#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
12/11/2011 11:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Και όμως, η ευρωζώνη μπορεί να σωθεί



Σε σχέση με την κρίση της ευρωζώνης, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Όλοι  την περίμεναν. Οι σκεπτικιστές τα είχαν προβλέψει από τότε που το όλο εγχείρημα ήταν απλά μια σκέψη στο μυαλό κάποιων.

Η τύχη της Ευρώπης είχε προβλεφτεί. Απλά οι ηγέτες της δεν προετοιμάστηκαν. Αν το έκαναν, θα δημιουργούνταν αμφιβολίες για την βιωσιμότητα της ευρωζώνης. Για αυτό προτίμησαν να αγνοήσουν τις αμφιβολίες, και να μην προχωρήσουν σε εναλλακτικά σχέδια.

Για να είμαστε δίκαιοι, οι οραματιστές της ΕΕ ήταν απλά άτυχοι. Το σύστημα που έστησαν κινδυνεύει με κατάρρευση πρόωρα. Θα μπορούσε να αντέξει άλλα 20-30 χρόνια.

Είχαν την ελπίδα πως το νέο νόμισμα θα επιτάχυνε την ανάπτυξη μιας νέας ευρωπαϊκής πολιτικής ταυτότητας. Κάτι που θα συντελούσε στην δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Αν οι πολίτες των χωρών μελών άρχιζαν να θεωρούν τους εαυτούς τους πρωτίστως Ευρωπαίους, η ΕΕ θα μπορούσε να αντέξει στα διάφορα σοκ, ή να τα αποφύγει.

Αυτό ήταν λογικό. Ήταν όμως και ρίσκο. Η ευρωπαϊκή ταυτότητα θα ήταν πολύτιμη. Το ίδιο και η πολιτική και οικονομική ολοκλήρωση, που θα οδηγούσαν στην ευημερία τους πολίτες.

Το πρόβλημα είναι ότι για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται χρόνος. Οι θεσμοί της ΕΕ προχώρησαν πολύ πιο γρήγορα από τους λαούς. Οι περισσότεροι Γερμανοί δεν ήθελαν καν το ευρώ. Σε άλλες χώρες, χρειάστηκαν επανειλημμένα δημοψηφίσματα μέχρι οι λαοί να δώσουν τις σωστές απαντήσεις.

Χάρη στην κρίση ακινήτων και ενυπόθηκων δανείων της Αμερικής, η κρίση ήρθε στην ΕΕ πολύ πιο σύντομα από ότι την περίμεναν οι υπέρμαχοι της.

Τα οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα των περιφερειακών χωρών συνέβησαν επειδή η ΕΕ δεν έβαλε όρους στον δανεισμό των νέων μελών. Τώρα, δεν υπάρχει δημοσιονομική ένωση. Και έτσι προκύπτει και πάλι το φάντασμα του εθνικισμού. Κανένας δεν θέλει να πληρώνει τους φόρους άλλων.

Το μεγάλο λάθος των ευρωπαϊστών ήταν ότι τα ήθελαν όλα. Η σωστή λύση θα ήταν να φτιαχτεί μια ένωση παρόμοιων κρατών, ίσης δυναμικότητας, που θα ήθελαν να μοιραστούν το νόμισμα, και την εθνική τους κυριαρχία, ή σε άλλη περίπτωση να επιλεγεί η λύση μιας πιο χαλαρής ένωσης ελεύθερου εμπορίου, όπως η Nafta. Η ΕΕ όμως τα ήθελε όλα, και αυτό ήταν το μεγάλο της λάθος.

Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι αν η ΕΕ έχει πια επιλογές. Η ευρωζώνη μπορεί να καταρρεύσει, αλλά αν γίνει αυτό, δεν θα είναι μια συντεταγμένη κατάρρευση.

