#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/10/2013 06:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Λαμπεντούζα: Η τραγωδία που ανέδειξε την αποτυχημένη ευρωπαϊκή πολιτική για τους πρόσφυγες

Περισσότεροι από 100 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στο μεσογειακό νησί της Λαμπεντούζα, την Πέμπτη, όταν η βάρκα τους βυθίστηκε. Η τραγωδία δείχνει με έναν ακόμη φρικτό τρόπο πόσο έχει αποτύχει η πολιτική της Ευρώπης για τους πρόσφυγες.



Έμοιαζε με  σκηνή από την Αποκάλυψη: 500 άτομα, πολλοί από τους οποίους δεν μπορούσαν ούτε να κολυμπήσουν, αναγκάστηκαν να πέσουν στη θάλασσα επειδή το πλοίο τους καιγόταν. Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα το πρωί της Πέμπτης στο ιταλικό νησί Λαμπεντούζα έχουν συγκλονίσει όλη την Ευρώπη.

Περισσότεροι από 100 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους, συμπεριλαμβανομένων και παιδιών. Εκατοντάδες εξακολουθούν να αγνοούνται. Είναι η δεύτερη τέτοια καταστροφή που συμβαίνει μέσα σε μόλις λίγες ημέρες. Τη Δευτέρα, 13 πρόσφυγες πνίγηκαν στα ανοικτά των ακτών της Σικελίας, ενώ προσπαθούσαν να κολυμπήσουν στην ακτή.
Τώρα, οι σοροί τους έχουν απλωθεί στη Λαμπεντούζα, το νοτιότερο φυλάκιο της Ευρώπης στη Μεσόγειο Θάλασσα. Ο απελπισμένος δήμαρχος του νησιού κάλεσε ακόμα και τον ιταλό πρωθυπουργό Ενρίκο Λέτα να επισκεφθεί το σημείο. «Ελάτε να μας βοηθήσετε να μετρήσουμε τα πτώματα», είπε. Οι κάτοικοι του μικρού νησιού, το οποίο βρίσκεται πιο κοντά στην Τυνησία απ’ ότι στην ηπειρωτική Ιταλία, αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι - και όχι για πρώτη φορά. Από το 1999, πάνω από 200.000 άνθρωποι από την Αφρική και την Ασία έχουν φτάσει στο νησί, ξεφεύγοντας από τους εμφύλιους πολέμους, την πείνα και τη δυστυχία. Εκτιμάται ότι 10.000 έως 20.000 άνθρωποι έχουν χαθεί στο δρόμο προς τη Λαμπεντούζα.

