#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
28/01/2012 12:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κλειδί στην κρίση της Ευρωζώνης είναι η ανάπτυξη



Για τρίτη συνεχή χρονιά, η ευρωζώνη αποτελεί τον πιο αδύναμο κρίκο. Στην αρχή η κρίση ήταν περιφερειακή, αργότερα πέρασε στην Ισπανία και στην Ιταλία, και σήμερα τρίζει ολόκληρο το οικοδόμημά της. Το ερώτημα που τίθεται για το 2012, είναι αν οι εντάσεις θα μειωθούν, ή θα κλιμακωθούν.

Η Ελλάδα παραμένει στο επίκεντρο της προσοχής, και η περίπτωσή της αντιπροσωπεύει τις αποτυχίες της Ευρώπης. Για μια ακόμη φορά, θα πρέπει να παρθούν σημαντικές αποφάσεις για την περαιτέρω βοήθεια της Αθήνας. Και για μια ακόμη φορά, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να αποδεχτούν το γεγονός ότι η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή απ ότι νόμιζαν.

Το μέγεθος του ελληνικού προβλήματος δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα αποτελεί μια μικρή οικονομία, και σε μεγάλο βαθμό μια ιδιαίτερη περίπτωση.

Καμιά άλλη χώρα δεν αγνόησε τους δημοσιονομικούς κανόνες της  ΕΕ στον βαθμό που τους αγνόησε η Ελλάδα. Καμιά άλλη χώρα δεν συσσώρευσε τόσο δημόσιο χρέος, και καμιά άλλη χώρα δεν έχει ένα τόσο δυσλειτουργικό κράτος, και μια τόσο μη ανταγωνιστική οικονομία.

Η μεγάλη όμως μάχη δίνεται στην Ιταλία και στην Ισπανία, που οι δυο μαζί αντιστοιχούν στο 17% του ΑΕΠ της ευρωζώνης. Η διάσωσή τους θα έφερνε στα όρια τους τις δυνατότητες της ΕΕ και του ΔΝΤ. Οι δυο αυτές χώρες έχουν τώρα μεταρρυθμιστικές κυβερνήσεις , και παλεύουν να επαναφέρουν την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, και την τραπεζική εξυγίανση. Αν πετύχουν, το ευρώ θα επιβιώσει, αν όχι, πολλά θα αλλάξουν.

Αυτός είναι και ο λόγος που εδώ και μερικούς μήνες, η εστίαση όλη είναι στο πως θα στηριχτούν οι μεταρρυθμίσεις σε αυτές τις δυο χώρες. Καμία όμως πρόταση δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο αμέσως επόμενο διάστημα.

Η ΕΚΤ αγόρασε κάποια ομόλογα τους, αλλά δεν δεσμεύεται για τη διατήρηση των χαμηλών επιτοκίων επί πολύ ακόμη. Παράλληλα, το μέγεθος του EFSF θα παραμείνει στα περίπου €500 δισ. Τα ευρωομόλογα βγήκαν από τη μέση, τουλάχιστον προς το παρόν. Και η ευρωζώνη σχεδιάζει τώρα μια πιο σφιχτή δημοσιονομική ενοποίηση, προκειμένου να υπάρχουν ομοιόμορφοι κανόνες σε όλα τα κράτη μέλη.

Στην Γερμανία υπάρχει η άποψη ότι οποιαδήποτε προστασία από τις πιέσεις των αγορών, απλά εμποδίζει τις προσαρμογές και τις μεταρρυθμίσεις.

Η Βόρειος Ευρώπη έχει την άποψη ότι μόνο με σοβαρούς πόνους, μπορεί να υπάρξουν κίνητρα για να ξεπεραστούν οι εσωτερικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που εμποδίζουν τις περικοπές δαπανών, και την αναμόρφωση της αγοράς εργασίας. Η Νότιος Ευρώπη δηλαδή, θα πρέπει να υποφέρει, και το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει για να πετύχει παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα θα είναι η μακροχρόνια ανεργία, και η ύφεση.