Ο λόγος της διάλυσης της ευρωζώνης θα είναι για να απελευθερωθούν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες. Αυτό όμως θα έχει συνέπειες. Ποιος θα εμπιστευόταν την ιταλική λιρέτα; Θα είχαμε ένα γενικευμένο  bank run. Χώρια οι τεράστιες νομικές και τεχνικές λεπτομέρειες που θα έπρεπε να επιλυθούν. Όταν διαλύθηκαν κάποιες άλλες νομισματικές ενώσεις, τα οικονομικά πράγματα ήταν φυσιολογικά. Τώρα υπάρχει κρίση.

Στην ευρωζώνη, η οικονομική ολοκλήρωση είναι πλήρης. Δεν υπάρχουν σύνορα στις ροές των κεφαλαίων. Οι συναλλαγές είναι ψηφιακές και στιγμιαίες. Το όλο σύστημα οικονομικών διακρατικών υποχρεώσεων είναι υπερβολικά σύνθετο. Ποιος θα αποφασίσει τις νέες ισοτιμίες; Με ποιους όρους;

Κάποιες επιλογές, εκτός από επώδυνες είναι και μη αναστρέψιμες. Σε αυτόν τον νέο οικονομικό κόσμο, κανένας δεν μπορεί να αντιληφθεί τι σημαίνει η εγκατάλειψη του ευρώ, που θα είναι σαν οικονομικός κατακλυσμός.

Πάντως, όλοι θα υποστούμε τις συνέπειες αυτού του κατακλυσμού, εκτός και αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφασίσουν να αποδεχτούν τη λογική της ένωσης που σύστησαν, αλλά και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν. Κάτι τέτοιο απαιτεί μια πιο στενή δημοσιονομική ένωση. Και πάνω από όλα, η ΕΚΤ θα πρέπει να έχει όλες τις αρμοδιότητες για να εγγυάται τα δημόσια χρέη σε ολόκληρη την ΕΕ.

Πρόκειται για μια εξέλιξη την οποία ποτέ δεν φαντάζονταν οι δημιουργοί του ευρώ. Κάτι τέτοιο θα παραβίαζε όλες τις αρχές των κεντρικών τραπεζών. Μπορεί να είχαν και να έχουν δίκιο. Σήμερα όμως, η ΕΕ χρειάζεται μια κεντρική τράπεζα που θα μπορεί να κάνει όλα αυτά που κάνει και η αντίστοιχη αμερικανική.

Όλα τα άλλα θα ήταν απλά τζόγος.

 

Bloomberg

http://www.bloomberg.com/news/2011-11-10/saving-the-euro-will-be-easier-than-the-alternative-clive-crook.html

Απόδοση:S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. rally monkey avatar
    rally monkey 12/11/2011 11:59:14

    το θεμα παλι δεν ειναι *ΑΝ* μπορει να διασωθει με την σημερινη της μορφη, αλλα αν οι ελιτ του πυρηνα (Γερμανιας ειδικοτερα) επιθυμουν αυτη τη διασωση (με το κοστος που συνεπαγεται)
    Η απαντηση ειναι όχι ο Γερμανος βιομηχανος δεν θελει (ουτε μπορει) να δανειζεται με 5% (εστω επιτοκιο μεσο όρο επειδη ουσιαστικα η Γερμανια θα εχει αναλαβει και τα χρεη της περιφερειας).
    Το παιχνιδι που παρακολουθουμε ειναι το πως ο Γερμανος θα διαχωρισει (σταδιακα) τη θεση του.

  2. Διηνεκης avatar
    Διηνεκης 12/11/2011 12:35:07

    Να ετοιμαζόμαστε για το χωριό δηλαδή

  3. StarPowerNone avatar
    StarPowerNone 12/11/2011 12:42:09

    Ένας νομπελίστας στα διεθνή μακροοικονομικά έχει διαφορετική γνώμη:

    hττp://www.nytimes.com/2011/11/11/opinion/legends-of-the-fail.html?_r=1&nl=todaysheadlines&emc=tha212

