#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/02/2011 19:31
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η σπίθα που προκάλεσε τη μεγάλη πυρκαγιά στην Αίγυπτο



Το να αποδοθεί ένα ολόκληρο παγκόσμιο κίνημα εξέγερσης σε μια απλή πράξη ενός μόνο ατόμου, ίσως να μη συμβαδίζει με τη διαδικασία βάσει της οποίας προχωρά η ιστορία. Να όμως που  η τραγική περίπτωση του Mohamed Bouazizi μας παρέχει μια εύκολη εξήγηση για όλα όσα συνέβησαν στην Τυνησία, στην Αίγυπτο , και στην υπόλοιπη Μέση Ανατολή, προσφέροντας παράλληλα και μια πρόταση, για το πώς θα μπορούσε να διορθωθεί η όλη κατάσταση.

Όπως έγινε γνωστό, ο Bouazizi ήταν ένας σκληρά εργαζόμενος, ανήσυχος, μικροπωλητής μαναβικών, και μόλις 26 χρόνων.  Ζούσε στη πόλη Sidi Bouzid της Τυνησίας, και με τα $5 που έβγαζε την ημέρα, συντηρούσε την πολυμελή οικογένειά του, και πλήρωνε για τις σπουδές των πολλών αδελφών του.

Τον περασμένο όμως Δεκέμβριο, η αστυνομία κατέσχεσε το καρότσι του, «δι`ασήμαντον αφορμή». Όταν πήγε στις αρχές προκειμένου να διαμαρτυρηθεί, συνάντησε την επίσημη αδιαφορία. Μέσα στην απελπισία του, αυτοπυρπολήθηκε.

Αυτή του η ακραία πράξη, αναγνωρίζεται από όλους ως η αρχική σπίθα που έβαλε φωτιά στη Μέση Ανατολή, προκαλώντας διαμαρτυρίες και μαζικές διαδηλώσεις, που είχαν ως αποτέλεσμα την άτακτη φυγή από τη χώρα του Τυνήσιου δικτάτορα.

Οι διαδηλώσεις  σύντομα εξαπλώθηκαν και στην Αίγυπτο, φούντωσαν, και ανάγκασαν τον επί 30 χρόνια πρόεδρο της χώρας Hosni Mubarak να ανακοινώσει πως δεν θα ξαναβάλει υποψηφιότητα. Κάτι ανάλογο συνέβη και σε άλλες χώρες της περιοχής. Για παράδειγμα, οι διαδηλώσεις ανάγκασαν τον βασιλιά της Ιορδανίας να αντικαταστήσει όλους όσους απάρτιζαν τη  κυβέρνησή του.

Η διαμαρτυρία του νεαρού αυτόχειρα ήταν τόσο πολιτική όσο και οικονομική. Η βασική του ενασχόληση ήταν να προσπαθεί να τα βγάλει πέρα οικονομικά, εν μέσω δυσμενών συνθηκών. Και όταν του στέρησαν ακόμη κι αυτό, αναζήτησε τη λύση από το κράτος. Ένα κράτος που όμως  τον αγνόησε. Για αυτό και προχώρησε στη πιο απέλπιδα από όλες τις πράξεις. Την αυτοκτονία. Στην ουσία, η ιστορία του Bouazizi, περιγράφει ακριβώς την εικόνα των προβλημάτων που μαστίζουν ολόκληρη τη περιοχή.

Παρά τον πληθυσμό των 83 εκατομμυρίων, τα $5 δισ. ετήσια έσοδα από τη  διώρυγα του Σουέζ, μια ισχυρή τουριστική βιομηχανία, και την άφθονη αμερικανική βοήθεια, η Αίγυπτος δείχνει ανήμπορη να βοηθήσει το λαό της να βγει από τη φτώχεια. Κράτη όπως η Βραζιλία, η Ινδία, και η Κίνα, έχουν καταφέρει να εκμεταλλευτούν το μέγεθός τους,  και τους πόρους τους, προς οικονομικό τους όφελος. Στην Αίγυπτο όμως, η διαφθορά και ο σφιχτός κρατικός έλεγχος, την έχουν φέρει στην 137η θέση της παγκόσμιας κατάταξης όσον αφορά στο κατά κεφαλήν εισόδημα ($6.200). Ακόμη και η  Τυνησία είναι σε καλύτερη θέση (114η, $9.500). Η διαφθορά και ο σφιχτός έλεγχος του κράτους είναι ενδημικά φαινόμενα της περιοχής.



Για να κρατηθεί στην εξουσία επί 30 χρόνια, ο Mubarak έχει επιμείνει στο ότι η χώρα του έχει μόνο δυο επιλογές: Τη δική του σκληρή του διακυβέρνηση, ή μια κυβέρνηση της παράνομης «Μουσουλμανικής Αδελφότητας».

Αυτό όμως ισχύει απλά και μόνο, επειδή ο ίδιος καταδίωξε και κατέστειλε κάθε μη ισλαμική πολιτική φωνή, που θα μπορούσε να προσφέρει μια εναλλακτική πολιτική λύση. Οι υποψήφιοι που επιτρέπονταν να διεκδικήσουν τη προεδρία έπρεπε να είναι εγκεκριμένοι από το καθεστώς του, και ακόμη και έτσι, οι πιο πετυχημένοι από αυτούς κατέληγαν στη φυλακή. Από τη δεκαετία του 1980 συνεχίζει να ισχύει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, και ο τύπος είναι αυστηρά ελεγχόμενος. Πέρσι, η οργάνωση Freedom House αξιολόγησε την Αίγυπτο  ως δεύτερη στο κόσμο, σε θέματα καταστολής πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Σήμερα, αυτό που βλέπουμε να εξελίσσεται, είναι ένα κίνημα που υπόσχεται ουσιώδεις πολιτικές μεταρρυθμίσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, και τη Βόρεια Αφρική, με τρόπο ανάλογο αυτού που είδαμε το 1989 στην Ανατολική Ευρώπη. Τα δυο διαχρονικά και πανανθρώπινα βασικά αιτήματα, για πολιτική και οικονομική ελευθερία, έχουν πια υιοθετηθεί και από τους λαούς της ταλαιπωρημένης αυτής περιοχής.

