#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
31/01/2012 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η πολιτική λιτότητας γιγάντωσε την κρίση



 Η Ευρώπη έχει μπει εδώ και καιρό σε φάση αυστηρής λιτότητας, με σκοπό να ανακάμψει οικονομικά. Σύμφωνα όμως με τον Paul Krugman, η προσπάθεια αυτή αντί να πετύχει, στέφθηκε από παταγώδη αποτυχία.

Όπως λέει, εξετάζοντας έναν βασικό δείκτη, που είναι οι μεταβολές στο πραγματικό ΑΕΠ, από την εποχή που ξεκίνησε η ύφεση μέχρι σήμερα, η Βρετανία βρίσκεται σε χειρότερη θέση, ακόμη κι  απ αυτήν που ήταν στη δεκαετία του `30, και στη διάρκεια του περίφημου κραχ.

Στα ίδια χάλια είναι  η Ιταλία, αλλά και η Ισπανία.

Πιο συγκεκριμένα, η Βρετανία που υποτίθεται ότι αποτελούσε το υπόδειγμα της πολιτικής των περικοπών, της άποψης δηλαδή ότι η ανάπτυξη έρχεται όχι μέσα από κρατικές δαπάνες, αλλά μέσα από δραματικές περιστολές τους, πάει κατά διαόλου.

Πως μπορεί η οικονομία να προχωρήσει, όταν η ανεργία βρίσκεται στα ύψη, και οι κυβερνητικές πολιτικές συντελούν στην περαιτέρω μείωση της απασχόλησης;

Με την εμπιστοσύνη! Όπως είχε πει ο τότε πρόεδρος της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet, που υποστήριζε με σθένος την λιτότητα: «πιστεύω ακράδαντα ότι στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον, οι πολιτικές που εμπνέουν εμπιστοσύνη θα τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη, επειδή αυτή (η εμπιστοσύνη)  είναι το βασικό ζητούμενο σήμερα…».

Οι αναλυτές όμως του ΔΝΤ, και άλλων οργανισμών και ιδρυμάτων, πολύ σύντομα απομυθοποίησαν την άποψη ότι οι περικοπές δαπανών δημιουργούν απασχόληση.

Παρόλα αυτά, διάφορες προσωπικότητες κύρους, ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, συνηγορούσαν υπέρ της αυστηρής λιτότητας.

Μάλιστα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Cameron ήταν από τους πλέον φανατικούς συνηγόρους της.

Η άποψη ότι για να επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη, θα πρέπει να μειωθούν αντί να αυξηθούν οι κρατικές δαπάνες, είναι λάθος.

Και η επικράτηση αυτής της άποψης είναι η βασική αιτία για τα σημερινά οικονομικά χάλια της Ευρώπης.

Η πολιτική λιτότητας που ακολουθήθηκε έφερε καταστροφικά αποτελέσματα, και το χειρότερο είναι ότι δεν χρειάζονταν.

Πριν από 50 χρόνια, οποιοσδήποτε οικονομολόγος, ή φοιτητής οικονομικών, που είχε διαβάσει το βιβλίο «Οικονομικά» του Paul Samuelson, θα μπορούσε να προβλέψει ότι η λιτότητα σε φάση οικονομικής ύφεσης είναι μια λάθος πολιτική.

Δυστυχώς, οι πολιτικοί, οι ειδικοί, και πολλοί οικονομολόγοι, αποφάσισαν, κυρίως για πολιτικούς λόγους, να ξεχάσουν αυτά που όλοι ήξεραν.

Για αυτό και σήμερα, εκατομμύρια εργαζόμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό της ηθελημένης αυτής αμνησίας των πολιτικών!