  4. Μ.Γ avatar
    Μ.Γ 12/11/2011 12:53:37

    Δεν υπαρχει ουτε ενας σοβαρος αναλυτης -κι΄οχι διορισμενοι "οικονομολογοι"- που να πιστευει στ' αληθεια οτι η ευρωζωνη μπορει να "σωθει". Η διασπαση της ειναι θεμα το πολυ λιγων μηνων. Αυτο το ψευτοπολιτικο οικοδομημα μιας "ενοποιησης" που βασιστηκε εξ' αρχης σε μονεταριστικες κομπινες ειναι ετοιμο να καταρρευσει. Το ζητημα ειναι να σωθουν οι λαοι της Ευρωπης απο τους banksters του νεοφιλελευθερισμου. Και το πρωτο ζητημα που αφορα εμας ειναι να διασωθει ο τοπος μας. Ολα τα αλλα ειναι προπαγανδα και ζωοτροφη για τα προβατα.

  5. blue nile avatar
    blue nile 12/11/2011 13:08:15

    Λάθος προσέγγιση . Νομίζω.

    Το εγχείρημα της ευρωζώνης ήταν προβληματικό από τη γέννηση του και κινδύνευε από τη φύση του με τη πρώτη σοβαρή αναμπουμπούλα. Ότι γίνεται τώρα.
    Καταρχήν επιβλήθηκε μια κοινή νομισματική πολιτική.
    Αυτό κατά κύριο λόγο βόλευε τις πλούσιες χώρες με την υψηλή παραγωγικότητα γιατί το κοινό νόμισμα ήταν πιο ανταγωνιστικό από τα τοπικά τους νομίσματα διευκολύνοντας τις εξαγωγές.
    Πχ μη βλέπετε με τι ισοτιμίες μπήκαν οι χώρες στο ευρώ, σκεφτείτε τι γίνεται τώρα: Ένα ευρώ που προέρχεται από τη συνέργεια ενός δυνατού μάρκου και νομισμάτων ''σαπάκια'' όπως η δραχμή και η λιρέτα κοστίζει περίπου 1,40 δολλάρια. Αν στην παρούσα συγκυρία υπήρχε το μάρκο μόνο του τότε αυτό θα κόστιζε γύρω στα τέσσερα δολλάρια. Κάτι που σημαίνει εξαιρετικά μειωμένη ανταγωνιστικότητα των γερμανικών προιόντων με πολλές δυσάρεστες επιπτώσεις στην γερμανική οικονομία. Η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας είναι μία από αυτές.
    Το ότι αναπόφευκτα το μάρκο θα ανέβαινε (ακόμα και αν δεν υπήρχε ευρώ και εύκολες εξαγωγές στις νότιες χώρες) το πιστοποιεί η τα τελευταία χρόνια αύξηση της εξαγωγιμότητας των γερμανικών προιόντων στις ασιατικές χώρες και το ότι η γερμανική οικονομία στηρίζει ένα πελώριο ποσοστό της τάξης του 14% του ΑΕΠ στην παραγωγή.
    Επιπρόσθετα με την νομισματική ένωση διευκολύνθηκαν οι εξαγωγές σε χώρες με αδύναμα νομίσματα όπως η Ελλάδα που μπορούσε να εισάγει πιο εύκολα προιόντα από χώρες με ισχυρά νομίσματα.
    Στις αδύναμες χώρες το ευρώ εγγυώταν μια αξιοπιστία του νομίσματος που με την αποφυγή των πληθωριστικών τάσεων των τοπικών νομισμάτων θα διατηρούσε έναν σταθερό τιμάριθμο. Δεν θα υπήρχαν οι υποτιμήσεις και οι εισαγωγές θα ήταν ευκολότερες. (Και οι εξαγωγές δυσκολότερες.)
    Το μεγάλο πρόβλημα με το ευρώ είναι το τι μπορεί να κάνει μια χώρα με εμπορικό έλλειμα η οποία λόγω του κοινού νομίσματος δεν θα μπορούσε να το υποτιμήσει, οπότε αναγκαστικά θα έπρεπε να δανείζεται με υψηλότερα επιτόκια, οπότε αμέσως μετά έπρεπε αν κάνει περικοπές, οπότε θα εντιμετώπιζε μειωμένη οικονομική δραστηριότητα που θα όξυναν την κρίση, οπότε τα επιτόκια θα ανέβαιναν και άλλο κλπ... ότι έγινε με τις χώρες που μπήκαν στο ΔΝΤ τελικά.
