Η τρομοκρατία ως θέατρο
29/08/2014 12:01
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η τρομοκρατία ως θέατρο

Ο αποκεφαλισμός του Αμερικανού δημοσιογράφου James Foley από το Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και το Ιράκ δεν ήταν απλά μια εντελώς φρικιαστική και τραγική υπόθεση: ήταν μάλλον μια πολύ εξελιγμένη και επαγγελματική παραγωγή ταινίας, σκόπιμα τονισμένη με ισχυρά σύμβολα, σχολιάζει ο Robert D. Kaplan.

Ο Foley ήταν ντυμένος με μία πορτοκαλί στολή που θυμίζει τους μουσουλμάνους κρατούμενους που κρατούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Γκουαντάναμο. Ομολόγησε σθεναρά, σαν να ήταν καλά προετοιμασμένος. Ο μασκοφόρος, μαυροντυμένος δήμιος του έκανε μια εξίσου μεγάλη δήλωση με μια ήρεμη, βρετανική προφορά και πάλι σαν να είχε κάνει πρόβα. Ήταν λες και η δολοφονία ήταν κάτι δευτερεύον σε σχέση με το μήνυμα που αποστέλλεται.

Η δολοφονία, με άλλα λόγια, έγινε απλώς η προϋπόθεση για να σταλεί το μήνυμα. Όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, υπάρχουν πιο επίπονοι τρόποι για να σκοτώσεις κάποιον, αν πραγματικά μισείς το θύμα και θέλεις να υποφέρει. Μπορείς να το κάψεις ζωντανό. Μπορείς να το βασανίσεις. Ο αποκεφαλισμός, από την άλλη πλευρά, κάνει το θύμα να χάσει τις αισθήσεις του μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, αμέσως μόλις μια σημαντική αρτηρία στο λαιμό κοπεί, λένε οι ειδικοί. Ο αποκεφαλισμός, όμως, είναι η καλύτερη μέθοδος για ένα οπτικά δραματικό βίντεο, επειδή μπορεί κάποιος να δει το κομμένο κεφάλι πάνω από το στήθος στο τελικό στάδιο. Η χρήση ενός μικρού μαχαιριού, όπως στην προκειμένη περίπτωση, και όχι ενός σπαθιού, κάνει επίσης το γεγονός τόσο πιο τρομακτικό όσο και πιο προσωπικό. Πραγματικά, δεν θέλω να φανώ σκληρός, αδιάφορος ή χυδαίος. Απλά λέω ότι, αν δεν υπήρχε η δυνατότητα βιντεοσκόπησης του γεγονότος, δεν θα υπήρχε κίνητρο για να γίνει μια εκτέλεση με τέτοιο τρόπο.

Με την παραγωγή ενός δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ, το Ισλαμικό Κράτος, με το δικό του διεστραμμένο τρόπο, έστελνε τα ακόλουθα μηνύματα:

- Εμείς δεν παίζουμε με τους κανόνες σας. Δεν υπάρχουν όρια στο τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε.

- Η κακομεταχείριση των μουσουλμάνων κρατουμένων στο Γκουαντάναμο από την Αμερική έχει ένα «τίμημα», για να παραθέσω μια φράση που χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα για τις δολοφονίες εκδίκησης. Εξάλλου, είμαστε ένα κράτος. Έχουμε τους δικούς μας μαχητές, όπως μπορείτε να δείτε στο βίντεο, και τον δικό μας τρόπο αντιμετώπισης.

-Το γεγονός ότι δεν έχουμε όρια δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε εκλεπτυσμένοι. Μπορούμε να είμαστε εξίσου εκλεπτυσμένοι όπως εσείς στη Δύση. Απλά ακούστε την βρετανική προφορά του δήμιου μας. Μπορούμε ακόμα και να δημιουργήσουμε ένα πολύ σύντομο φιλμ στα πρότυπα του Hollywood.

- Δεν είμαστε σαν τους εμπόρους ναρκωτικών στο Μεξικό, που αποκεφαλίζουν τακτικά ανθρώπους και στη συνέχεια δημοσιεύουν τα βίντεο στο διαδίκτυο. Οι έμποροι των ναρκωτικών κοινοποιούν ένα μήνυμα, με σκοπό τον εκφοβισμό μόνο εκείνων των ανθρώπων εντός της περιοχής ελέγχου τους. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο κόσμος δεν τους δίνει πολύ προσοχή. Στην πραγματικότητα, ο κόσμος μόλις και μετά βίας τους γνωρίζει. Αντίθετα, εμείς του Ισλαμικού Κράτους μεταφέρουμε ένα παγκόσμιο μετα-μήνυμα. Και το μήνυμα είναι το εξής: Θέλουμε να καταστρέψουμε όλους εσάς στην Αμερική, όλοι εσάς στη Δύση και όλους στον μουσουλμανικό κόσμο που δεν δέχονται τη δική μας εκδοχή του Ισλάμ.