 

S.A.- New York Times

http://www.nytimes.com/2012/01/30/opinion/krugman-the-austerity-debacle.html?_r=2&hp

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 31/01/2012 07:23:30

    Ὡραῖα,τό καταλαβαίνουν καί τό ἀναγνωρίζουν ὃλοι ὁτι ἡ πολιτική λιτότητας δέν ἒφερε καί οὒτε θά φέρει τήν ἀνάπτυξη,ἀντιθέτως ἒφερε τόσες χώρες καί πρωην ἰσχυρές οἰκονομίες στό χείλος τοῦ γκρεμοῦ,καί τήν Ἐλλάδα ἀκόμη χειρότερα...Καί τώρα τί γίνεται,τί θά κάνουν; Γιατί σφυροκοποῦν τήν Ἐλλάδα οἱ δῆθεν ἐταῖροι της; Καί σέ ἐπίπεδο Ἀκτῆς Ἐλεφαντοστοῦ νά κατεβάσουν τίς ἀμοιβές τῶν ἐργαζομένων καί ἂν κόψουν καί τόν 13ο καί 14ο μισθό,μᾶλλον βοηθήματα,θά σωθεῖ ἡ Ὑφήλιος; Τί ὑποκρισία ὑπάρχει τελικά στίς συνεδριάσεις τῶν ἠγετῶν τῆς πεντάρας...Χωρίς νά θέλω νά δικαιολογήσω τόν Γ.Α.Π.,ῆταν κι ἐκεῖνος μά ἒπεσε καί σέ κάτι κουμάσια...,δέσανε ὃλοι μαζί...

  2. The Saint avatar
    The Saint 31/01/2012 08:20:24

    Αυτοί όλοι αγαπητέ ΚΥΘΗΡΙΕ,
    Συνεδριάζουν μόνο και μόνο γιά να πούν ανέκδοτα , και να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους. ΞΕΡΟΥΝ και ΠΑΡΑΞΕΡΟΥΝ.
    Ακόμη και αν δεν τα ήξεραν, με τόσες και τόσες "προσπάθειες", θα το είχαν καταλάβει, ακόμη και ηταν ηλίθιοι...
    Επειδή αυτά όμως τα έχουμε ξαναπεί, πρέπει επιτέλους όλοι να καταλάβουμε -ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΡΙΑ- ότι απλά παίζεται το παιχνίδι των νεοταξιτών οικονομικών αφεντικών τους. ΑΥΤΟΙ τους ανεβοκατεβάζουν στην εξουσία, ΑΥΤΟΙ τους χείρίζονται σαν μαριονέτες...
    Εμείς είμαστε οι μ@λ@κ€$ , που αναλωνόμαστε σε ...fair play αντιδράσεις.
    Η ιστορία αγαπητέ ΚΥΘΗΡΙΕ, έχει δείξει πολλάκις, ότι επαναστάσεις και ανατροπές καθεστωτικών πολιτικών/κυβερνησεων, στο σενάριο τους περιλαμβάνουν χυμένο αίμα. Μόνο έτσι έρχονται οι αλλαγές και οι νίκες των λαών. Και όσο αυτό εμείς το αποφεύγουμε στρουθοκαμηλίζοντας, τόσο βαθύτερα στα βοθρολύμματα θα μπαινουμε...
    Χαίρετε...

    • ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
      ΚΥΘΗΡΙΟΣ @ The Saint 31/01/2012 13:50:02

      Συμφωνῶ μαζί σου,ἀγαπητέ Saint,ὃμως οἱ ἐπαναστάσεις πρῶτον δέν γίνονται μέ τή σκέψη, δεύτερον δέν γίνονται χωρίς ἠγήτορες,γιατί καταντοῦν ἀναρχία , τρίτον πρέπει νά ἒχουν στόχο τή νίκη καί ὂχι νά ξεφουσκώνουν καί τέταρτον δέν πρέπει νά καπελώνονται.Ἑάν δέν συντρέχουν ὃλοι οἱ παραπάνω λόγοι,κατά τή γνώμη μου, τότε ὃλα παραμένουν εὐσεβεῖς πόθοι. Ἒν ὁλίγοις,ποιός θά κάνει τήν ἀρχή;

  3. effie B. avatar
    effie B. 31/01/2012 09:21:52

    όταν το διάβασα χθες στους ΝΥ Times ήμουν σίγουρη ότι θα το μεταφράσεις, Strange!
    πάντα fun!