    Συνυπολογίστε τώρα τα συγκοινωνούντα δοχεία των οικονομιών όλου του πλανήτη και το ότι μια κρίση όπως του 2008 επιδείνωσε και άλλο την κακή κατάσταση για τις ελλειματικές χώρες χωρίς να μπορεί να γίνει κάτι.
    Το ευρώ δεν σχεδιάστηκε να δώσει επαρκείς απαντήσεις σε περιόδους κρίσης ούτε μπορούσε να δώσει λύση σε προβλήματα χωρών με παρατεταμένο εμπορικό έλλειμα.
    Για να ήταν ικανό το ευρώ να ανταπεξέρθει σε όλες τις προκλήσεις θα έπρεπε εκτός της νομισματικής ένωσης να υπάρξει και ένα είδος δημοσιονομικής ένωσης.
    Δηλαδή κοινή φορολόγηση και κοινές ευρωπαικές επενδυτικές δαπάνες . Με κάποιο τρόπο έπρεπε να κατοχυρωθεί η διοχέτευση μέρους των πλεονασμάτων των πλούσιων χωρών στις ελλειματικές χώρες με μορφή παραγωγικών επενδύσεων. Όχι να τιμωρούνται οι ελλειματικές χώρες από τη στιγμή που ουσιαστικά το έλλειμα τους είναι το πλεόνασμα των άλλων χωρών. Γι'αυτό και ο Κέυνς λίγος μήνες πριν πεθάνει υποστήριξε με πάθος ότι σε μια νομισματική ένωση πρέπει να τιμωρούνται το ίδιο οι ελλειματικές με τις πλεονασματικές χώρες.
    Περεταίρω χρειαζόταν κάποιου είδος ευρωομολόγου για να δημιουργηθεί ένα κοινό ευρωπαικό χρέος και να μην υποχρεώνονται οι αδύναμες χώρες να δανείζονται με υψηλά επιτόκια.
    Τι μπορεί να γίνει ακόμα τώρα στο παρά ένα αν θέλουμε να σωθεί η ευρωζώνη;
    Μεγάλο πρόβλημα οι ευρωπαικές τράπεζες που πλέον διατηρούνται στη ζωή με τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογούμενων λόγω της απληστίας τους να αγοράζουν αλόγιστα δομημένα παράγωγα που έσκασαν πριν από τρία χρόνια με πάταγο , γεμίζοντας τες με κωλόχαρτα χωρίς καμιά πρραγματική αξία. Δείτε τα αυξημένα ελλείματα των χωρών της ευρωζώνης το 2008 που έδωσαν ζεστό χρήμα για να τις σώσουν. Επειγόντως πρέπει να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες και να ξαναπουληθούν όταν εξυγειανθούν.
    Με κάποιο τρόπο πρέπει να δημιουργηθεί ένας τραπεζικός οργανισμός ή η ίδια η ΕΚΤ που να αγοράσει το σύνολο του ευρωπαικού χρέους και αν το επαναομολογοποιήσεις με τριακονταετή ομόλογα και χαμηλό επιτόκιο που θα το εγγυάται η σύμπραξη όλων των οικονομιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι γλυτώνουμε τα χρέη μας , απλά όταν σκάει ένα ομόλογο δικό μας θα το πληρώνουμε εμείς αλλά με μακρόχρονο ορίζοντα και χαμηλό επιτόκιο. Τα χρήματα που χρειάζονται από το EFSF.
    Τέλος είναι απαραίτητη η ανεύρεση κεφαλαίων που θα χρηματοδοτήσουν μια κοινή ευρωπαική ανάπτυξη μέσω της οποίας θα μπορέσει να βγει η ευρωζώνη οριστικά και μόνιμα από την κρίση . Η έκδοση ευρωομολόγων είναι μια λύση. Άλλη μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο και το ευρωπαικό ταμείο επενδύσεων που έχει κάποια χρήματα αλλά ορίζει ότι μπορεί να διαθέτει μόνο το 50% μιας επένδυσης . Το άλλο 50% πρέπει να το επωμίζεται η ενδιαφερόμενη χώρα. Αυτό το 50% όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί από τις αδύναμες χώρες σε περίοδο κρίσης οπότε με κάποιο τρόπο ο ίδιος οργανισμός που θα επαναομολογοποιήσει το ευρωπαικό χρέος να διαθέσει κεφάλαια προς αυτή την κατεύθυνση.

