#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/12/2010 09:27
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η στροφή της Τουρκίας προς Ανατολάς, τρομάζει την Αμερική



Τα τελευταία χρόνια, μια από τις πιο μοναδικές και σημαντικές σχέσεις μεταξύ δυο κρατών, τερματίστηκε άδοξα. Για δεκαετίες ολόκληρες, η Τουρκία και το Ισραήλ ανέπτυξαν στενή συνεργασία, αποδεικνύοντας πως ο μουσουλμανικός κόσμος μπορεί να συνεργαστεί με τον εβραϊκό, έχοντας ως κοινό στόχο την ασφάλεια και την ευημερία της Μ. Ανατολής. Οι σχέσεις όμως αυτές διαρρηγνύονται, και η Τουρκία στρέφεται προς τη Κίνα, δημιουργώντας ανησυχία για τη προσέγγισή της σε απολυταρχικά καθεστώτα. Παράλληλα, αποδεικνύεται πως το Πεκίνο επιθυμεί να παίξει ένα πιο σημαντικό ρόλο, όχι μόνο στην Αφρική, αλλά και στην πλέον ευαίσθητη γεωπολιτικά περιοχή του πλανήτη, αυτήν  της Μ. Ανατολής.

Η Τουρκία ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ το 1948, και στις δεκαετίες του 1980 και 1990 οι δυο χώρες ανέπτυξαν στενές σχέσεις και συνεργάστηκαν διπλωματικά, αλλά και στρατιωτικά. Ο τουρκικός στρατός επιδίωξε την συνεργασία με το Ισραήλ, καθώς και οι δυο χώρες αναγνώριζαν την απειλή από πλευράς Συρίας και Ιράν. Το Ισραήλ βοήθησε στον εξοπλισμό των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ η Τουρκία παραχώρησε πολύτιμο εναέριο χώρο προκειμένου να γυμνάζεται η ισραηλινή αεροπορία.

Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις αυτές φθάρθηκαν. Ο Erdogan στράφηκε προς τη Συρία και το Ιράν, απομακρυνόμενος παράλληλα από το Ισραήλ. Ένας από τους λόγους που επικαλέστηκε για αυτή τη διαφοροποίηση έχει να κάνει με το ζήτημα των Παλαιστινίων, αλλά και την ισραηλινή εισβολή στη Γάζα το 2008. Το 2010, οι σχέσεις μεταξύ τους κατέρρευσαν ολοκληρωτικά, εξαιτίας της ισραηλινής αιματηρής επίθεσης στον στολίσκο των ακτιβιστών, που κατευθύνονταν προς τη Γάζα.

Σήμερα, η μεγάλη ανησυχία επικεντρώνεται στη στροφή της Τουρκίας προς τη Κίνα. Όταν αρνήθηκε να επιτρέψει στην ισραηλινή αεροπορία να συμμετάσχει σε κοινά γυμνάσια στη κεντρική Ανατολία, η Τουρκία κάλεσε τη Κίνα. Ποιος είναι ο λόγος που ο Erdogan προσεγγίζει τη Κίνα; Πρόσφατα, οι δυο χώρες συμφώνησαν σε μια «στρατηγική συμμαχία», με στόχο τις διμερείς εμπορικές συναλλαγές. Προς το παρόν, η αξία του μεταξύ τους εμπορίου ανέρχεται στα $17 δισ. ετησίως, όμως ο στόχος είναι τα $50 δισ. μέχρι το 2015, και τα $100 δισ. έως το 2020. Όμως αυτή η στενή προσέγγιση δεν έχει να κάνει μόνο με το εμπόριο. Οι κοινές αεροπορικές ασκήσεις σηματοδοτούν μια αλλαγή στη τουρκική εξωτερική πολιτική, που στόχο έχει τη κινεζική υποστήριξη στην άσκηση πίεσης κατά των Κούρδων αυτονομιστών ανταρτών.