  4. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 31/01/2012 10:27:54

    Το άρθρο απλοποιεί την πραγματικότητα. Δεν λαμβάνει υπ΄ όψη ότι η ακολουθούμενη πολιτική της ΕΕ είναι μονόδρομος στο πλαίσιο των νέων συνθηκών της παγκόσμιας οικονομίας.
    Η Ευρώπη είναι αναγκασμένη να αντιμετωπίσει τη μεταφορά της παραγωγής στις νέες παραγωγικές χώρες (Κίνα, Ινδία κτλ.).
    Από τον πρωτογενή τομέα ένα απλό παράδειγμα: η Ευρώπη έχει κατακλειστεί από κρασιά της Λ. Αμερικής, της Αυστραλίας, της Ν. Αμερικής. Τι θα γίνουν τα ευρωπαϊκά;
    Ή τι θα γίνει με την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, αν όπως εκτιμάται σε 20 χρόνια η Κίνα κατακλύσει τις αγορές με δικά της μοντέλα;
    Ανάπτυξη μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω αυτής της διαδικασίας. Δηλαδή, συγκράτηση της παραγωγής εντός της Ευρώπης και ταυτόχρονα δημιουργία νέων πρωτοποριακών προϊόντων.
    Αυτό προϋποθέτει εκτός από το πολυτραγουδισμένο «επενδυτικό περιβάλλον» και μακροχρόνια επιστημονική έρευνα.
    Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με την υπό εξέλιξη αναδιαμόρφωση των οικονομικών σχέσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η διαδικασία αυτή είναι εμπόλεμη και συγκρουσιακή.
    Θεωρώ ότι οι αναλύσεις με βάση το μοντέλο του Κέυνς είναι απλουστευτικές.
    Έχουν διαφοροποιηθεί οι παράμετροι των βασικών θεμελίων της οικονομίας.
    Τα μοντέλα της οικονομικής επιστήμης υστερούν συνήθως της πραγματικότητας.
    Ανάπτυξη σημαίνει παραγωγή εμπορεύσιμου διεθνώς προϊόντος.
    Ανάπτυξη δεν είναι η τσιμεντοποίηση και ασφαλτοποίηση. Κι αν αυτό γίνει πρόκειται για τη δημιουργία υποδομών.
    Αυτές, όμως, καθ΄ εαυτές δεν είναι προϊόν. Οι επενδύσεις στις υποδομές χωρίς ανάπτυξη της παραγωγής οδηγούν αναπόφευκτα σε υπερχρέωση της εθνικής οικονομίας.
    Ανάπτυξη επίσης δεν είναι η χρηματοδότηση μικρών τοπικών προγραμμάτων που δεν συνεισφέρουν στην ένταξη του παραγόμενου προϊόντος στις διεθνείς αγορές. Αυτό οδηγεί συνήθως σε βραχυχρόνια αύξηση των εισοδημάτων και στη συνέχεια σε οικονομικό μαρασμό.

    • Q-Nihilism avatar
      Q-Nihilism @ Μανιάτης 31/01/2012 14:50:19

      Με τη διαφορά ότι βρισκόμαστε α) σε καιρό κρίσης και β) σε παγίδα ρευστότητας. Το άρθρο αυτό είναι ένα κόμμάτι από το μπλογκ του Κρουγκμαν. Πρέπει να δεις όλη τη σειρά και τα στοιχεία που παραθέτει πχ τα τελευταία δύο χρόνια.

      • Μανιάτης avatar
        Μανιάτης @ Q-Nihilism 31/01/2012 22:43:37

        Σε ευχαριστώ για την παρατήρηση.
        Θα το μελετήσω.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.