    Χωρίς τα παραπάνω μάλλλον δεν θα τη βγάλουμε καθαρή. όχι μόνο εμείς αλλά όλοι οι Ευρωπαίοι.

    • JOHN avatar
      JOHN @ blue nile 12/11/2011 17:58:39

      blue nile. Το προχωρησες πολυ.Μιλας σχεδον για πολιτικη ενωση της ευρωπης,πραγμα αδυνατο μκυριως με τις παρουσες συνθηκες.Και μαλλον δεν θα τη βγαλουμε καθαρη οπως και πολλοι αλλοι ομοιοπαθουντες.

    • ΠΗΛΕΑΣ avatar
      ΠΗΛΕΑΣ @ blue nile 12/11/2011 18:36:43

      Συγχαρητήρια! Προσωπικά, πάντως, δεν ελπίζω ότι θα τολμήσουν ΕΓΚΑΙΡΩΣ οι Ευρωπαίοι οτιδήποτε αξιόλογο. Μην ξεχνάμε ότι, όλοι είναι πολιτικοί β' κατηγορίας, σε σχέση με τους ιστορικούς Ευρωπαϊστές και άγονται από το (πάντα συντηρητικό και άτολμο) εκλογικό σώμα.

      • blue nile avatar
        blue nile @ ΠΗΛΕΑΣ 12/11/2011 21:00:21

        @john
        Μα ακριβώς αυτή η λύση δεν απαιτεί την ομοσπονδοποίηση των κρατών που είναι ένα πολύ περίπλοκο και ακριβό εγχείρημα.
        Έπειτα είναι η μόνη λύση που αντιμετωπίζει την ίδια στιγμή τις τρεις και μία πληγές της ευρωπαικής οικονομίας:
        α. Την αναπηρία του άφραγκων τραπεζών λόγω των απωλειών από την Κρίση του 2008
        β. Το χρέος που έχει δημιουργηθεί σε πολλές χώρες και τις καθιστά απαγορευτικό τον χαμηλότοκο δανεισμό.
        γ. Την απουσία επενδύσεων.
        δ. Επειδή η απροθυμία των πολιτών των πλεονασματικών χωρών να βοηθήσουν είναι δεδομένη, με τη λύση αυτή δεν απαιτείται να συνεισφέρουν τα ωραία τους ευρώ και να αρχίσουν πάλι τις γκρίνιες.

        @ Πηλέας
        Το θέμα είναι ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν δείχνουν να υπολογίζουν τους πολύ σημαντικούς παράγοντες :
        α) της μεταδοτικότητας των Κρίσεων
        β) Της έγκαιρης αντιμετώπισης των κρίσεων με επεκτατική δημοσιονομική και επεκτατική νομισματική πολιτική. (Βέβαια εμείς με τα ανύπαρκτα μέσα που διαθέτουμε λόγω κοινού νομίσματος δεν μπορούσαμε να εφαρμόσουμε επεκτατικές πολιτικές , οι βόρειοι έπρεπε να τις εφαρμόσουν)
        Μετά το 2008 οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ινδία δεν δίστασαν να κάνουν τα δέοντα για να μην επεκταθεί κι άλλο η Κρίση και να δαμαστεί ενώ οι ευρωπαίοι πολιτικοί έρμαια της αναποφασιστικότητας και των ημιμέτρων που έπαιρναν δεν έδιναν πειστικές απαντήσεις με συνέπεια να ξετυλίγεται μπροστά μας η διάλυση της ευρωζώνης. Ο Χέλμουτ Σμιθ δεν έλεγε ότι πρέπει να σωθεί η Ελλάδα από τους Ευρωπαίους; Τώρα σαν άλλοι Νέρωνες ας κάτσουν να δουν και την Ιταλία να καίγεται γράφοντας ωδές που θα καταριούνται τις απάνθρωπες αγορές.
        Και όταν καίγεται το Παρίσι; Σεπούκου...