Η παραπάνω άποψη είναι δικαιολογημένη. Όταν η ΕΚΤ άρχισε να αγοράζει ιταλικά ομόλογα τον περασμένο Αύγουστο, ο τότε πρωθυπουργός Silvio Berlusconi πήρε πίσω τις δεσμεύσεις του για μεταρρυθμίσεις. Αυτή του η κίνηση αποτέλεσε παράδειγμα για τους ηθικούς κινδύνους που εμφανίζονται όταν επεμβαίνει υποστηρικτικά η ΕΚΤ. Μόνο όταν οι αγορές ομολόγων στράφηκαν εκ νέου εναντίον του  Berlusconi, αποφασίστηκε η αντικατάστασή του από τον τεχνοκράτη μεταρρυθμιστή Mario Monti.

Οι κυβερνήσεις χρειάζονται κίνητρα για να δράσουν, αλλά παράλληλα χρειάζεται να αποδείξουν στους πολίτες ότι οι μεταρρυθμίσεις  αξίζουν τον κόπο. Αν μετά από κάποιο διάστημα οδυνηρών προσαρμογών και μεταρρυθμίσεων, δεν υπάρχει οικονομικό αποτέλεσμα,  αυξηθεί η ανεργία, και το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο, τότε οι κυβερνήσεις χάνουν την λαϊκή τους στήριξη, και οι μεταρρυθμίσεις κολλάνε, όπως είδαμε να συμβαίνει στην Ελλάδα.

Επιπλέον, ένα υποβαθμισμένο μακροοικονομικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον αυξάνει τον κίνδυνο τραπεζικής αποτυχίας, με άμεσες αρνητικές συνέπειες για τα δημοσιονομικά.

Οι κίνδυνοι αυτοί αυξάνονται όταν οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν σε πολλά κράτη ταυτόχρονα.

Σήμερα, χρειάζονται μεταρρυθμίσεις στο σύνολο σχεδόν της ευρωζώνης του Νότου. Σε χώρες, που όλες μαζί συμβάλουν στο 50% του συνολικού ΑΕΠ της.

Από τη μια πλευρά, πιστεύουμε πως οι κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα, μόνο εφόσον δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση. Από την άλλη όμως, θέλουμε επίσης να πιστεύουμε ότι οι προσαρμογές και οι μεταρρυθμίσεις θα προχωρήσουν, την ώρα που ολόκληρη η νότιος ευρωζώνη υποφέρει από ύφεση.

Το σφίξιμο των λουριών της Νότιας Ευρώπης θα ήταν μια πετυχημένη στρατηγική αν συνοδεύονταν και από μια στρατηγική ανάπτυξης για ολόκληρη την ευρωζώνη. Και στην φάση που είμαστε σήμερα, κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.

Του Jean Pisani-Ferry

Project Syndicate, 2012.

http://www.project-syndicate.org/commentary/pisaniferry20/English

Απόδοση:S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μ.Γ avatar
    Μ.Γ 28/01/2012 13:27:29

    Οι κλασσικες οικονομικιστικες ανοησιες, με την πιπιλα της "αναπτυξης" ως πανακεια για καθε νοσο και καθε ..... Τα προβληματα του ευρωζωνης και ολου του δυτικου κοσμου οφειλονται στο οτι, απο την εποχη του Reagan και της Thatcher, αφεθηκε να λειτουργει ασυδοτη μια χρηματοπιστωτικη συμμορια που απεκοψε την εννοια του κερδους απο την εννοια της παραγωγικοτητας. Οποια "αναπτυξη" κι' αν υπηρχε, παντοτε θα εσπαγε τα μουτρα της πανω στο οτι το 97% του χρηματος που κυκλοφορει ειναι λογιστικη φουσκα που δεν αντιστοιχει σε πραγματικα αγαθα και σε πραγματικη εργασια. Ειναι φανταστικο χρημα που παραγει φανταστικο χρημα στις οθονες των computers. Οι διαφοροι "οικονομολογοι" ομως, ειτε ειναι σχολαστικοι τενεκεδες που αναπαραγουν μαθηματικα μοντελα που δεν εχουν σχεση με την πραγματικη ζωη, ειτε ειναι πληρωμενοι κονδυλοφοροι που προσφερουν ιδεολογικα ψευτοεπιχειρηματα στους banksters (και που ανταμοιβονται και με .... βραβεια Νομπελ!) Κανενας τους δεν τολμαει να πει το πολυ απλο, οτι τα οποια τεχνητα προβληματα της ευρωζωνης και της διεθνους οικονομιας θα λυνοντουσαν ως δια μαγειας εαν υπηρχε μια σωστη ανακατανομη του πλουτου. Το προβλημα λοιπον ειναι καθαρα πολιτικο, συμφερει ομως να μασκαρευεται ως "οικονομικο", να αποκτα μια ψευτοεπιστημονικη σοβαροφανεια και να αντιμετωπιζεται ως ουδετερο φυσικο φαινομενο.