Φέτος, περισσότεροι πρόσφυγες έχουν φτάσει στο νησί από οποιοδήποτε προηγούμενο έτος. Έρχονται από τη Σομαλία, όπου εγκληματικές συμμορίες σκορπίζουν τον τρόμο και το θάνατο κάθε μέρα, από την Ερυθραία, όπου οι άνθρωποι δεν έχουν μέλλον και από την Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Τυνησία, όπου η Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε ως όνειρο αλλά έχει γίνει εφιάλτης. Από τον Ιανουάριο, 22.000 πρόσφυγες έχουν φθάσει στις ακτές της Λαμπεντούζα. Το νησί έχει γίνει ένα ισχυρό σύμβολο της αποτυχίας των μεταναστευτικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο μύθος του «Ελευθερία , ασφάλεια και δικαιοσύνη»
Η προσπάθεια των ευρωπαίων πολιτικών να βρουν τη μέση λύση, ανάμεσα σε λαϊκίστικα συνθήματα όπως «Το πλοίο είναι γεμάτο» και μισο-ηθικολογίες για την ορθή μεταναστευτική πολιτική έχει από καιρό αποδειχθεί αδιέξοδη. Αλλά κανείς δεν θέλει να το παραδεχτεί, επειδή δεν έχουν καμία άλλη απάντηση. Έτσι, κάθε φορά που μια νέα τραγωδία συμβαίνει στη Λαμπεντούζα, οι ηγέτες από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ταξιδεύουν στο χώρο, δίνουν συλλυπητήρια και υπόσχονται ότι θα υπάρξει μια πολιτική απάντηση.
Την Πέμπτη, η Ευρωπαία Επίτροπος για τις Εσωτερικές Υποθέσεις Σεσίλια Μάλμστρομ δήλωσε ότι οι αρχές πρέπει να βελτιώσουν τις διαδικασίες για τον εντοπισμό σκαφών που έχουν πρόβλημα και μεταφέρουν πρόσφυγες. Είπε επίσης ότι ο διάλογος θα πρέπει να ενταθεί με τις χώρες απ’ όπου προέρχονται οι πρόσφυγες, καθώς και με τα έθνη διέλευσης απ’ όπου ταξιδεύουν στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, ζήτησε από τα κράτη μέλη της ΕΕ να κάνουν περισσότερα για να βοηθήσουν τους ανθρώπους που αναζητούν άσυλο.
Αυτά είναι όλα ωραία και καλά. Αλλά η Μάλμστρομ, ακριβώς όπως όλοι οι άλλοι πολιτικοί που ασχολούνται με το θέμα, γνωρίζει ότι τα προβλήματα δεν λύνονται εύκολα. Η ιστορία το έχει αποδείξει. Η ΕΕ συμφώνησε για πρώτη φορά σε μια κοινή πολιτική ασύλου και προσφύγων το 1999 με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ, αλλά δεν λειτούργησε ποτέ. Η Ευρώπη δεν έχει γίνει ο «τόπος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης» που υποσχέθηκε η Συνθήκη της ΕΕ, στην οποία κάθε πρόσφυγας, ανεξάρτητα από το αν είναι Ευρωπαίος ή όχι, δικαιούται την ίδια, δίκαιη διαδικασία ασύλου. Η ΕΕ επίσης δεν έμεινε πιστή στην υπόσχεση ότι τα δυσανάλογα βάρη που αντιμετωπίζουν οι χώρες στα σύνορα της Ευρώπης θα πρέπει να κατανεμηθούν δίκαια με τα άλλα κράτη μέλη. Και πώς θα μπορούσε; Στην πράξη, η πολιτική είχε λάβει υπόψιν ένα μόνο πράγμα: την είσοδο του μικρότερου δυνατού αριθμού προσφύγων που έρχονται μέσω του νότου και της ανατολής. Το modus operandi ήταν πάντα ότι οι ευρωπαϊκές χώρες φροντίζουν τον εαυτό τους. Η μόνη κοινή τους θέση ήταν ο αγώνας τους ενάντια σε εκείνους που θέλουν να έρθουν στην Ευρώπη.
Η «Ευρώπη- φρούριο» είναι πραγματική
Οι χώρες της Νότιας Ευρώπης - Ιταλία, Ισπανία και Ελλάδα - έχουν πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από την διηπειρωτική μετανάστευση και αντέδρασαν άμεσα με δικές τους πρωτοβουλίες. Σε κάποιες κινήσεις σχεδόν θεατρικές, οι πολιτικοί, με επικεφαλής τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι όταν ήταν ακόμα πρωθυπουργός στη Ρώμη, ταξίδεψαν ως τη Βόρεια Αφρική για να αποτίσουν φόρο τιμής στους προέδρους και τους δικτάτορες, να χαϊδέψουν τον  συνταγματάρχη της Λιβύης και να συνάψουν δεκάδες συνθήκες. Το μήνυμα ήταν πάντα το ίδιο: Θα σας δώσουμε χρήματα, θα σας δώσουμε ταχύπλοα και άλλα όπλα και θα κρατήσετε τους πρόσφυγες μακριά από τις ακτές μας. Δεν μας ενδιαφέρει πραγματικά πώς θα το κάνετε.
Όσοι, ωστόσο, αποφασίζουν να τολμήσουν το επικίνδυνο ταξίδι στον ωκεανό με ερειπωμένες βάρκες, συχνά συλλαμβάνονται στη θάλασσα και τους στέλνουν πίσω. Ήταν ένας γρήγορος τρόπος να καταστρατηγούν το νόμιμο δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση ασύλου στην Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα της πολιτικής, ο αριθμός των αιτήσεων ασύλου που υποβλήθηκαν στην Ευρώπη μειώθηκε από 460.000 το 1992 σε 220.000 το 2007. Παρά τις δηλώσεις περί του αντιθέτου, οι εταίροι της ΕΕ έχτισαν μια «Ευρώπη-φρούριο». Όταν η εικόνα κατά καιρούς φαινόταν πάρα πολύ σκληρή, οι πολιτικοί έλεγαν πόσο λυπόντουσαν ή προσπαθούσαν να αποσιωπήσουν τα γεγονότα.