  6. takis avatar
    takis 12/11/2011 13:52:42

    Κάπως έτσι θα διασωθεί η ελληνική ύπαιθρος - Aπαίτησαν από το κατάστημα να βάλει στα ράφια του τα τοπικά προϊόντα.. http://shar.es/bLfoT

  7. ataktos avatar
    ataktos 12/11/2011 13:55:01

    η ευροζωνη μπορεί δεν ξέρω ..το Ελλάδα ΟΧΙ!!

  8. pilot avatar
    pilot 12/11/2011 14:30:13

    Δεν υπαρχουν ποια ηγετες οπως ο Κολ ή ο Μιτεραν ή ακομα και ο δικος μας ο πηδηκουλας, ο σιδερενιος........ που να δουν λιγο ποιο μπροστα.
    Ο πολεμος κυριαρχιας εντος του ευρο θα συνεχιστει μεχρι που θα βρεθει ενας ''τρομοκρατης πολιτικος'' θα τους πει ''ή θα βγαλετε ευροομολογο ή θα σας παρω μαζι μου στον ταφο''
    Ολα τα αλλα ειναι διαγκωνισμοι για τα συμφεροντα των πολιτικων και των κερδοσκοπων !

  9. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 12/11/2011 18:56:55

    "Ποιος θα εμπιστευόταν την ιταλική λιρέτα;" Ένα χιλιοειπωμένο λάθος: Οι διεθνείς ιδιωτικές συναλλαγές γίνονται σε νομίσματα εμπιστοσύνης (δολλάριο ή ευρώ) ασχέτως των εθνικών. Και η εμπιστοσύνη στον συναλλασσόμενο στηρίζεται στην βιωσιμότητά του, όχι στο νόμισμά του. Ο "Ωνάσης" της Τουρκίας, ο Κοτς, είναι από τους φερεγγυότερους στον κόσμο, παρά την λίρα Τουρκίας. Το ίδιο και στις διακρατικές: Πέραν του ότι, η συναλλαγή μπορεί να συμφωνηθεί σε οποιοδήποτε νόμισμα, πιό φερέγγυοι θα είμασταν με σταθερή ανάπτυξη και δραχμή παρά όπως σήμερα, με επαπειλούμενη πτώχευση και ευρώ. Ακόμα και με πληθωρισμό, απλά θα πληρώναμε περισσότερες δραχμές, που θα τις είχαμε, αφού "ανάπτυξη" σημαίνει αύξηση του ΑΕΠ, που μετριέται σε σταθερό νόμισμα. Ενώ, όπως τώρα, θα πληρώναμε λιγότερα Ευρώ, που με "ύφεση" δεν τα έχουμε.
    Άρα, αν η δραχμή βοηθάει στην ανάπτυξη (αφού ανεβάζει την ανταγωνιστικότητα) μας κάνει και πιό φερέγγυους.

