#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/04/2011 08:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η περίπτωση της Πορτογαλίας αποδεικνύει την υπονόμευση της δημοκρατίας, από τις αγορές



Η πορτογαλική έκκληση προς το ΔΝΤ και την ΕΕ για οικονομική βοήθεια, αποτελεί προειδοποίηση σε όλες τις δημοκρατικές χώρες του πλανήτη.

Η κρίση που ξεκίνησε με τις διασώσεις της Ελλάδας και τις Ιρλανδίας, πήρε μια άσχημη τροπή. Όμως αυτή η τρίτη περίπτωση της Πορτογαλίας, δεν έχει σχέση με το χρέος. Η χώρα είχε μια πολύ καλή οικονομική απόδοση τη δεκαετία του 1990, και τα κατάφερνε μια χαρά απέναντι στη παγκόσμια ύφεση. Υπέστη όμως μια άδικη πίεση από τις αγορές ομολόγων, τους κερδοσκόπους, και τους οίκους αξιολόγησης, που για κάποιους κοντόφθαλμους λόγους, κατάφεραν να διώξουν την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και να δέσουν τα χέρια της επόμενης.

Αν αφεθούν ανεξέλεγκτες, αυτές οι δυνάμεις της αγοράς απειλούν τις δημοκρατικές κυβερνήσεις, ακόμη και της ίδιας της Αμερικής, αποφασίζοντας οι ίδιες για φόρους και δημόσιες δαπάνες.

Οι δυσκολίες της Πορτογαλίας μοιάζουν με αυτές της Ελλάδας και της Ιρλανδίας. Η υιοθέτηση του ευρώ πριν από δέκα χρόνια, σήμαινε απώλεια του ελέγχου της νομισματικής τους πολιτικής, και αύξηση των ρίσκων που οι αγορές έβαζαν στα ομόλογά τους.

Στην Ελλάδα και στην Ιρλανδία, υπήρχαν όντως σαφή οικονομικά προβλήματα. Η πορτογαλική όμως κρίση είναι διαφορετική. Οι οικονομικοί της θεσμοί και πολιτικές είχαν σημειώσει ιδιαίτερες επιτυχίες πριν ακόμη η χώρα δεχθεί την ανοίκεια επίθεση από πλευράς των αγορών.

Η μεταδοτικότητα των υποβαθμίσεων, που ξεκίνησαν με τη Ελλάδα το 2010, κατέληξαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Το κόστος δανεισμού της Λισσαβόνας αυξήθηκε δραματικά, και οι διεθνείς οίκοι την ανάγκασαν να αναζητήσει διάσωση. Αυτή η κίνηση επέτρεψε σε αυτούς που ανέλαβαν να τη «σώσουν» να επιβάλλουν αυστηρά αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας, που θίγουν κοινωνικές ομάδες σε ανάγκη.

Για τη κρίση δεν φταίει η Πορτογαλία. Το συσσωρευμένο της χρέος δεν είναι σε τέτοια επίπεδα, όπως για παράδειγμα της Ιταλίας, η οποία όμως δεν υπέστη ακόμη καταστροφικές υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής της ικανότητας. Το έλλειμμα της Πορτογαλίας είναι πολύ μικρότερο από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και μειώνεται περαιτέρω εξαιτίας των κυβερνητικών προσπαθειών.

Στο ζήτημα της ανάπτυξης, η Πορτογαλία ήταν σε καλό δρόμο ξεπερνώντας σε προοπτική πολλές από τις χώρες στην νότια αλλά και στη δυτική Ευρώπη. Τότε γιατί έπαθε αυτά που έπαθε;

Υπάρχουν δυο πιθανές εξηγήσεις: Η μία αφορά στον ιδεολογικό σκεπτικισμό απέναντι στη πορτογαλική εκδοχή της μικτής οικονομίας, με δάνεια στις μικρές επιχειρήσεις, και δυνατό κοινωνικό κράτος. Οι φονταμενταλιστές της ελεύθερης αγοράς απεχθάνονται τις «Κεϊνσενιανές»  παρεμβάσεις στη πολιτική ακινήτων, τις επιδοτήσεις ενοικίων, και την ενίσχυση των εισοδημάτων των φτωχών.