Όσο για τη Κίνα, η αύξηση της επιρροής της στη Τουρκία είναι  μια έξυπνη στρατηγική. Οι κοινές ασκήσεις μόνο ανησυχία μπορούν να προκαλέσουν στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ. Ως που μπορούν να φτάσουν οι σχέσεις αυτές; Η Τουρκία αποτελεί κομμάτι του consortium που κατασκευάζει το μαχητικό επόμενης γενιάς F-35 Joint Strike Fighter, το οποίο και θα αποτελεί στο μέλλον το βασικό επιθετικό όπλο των ΗΠΑ. Μόλις το αποκτήσει η τουρκική πολεμική αεροπορία, μήπως θα καλέσει και εκπροσώπους της Κίνας για να παρακολουθήσουν τις δοκιμές του; Και τι πωλήσεις οπλικών συστημάτων θα κάνει η Κίνα προς τη Τουρκία; Βαλλιστικούς πυραύλους; Εξελιγμένα υποβρύχια;

Μήπως θα συνεισφέρει και η Τουρκία στις ρωσικές και κινεζικές φωνές που σήμερα αντιδρούν στις πιέσεις κατά της Β. Κορέας. Μήπως οι Τούρκοι θα συνεργαστούν με το Ιράν αναπτύσσοντας από κοινού κάποιες πυρηνικές μονάδες; Οι Δυτικοί αναλυτές ανησυχούν και ήδη άρχισαν να μελετούν σενάρια που έχουν να κάνουν με την ανάπτυξη των σχέσεων Τουρκίας – Κίνας, αλλά  και τη δημιουργία ενός ευρύτερου δικτύου κρατών που θα βρεθεί αντιμέτωπο με τη Δύση.

Αν ο Erdogan επιλέξει να συμμαχήσει με απολυταρχικά καθεστώτα τύπου Κίνας, Ιράν, και Συρίας, τότε η χώρα του θα βρεθεί απομονωμένη από τη φιλελεύθερη Δύση. Δεν θα ασκεί καμία επιρροή στο κόσμο αφού θα ενώσει τη φωνή της με όλους εκείνους που προωθούν τη παγκόσμια αστάθεια. Οι σχέσεις αυτές θα θέσουν εν αμφιβόλω το αν η Τουρκία θα συνεχίσει να είναι μια ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία, και το αν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει πραγματική συνεννόηση στη Μ. Ανατολή και αλλού.

Πριν από λίγες ημέρες, το Ισραήλ αντιμετώπισε καταστροφικές πυρκαγιές. Η Άγκυρα προσφέρθηκε να αποστείλει βοήθεια και πυροσβεστικά αεροσκάφη. Αυτή ήταν μια πολύ σωστή κίνηση, η οποία θα πρέπει να συνοδευτεί με μια αναστροφή της προηγούμενης πορείας της χώρας, έτσι ώστε να επανασυνδεθεί με τους παραδοσιακούς της συμμάχους τους οποίους και μπορεί να εμπιστεύεται.

S.A.- Wall Street Journal

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νίκος avatar
    Νίκος 15/12/2010 10:45:38

    Είθε να συμβούν όλα αυτά. Το κύριο θέμα όμως, για εμάς, είναι πως θα τα εκμεταλλευθούμε όλα αυτά. Πάω στοίχημα ότι η αλήτ μας όχι μόνο δεν έχει στρατηγικό σχεδιασμό αλλά και έχει αποφασίσει να Μηδίσει. Σε συνδυασμό, δε, με την αλυσσόδεσή της μέσω μιζών-εκβιασμών τους κρατάνε το στόμα ερμητικά κλειστό. Διότι, αν πιστεύετε ότι οι μίζες δίνονται στους τοπικούς γκαουλάϊτερ μόνο για λόγους οικονομικής διείσδυσης, πλανάσθε πλάνην οικτράν. Φτάνει μακρυά η τροιχιά, κατά πως λένε στο χωριό μου.