«Ντροπή»
Και δεν έχει σημασία αν ήταν η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ή η Διεθνής Αμνηστία και η Καθολική φιλανθρωπική οργάνωση Caritas που επέκριναν. Οι χώρες της ΕΕ απλά δεν ενδιαφέρονταν. Η ίδια η Γερμανία ήταν σε θέση να κρατηθεί μακριά από τη διαδρομή των προσφύγων μέσω της σύμβασης του Δουβλίνου, η οποία ορίζει ότι ο αιτών άσυλο μπορεί να ζητήσει άσυλο μόνο στο πρώτο κράτος μέλος που εισήλθε. Έτσι, όποιος έρχεται στη Γερμανία από την Ιταλία ή την Ελλάδα - ακόμη και αν έχουν νόμιμο λόγο για την αναζήτηση ασύλου - στέλνεται πίσω στη χώρα από τις γερμανικές αρχές .
Για την ακρίβεια, οι τοίχοι από την Ευρώπη-φρούριο είναι όλο και λιγότερο πορώδεις - με ραντάρ και ελέγχους μέσω δορυφόρου στη Μεσόγειο Θάλασσα, για παράδειγμα - αλλά ακόμα δεν έχουν σταματήσει τα εκατομμύρια των ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τα φτωχά και κατεστραμμένα από τον πόλεμο έθνη του κόσμου. Θυσιάζουν τις αποταμιεύσεις της οικογένειάς τους και διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να φτάσουν εδώ. Και για όσο διάστημα οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν μέλλον στις πατρίδες τους και δεν μπορεί να είναι βέβαιο ότι θα επιβιώσουν την επόμενη μέρα, θα συνεχίσουν να φεύγουν - είτε σε ένα μέρος καλύτερο ή σε ένα μέρος που τουλάχιστον προσφέρει την προοπτική ενός μέλλοντος.
Η πλειοψηφία φτάνουν σε καταυλισμούς προσφύγων στις γειτονικές χώρες. Άλλοι προχωρούν περαιτέρω - συχνά στην κατεύθυνση της Ευρώπης. Με τις συνθήκες κατά των προσφύγων μεταξύ της Νότιας Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής, η τιμή για το πέρασμα σε όλη τη Μεσόγειο αυξάνεται, καθώς χρειάζεται να δωροδοκήσουν και αξιωματούχους στις χώρες αυτές. Οι κίνδυνοι είναι επίσης μεγάλοι για τους πρόσφυγες, με τους σωματέμπορους συχνά να τους παρατάνε κοντά και όχι στην ακτή – κάτι που μπορεί να αποδειχθεί μοιραίο για τον μεγάλο αριθμό των προσφύγων, καθώς δεν ξέουν να κολυμπούν. Το γεγονός καθιστά καταστροφές όπως αυτή που συνέβη στην Ιταλία την Πέμπτη δεδομένες. Ο Πάπας Φραγκίσκος χαρακτήρισε την τραγωδία «ντροπή». Έχει δίκιο.

http://www.spiegel.de/international/europe/lampedusa-tragedy-is-proof-of-failed-european-refugee-policy-a-926081.html

ΣΧΟΛΙΑ

  1. βαγόνι avatar
    βαγόνι 06/10/2013 07:18:59

    Και να σκεφτεί κανείς,πώς είναι ο τόπος του ευγενούς Τζουζέπε Τομάζι
    ντι Λαμπεντούζα ....κάποιοι θυμούνται ακόμη τον "Γατόπαρδο",σε
    μυθιστόρημα και στη γνωστή ταινία του Βισκόντι...!
    Στο θέμα : η ανεπάρκεια της Συνθήκης του 'Αμστερνταμ και το απαράδεκτο
    "Δουβλίνο ΙΙ" που ακολούθησε,φόρτωσαν στον