Μια άλλη εξήγηση είναι η απουσία ιστορικής ανασκόπησης. Το επίπεδο διαβίωσης των Πορτογάλων αυξήθηκε ραγδαία στα χρόνια από την επανάσταση του 1974. Στη δεκαετία του `90 η παραγωγικότητα επίσης αυξήθηκε, το ίδιο και οι επενδύσεις, αλλά και οι κοινωνικές δαπάνες. Στα τέλη του 20ου αιώνα, η χώρα είχε έναν από τους χαμηλότερους δείκτες ανεργίας στην ΕΕ.

Η αισιοδοξία των `90ς οδήγησε σε οικονομικές ανισορροπίες και σε υπερβολικές δαπάνες. Οι σκεπτικιστές θυμίζουν την στασιμότητα στα χρόνια 2000-2006. Όμως ακόμη και με την έναρξη της κρίσης το 2007, η Πορτογαλία έβλεπε ανάπτυξη και χαμηλή ανεργία. Η ύφεση όμως την έπληξε.

Δεν φταίει η εσωτερική της πολιτική. Ο José Sócrates και οι σοσιαλιστές του περιόρισαν το έλλειμμα, αύξησαν την ανταγωνιστικότητα, και διατήρησαν το κοινωνικό κράτος. Η αντιπολίτευση επέμενε πως αυτά δεν αρκούν και έτσι ανάγκασε τη κυβέρνηση σε παραίτηση οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές. Έτσι όμως είναι η πολιτική, και σε καμία περίπτωση οι εξελίξεις αυτές δεν αποδεικνύουν κάποιο πολιτικό χάος ή κάποια αποσύνθεση, όπως λένε κάποιοι.

Θα μπορούσε η Ευρώπη να αποφύγει αυτή τη διάσωση; Σίγουρα, η ΕΚΤ θα μπορούσε να έχει αγοράσει τα πορτογαλικά ομόλογα, αποτρέποντας τον πανικό. Παράλληλα χρειάζεται ρύθμιση από πλευράς της ΕΕ, της διαδικασίας που χρησιμοποιούν οι οίκοι αξιολόγησης. Παραμορφώνοντας την αντίληψη της αγοράς σε σχέση με τη σταθερότητα της Πορτογαλίας, οι οίκοι αυτοί, που έπαιξαν βασικό ρόλο στη κρίση ακινήτων των ΗΠΑ, υπονόμευσαν τόσο την ανάκαμψη όσο και τη πολιτική ελευθερία των Πορτογάλων.

Η μοίρα που επιφυλάχθηκε για τη Πορτογαλία αποτελεί καμπανάκι για τα υπόλοιπα κράτη, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ. Η πορτογαλική επανάσταση του 1974 ξεκίνησε ένα κύμα δημοκρατίας που παρέσυρε την υφήλιο. Είναι πολύ πιθανό, πως το 2011 θα ξεκινήσει ένα άλλο κύμα περιορισμού της δημοκρατίας από πλευράς των αγορών, με θύματα την Ισπανία, την Ιταλία, και το Βέλγιο.

Οι Αμερικανοί δεν θα ήθελαν κάποιον διεθνή οργανισμό να υπαγορεύει στη Νέα Υόρκη ή κάποια άλλη πόλη, το τι να κάνει με τις επιδοτήσεις ενοικίων της. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Πορτογαλία, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα και την Ιρλανδία, αν και οι δυο τελευταίες έχουν ευθύνη για ότι υπέστησαν.

Οι μόνοι που μπορούν να διασφαλίσουν ότι η οικονομική κρίση δεν θα καταλήξει να υπονομεύσει τη δημοκρατία, είναι οι εκλεγμένοι πολιτικοί ηγέτες. Προς το παρόν όμως, μοιάζει να έχουν παραδοθεί στις ξένες αγορές και στους οίκους αξιολόγησης.