    • ΝΑΥΤΗΣ avatar
      ΝΑΥΤΗΣ @ Νίκος 15/12/2010 15:54:29

      Σωστή η παρατήρηση για την διείσδυση. Μακάρι να το καταλάβαιναν κι άλλοι, που ασχολούνται με τις προανακριτικές για να ...βρούν τις μίζες. Εδώ έχει γεμίσει ο κόσμος προδότες και πουλημένους...

  2. ΤΙΤΟΡΜΟΣ ΑΙΤΩΛΟΣ avatar
    ΤΙΤΟΡΜΟΣ ΑΙΤΩΛΟΣ 15/12/2010 15:58:55

    Όταν σήμερα η Αμερική αρχίζει να ανησυχεί για το πού πάει η Τουρκία , πρέπει μάλλον να αρχίζουμε να ανησυχούμε εμείς ότι η υπερδύναμη(;) στην επιρροή της οποίας πιστεύουμε έχει αρχίσει να καταρρέει ανεξέλεγκτα...

  3. Νίκος avatar
    Νίκος 15/12/2010 17:13:09

    Η (Κεμαλική) "στροφή" προς Δυσμάς συνεπαγόταν την αύξηση της γεωπολιτικής πίεση προς την Ελλάδα. Και το είδαμε σε όλη την διαρκεια του περασμένου αιώνα. Ειδικά, από το 1955 και μετά η έμπρακτη εφαρμογή της σε συνδιασμό με την μυωπική και εν πολλοίς ενδοτική πολιτική και έλλειψη στρατηγικης εκ μέρους των Ελλαδικών ελιτ, έφερα ούκ ολίγες συμφορές για τα εθνικά συμφέροντα. Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η Τουρκία ήταν μέλος του ΝΑΤΟ καθ' ότι εκμεταλλευθηκε την θλεση της για να προάγει τα συμφέροντά της εις βάρος των Ελληνικών. Παρ' ολα αυτα, η ντόπια αλητ σήμερα, δεν έμαθε ποτέ και τίποτα απο αυτό και "θέλει¨ να μπάσει την Τουρκία στην ΕΕ διότι, έτσι πιστεύει, η "διάλυση" των συνόρων θα επιφέρει άμβλυνση της γεωπολιτικής τουρκικής πίεσης. Πλανώνται. Όσο ποιό δυτικά"κυττάει" η Τουρκία άλλο τόσο θα πιέζει την Ελλάδα. Αντίθετα, θα ήταν ευχής έργον αν η προς Ανατολάς "Στροφή" συσχετίζονταν με μείωση της γεωπολιτικής πίεσης προς την Ελλάδα, πράγμα το οποίον δεν θα συμβεί μάλλον διότι η σύγχρονη φύση των στρατιωτικών συστημάτων επιτρέπει την προβολη ισχύος ακόμη και στα "μέρη" όπου ένα κράτος δεν έχει ζωτικά συμφέροντα. Μεγάλο μέρος της ανίσωσης Τουρκία-Ελλάδα αποτελεί ο ενδοτικός υποχωρητισμός των Ελλαδικών αλητ τα συμφέροντα των οποίων εδώ και πολλά χρόνια δεν ταυτίζονται πλέον με τον Ελληνικό χώρο αλλά με την ευρύτερη Ευρώπη. Έτσι εξηγείται η "προδοτική" τους πολιτική, όπως π.χ. η πρεμούρα τους να Ελληνοποιήσουν τον πάσα ένα που παραβιάζει τα σύνορα. Φτηνά εργατικά και αραίωση των εθνικών συμφερόντων. Εκρηκτικός συνδιασμός για εμφύλιο.

    • χρηχα avatar
      χρηχα @ Νίκος 16/12/2010 09:15:51

      εμφύλιο;;;
      χμμμμ καλούτσικη ιδέα....για να δούμε τί θα βγάλουμε από μιά τέτοια δουλειά.......

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.