#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
23/09/2011 09:46
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Καλά θα κάνει η Μέρκελ, να διαβάσει λίγο ιστορία



Του Robert Skidelsky, μέλους της Βουλής των Λόρδων, και καθηγητού πολιτικής οικονομίας στο Warwick University.

Η Γερμανία ηγείται της εναντίωσης, εντός της ΕΕ,  στη μείωση του χρέους των ταλαιπωρημένων κρατών. Αντί για σβήσιμο μέρους του χρέους, αυτό που θέλει είναι η δημιουργία μηχανισμών στήριξης, που μπορούν να δανείζουν έως και €500 δις, σε συνδυασμό με άλλα €250 δις από πλευράς του ΔΝΤ.

Πρόκειται στην ουσία για μηχανισμούς αναχρηματοδότησης. Τα κράτη μέλη μπορούν να δανείζονται με σχετικά χαμηλά επιτόκια, εφόσον όμως συμφωνούν στην εφαρμογή αυστηρών μέτρων λιτότητας.

Τα κεφάλαια και οι τόκοι στα χρωστούμενα παραμένουν άθικτα. Έτσι, οι πιστωτές (κυρίως οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες) δεν υφίστανται απώλειες στα υπάρχοντα δάνεια, ενώ οι δανειζόμενοι κερδίζουν χρόνο ώστε να βάλουν τα δημοσιονομικά τους σε τάξη. Αυτά στη θεωρία.

Μέχρι στιγμής, τρία κράτη (Ελλάδα, Ιρλανδία, και Πορτογαλία) έχουν εκμεταλλευτεί αυτούς τους μηχανισμούς. Τον Ιούλιο που μας πέρασε, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας έφτανε τα €350 δις ή  το160% του ΑΕΠ της. Σήμερα, η Ελλάδα πρέπει να πληρώνει 25% για τα δεκαετή ομόλογά της, τα οποία πωλούνται με έκπτωση 50% στις δευτερογενείς αγορές.

Με άλλα λόγια, οι επενδυτές αναμένεται να εισπράξουν μόλις το μισό των όσων τους οφείλονται. Η ελπίδα είναι πως η μείωση το κόστος δανεισμού στα νέα δάνεια, μαζί με τα προγράμματα λιτότητας για τα οποία δεσμεύτηκαν οι κυβερνήσεις, θα επιτρέψουν στα ομόλογα να επανέλθουν στις κανονικές τους αξίες, χωρίς οι πιστώτριες τράπεζες να υποστούν απώλειες.

Πρόκειται περί ουτοπίας. Αν δεν σβηστεί σημαντικό μέρος του χρέους της, η Ελλάδα αποκλείεται να αποκτήσει φερεγγυότητα. Μάλιστα, αναμένεται να χρεοκοπήσει. Το ίδιο ισχύει ως ένα βαθμό,  και για τις άλλες καταχρεωμένες χώρες.

Οποιοδήποτε αξιόπιστο σχέδιο διάσωσης, θα πρέπει να απαιτεί από τους πιστωτές να αποδεχτούν την απώλεια των μισών χρημάτων τους. Στην Αμερική, το πετυχημένο σχέδιο Brady Bond του 1989, οι οφειλέτριες χώρες (Μεξικό, Αργεντινή, και Βραζιλία) συμφώνησαν να αποπληρώσουν όσα μπορούσαν. Οι τράπεζες που τις είχαν δανείσει χρήματα, αντικατέστησαν το παλιό χρέος με νέα ομόλογα σε μισή περίπου αξία από τα παλιά, και η αμερικανική κυβέρνηση πρόσφερε κάποια «δωράκια».

Το σβήσιμο χρέους και οι υποτιμήσεις είναι που επέτρεψαν να επανέλθουν στα φυσιολογικά τους οι αξίες των ομολόγων, και όχι κάποια προγράμματα λιτότητας. Στη περίπτωση της Ελλάδας, οι πιστωτές αρνούνται μέχρι στιγμής το σβήσιμο χρέους, ενώ καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση δε τους πρόσφερε κάποιο κίνητρο για να το κάνουν.