Όλος ο κόσμος διατηρεί προσδοκίες σταθερότητας και ειρήνης για τη Μέση Ανατολή. Οι σχέσεις μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ είναι ιδιαίτερα κρίσιμες, και όλοι ανησυχούν για το τι πρόκειται να γίνει σε περίπτωση αποχώρησης του Mubarak. Τα αποτελέσματα των επαναστάσεων του 1917 στη Ρωσία, και του 1979 στο Ιράν, μας θυμίζουν τι μπορεί να συμβεί όταν κάποιοι ριζοσπάστες εκμεταλλεύονται τις συγκυρίες για αλλαγή προς όφελός τους. Κάτι τέτοιο όμως δεν χρειάζεται να επαναληφθεί, αν η μετάβαση στη δημοκρατία τύχει μιας σωστής διαχείρισης. (Η Μουσουλμανική Αδελφότητα τηρεί μέχρι στιγμής μια μετριοπαθή στάση μέσα στο  κίνημα της διαμαρτυρίας που έχει προκύψει).

Η λειτουργική δημοκρατία και η ανθηρή οικονομική ανάπτυξη αποτελούν τις καλύτερες εγγυήσεις για μια μακροχρόνια σταθερότητα. Πολίτες που έχουν λόγο και παίζουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους, δεν έχουν λόγους να ρισκάρουν με πολέμους ή με νέους δεσποτικούς ηγέτες. Και εδώ είναι που η περίπτωση του νεαρού Bouazizi μας διδάσκει. Δεν ήταν ούτε θρησκόληπτος φανατικός, ούτε πολιτικός αγκιτάτορας. Ήταν απλά ένας πολίτης που ήθελε να μπορεί να εργάζεται, και που ήθελε η κυβέρνησή του να τον αντιμετωπίζει ανοιχτά και δίκαια. Το ότι η περίπτωσή του κατέληξε να γίνει η κεντρική μυθολογία πίσω από το νέο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας, αποδεικνύει πως αυτά ακριβώς τα αιτήματά του είναι κοινά σε όλους τους πολίτες των χωρών της περιοχής. Θέλουν δηλαδή να είναι ελεύθεροι να ζουν τη ζωή τους αξιοπρεπώς.

Πρόσφατα ο Mubarak δήλωσε πως, «μια λεπτή μόνο γραμμή διαχωρίζει την ελευθερία από το χάος», και είχε δίκιο, εφόσον όμως κάποιος δεν πιστεύει στην ελευθερία.

S.A.- MacLean’s Canada

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Misha avatar
    Misha 06/02/2011 19:55:37

    ΔΝΤ στην Αιγυπτο για πολλά χρόνια...
    2 δολλάρια τη μερα για το 60% του πληθυσμού.
    Ο Αλλάχ να σκεπάζει τον πολυχρονεμένο Ντομινίκ , τα «αχ» των πεινασμένων να φυλάνε τον ίδιο και την οικογένεια του.

  2. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 06/02/2011 20:08:07

    Κράνη για τους Αιγύπτιους τώρα...
    … Στην Αίγυπτο οι διαδηλωτές προστατεύουν το κεφάλι τους με αυτοσχέδια “κράνη” από ψωμί, από χαρτόκουτα, από κεραμικές πιατέλες,
    από αφρομπετόπλακες, από τενεκέδες, από κατσαρόλες, από κουβάδες, από πλαστικά μπουκάλια νερού…
    … Το κράνος στη χώρα αυτή, εκτός από είδος πολυτελείας, πρέπει να είναι ένα σχετικά άγνωστο προϊόν… ίσως και λόγω κλίματος…
    Η επανάσταση στην Αίγυπτο απηχεί πραγματικές ανάγκες του αιγυπτιακού λαού, και έγινε κυρίως για την τιμή των τροφίμων, του ψωμιού συγκεκριμένα. Από τη στιγμή όμως που ξέσπασε, η τιμή του ψωμιού απογειώθηκε και πήρε 25% πάνω!
    Σε ευρωπαϊκό έδαφος η επανάσταση παράγει "κουλτούρα" και ενσωματώνει χρήσιμα στοιχεία και από την καταστολή της…
    Στο έδαφος της Β. Αφρικής η επανάσταση παρήγαγε Ζήτηση, έχει το αντίθετο μεχρι στιγμής από το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, και φαίνεται να υποκύπτει στους νόμους του καπιταλισμού και των “αγορών”.
    Οι διαδηλωτές κουράστηκαν, διχάστηκαν, διαιρέθηκαν, πείνασαν, τραυματίστηκαν, σκοτώθηκαν, αναποδογύρισαν τις πιο άδειες και από πριν τσέπες τους μετά από 15 μέρες στους δρόμους, και γυρίζουν με βαριά βήματα στα σπίτια τους ή ετοιμάζονται για bank run.
    Άδηλο είναι το μέλλον της Αιγύπτου.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.