    • Nemesis avatar
      Nemesis @ Μ.Γ 28/01/2012 13:51:49

      Αυτοαναιρεισαι εντυπωσιακα. Ενω ξεκινας με την απορριψη της θεωριας της αναπτυξης (!) , ουσιαστικα χρησιμοποιοντας την εις ατοπο απαγωγη, προτεινεις την αναπτυξη στη πραγματικη οικονομια και οχι στις τραπεζες. Ευχαριστουμε πολυ που μας ξαναθυμισες τον πραγματικο καπιταλισμο., χωρις τυπωματα χρηματος και φουσκες χρεους. Ειναι γεγονος οτι αυτο που ζουμε δεν ειναι πλεον καπιταλισμος και θα το αποδειξει η ιστορια. Οσο για την ανακατανομη του πλουτου, (αλλα ποιου πολυτου? της φουσκας?) ειναι μια αφελεστατη προταση που ποτε και πουθενα δε λειτουργησε, εν αντιθεσι με τη στηριξη της παιδειας, της παραγωγης και του κοστους που χαρησε στο παρελθον ευημερια σε πολλους λαους. Φυσικα ειναι πολιτικο το προβλημα αλλα οχι οπως το θετεις. Δεν ειναι η αναδιανομη του πλουτου που χρειαζεται αλλα η επιστροφη στις αξιες του παραδοσιακου καπιταλισμου, αυτες που μας επετρεψαν να ζουμε οπως ζουμε. Εχεις ταξιδεψει ποτε σε χωρες που δεν ακολουθησαν το μοντελο αυτο?