Η γερμανική αντίθεση στο σβήσιμο χρέους αποτελεί κακή οικονομική πολιτική, κακή πολιτική γενικά, και κακή γνώση της ιστορίας. Οι Γερμανοί θα πρέπει να ενθυμούνται το φιάσκο των πολεμικών αποζημιώσεων της δεκαετίας του 1920. Στη Συνθήκη των Βερσαλλιών, οι νικητές σύμμαχοι απαίτησαν από τη Γερμανία να πληρώσει το κόστος του πολέμου. Έκαναν τους λογαριασμούς τους, και το 1921 παρουσίασαν το τελικό ποσό στο Βερολίνο. Η Γερμανία χρωστούσε £6.6 δις. ή 85% του ΑΕΠ της, τα οποία θα έπρεπε να εξοφληθούν σε 30 ετήσιες δόσεις. Στη πράξη, αυτό σήμαινε πως η Γερμανία θα έπρεπε να πληρώνει σε ετήσια βάση το 8-10% του ΑΕΠ της ή αλλιώς το 65-70% των εξαγωγών της.

Μέσα σε ένα χρόνο η Γερμανία ζήτησε και πέτυχε ένα μορατόριουμ. Με το σχέδιο Dawes εκδόθηκαν νέα ομόλογα, και το 1924 σβήστηκε μεγάλο μέρος του συνολικού χρέους. Έτσι, η Γερμανία μπόρεσε να δανειστεί ώστε να αποπληρώσει τις δόσεις της. Δανείστηκε χρήματα από τις ΗΠΑ, ώστε να ξοφλήσει τη Βρετανία, τη Γαλλία, και το Βέλγιο. Η  Γαλλία και το Βέλγιο χρησιμοποίησαν αυτά τα χρήματα για να ξοφλήσουν την Βρετανία, και η Βρετανία για να ξοφλήσει την Αμερική.

Όλο αυτό το διαπλεκόμενο χρέος σβήστηκε ντε φάκτο και οριστικά το 1932, εν μέσω της τότε παγκόσμιας ύφεσης. Μέχρι όμως το 1980, η Γερμανία συνέχιζε να πληρώνει δόσεις για τα δάνεια που είχε πάρει ώστε να ανταποκριθεί στις πολεμικές αποζημιώσεις.

Από την αρχή ακόμη, ο οικονομολόγος John Maynard Keynes ήταν πολέμιος της πολιτικής αποζημιώσεων που είχε επιβληθεί στη Γερμανία. Όπως έλεγε, αν η Γερμανία ήταν να διατηρήσει ένα μέσο επίπεδο ζωής για τους πολίτες της, θα ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί στα χρέη αυτά. Και αν εξαναγκάζονταν, θα εκδηλώνονταν επανάσταση. Και στο βαθμό που θα μπορούσε να αυξήσει τις εξαγωγές της για να πληρώσει τις αποζημιώσεις, αυτό θα γίνονταν εις βάρος των εξαγωγών των κρατών στα οποία χρωστούσε. Αυτό που χρειάζονταν να γίνει ήταν η  ακύρωση όλων των αποζημιώσεων και των διακρατικών πολεμικών χρεών, σε συνδυασμό με ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδόμησης, που θα βοηθούσε την ευρωπαϊκή οικονομία να ανανήψει.

Το 1919, ο Keynes παρουσίασε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο σβησίματος του χρέους, με νέα ομόλογα που θα είχαν την εγγύηση των συμμαχικών δυνάμεων, και τα έσοδα των οποίων θα πήγαιναν σε νικητές και ηττημένους επί ίσοις όροις. Οι Αμερικανοί όμως, που θα έπρεπε να χρηματοδοτήσουν το μεγαλύτερο μέρος αυτού του σχεδίου, άσκησαν βέτο.

Ο Keynes επέμενε πως η απαίτηση για αποζημιώσεις, και μάλιστα μακροχρόνια, θα είχε καταστροφικές κοινωνικές συνέπειες. Όπως είχε  γράψει, η ταπείνωση της Γερμανίας και η μετατροπή των κατοίκων της σε δούλους, θα είχε επαχθείς συνέπειες. «Μπορεί μάλιστα να σπείρει και τη διάβρωση ολόκληρου του ευρωπαϊκού πολιτισμού», είπε.

