26/06/2010 06:35
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η μπερδεμένη εικόνα που έχουν οι ΗΠΑ για την Ε.Ε.

Εδώ και καιρό, οι Αμερικανοί διπλωμάτες πιέζουν ασφυκτικά την ΕΕ, να δεχτεί στους κόλπους της τη Τουρκία. Το θεωρούν ως μια αναγκαία κίνηση, προκειμένου να μη χαθεί οριστικά η Τουρκία για τη  Δύση. Οι διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, θεωρούν πως η Τουρκία, μια δυναμική, σχετικά κοσμική, νεανική , μουσουλμανική χώρα, που βρίσκεται στα σταυροδρόμια ενεργειακών διόδων, θα εξυπηρετούσε τα Δυτικά στρατηγικά συμφέροντα, όντας ενταγμένη στην ΕΕ. Ακόμη και η προοπτική ένταξης, λένε, επέφερε κάποιες επιθυμητές μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της χώρας. Για αυτό και οι Αμερικανοί ανησυχούν, όταν βλέπουν επί παραδείγματι τον Γάλλο πρόεδρο Nicolas Sarkozy να δηλώνει πως δεν υπάρχει θέση για τη Τουρκία στην Ευρώπη.

Οι αμερικανικές φωνές όμως, χαρακτηρίζονται από υπεραπλουστεύσεις, αγνοώντας το τι σημαίνει μια ενδεχόμενη τουρκική ένταξη στην ΕΕ. Πρόσφατα ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας κατηγόρησε τους Ευρωπαίους πως «στερούν τη Τουρκία από την οργανική της σχέση με την Ευρώπη». Ο Δημοκρατικός πολιτικός Howard Dean είναι ακόμη πιο ωμός. Κατηγορεί τους Ευρωπαίους πως αποπέμπουν τη Τουρκία σε μια προσπάθεια να συσπειρώσουν τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους τους, καλλιεργώντας τη ξενοφοβία. Ίσως να έχει δίκιο. Ηγέτες όπως ο Sarkozy και η  Angela Merkel χαϊδεύουν τα αφτιά του εκλογικού τους σώματος αμφισβητώντας τη τουρκική ένταξη, ενώ πολλοί από τους ψηφοφόρους τους θεωρούν τη Τουρκία υπερβολικά «ξένη» ή ισλαμική για τα δικά τους γούστα.

Στη προσπάθειά τους να αντιστρέψουν την «ανατολική» πορεία της Τουρκίας, οι Αμερικανοί κινδυνεύουν να προκαλέσουν σύγχιση, μπερδεύοντας την ένταξη στην ΕΕ με την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες αντιπαθούν τη σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ και δεν πείθονται με τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν. Η Δύση είναι μια πολυσύνθετη οντότητα. Το να μιλάμε λοιπόν για μια άμεση τουρκική ένταξη στην ΕΕ είναι σαχλαμάρα. Ακόμη και οι φανατικοί φίλοι της Τουρκίας αναγνωρίζουν πως κάτι τέτοιο απαιτεί ένα βάθος χρόνου (τουλάχιστον μια δεκαετία). Προς το παρόν οι διαπραγματεύσεις έχουν παγώσει, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να μην αναγνωρίζει τη Κύπρο, που αποτελεί μέλος της Ένωσης.

Η ένταξη στην ΕΕ δεν είναι σαν μια αντίστοιχη ένταξη στη βορειοαμερικανική NAFTA. Οι κανόνες και η ισχύουσα νομοθεσία εντός της ΕΕ, είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που ισχύουν στην Αμερική. Οι Αμερικανοί μπορεί να νομίζουν ότι κολακεύουν τους Ευρωπαίους όταν συγκρίνουν τα 200 χρόνια των ΗΠΑ με τις 6 δεκαετίες της ευρωπαϊκής ενότητας. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει. Μπορεί η Αμερική να πέρασε δια πυρός και σιδήρου μέχρι να ολοκληρώσει μια ομοσπονδιακή και νομισματική ένωση, όμως οι εγγενείς γλωσσικές, θρησκευτικές και άλλες διαφορές στην Ευρώπη διαρκούν χιλιετίες. Οι ευρωπαϊκοί πόλεμοι δεν ήταν εμφύλιοι.

Σε πάρα πολλά ζητήματα η Ευρώπη είναι σαφώς πιο διαφοροποιημένη από ότι η Αμερική. Το κατά κεφαλή εισόδημα στη φτωχότερη πολιτεία των ΗΠΑ, το Mississippi, είναι σχεδόν τα 2/3 του μέσου εθνικού εισοδήματος. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Βουλγαρία, τη φτωχότερη χώρα της ΕΕ, είναι 38% του μέσου ευρωπαϊκού. Το Mississippi είναι παράλληλα και η πιο θρησκευόμενη πολιτεία: οι κάτοικοι του επισκέπτονται τις εκκλησίες τρεις φορές περισσότερο από ότι οι κάτοικοι του Vermont, που θεωρείται η πλέον κοσμική πολιτεία. Τα 3/4 των Μαλτέζων και τα 2/3 των Πολωνών εκκλησιάζονται μια φορά την εβδομάδα, ενώ στη Δανία το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 3%. Οι κάτοικοι του Mississippi σε ποσοστό 56%  θεωρούν την παγκόσμια υπερθέρμανση ως σοβαρό πρόβλημα, ενώ αυτοί που τη θεωρούν σημαντικό πρόβλημα στη California αγγίζουν το 73%. Στην Εσθονία, το 42% του πληθυσμού ανησυχεί σοβαρά για τη κλιματική αλλαγή, στην Ελλάδα το 84%.

Παρόλα αυτά, οι Αμερικανοί συνεχίζουν απτόητοι να πιέζουν τόσο για τη τουρκική ένταξη, όσο και για μια νέα μορφή ένωσης του τύπου Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Με έναν κοινό πρόεδρο. Δυστυχώς όμως, όπως φαίνεται, η μόνη ευρωπαϊκή συσπείρωση προς το παρόν είναι η εναντίωση στη τουρκική συμμετοχή στα δεδομένα της ΕΕ.

S.A. (The Economist)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αλήθεια avatar
    Αλήθεια 26/06/2010 12:20:12

    Γι αυτό προσπαθούν τώρα να ρίξουν Sarkozy και Merkel, με σκάνδαλα και λάσπη;
    Μου θυμίζει κάτι αντίστοιχο μ΄αυτό που συνέβη στην Ελλάδα με τον Καραμανλή.
    Τελικά, γιατί άραγε τους ενοχλούν οι ηγέτες των χωρών,
    που ανήκουν στο λαϊκό κόμμα;
    Είναι άξιο απορίας.

  2. salmonellas avatar
    salmonellas 27/06/2010 08:53:31

    Σιγα μην τους πειραζουν οι ιδεολογικες αποχρωσεις. Εκει ο σχεδιασμος εχει οριζοντα τριακονταετιας και δεν υπαρχουν εκπληξεις. Ολοι ειναι αναλωσιμοι, ακομα και οι δικοι τους.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.