    • βαγόνι avatar
      βαγόνι @ βαγόνι 06/10/2013 07:27:32

      ....ευρωπαικό νότο ένα πρόβλημα που ξεπερνούσε κατα πολύ
      τίς δυνατότητες του...τα απαράδεκτα ακροδεξιά,ρατσιστικά
      αντανακλαστικά και ο αφ'υψηλού "ανθρωπισμός" της άλλης
      πλευράς,εκ του ασφαλούς μάλιστα-επέτειναν το πρόβλημα....
      Ιστορικά, η ευθύνη του "λευκού" Βορρά είναι πολύ μεγάλη....
      το άρθρο του "Σπήγκελ" είναι σαφές....το θέμα είναι τώρα τί
      γίνεται...πόσες ακόμη ανθρώπινες τραγωδίες θα χρειαστούν
      για να ενεργοποιήσουν μιά κοινή ανθρώπινη λογική;

  2. NK avatar
    NK 06/10/2013 17:14:31

    Οι Ιταλοί δεν είδαν το σκάφος που διέσχισε όλη τη Μεσόγειο. Έπεσε πάνω σε ξέρα.

    Στους επιζώντες θα ασκηθεί και δίωξη για παράνομη είσοδο. Θα ακολουθήσει κράτηση στη Λαμπεντούζα μέχρι την απέλαση.

  3. Μανώλης Πετράκης avatar
    Μανώλης Πετράκης 06/10/2013 18:42:09

    Να τα βλέπουν αυτά οι εδώ ευαίσθητοι αριστεροί και οι ανθρωπιστές της Εκάλης. Ναυάγιο και μετά δίωξη, πρόστιμο 5000 Ευρώ και απέλαση. Εμείς όσους λαθρομετανάστες περισυνελέγουμε από την θάλασσα δεν ξέρω αν τους δίνουμε και αυτόματα τιμητική υπηκοότητα λόγω της περιπέτειας που πέρασαν. Έχει μεγάλη ευθύνη και η εκκλησία. Θα πρέπει να αλλάξει και το νομοθετικό πλαίσιο με την λαθρομετανάστευση να γίνεται διαρκές κακούργημα και να καθιερωθεί το "άπαξ παράνομος, δια παντός παράνομος και εσύ και οι απόγονοί σου", μαζί με την οικογενειακή ευθύνη για τους μετανάστες όπως γίνεται άλλωστε και σε άλλες πολιτισμένες χώρες της Ευρώπης.

  4. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 06/10/2013 23:01:05

    Το μεγάλο δράμα της Ευρώπης λέγεται "υπογεννητικότητα των γηγενών Ευρωπαίων¨. Οι αιτίες είναι πολλές και μπορεί ο καθένας να βρει ή να υποθέσει μερικές, ανάλογα και με τις ιδεολογικές του καταβολές. Στη Γερμανία, όπου ο μέσος εργαζόμενος γηγενής Γερμανός διάγει έναν σχετικά άνετο βίο, το 1 παιδί, άντε δύο, είναι ο κανόνας στα ζευγάρια των γηγενών. Προφανώς οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν τα παιδιά, χαλούν την άνεση, την ησυχία τους. Αυτό ισχύει και για πολλούς Έλληνες, που ακόμα και προ της κρίσης, δεν ήθελαν, όχι τρίτο, αλλά ούτε καν δεύτερο παιδί.
    Την ίδια στιγμή, ο πληθυσμός της Αφρικής αυξάνεται αλματωδώς. 1 δις το 2010, 2,4 το 2050 διάβασα σε ένα ξένο σάιτ, το 1/4 του παγκόσμιου πληθυσμού. Η γηρασμένη Ευρώπη, που κάποτε αποίκισε όλο το βόρειο δυτικό ημισφαίριο, δεν έχει μέλλον αν συνεχίσει έτσι. Ζούμε ένα παρατεταμένο fin de siècle για την Ευρώπη των λευκών (χριστιανικής παράδοσης και τώρα αποχριστιανοποιημένων) Ευρωπαίων...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.