Η ιστορία ποτέ δεν επαναλαμβάνεται επακριβώς, αλλά αυτό τουλάχιστον το επεισόδιο έχει πολλά να μας διδάξει. Σίγουρα, οι σημερινοί Γερμανοί θα λένε πως τα χρέη της Ελλάδας  και άλλων μεσογειακών χωρών δεν είναι υποχρεωτικές αποζημιώσεις, αλλά πρόκειται για χρήματα που εισπράχτηκαν εθελοντικά. Εδώ όμως τίθεται ζήτημα δικαιοσύνης, παραβλέποντας τις οικονομικές συνέπειες της επιμονής στην αποπληρωμή αυτών των χρεών. Παράλληλα, υπάρχει και κάτι οξύμωρο: Αν υπάρχουν πολλοί πιστωτές, θα εξαθλιώσουν τους λαούς από τους οποίους εξαρτάται και η δική τους ευμάρεια.

Στη δεκαετία του 1920, η Γερμανία κατέληξε να πληρώνει μικρό μόνο μέρος των αποζημιώσεων, όμως ο χρόνος που χρειάστηκε μέχρι να γίνει ακόμη κι αυτό, απέτρεψε τη πλήρη ανάκαμψη της Ευρώπης, κατέστησε την ίδια το πιο μεγάλο θύμα της τότε οικονομικής κρίσης, και καλλιέργησε θυμό, ο οποίος οδήγησε σε τρομακτικές πολεμικές συνέπειες.

Καλά θα κάνει λοιπόν η Angela Merkel να διαβάσει λίγο ιστορία.

 

 

Project Syndicate

http://www.project-syndicate.org/commentary/skidelsky45/English

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γερμανοτσολιάς avatar
    Γερμανοτσολιάς 23/09/2011 10:27:01

    Ο άγγλος καθηγητής την έχει διαβάσει την ιστορία;

    Ξέρει ποιος βοήθησε τον Κεμάλ και κοιτούσε απ' τα πλοία, 1 μίλι απ' το λιμάνι της Σμύρνης, τους Έλληνες να σφαγιάζονται;

    Ξέρει ποιος έδινε με ραβασάκι στη Γιάλτα το 10% της Ελλάδας στον Στάλιν;

    Ξέρει τι απέγινε ο ελληνικός χρυσός που μεταφέρθηκε στο Κάιρο το 1941;

    Ξέρει αν αποζημιώθηκαν οι 200.000 νεκροί του βομβαρδισμού της Δρέσδης;

    Ξέρει αν αποζημιώθηκαν οι Κύπριοι, οι Ινδίοι και οι λοιποί ταλαίπωροι τους οποίους ξεζούμιζαν για 500 χρόνια;

    Ξέρει από που δραστηριοποιείται και ποια είναι η έδρα του παγκόσμιου εβραϊκού κεφαλαίου;

    ρε αι σιχτιρ που θα διδάξετε και ηθική...

    • Αυτόνομος avatar
      Αυτόνομος @ Γερμανοτσολιάς 23/09/2011 12:33:36

      Καλά ρε φίλε ντιπ άσχετος είσαι; Υπέρ της Ελλάδας είναι το κείμενο. Το ερωτήματα είναι αυτά που βάζεις;

      • hotdog avatar
        hotdog @ Αυτόνομος 23/09/2011 15:42:23

        Δεν νομίζω πως λέει το αντίθετο. Απλά λέει αυτά που δεν λέει το κείμενο το οποίο λέει μόνο για τα δεινά της ίδιας της Γερμανίας . Έχει όμως δίκιο σε όσα αναφέρει στο τέλος.

    • victoria (true) avatar
      victoria (true) @ Γερμανοτσολιάς 23/09/2011 14:35:33

      Μπορεί να είναι η συγγνώμη του...

    • Κοντη Λιζα avatar
      Κοντη Λιζα @ Γερμανοτσολιάς 23/09/2011 14:39:05

      Πας κι ένα μικρό στοιχηματάκι πως δεν είναι ακριβώς άγγλος ο εν λόγω καθηγητής;

      • ΚΜ avatar
        ΚΜ @ Κοντη Λιζα 23/09/2011 16:18:25

        Από μια πρόχειρη αναζήτηση βρήκα τα εξής για τον συγγραφέα:

        Γεννήθηκε στο Χαρμπίν της Μαντζουρίας (πρώην ρωσική πόλη). Οι γονείς του ήταν άγγλοι υπήκοοι μεν, αλλά ρώσοι: ο πατέρας εβραίος και η μάνα χριστιανή.

        Είναι ισόβιος βουλευτής στη Βουλή των Λόρδων από το 1991.