 

S.A. από N.Y. Times

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Igor Rasputin avatar
    Igor Rasputin 15/04/2011 09:17:29

    Λιγο πολυ ετσι είναι τα πράγματα. Αλλα θα ρωτήσω τους πιο ειδικούς.
    Οι αγορές για τις οποίες μιλάμε δεν έχουν κάπου έδρα, δεν έχουν όνομα και ανθρώπους που τις λειτουργούν;
    Αυτές οι αγορές εκει που εδραζουν, δεν υπόκεινται στη νομολογία της καθε χώρας;
    Αυτές οι "αγορές" απο ποιους ελέγχονται για τη νομιμότητα της λειτουργίας τους και οχι μόνο;
    Όταν στραγγαλιζουν χωρίς έλεος λαούς, αυτές οι "αγορές" ποιοι ελέγχουν τη νομιμότητα των πράξεων τους;
    Σε ποια χώρα του κόσμου, νομιμοποιείται και ως όρος ακόμη-ακόμη, ο οικονομικός δολοφόνος;

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ Igor Rasputin 15/04/2011 09:20:33

      Igor Rasputin, λες και περίμενα το ερώτημά σου. Ποιός είναι ο κακός; 1) Αυτός που κρύβει τα λεφτά του; 2) Αυτός που ψάχνει να τα βρει για να τα μοιράσει για να είναι δημοφιλής; ή 3) αυτός που διαχειρίζεται τα λεφτά;

      • Igor Rasputin avatar
        Igor Rasputin @ archaeopteryx 15/04/2011 11:55:40

        Αρχαιοπτέρυγα, θα έλεγα και οι τρεις. Αλλά θα βγάλω το λιγότερο κακό από το κάδρο, αυτόν που τα κρύβει. Όσο για τις άλλες δυο περιπτώσεις, κάνουν και οι δύο κακό γιατί ο ένας κινείται με ιδιοτέλεια και ο άλλος με παρωχημένη αντίληψη για να μην πω κάτι χειρότερο για αυτόν.
        Αλλά συμφωνώ μαζί σου στην τοποθέτηση που έχεις κάνει, στα περισσότερα σημεία της.

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 15/04/2011 09:17:57

    Οι ΝΥΤ σκούζουν γιατί, τελικά, απευθύνονται στην κοινωνία παροχών που έχει φτιαχτεί και στις ΗΠΑ (άρχισε από τον Κάρτερ, γιγαντωθηκε επί Κλίντον και γίνεται θρησκεία τώρα).

    Οι Κοινωνίες Παροχών είναι καταδικασμένες να ακολουθήσουν έναν από δύο δρόμους. Ή να διαλυθούν ή να γίνουν φεουδαρχικές με τον φεουδάρχη να ρυθμίζει και να αποφασίζει. Όσοι στην Ευρώπη καταδικάζουν την "αγοραία" προσέγγιση στις ΗΠΑ και στηρίζουν τον νοε-σοσιαλιστή Ομπάμα, βασικά ελπίζουν στην δικαίωση του Ευρωπαϊκού νεο-φεουδαρχικού μοντέλου. (Να μην ξεχνάμε ότι από αυτό το μοντέλο προσπάθησαν να ξεφύγουν οι Αμερικάνοι).

    Το λέω και το ξαναλέω, ότι η φοβία των αγορών είναι η ίδια με την φοβία των μοναρχών του Μεσαίωνα απέναντι σε αυτούς τους εμπόρους που τότε είχαν λεφτά και χρηματοδοτούσαν τους πολέμους των μοναρχών.

    Με λίγη απλοποίηση, οι ΗΠΑ έχουν πρόβλημα γιατί στην επιλογή guns or butter (όπλα ή βούτυρο) έχουν επιλέξει, κακώς, το guns AND butter. Προφανώς δεν βγαίνει.