- Θα θριαμβεύσουμε επειδή δεν έχουμε κανέναν απολύτως περιορισμό. Μόνο επειδή έχουμε πρόσβαση στην αλήθεια, οτιδήποτε κάνουμε αγιάζεται από τον Θεό.

Καλώς ήρθατε στην εποχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Νομίζατε ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήταν απλά ανούσιοι εκφωνητές ειδήσεων και αγενείς παρουσιαστές που διακόπτουν όποιον μιλάει στην τηλεόραση. Φυσικά είναι κι αυτό. Αλλά ακριβώς όπως και ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν διαφορετικός από τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο, επειδή στο μεταξύ ήρθε το αποκορύφωμα της βιομηχανικής εποχής και ως εκ τούτου η δυνατότητα να σκοτώνεις σε βιομηχανική κλίμακα, οι πόλεμοι του 21ου αιώνα θα είναι διαφορετικοί από αυτούς του 20ου, λόγω της κορύφωσης του πρώτου σταδίου της εποχής της πληροφορίας, με όλες τις οπτικές επιπτώσεις.

Το πάθος, η βαθιά πίστη, οι πολιτικές διαμαρτυρίες και ούτω καθεξής έχουν μικρή σημασία στις μέρες μας, αν δεν μπορούν να μεταδοθούν. Ομοίως, τα βασανιστήρια και ο φρικτός θάνατος πρέπει να κοινοποιούνται σε μεγάλο αριθμό ατόμων για να είναι αποτελεσματικά. Η τεχνολογία, η οποία μας έχει απελευθερώσει με τις νέες μορφές αυτο-έκφρασης, όπως διατείνονται οι δισεκατομμυριούχοι γκατζετάκηδες της Silicon Valley και του Pacific Northwest, μας έχει, επίσης, επιστρέψει στα χειρότερα είδη βαρβαρότητας. Η τεχνολογία των επικοινωνιών είναι ηθικά ουδέτερη, δεν έχει καμία εγγενή ηθική αξία, δεδομένου ότι μπορεί μερικές φορές να ενθαρρύνει τις πιο φρικτές μορφές επιδειξιομανίας: όπως η εκτέλεση του Foley.

Έχουμε επιστρέψει σε ένα μεσαιωνικό κόσμο θεάτρου, στον οποίο το κοινό είναι παγκόσμιο. Το θέατρο, όταν οι ηθοποιοί είναι καλά εκπαιδευμένοι, μπορεί να είναι μία από τις πιο ισχυρές και αποκαλυπτικές μορφές τέχνης. Και τίποτα δεν λειτουργεί στο θέατρο περισσότερο από τα σύμβολα, τα οποία χειρίζεται ο θεατρικός συγγραφέας. Ένα μικρό μαχαίρι, μια στολή από το Γκουαντάναμο, ένας μαυροντυμένος δήμιος με βρετανική προφορά στην καρδιά της Μέσης Ανατολής, είναι, στο σύνολό τους, τα σύμβολα της εξουσίας, της σκέψης και της τιμωρίας. Κάνουμε μπίζνες. Μπορείτε εσείς στην Αμερική να μας κατακτήσετε;

Έχει ειπωθεί ότι η δολοφονία του Τσάρου Νικολάου Β και της οικογένειάς του το 1918 στο Εκατερίνεμπουργκ από τη νέα κυβέρνηση του Λένιν ήταν ένα σημαίνον έγκλημα: έδειχνε ότι, αν οι Μπολσεβίκοι μπορούσαν να εκτελέσουν όχι μόνο τον Τσάρο αλλά και τη γυναίκα και τα παιδιά του, ήταν επίσης ικανοί για μαζικές δολοφονίες.