      • Μ.Γ avatar
        Μ.Γ @ Nemesis 28/01/2012 19:14:42

        Μην ξεχνας οτι η εννοια της "αναπτυξης", ετσι οπως την χρησιμοποιουν οι οικονομολογοι της συμφορας, εντοπιζεται και περιοριζεται απλως και μονο στην αυξηση της κερδοφοριας καποιων επιχειρησεων. Γι’ αυτο αλλωστε συσχετιζουν παντοτε αυτη την “αναπτυξη” με τον περιορισμο των κοινωνικων παροχων και με την επιβολη “λιτοτητας” και ποτε με παραγοντες οπως η βελτιωση της ζωης των ανθρωπων, τοσο σε υλικο, οσο και σε πολιτιστικο επιπεδο. Κι’ επειδη αυτη η “αναπτυξη” στοχευει αποκλειστικα και μονο στο κερδος των ελαχιστων, δεν ενδιαφερεται ουτε για την παιδεια με την ουσιαστικη σημασια του ορου, αλλα για μια εξειδικευμενη τεχνοκρατικη εκπαιδευση που θα παραγει εργατικο δυναμικο αποτελουμενο, ει δυνατον, απο χαμηλομισθους σκλαβους. Γι’ αυτο επισης στα περισσοτερα Πανεπιστημια του “ανεπτυγμενου” κοσμου οι τομεις των ανθρωπιστικων σπουδων τεινουν να υποτιμουνται και να υποχρηματοδοτουνται, ενω αλλοι τομεις που σχετιζονται με την παραγωγη καταναλωτικων αγαθων, ή οπλων, χρηματοδοτουνται απο τις εταιρειες.
        Κι’ αν εξακολουθεις να διαφωνεις, ακουσε και μερικα αντικειμενικα πραγματα. Συμφωνα με στοιχεια που μπορεις να αναζητησεις στην ηλεκτρονικη διευθυνση Global Issues.org : Τα χασμα αναμεσα στο ΑΕΠ των πλουσιωτερων και των φτωχωτερων χωρων, απο 3 προς 1 που ηταν το 1820, ανερχονταν το 1992 στο 72 προς 1 και ποιος ξερει σε τι ποσοστο ανερχεται σημερα, 20 χρονια μετα. Παντως, συμφωνα με προσφατη αποκαλυπτικη ερευνα του 2009 των Gladfeld, Batista και Vitali (ασχολουνται με τα δικτυα) απο τις 37 εκατομμυρια εταιρειες που υπαρχουν, οι 43000 ειναι πολυεθνικες. Απ’ αυτες τις εταιρειες, οι 737 ελεγχουν αμεσα ή εμμεσως (μεσω θυγατρικων) το 80% του παγκοσμιου πλουτου. Απ’ αυτες τις 737, οι 147 ελεγχουν το 40% του παγκοσμιου πλουτου. “Συμπτωματικα”, απο τους 100 πλουσιωτερους οικονομικους οργανισμους του πλανητη (μεταξυ των οποιων περιλαμβανονται και τα κρατη) οι 50 ειναι πολυεθνικες εταιρειες. Οι τρεις πλουσιωτεροι ανθρωποι του κοσμου εχουν προσωπικη περιουσια που ισουται με το ΑΕΠ των 48 φτωχωτερων κρατων, που εχουν το 25% του παγκοσμιου πληθυσμου. Τα “ανεπτυγμενα” κρατη που περιλαμβανουν το 20% του παγκοσμιου πληθυσμου καταναλωνουν το 80% του παγκοσμιου πλουτου. Το αποτελεσμα ειναι πως, περισσοτερο απο το μισο των 6.5 δισεκατομμυριων ανθρωπων ζει με λιγωτερο απο 2 δολλαρια ημερησιως, 790 εκατομμυρια ανθρωποι πασχουν απο χρονιο υποσιτισμο (εναντι του 65% των Αμερικανων των ΗΠΑ που πασχουν απο παχυσαρκια), ενα 20% της ανθρωποτητας δεν εχει προσβαση σε καθαρο νερο, ενω ενα 31% στερειται ηλεκτρικου ρευματος. Επισης, συμφωνα με στοιχεια της UNICEF, 30000 παιδια πεθαινουν καθε ημερα λογω της φτωχειας, δηλαδη 210000 καθε εβδομαδα, ή 11,5 εκατομμυρια καθε χρονο. Κατοπιν τουτων μπορεις να διαφωνεις με το οτι τα προβληματα του κοσμου μπορουν να αντιμετωπιστουν με μια αναδιανομη του πλουτου ; Και φυσικα αναφερομαι στον πραγματικο πλουτο που εξακολουθει να παραγει ο πλανητης, μεσω της αξιοποιησης των φυσικων του πορων και της πραγματικης ανθρωπινης εργασιας κι’ οχι αυτου του πλασματικου πλουτου της “οικονομιας-καζινο” που εχει επιτραπει να επικρατησει διεθνως. Αλλωστε, εσυ που μιλας για “πραγματικο” καπιταλισμο, θα γνωριζεις πως ενας απο τους λογους που επετρεψαν μια ευημερια –στις δυτικες βεβαια κοινωνιες, που δεν επαψαν ποτε να εκμεταλλευονται την Αφρικη και την Ασια- ηταν η εφαρμογη των συνταγων του Keynes, ο οποιος δεν ειχε καμμια σχεση με τους σημερινους “οικονομολογους” της πενταρας.