    Το πρόβλημα της Πορτογαλίας δεν το ξέρω, αλλά από τα λίγα που ξέρω, φτιάχτηκε μια κοινωνία παροχών και τώρα και εκεί δεν βγαίνει. Φταίνε οι αγορές;

    Το έχω ξαναρωτήσει, για την Ελλάδα, για να δείξω το μέγεθος της υποκρισίας: Οι Έλληνες που κάπως βρέθηκαν με λεφτά, τα έχουν κρύψει, για να μην τους τα πάρει το κράτος. Αυτό δεν λέμε όλοι εδώ; Γιατί να δώσουν οι "αγορές" όταν οι Έλληνες δεν δίνουν; Οι αγορές είναι κατι κακοί άνθρωποι που πληρώνονται για να διαχειρίζονται λεφτά τρίτων (συμπεριλαμβανομένων και Ελλήνων που έχουν κρύψει τα λεφτά τους).

    Και ρωτάω ξανά: Ποιός είναι ο κακός; 1) Αυτός που κρύβει τα λεφτά του; 2) Αυτός που ψάχνει να τα βρει για να τα μοιράσει για να είναι δημοφιλής; ή 3) αυτός που διαχειρίζεται τα λεφτά;

    • sawas avatar
      sawas @ archaeopteryx 15/04/2011 09:56:41

      Η κοινωνία των παροχών είναι λογικό να χάνει έδαφος εφόσον οι πηγές "παροχών" όλο και λιγοστεύουν. Επόμενο είναι μια τέτοια πολίτικη να βρεθεί σε αδιέξοδο. Το "0" δεν μοιράζεται και πρέπει να πάρεις δανεικά......διαχρονικά η εξίσωση αυτή δεν βγαίνει.

      Τα ερωτήματα που συν-τίθενται είναι: 1) Ποιος φταίει που κρύβουν (κάποιοι) τα χρήματα τους? 2) Είναι αθέμιτη μια κοινωνία των παροχών?

      h**p://economix.blogs.nytimes.com/2011/04/11/taxing-the-rich/

      • archaeopteryx avatar
        archaeopteryx @ sawas 15/04/2011 10:16:30

        Kανείς δεν φταίει που κρύβει κάποιος τα λεφτά του. Λογικό είναι εάν έχεις λεφτά, και ένα έχουν αξία, να τα θες για τον εαυτό σου. Αν μάλιστα φοβάσαι ή δεν εμπιστεύεσαι αυτόν που στα ζητάει (π.χ. τον Έφορο), θα τα κρύβεις πιο βαθιά.

        Ο κάθε σοσιαλιστής ή σοσιαληστής, ή Βασιλιάς Φίλιππος ο IV το 1307 μΧ στην Γαλλία, ψάχνει για λεφτά άλλων για να κάνει την δικιά του δουλειά. Και το 1307 ήταν απολυταρχικό το καθεστώς, και το 1935, στην Γερμανία, ήταν επίσης απολυταρχικό (αλλά με λαϊκίστικο καφετί μανδύα -- τώρα είναι πράσινος).

        Στην "Δημοκρατία" οι "φόροι" πρέπει να είναι προϊόν "δημοκρατικής" απόφασης. Όταν με κράτος παροχών οι ψηφοφόροι είναι στην πλειοψηφία ζήτουλες και "φτωχοί", θα ζητιανεύουν ο ένας από τον άλλο, και κερδισμένος θα είναι αυτός που έφτιαξε το κράτος παροχών, και δεν θα υπάρχει δημοκρατία, θα υπάρχει κατι μεταξύ φεουδαρχίας και σοσιαλισμού.

        Το κράτος παροχών είναι στην ουσία επιδότηση της φτώχειας και της αναποτελεσματικότητας. Θα βρεθούν πολλοί εδώ να πούνε "μα δες την Δανία ή την Σουηδία". Αυτές είναι σχετικά μικρές χώρες με κεντρικά συντονισμένες εξαγωγές (από τους εκεί κεφαλαιούχους) είτε είναι όπλα είτε ...αιολικά και LEGO.