Πράγματι, αυτό το έγκλημα προανήγγειλε τη φρίκη της μπολσεβίκικης κυριαρχίας. Το ίδιο μπορεί να λεχθεί και για τη δολοφονία του ιρακινού βασιλιά Φεϊζάλ ΙΙ και της οικογένειας και των υπηρετών του το 1958 από στρατιώτες πραξικοπηματίες και για τον επακόλουθο ακρωτηριασμό του σώματος του Ιρακινού πρωθυπουργού Νουρί Σαΐντ από έναν όχλο στη Βαγδάτη - γεγονότα που προανήγγειλαν δεκαετίες όλο και πιο απολυταρχικής ηγεσίας, με αποκορύφωμα τον Σαντάμ Χουσεΐν. Η θεατρική δολοφονία του James Foley μπορεί να φαίνεται μοναδική σε κάποιους: πιο πιθανό είναι να προμηνύει κάτι πραγματικά τρομερό που εκτυλίσσεται στη μεταμοντέρνα Μέση Ανατολή.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο χειρότερο είναι το χάος, τόσο πιο ακραία είναι η ιδεολογία που προκύπτει από αυτό. Κάτι έχει ήδη προκύψει από το χάος της Συρίας και του Ιράκ, ενώ η Λιβύη και η Υεμένη –που βρίσκονται επίσης στο χάος - μπορεί να αναμένουν τις δικές τους εκδοχές του ισλαμικού κράτους. Και να θυμάστε, πάνω απ 'όλα, αυτό που το βίντεο επικοινώνησε ήταν το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι κυριολεκτικά ικανοί για τα πάντα.

http://www.stratfor.com/weekly/terrorism-theater#axzz3BlDYR3wX

ΣΧΟΛΙΑ

  1. sender avatar
    sender 29/08/2014 19:25:50

    Αυτοί,οι(σε μορφή μόνο)''άνθρωποι'',πως γίνεται να εξαπλώνονται τόσο γρήγορα,ενώ τόσες σύμμαχες χώρες, με πολύ περισσότερο στρατό,αεροπορία κλπ,να μην μπορούν να εξαφανίσουν σε χρόνο dt την μαύρη λαίλαπα; Πως γίνεται,ενώ μισούν τόσο τους δυτικούς και θεωρούν θύμα τον αραβικό κόσμο,οι φρικτές δολοφονίες τους να αφορούν αραβικούς λαούς;και όλως συμπτωματικά,οι χώρες που έχουν βάλει στόχο,να έχουν δοκιμασθεί προηγουμένως από εμφυλίους,με εμπλοκή και της δύσης σ'αυτούς;Πόσο εθισμένοι είμαστε στις εικόνες βίας,που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτά δεν είναι εικονική πραγματικότητα και άνθρωποι υποφέρουν όσο ποτέ και οι φωνές απόγνωσής τους είναι ο δείκτης της ξεφτίλας των καλοζωϊσμένων του κόσμου,αλλά και προειδοποίηση για έναν τρομακτικό μεσαίωνα,παγκόσμιο και ατέλειωτο.Εναν μεσαίωνα,που βίαια απλώνεται στην γειτονιά των αρχαίων πολιτισμών και που οι συρφετοί που τον εφαρμόζουν,περιέργως,έχουν εμπνευστές και αρχηγούς αναθρεμμένους με δυτική παιδεία και πολυπολιτισμική κουλτούρα.Πόσο δυσανάλογα με την φρίκη,χλιαρές έως ανύπαρκτες είναι οι αντιδράσεις των ''πολιτισμένων''λαών!τόσο που να σκέφτεται κάποιος ότι αυτό είναι το πιο ανησυχητικό και δυσοίωνο όλων.

  2. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. avatar
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. 30/08/2014 21:12:00

    Kαι στο Βιετνάμ οι άθλιοι Βιετγκόγκ με ένα κοντάρι κατέρριπταν ολόκληρο Αμερικάνικο ελικόπτερο και σκότωναν τους ταλαίπωρους Αμρικάνους (συνήθως νέγρους) στρατιώτες που πολεμούσαν παρά τη θέλησή τους σε μια άγνωστη χλώρα χωρίς να ξέρουν γιατί. Ετσι μετά απενοχοποιούσαν την πυρπόληση των γυναικόπεδων σε ολόκληρα χωριά με τις βόμβες ναπάλμ. Μετά τον Β' Παγκόσμιο, ο πόλεμος έχει εξελιχθεί σε μια πολύ πιο βρώμικη υπόθεση απο εκείνην του εμπορίου ναρκωτικών. Η ενοχή και η ευθύνη βεβαίως, όπως σε κάθε πόλεμο, βαρύνει αποκλειστικά τους επιτιθέμενους, ιδιαίτερα όταν έρχονται απρόκλητοι απο το άλλο ημισφαίριο της γης. Οι αμυνόμενοι πεθαίνουν υπέρ Πατρίδος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.