#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/09/2011 09:12
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η κρίση χρέους της Ευρωζώνης είναι επιλύσιμη

[caption id="attachment_123054" align="alignnone" width="600" caption="Διαδηλώσεις εναντίον της λιτότητας στην Ιταλία"][/caption]

Μερικές φορές τσιμπιέμαι, για να θυμίσω στον εαυτό μου πως καμιά χώρα της ευρωζώνης δεν έχει κηρύξει ακόμη χρεοκοπία. Σίγουρα η Ελλάδα, η Ιρλανδία, και η Πορτογαλία φλέρταραν με τη στάση πληρωμών, αλλά η κάθε μία απ αυτές διασώθηκε πριν επέλθει το μοιραίο.

Οι διασώσεις αυτές δεν ήταν τέλειες. Στη περίπτωση της Ιρλανδίας υπήρξε αναδιαπραγμάτευση εξαιτίας των σκληρών όρων της συμφωνίας διάσωσης. Στη περίπτωση της Ελλάδας, η αρχική προσπάθεια αποδείχθηκε ανεπαρκής. Όπως φαίνεται, και οι δυο χώρες θα χρηματοδοτηθούν, με βάση τις τρέχουσες (επανα)διαπραγματεύσεις.

Κι όμως, και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, αυτό που κυριαρχεί στις αγορές είναι η μοιρολατρία. Λες και οι 17 χώρες της ευρωζώνης συναποτελούν ένα ζόμπι, που αρνείται να καταλάβει ότι κουβαλά μεγάλο και μη βιώσιμο χρέος.

«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή κρίση από εποχής Β` ΠΠ», λέει ο επικεφαλής της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet, που μάλλον ξέχασε ότι δουλειά του είναι να ηρεμεί τις αγορές και όχι να προκαλεί πανικό.

Το ίδιο κινδυνολόγος αποδεικνύεται και ο Paul Krugman, που μιλάει για την τεράστια απειλή της μεταδοτικότητας της κρίσης από την Ελλάδα στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Σίγουρα η ΕΕ κινδυνεύει σοβαρά, αν τυχόν καταρρεύσει η ευρωζώνη, όπως είπε προχθές και ο Πολωνός υπουργός Οικονομικών Jacek Rostowski. Και με αυτό υπενθύμισε  τη Βρετανία, πως και αυτή έχει ρόλο στη κρίση της ευρωζώνης. Μπορεί να μην ανήκει στην ευρωζώνη, αλλά ως μέλος της ΕΕ, η Βρετανία έχει στενούς εμπορικούς και άλλους δεσμούς με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Είναι πλέον βέβαιο, πως οι αρχικοί σχεδιαστές της ευρωζώνης θα έπρεπε να είχαν προβλέψει το ενδεχόμενο χρεοκοπίας μια χώρας μέλους. Και θα έπρεπε να λάβουν υπόψη πως η αδυναμία υποτίμησης κάποιου εθνικού νομίσματος θα στερούσε από τα κράτη τη δυνατότητα ανανέωσης της οικονομίας τους μέσω των φθηνότερων εξαγωγών που θα προέκυπταν από μια υποτίμηση. Άλλωστε, αυτή είναι η κύρια μέθοδος, μέσω της οποίας χρεοκοπημένες χώρες όπως η Ρωσία και η Αργεντινή, μπόρεσαν να ανακάμψουν.

Η ευρωζώνη δεν θα πρέπει να καταλήξει ως ένα ευγενές πλην σύντομο πείραμα. Είμαι της άποψης ότι τα προβλήματά της είναι όλα επιλύσιμα. Ιδού τρία πράγματα που μπορούν να κάνουν οη Ευρωπαίοι ηγέτες για να περιορίσουν τους κερδοσκόπους και να εξουδετερώσουν τα σχέδιά τους.

 

Η ΕΚΤ θα μπορούσε να ενισχύσει τα κράτη αγοράζοντας εκ νέου τα χρέη όσων χωρών δέχονται κερδοσκοπικές επιθέσεις, αναγκάζοντας τους καρχαρίες να πάνε αλλού.