    • rally monkey avatar
      rally monkey @ ΠΗΛΕΑΣ 12/11/2011 20:58:00

      Τα γραφαμε αγαπητε και το προηγουμενο γουικέντ και ελεγα ότι επείσθεις..εστω μερικώς..οτι οι συζητησεις περι ΔΡΧ δεν εξυπηρετουν το εθνικο συμφερον - τουλαχιστον όχι τη στιγμη και στην κατασταση που βρισκομαστε.
      Παμε πάλι...
      - μυθος τα περι αναπτυξης .. Αναπτυξη ειναι ποσοστο(%) και ειδικα σε παρονομαστη εθνικου νομισματος.. μπορει να σημαινει απο τα πάντα εως τιποτα..επομενως το αφηνουμε στην ακρη..κουβεντα γινεται για ΑΕΠ σε απολυτα νουμερα και σε πραγματικο νομισμα $$$ παρακαλώ - εδω δε θελει να εισαι νομπελιστας οικονομικων για να δεις οτι το χτυπημα που θα δεχτουμε θα ειναι βαναυσο

      - μυθος και τα περι ανταγωνιστικότητας .. δεν ξερω αν τα κόστα της επιχειρησης σου ειναι καθαρα εγχώρια (αλλιως δεν εξηγειται), υπαρχει όμως και ενα πολυ μεγαλο κομματι ανταγωνιστικων και κερδοφορων επιχειρησεων που βασιζονται σε εισαγωγες (προιοντων, πρωτων ύλων κλπ - τα νουμερα για το ισοζυγιο τα ειχες απ'οτι θυμαμαι - δεν ειναι μονο καταναλωση) αυτες όλες καταδικαζονται σε αφανισμο..
      Πιασε τουρισμο - που το προιον μας ειναι παγκοσμιας κλασης για παραδειγμα ..υψηλης ποιοτητας τουρισμος αποκλειστικα με εγχωρια προιοντα δεν παιζει...θα πρεπει να το γυρισουμε μαζικα στο ρουμς-του-λέτ και choriatiki..εκει θα ειμαστε και σουπερ-ανταγωνιστικoi και ο καθε καφρος φτωχομπινες βορειοευρωπαιος θα μπορει να απολαμβανει τον ήλιο και τα 2πλα κουτακια μπυρας στο νομισμα του..τεραστια επιτυχια..
      - χαμηλα μεροκαμματα ..αλλος τεραστιος εθνικος στοχος θα θεσουμε τον πηχη για το Ελληνικο εργατικο δυναμικο στα επιπεδα του ανιδεικευτου Σκοπιανου (στην καλυτερη, κατι για Ινδια ακουστηκε ..)
      Ολοκληροι τομεις επιχειρηματικοτητας θα αφελληνιστουν - αφου μονο ξενοι θα εχουν προσβαση σε σταθερο δανεισμο σε ισχυρο νομισμα.
      Δεν θα αναφερω καν το στρατηγικο πλεονεκτημα (εξ'ανατολών κινδυνος) η συμμετοχη σε νομισματικη ενωση με ευρωπαικα κρατη.

  10. Νίκος avatar
    Νίκος 12/11/2011 20:06:21

    Η ΕΕ διανύει τα τελευταία χρόνια της ύπαρξης της.

  11. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 13/11/2011 00:32:12

    Μα, συμφωνώ ότι θα ήταν καλύτερα να τα συζητούσαμε 2 χρόνια πριν, άλλωστε εγώ στο antinews τα γράφω από το καλοκαίρι του 10, αλλά και τώρα η κατρακύλα συνεχίζεται και -κακά τα ψέματα- το κούρεμα είναι, ήδη, πτώχευση.

    Η μείωση της καταναλώσεως εισαγομένων ήδη στραγγαλίζει πολλούς (μεταξύ των οποίων και την δική μου επιχείρηση) και η εσωτερική υποτίμηση (την οποία δεν βλέπω να κατανοείς σαν μηχανισμό) αποσκοπεί στην αυτή συρρίκνωσή της, όση και σε περίπτωση δραχμής.

