισμένος.

2-Κόπωση πολέμου; Η Λιβύη εξάντλησε τη λίγη όρεξη που διαθέτουν πλέον οι ΗΠΑ για να πολεμάνε σε μέτωπα τα οποία όμως δεν απειλούν τα ζωτικά τους συμφέροντα. Οι Σύριοι διαδηλωτές υφίστανται τις συνέπειες των μακροχρόνιων και κοστοβόρων πολέμων στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Στο εξής, η αμερικανική στρατιωτική βοήθεια προς τρίτους θα είναι επιλεκτική και πολύ περιορισμένη. Και όσον αφορά στην Ευρώπη, αυτή δεν πολεμά χωρίς την Αμερική. Έτσι, οι ηρωικοί Σύριοι μένουν μόνοι τους και αβοήθητοι.

3-Γείτονες. Η Λιβύη συνορεύει με τη Τυνησία και την Αίγυπτο. Τα διαμάντια της αραβικής άνοιξης. Η Συρία όμως συνορεύει με κάποια δύσκολα κράτη, όπως είναι ο Λίβανος, το Ισραήλ, το Ιράκ, η Ιορδανία, και η Τουρκία.

4-Απουσία συμμάχων. Ο Καντάφι δεν έχει φίλους, ενώ ακόμη και τα ίδια του τα παιδιά ήθελαν να τον περιθωριοποιήσουν. Μάλιστα, σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση, ακόμη και ο Αραβικός Σύνδεσμος ενέκρινε την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων επάνω από τη Λιβύη. Σε αντίθεση με τον Καντάφι, ο Bashar al-Assad διαθέτει πανίσχυρους συμμάχους εντός και εκτός της περιοχής, όπως είναι το Ιράν, η Hezbollah και η  Hamas. Εξάλλου, δεν είναι καθόλου σίγουρο πως ακόμη και  η κυβέρνηση του Benjamin Netanyahu θα επιθυμούσε να δει μια αλλαγή καθεστώτος στη Συρία. Μέχρι  και το περιοδικό Vogue είναι μαγεμένο με την οικογένεια Assad, δημοσιεύοντας ένα κολακευτικότατο άρθρο για την Asma Assad, την οποία χαρακτηρίζει ως τη «πιο φρέσκια και μαγνητική πρώτη κυρία, με σκούρα καφέ μάτια, ωραία μαλλιά, μακρύ λαιμό, και μια χάρη γεμάτη ενέργεια…». Πώς λοιπόν να βομβαρδίσεις ένα τέτοιο άτομο;

5-Πρόσφατα, δυο ανώτατοι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου μίλησαν στην New York Times αναφέροντας μεταξύ άλλων πως η αδύναμη αντίδραση της κυβέρνησης απέναντι στη συριακή περίπτωση είναι ότι δεν υπάρχουν διεκδικητές της ηγεσίας ανάμεσα στους διαφωνούντες. Η Αμερική δεν ξέρει με ποιον θα πρέπει να έρθει σε επαφή. Ένας άλλος (ανώνυμος) αξιωματούχος ανέφερε πως οι ΗΠΑ υπολογίζουν ότι το χάος που θα προέκυπτε από μια ανατροπή του Assad θα είναι πολύ χειρότερο από οποιαδήποτε άλλη αλλαγή καθεστώτος στη Μ. Ανατολή.

Ίσως. Όμως οι γενναίοι Σύριοι διαδηλωτές που ρισκάρουν τη ζωή τους στους δρόμους της Δαμασκού δεν νοιάζονται για όλα αυτά. Το μόνο που θέλουν είναι να φύγει ο δικτάτορας. Με οποιοδήποτε κόστος.

S.A-Huffington Post

ΣΧΟΛΙΑ

  1. δημης avatar
    δημης 20/05/2011 13:30:30

    ΑΝΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΜΠΡΟΣ ΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΜΕ ... ΕΤΟΙΜΑΣΤΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΛΙΜΑ ΑΝΕΒΑΣΤΕ -ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ...... ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ ΝΑ...ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ.....

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.