Ο μηχανισμός στήριξης (EFSF), που στήθηκε για να προσφέρει ρευστότητα χρειάζεται ενίσχυση. Με €2 τρισεκατομμύρια λύνεται το πρόβλημα, όπως άλλωστε πρότεινε και ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Gordon Brown. Αν γίνει αυτό, τέλος οι κερδοσκόποι. Το νυν υπάρχον ποσό των €440 δις. είναι ανεπαρκές για να σώσει την Ελλάδα, την Ιρλανδία, και τη Πορτογαλία, και για να προστατεύσει την Ιταλία και την Ισπανία.

Ο Καναδάς και οι ΗΠΑ πρότειναν μια εναλλακτική λύση, όπου το EFSF εγγυάται το 10% των πακέτων διάσωσης, που μπορεί να προσφέρει η ΕΚΤ. Αυτό έκανε η Αμερική λίγο μετά τη παγκόσμια κρίση του 2008. Η ΕΚΤ μπορεί να κάνει ότι έκανε και η Federal Reserve, παρέχοντας ρευστότητα. Το αμερικανικό κράτος εγγυήθηκε στη Federal Reserve το 10% για τυχόν «χασούρα».

Η ευρωζώνη χρειάζεται ευρωομόλογα που να στηρίζονται συλλογικά από ολόκληρη την ευρωζώνη. Τόσο σε πληθυσμό, όσο και σε ΑΕΠ, η Ευρώπη υπερτερεί των ΗΠΑ.

Αντιδρά όμως η Γερμανία. Ως η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία, έχει να χάσει πολλά αν τυχόν χρεοκοπήσουν τα ευρωομόλογα. Ήδη ξοδεύει πολλά στη προσπάθεια διάσωσης κάποιων χωρών. Και μεγάλο μέρος των κρατικών ομολόγων αυτών των χωρών βρίσκονται στα χέρια των γερμανικών τραπεζών.

Υποψιάζομαι πως οι ηρωίδες που θα προκύψουν από μια επίλυση της κρίσης χρέους θα είναι η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel, και η Γαλλίδα επικεφαλής του ΔΝΤ Christine Lagarde. Και οι δυο έχουν το ένστικτο και τις δυνατότητες που χρειάζονται. Δεν είναι παρορμητικές, και διαθέτουν μια ήρεμη αποφασιστικότητα. Παράλληλα ξεχωρίζουν. Ο Γάλλος πρόεδρος ασχολείται με την επανεκλογή του, ο Ιταλός πρωθυπουργός δεν προκαλεί πλέον κανένα ενδιαφέρον, ούτε καν στην Ιταλία, και ο πρόεδρος της ΕΚΤ σκέφτεται τη συνταξιοδότησή του.

Είναι ανάγκη, οι Ευρωπαίοι ηγέτες να ξεπεράσουν ομόφωνα τις λαϊκές αντιδράσεις των χωρών τους εναντίον της επιβράβευσης των σπάταλων χωρών του λεγόμενου «μεσογειακού κλαμπ» της Νότιας Ευρώπης.

Εξάλλου, η Merkel θα πρέπει να υπενθυμίσει στο λαό της ότι η δεύτερη χώρα που διασώθηκε στην ευρωζώνη ήταν η Ιρλανδία του Βορρά. Άλλωστε, όποιος έχει πάει στο Δουβλίνο αποκλείεται να το μπερδέψει με την ιταλική Ριβιέρα….

 

Του David Olive

Toronto Star

http://www.thestar.com/business/article/1055501--fixing-the-troubled-eurozone-merkel-and-lagarde-s-shot-at-heroine-status

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ataktos avatar
    ataktos 20/09/2011 09:59:02

    βρέθηκαν η όχι σήμερα τα.... 700 εκ.Ε.για την Ελλάδα ...η πάμε μπλουμ??

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.