        Προς τιμήν του, είχε αντιταχθεί δημοσίως στον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ κατά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου, με αποτέλεσμα να διαγραφεί από τους Συντηρητικούς. Έκτοτε είναι ανεξάρτητος. Στο παρελθόν όμως είχε περάσει και από τους Εργατικούς (και από ένα άλλο μικρό κόμμα).

        • Κοντη Λιζα avatar
          Κοντη Λιζα @ ΚΜ 24/09/2011 22:11:13

          ...(πρώην ρωσική πόλη)...
          Δεν θυμάμαι αν ήταν Ρωσική πόλη. Αυτό που ξέρω είναι ότι ήταν μια πόλη στο μάτι του κυκλωνα. Το Χαρμπίν ήταν από τις πολεις που είχαν πανεπιστήμιο και ήταν κάτω από την άμεση διοίκηση του Ιαπωνικού στρατού. Ίσως οι νεώτεροι έχετε δει το έργο "Ο τελευταίος αυτοκράτορας". Εν μέρει περί αυτού πρόκειται. Το 1932 με την πρόφαση του (στημένου) επεισοδείου στην γέφυρα Μαρκο Πόλο ο Ιαπωνικός στρατός εισέβαλε πλεον επισήμως και εγκατέστησε ένα προτεκτοράτο με αυτοκράτορα τον Που Γι. Το όνομα του κράτους ήταν Μαντσουκούο για τους γηγενείς και Μαντσου για τους Ιάπωνες. Πριν οι μεγάλες δυνάμεις είχαν εισβαλει στην Κινα με πρώτη την Αγγλία (1948) η οποία έκανε δυο πολέμους οπιου δλδ υποχρέωσε με τα όπλα την Κίνα να ανοίξει τα σύνορα της στο εμπόριο με τους "βαρβάρους" και απέκτησε το δικαίωμα να πουλά στους Κινέζους όπιο πράγμα που πριν απαγορευόταν.

          Οι Ιάπωνες λοιπόν έστησαν διάφορες μπίζνες στην Μαντσου οι οποίες ήσαν τόσο επικερδείς ώστε ο εγκληματίας πολέμου Α ταξης Σασακάβα (ο οποίος καταδικασμένος αρχικά σε θάνατο, έχει δώσει το όνομά σε ένα ίδρυμα ειρήνης που συνεργάζεται με τον Τ. Κάρτερ και έχει ιδρύσει μια έδρα υποτροφιών η οποία μεταξύ άλλων χρηματοδοτεί τις υποτροφίες για σπουδές στην Ιαπωνία) στην με το αεροπλάνο επιστροφή στην Ιαπωνία είδε το πάτωμα του αεροσκάφους να ξεκολλά από το βάρος των χρυσών λαφύρων. ΑΠό τις κύριες δραστηριότητες του στρατού ήταν η διαχείρηση των οπιοποτείων αποκλειστικά για τους ντόπιους (η ποινή για τους Ιάπωνες ήταν θάνατος) των μπορντέλων με ντόπιες γυναίκες οι οποίες στις πιο πολλές περιπτώσεις απλά εξαναγκάζονταν ή εξαπατούνταν για την φύση της δουλειά σε γραφείο, και οι απαγωγές για λύτρα. Οι Ιάπωνες προσπαθούσαν να φέρουν εβραίους αλλά και άλλους αλλοδαπούς των οποίων ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το επαγγελματικό δαιμόνιο ώστε να αναπτυχθεί η περιοχή. Υπήρχαν αρκετοί εβραίοι που έβρισκαν διαφυγή φεύγοντας είτε από την χιτλερική γερμανία περνώντας μέσα από την κομμουνιστική ρωσσία είτε από άλλες χώρες. Το συμπέρασμα από αυτό είναι ότι άτομα από την συγκεκριμένη πόλη σίγουρα έζησαν μια ενδιαφέρουσα ζωή και συχνά έχουν ωρισμένα πράγματα να κρύψουν από την προσ. τους ιστορία. Σε γενικές γραμμές η λέξη Χαρμπίν φέρνει στο νου εγκλήματα πολέμου κατά συρροή και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (βιολογικά πειράματα σε ζωντανούς ανθρώπους κατά προτίμηση κινέζους) με κύριους αυτουργούς Ιάπωνες και συνεργούς. Βέβαιως οι Ιάπωνες με φερετζέ το αγοράκι και τον χοντρό εμφανίζονται ως θύματα του πολέμου και αρέσκονται να λένε ότι έδωσαν την ανεξαρτησία στους λαούς της περιοχής. Βεβαίως οι λόγοι ήταν το πλιάτσικο των φυσικών πόρων τους οποίους στερείται παντελώς η Ιαπωνία. Και βεβαίως ο αρχιδήμιος της μονάδας 731 Ισιι (Ishii) γλύτωσε την κρεμάλα επειδή προτίμησε να παραδώσει τις σημειώσεις του και να συνεργαστεί με τις αμερικανικές αρχές κατοχής.