        Η Αμερική έχει γίνει λίγο θύμα του Cloward-Piven και των πανάκριβων πολέμων που κάνει από το 1941 και μετά, αλλά 1) υπάρχει επειδή ήθελε να ξεφύγει από τον φεουδαρχικό σοσιαλισμό και 2) κάποτε καταλάβαιναν την διαφορά guns OR butter.

        Η Ευρώπη, μετά το τέλος του Ψυχρού, έχει επιστρέψει στις φεουδαρχικές της ρίζες που βολεύονται πολύ με σοσιαλιστικό (και νυν πράσινο) μανδύα. Προφανώς πολλοί το ανέχονται ή το προτιμούν. Προσωπικά, βγάζω ...σπυράκια.

        • sawas avatar
          sawas @ archaeopteryx 15/04/2011 10:42:07

          Άρα φταίνε και οι 2: και αυτός που τα "χώνει πιο βαθειά" αλλά και ο "έφορος" τον οποίο δεν εμπιστευόμαστε. Τι πρέπει να κάνουμε είναι άλλο θέμα.

          "Όταν με κράτος παροχών οι ψηφοφόροι είναι στην πλειοψηφία ζήτουλες και “φτωχοί”....." εδώ χτυπάς ευαίσθητες χορδές και θυμίζεις λίγο τον Αντιπρόεδρα. Είναι λογικό και θεμιτό για μια κοινωνία να ζητάει το αυτονόητο (ικανοποιητική δουλειά, ασφάλεια, παιδεία, υγεία) και περιμένεις από τους πολίτικους να ανταποκριθούν. Αντίθετα αυτός για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες βρίσκει μόνο τον εύκολο δρόμο των παροχών (ρουσφετολογικών κατά βάση) επειδή δεν είναι ικανός να δώσει λύση σε μακροχρόνια και σταθερή βάση. Συμπέρασμα: οι πραγματικές ανάγκες δεν σε κάνουν αναγκαστικά Ζήτουλα, άλλα ο ΑΝΙΚΑΝΟΣ πολιτικός!! Το είχα πει παλιά πως στο βαθμό που δεν αντιδράσαμε σε αυτήν την ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ έχουμε μερίδιο ευθύνης για την τωρινή "φτώχεια μας".

          Για το guns OR butter την περίοδο Κλίντον εδώ: h**p://www.benzinga.com/10/09/483971/the-effect-of-marginal-tax-rates-on-gdp-growth
          Τα κουκιά βγαίνουν, αλλά χρειάζονται και άνθρωποι με Cojones .

        • Nikitas avatar
          Nikitas @ archaeopteryx 15/04/2011 12:06:02

          "Θα βρεθούν πολλοί εδώ να πούνε “μα δες την Δανία ή την Σουηδία”. Αυτές είναι σχετικά μικρές χώρες με κεντρικά συντονισμένες εξαγωγές (από τους εκεί κεφαλαιούχους) είτε είναι όπλα είτε …αιολικά και LEGO."

          Πολύ εύκολα ξεμπερδεύεις με τις σκανδιναβικές χώρες. Ακόμα κι αν δεχτώ ότι είναι "μικρές σχετικά χώρες" τι γίνεται με τις μεγάλες; Οι τρεις μεγαλύτερες χώρες τις ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία ακόμα και η Αγγλία) είναι κράτη τόσο μεγάλων παροχών (για την ακρίβεια τεράστιων παλαιότερα, απλά μεγάλων τώρα) που οι πολίτες της Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ιρλανδίας, Ισπανίας κλπ δεν μπορούν να φανταστούν ούτε στα πιο τρελά σοσιαλιστικά τους όνειρα.