        • Nemesis avatar
          Nemesis @ Μ.Γ 29/01/2012 13:01:30

          Εταιρειες σαν την Airbus και τη Siemens (που ασχετα με τα σκανδαλα κανει τους Αμερικανους να βγαζουν σπυρια), οι αυτοκινητοβιομηχανιες της Γερμανιας και της Ευρωπης γενικα, η τεραστια παραγωγη καινοτομιας στην Ευρωπη (GSM, υποδομες, πυρηνικη ενεργεια, επιστημες και τεχνολογιες υγειας, προχωρημενο software), η Αμερικη για καποιες δεκαετιες (50-70), με πραγματικη παραγωγη και αναπτυξη, ειναι πολυ λιγα παραδειγματα απο αναπτυξη με ουσια, χωρις εκμεταλλευση φτωχων χωρων, αναπτυξη που πρεπει να υπαρχει γιατι μας παει μπροστα. Συμφωνω για τις περιπτωσεις εκμεταλλευσης οπως συμφωνω και με το Κωστα Παππα πιο κατω. Εκει ομως που διαφωνω ειναι οτι αυτο που συμβαινει ειναι καπιταλισμος. Η φουσκα του χρηματος/χρεους που συνειδητα δημιουργησε η Αμερικη το 71 με το ξεκινημα του τυπωματος, εχει ανατρεψει τα παντα σε τετοιο βαθμο που ουσιαστικα ζουμε σε εντελως αλλη κατασταση. Και ειναι πολυ επικινδυνο να ξεκιναμε απο την αναδιανομη του πλουτου και τους πλουσιους ως φαρμακο. Εδω χρειαζεται μια επανασταση ξεφουσκωματος και επαναφορας της΄τιμιοτητας΄ και του ' ηθους' στις συναλλαγες και το χρηματοπιστοτικο συστημα, με κανονες που θα επαναφερουν την επμιστοσυνη και τη λογικη της παραγωγης στις οικονομιες και τους λαους.
          Διαφωνω δηλαδη με το να επεμβουμε στα αρνητικα συμπτωματα. Η αιτια ειναι πιο βαθεια.

  2. ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΠΑΣ avatar
    ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΠΑΣ 29/01/2012 00:21:01

    Aγαπητέ Μ.Γ.,
    Σήμερα επιτέλους βρίσκω στο ΑΝΤΙΝΕWS την "αδελφή σκέψη". Αυτές οι δυό σου αναρτήσεις αποτελούν την επιτομή όλων όσων έχουν λεχθεί εδώ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ και φυσικά είναι αδιαμφισβήτητη. Εύγε!
    Το πραγματικό χρήμα σήμερα είναι μόλις 1,7% του εικονικου που αγγίζει τα 4 τετράκις εκατομμύρια δολλάρια ετησίως. Αν ο ΟΗΕ επέβαλλε 1% φόρο στις ημερήσιες χρηματιστηριακές συναλλαγές για τη σωτηρία της Ελλάδος, η Ελλάδα θα ξεχρεωνόταν εντελώς σε 3 μέρες!!!
    Η υπερφούσκα δεν αντέχει άλλο. Κάθε τόσο θα σκάει και απο μία Nothrock,lehman,Dexia κ.ο.κ. Βεβαίως η δικαιότερη αναδιανομή του πλούτου θα ήταν η ιδανική λύση. Ομως αυτό δεν ΄έρχεται μόνο του. Εκείνο που προέχει είναι να ξαφουσκώσει η υπερφούσκα χωρίς πάταγο που θα καταστρέψει τον πλανήτη Με "εθελοντικό κούρεμα" σε παγκόσμιο επίπεδο σύμφωνα με το πετυχημένο όπως δείχνουν τα χρηματιστήρια πείραμα "Ελλάς". Δεν είναι τυχαίο που οι ΜπαφετοΓκέιτΣόρος ζητούν να τους φορολογήσει περισσότερο το κράτος. Και οι συζητήσεις για νέο παγκόσμιο νόμισμα γίνονται πλέον φανερά .
    Οψώμεθα...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.