        • ΚΜ avatar
          ΚΜ @ ΚΜ 26/09/2011 17:56:37

          Κοντή Λίζα, πάντως πρόκειται όντως για πρώην ρωσική πόλη, η οποία ακόμα και σήμερα κοσμείται από πλήθος ορθοδόξων ιερών ναών. Χτίστηκε από τους Ρώσους το 1898 στη θέση ενός μικρού χωριού και οι Ιάπωνες την κατέλαβαν το 1932 (και έκαναν όλα αυτά που περιγράφεις).

      • Kραντωρ avatar
        Kραντωρ @ Κοντη Λιζα 23/09/2011 16:26:48

        Robert Jacob Skidelsky, βαρωνος. Εγενηθη στο Χαρμπιν της Μαντζουρια το 1939 απο Εβραιο πατερα και Ρωσιδα μητερα. Η οικογενεια του ειχε την εκμεταλλευση ανθρακωρυχειου, διεθεται δε και την βρεταννικη υπηκοοτητα. Μετα τον πολεμο μετωκισαν στην Αγγλια. Ειδικευτηκε στην οικονομικη ιστορια. Συνεγραψε την βιογραφια του Οσβαλντ Μοσλευ και κατοπιν τριτομο βιογραφια του Μαιυναρντ Κευννες του οποιου ειναι οπαδος. Στην πολιτικη εισηλθε ως βουλευτης των Εργατικων, ακολουθησε τον Οουενς στην δημιουργια του Σοσιαλδημοκρατικου κομματος και το υπηρετησε μεχρι την διαλυση του το 1992. Εν συνεχεια επολιτευθη με τους Συντηρητικους μεχρι το 2001, οποτε εγινε μελος της Βουλης των Λορδων ως ανεξαρτητος.

  2. Κοντη Λιζα avatar
    Κοντη Λιζα 23/09/2011 10:33:52

    Εμ βέβαια. Οι πολεμικές αποζημιώσεις τις οποίες υποχρεώθηκε να πληρώσει η Γερμανία χωρίς να έχει χάσει τον πόλεμο οδήγησαν σιγά σιγά αλλά σταθερά στον Β ΠΠ. Και υπήρχαν κάποιοι οι οποίοι όχι μόνο τα είχαν προβλέψει αλλά τα προωθούσαν όλα αυτά. Μυστήριες συμπτώσεις;

  3. ΝΙΚΟΛΑΣ avatar
    ΝΙΚΟΛΑΣ 23/09/2011 11:43:50

    Πολύ καλή προσέγγιση.

  4. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 23/09/2011 14:22:39

    Εγώ πάντως συμφωνώ με τον αρθρογράφο. Πρέπει να κοιτάμε και τη καμπούρα μας.
    Τώρα αν αύριο μας τη πέσει και η Αγγλία, έχουν κι αυτοί σκελετούς στις ντουλάπες τους.

  5. Χαζούλης avatar
    Χαζούλης 23/09/2011 15:12:20

    "Σίγουρα, οι σημερινοί Γερμανοί θα λένε πως τα χρέη της Ελλάδας και άλλων μεσογειακών χωρών δεν είναι υποχρεωτικές αποζημιώσεις, αλλά πρόκειται για χρήματα που εισπράχτηκαν εθελοντικά

    Εδώ έχει πολύ ζουμί αυτή η πρόταση. Αλλά την αποφεύγουμε όλοι όπως ο διάολος το λιβάνι.

    • Αίθρα avatar
      Αίθρα @ Χαζούλης 24/09/2011 02:00:54

      Χαζούλη, γιατί δε μας λες εσύ τη γνώμη σου; Κάποιο σχόλιο για τη συγκεκριμένη πρόταση;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.