          • archaeopteryx avatar
            archaeopteryx @ Nikitas 15/04/2011 14:57:09

            παράγουν, εξάγουν, φτιάχνουν "ευρωπαϊκούς" νόμους για να είμαστε υποχρεωμένοι να δουλεύουμε, δουλέυουν και οι ίδιοι. Οι παροχές εκεί έχουν κάποια σχέση με την παραγωγή τους. Μέχρι που βρήκαν πετρέλαιο οι Αγγλοι ήταν με δελτίο. Δεν είμαι κατά των παροχών, ούτε υπέρ της εξαθλίωσης, αλλά πρέπει να έχει σχέση και με το τι παράγει το μαγαζί και τι μπαίνει στο ταμείο.

          • δρόμος avatar
            δρόμος @ archaeopteryx 15/04/2011 15:33:44

            ακριβώς, εκεί είναι το κλειδί, οι παροχές να βγαίνουν από το δικό μας ταμείο, όχι από δανεικά. Και κάτι ακόμη: στο περιεχόμενο του ταμείου να συνεισφέρουν όλοι όσοι μοιράζονται τις παροχές, όχι σαν το δικό μας μοντελάκι όπου ... Γιάννης πίνει, αλλά οι άλλοι κερνάνε. Διαφορετικά, παροχές ΜΟΝΟ ανταποδοτικές.

        • ares avatar
          ares @ archaeopteryx 16/04/2011 11:07:29

          Αγαπητέ archaeopteryx
          Νομίζω ότι προβληματίζεσαι μεταξύ διαφόρων καταστάσεων που διακρίνονται για τον καταχρηστικό τους χαρακτήρα. Η συνδρομή (και όχι η απόρριψή τους) προς τα αδύνατα μέλη μιας ομάδας είναι εκ των ουκ άνευ για την ακμή του συνόλου.
          Άλλο πράγμα είναι όμως, όταν η υπέρβαση της αναγκαίων παροχών οδηγεί (εσφαλμένα ή δόλια) τον υποστηριζόμενο σε αδράνεια ή ανικανότητα. Και στον κήπο μας ρυθμίζουμε το πότισμα ανάλογα με την ανάγκη και την προσδοκώμενη απόδοση κάθε φυτού που καλλιεργούμε.
          Και επιπλέον, όταν χρειαστεί … κλαδεύουμε. Όχι μόνον όταν το φυτό μας παρουσιάσει πρόβλημα στην ανάπτυξή του αλλά και κατά την φυσική του εξέλιξη απλά και μόνο για να ενδυναμώσουμε κι άλλο την ανάπτυξή του.
          Επομένως, όλα εξαρτώνται από τα μυαλά και τις προθέσεις του κηπουρού.
          Ή, μάλλον, από το ήθος του.
          μ' εκτίμηση

  3. drider avatar
    drider 15/04/2011 10:32:46

    Καλημέρα, θα ήθελα να δώσω μια άλλη οπτική. Η Πορτογαλία μπορεί να "πολεμήθηκε" τόσο πολύ από τις αγορές, επειδή έκανε μεγάλες προσπάθειες να απεξαρτηθεί από τα ορυκτά καύσιμα.

    Παραπέμπω σε περσινό άρθρο των NY Times (Αυγ. 2010)
    h**p://www.nytimes.com/2010/08/10/science/earth/10portugal.html?pagewanted=1&_r=1

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ drider 15/04/2011 15:03:39

      Ή βούλιαξε επειδή ακρίβυνε τόσο το ρεύμα της που δεν άντεχε ο κόσμος.

      Το έχω δει το άρθρο (και σε ευχαριστώ που μου το θύμισες). Οι ΝΥΤ είναι κάτι σαν το econews του Σκάι σε αυτά. Αν θες πράσιν ηπροπαγάνδα διαβάζεις ΝΥΤ. Κι όμως το άρθρο λέει ξεκάθαρα ότι τους έχει πεθάνει το ακριβό ρεύμα.