    Οι Βουλγαρικοί μισθοί δεν αρέσουν σε κανέναν μας, αλλά οι Ελληνικοί του 2008 (και ειδικά οι προκλητικοί των ΔΕΚΟ) ήταν ΔΑΝΕΙΚΟΙ, το συνειδητοποιείς; ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ τα 50χίλιαρα! Είναι όνειρο απατηλό για τις σημερινές παραμέτρους ανταγωνιστικότητος της οικονομίας μας. Και επειδή ΑΔΥΝΑΤΟΥΜΕ να βελτιώσουμε, βραχυπρόθεσμα και επαρκώς, τις λοιπές παραμέτρους ΠΡΕΠΕΙ να μειώσουμε αρκετά, αν όχι σε Βουλγαρικό επίπεδο, τους μισθούς, όπως ο άσωτος, που, μέχρι να προσαρμόσει την δουλειά του στην οδυνηρή πραγματικότητα, αναγκάζεται να πουλήσει τα χρυσαφικά του, που θεωρούσε κτήμα του, αν και τα είχε αγοράσει με δανεικά. Η, ήδη σε εξέλιξη, εσωτερική υποτίμηση (με Ευρώ) εκεί αποσκοπεί, συνεπώς δεν καταλαβαίνω τους φόβους σου από την δραχμή.

    Πολλά άλλα, από όσα γράφεις, φαντάζουν ακατανόητα. Μάλλον δεν λαμβάνεις υπόψιν ότι ακόμα και με δραχμή η Ελλάδα θα είναι στην ΕΕ, οπότε μια Ελληνική επιχείρηση, που οι πελάτες της θα θέλουν εισαγόμενα από ΕΕ (που θα ακριβήνουν για τους Έλληνες, όχι για τους ξένους) θα συνεχίσει, όπως σήμερα, να τα φέρνει στην τρέχουσα τιμή με ένα τηλεφώνημα και την καταβολή της τρέχουσας αντιστοιχίας δραχμών. ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΡΙΝ 10 ΧΡΟΝΙΑ, αλλά ούτε οι λωτοί του Οδυσσέα δεν μας έριξαν σε τόση λήθη, όσο το Ευρώ. Για τα εισαγόμενα από εκτός ΕΕ χώρες, θα προσθέτεις και τον δασμό, που πάλι ΑΛΛΟΙ ώρισαν για λογαριασμό μας, αλλά με γνωμονα το συμφέρον των δικών τους οικονομιών -τα αποδεκτέα κακά της ΕΕ. Και δανεισμό θα βρίσκεις, αρκεί να είσαι βιώσιμος εσύ και να επιβιώσει και καμμία τράπεζα -αυτή είναι η δουλειά τους και πελάτες δεν διώχνουν, αλλά, όπως και προ ευρώ, θα πρέπει να προσέχεις τα επιτόκια σε σχέση με την ταχύτητα κυκλοφορίας των χρημάτων σου.
    Ξέρεις, μιλώντας για "δραχμή ή ευρώ" είναι σαν να μιλάμε για Φίατ ή Τζάγκουαρ: Θέλεις Φίατ στην αυλή σου, ή Τζάγκουαρ σε πόστερ; Γιατί, σύντομα, το 50αρι θα το βλέπεις αραιά μόνο.

  12. pascal avatar
    pascal 13/11/2011 01:29:47

    Ειναι απλα θέμα χρόνου μέχρι να διαλυθεί η Ευρωζώνη και το Ευρώ γιατι δε μπορεις να οικοδομήσεις μια Ευρωπαική Ένωση και μια ενιαία ευρωπαική ταυτότητα απο τα κάτω αλλά από πάνω και κυρίως όχι βασιζόμενοι στα λαχανάκια βρυξελλών και στα αγγουράκια. Επίσης όλοι λιγο πολύ βλέπουμε και γνωρίζουμε τις αδυναμίες της ΕΚΤ που στην ουσία είναι μια κεντρική τράπεζα που δεν ασχολείτε με τπτ αλλό παρά μόνο με τον πληθωρισμό και την ΄σταθερότητα χωρίς να έχει την ευελιξια της αντιστοιχης αμερικανικής FED.Νομίζω ότι απλα ο Παπαδήμος θα κανει τις απαραίτητες διεργασίες για την ομαλή έξοδο μας απο την Ευρωζώνη και οχι απο την ΕΕ αφου δεν υπαρχει η νομικη δυνατοτητα (παρα μονο με αλλαγη συνθηκών )

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.