      Η Ισπανία έκοψε τις ταρίφες γιατί τίναζαν τα δημοσιονομικά της. "Για να μην γίνει σαν την Ελλάδα" (κάπου το έχω αναρτήσει αυτό). Με εξαίρεση τα Υ/Η που είναι μια χαρά, τα άλλα είναι κατάθλιψη. Σε βαθμό που ανησυχώ για την Γερμανία. Ετσι και κλέισουν συμβατικές μονάδες και περιμένουν να καλύψουν το κενό με ΑΠΕ, πάει και η Γερμανία.

  4. ΣΠΥΡΟΣ avatar
    ΣΠΥΡΟΣ 15/04/2011 17:57:41

    ΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ -ΚΡΑΤΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ
    ΕΛΛΑΔΟΣ ,ΒΟΥΛΙΑΞΑΝ,ΕΠΕΙΔΗ 1.800.000 του δημόσιου καί δέκο κάθονται
    γιά νά πληρώνονται από 9.000.000 Ελληνες πού πλήρωσαν καί τίς λαμογιές
    τών πολιτικών τους.
    Η λεγόμενη ελεύθερη αγορά είναι ζούκλα.
    Τό αδύναμο ζώο θά φαγωθεί νομοτελειακά από τό άγριο σαρκοβόρο,όσο κι΄αν
    προσωρινά τό προστατεύσει κάποιος από τά νύχια του.

    • ares avatar
      ares @ ΣΠΥΡΟΣ 16/04/2011 11:54:47

      Ολα έχουν τα όριά τους: και ο ελεύθερος ανταγωνισμός και ο δημόσιος παρεμβατισμός.
      Αρκεί ο πρώτος να μην εξεληχθεί σε ζούγκλα και ο δεύτερος σε βάλτο.
      Και τα δύο χρειάζονται στο μέτρο μιας ισορροπημένης εξέλιξης.

      • sawas avatar
        sawas @ ares 16/04/2011 11:56:21

        Ακριβώς αυτό......όλα με μέτρο!!!!

  5. Brankaleon avatar
    Brankaleon 17/04/2011 14:43:22

    Μέχρι πριν λίγο καιρό οι παροχές, το κοινωνικό κράτος (και μην το συγχέομε με το κομματικό παρακράτος και τα "δοσίματα"), μπορούσε να θεωρηθεί σαν ένα μέρος του κέρδους του κεφαλαίου που κοινωνικοποείται.
    Μια άλλη λογική στέκει απέναντι και είναι αυτή όπου το κέρδος (σύμπαν) αποτελεί κοινωνικό έργο.
    Σήμερα όπου το κέρδος (σε κάθε μορφή και εκδοχή), έχει αποκοληθεί ως καθ' αυτό από το κοινωνικό γίγνεσθαι τί γίνεται;
    τόσο οι κατηγοριοποιήσεις αποκρυσταλώνονται και οριστικοποιούνται, αλλά και το "φιλοθεάμον" κοινό πρέπει να πάρει θέση.
    Όλα τα άλλα αποτελούν παπατζιλίκια.
    Η ουσία της αποκρυπτομένης αλήθειας, είναι ότι πρέπει να πατήσουμε μόνον σε μία βάρκα.
    Το πού θα πατήσουμε καθώς και οι συνέπειες θα τις υποστούμε μόνον εμείς.
    Το να ονειρευόμαστε ότι μπορούμε να πατούμε σε δύο βάρκες ταυτόχρονα, το μόνον που θα πετύχουμε, είναι να σκίσουμε το ... καβάλο.

  6. Brankaleon avatar
    Brankaleon 17/04/2011 14:49:54

    Και συμπληρωματικά.
    Ποια δημοκρατία;
    Χωρίς όλους τους εμπρόθετους και επιθετικούς προσδιορισμούς, στην Πορτογαλία συνετελέσθει ένα πραξικόπημα. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΩΣ.
    Μετά τους σολδάτους, βγήκαν στο κλαρί και οι σαράφηδες.
    Κι' αυτά όλα στην "πεφωτισμένη" Δύση, της δημοκρατίας, του πολιτισμού και Τ.Κ.9.Μ.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.