#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
31/12/2012 12:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η κρίση του «Πουτινισμού»



Γιατί ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν να καταφεύγει σε όλο και πιο κατασταλτικά μέτρα εναντίον των αντιπάλων του; Το καθεστώς Πούτιν, εξάλλου, βρίσκεται στη θέση του επί 14 χρόνια σχεδόν και ελέγχει πλέον δημόσια ιδρύματα και ολόκληρο τον μηχανισμό ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων και των εισαγγελικών αρχών, ενώ μπορεί να κλείσει ή να λογοκρίνει οποιοδήποτε μέσο μαζικής ενημέρωσης ανά πάσα στιγμή, χωρίς προειδοποίηση. Γιατί, λοιπόν, αποτελούν στόχο οι δημοσιογράφοι, οι μικροί επιχειρηματίες και οι ΜΚΟ - μια προσέγγιση που καταπνίγει αναπόφευκτα την κοινωνική και οικονομική ζωή και καταδικάζει τη χώρα σε στασιμότητα; Είναι το λιοντάρι που φοβάται το ποντίκι; Ή μήπως το ποντίκι στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο μικρό και αβλαβές; Η καθηγήτρια πολιτικών επιστημών Marie Mendras αναλύει την κρίση «Πουτινισμού» στο http://www.project-syndicate.org.

 

Το πρόσφατο ρεκόρ της κυβέρνησης είναι καταθλιπτικό: μέσα σε μόλις λίγους μήνες, οι αρχές έχουν επιβάλει αρκετούς νέα κατασταλτικούς νόμους, εξανάγκασαν σε παραίτηση σημαντικούς δημοσιογράφους και υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δήμαρχους, δικηγόρους και εξέχοντες πολιτικούς. Οι πολιτικοί ηγέτες,  οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και οι δικαστές δεν χρειάζεται καν να υποκρίνονται ότι το δικαστικό σύστημα είναι ανεξάρτητο και δίκαιο. Το «Kompromaty», οι  ψεύτικες, ταπεινωτικές κατηγορίες - χρησιμοποιούνται ελεύθερα και ανοιχτά. Το κλείσιμο του Οργανισμού για τη Διεθνή Ανάπτυξη των Ηνωμένων Πολιτειών στη Ρωσία και του Radio Svoboda είναι χαρακτηριστικά των προσπαθειών για τον περιορισμό της ελευθερίας της γνώμης και τον περιορισμό της εξωτερικής συνεργασίας.
Αλλά η πρόσφατη καταστολή δεν απέτρεψε την αντιπολίτευση και δεν φίμωσε την κριτική. Το Διαδίκτυο παραμένει ζωντανό και οι διαδηλώσεις στους δρόμους εξακολουθούν να υπάρχουν στις μεγάλες πόλεις. Ακόμα και όσοι έχουν διωχθεί, όπως ο Sergei Udaltsov και ο Alexei Navalny, κατάφεραν να "παραμείνουν στο παιχνίδι." Το Συμβούλιο Συντονισμού της αντιπολίτευσης επιλέχθηκε σε online εκλογές τον Οκτώβριο, με δεκάδες χιλιάδες να συμμετέχουν στην ψηφοφορία, παρά τις απειλές και το hacking.
Αυτό είναι το πρώτο σημάδι της ιδρυματοποίησης των οργανώσεων και των κινημάτων έξω από την τροχιά του Πούτιν, και εκτός των αιχμάλωτων δημόσιων ιδρυμάτων, όπως η Κρατική Δούμα και η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση τηλεόραση. Οι εναλλακτικοί τρόποι δράσης εξακολουθούν να είναι περιορισμένοι και ευάλωτοι, αλλά υπάρχουν και δεν θα εξαφανιστούν. Σε ένα αυταρχικό καθεστώς, αυτό είναι ήδη ένα σημαντικό επίτευγμα. Το Διαδίκτυο δεν μπορεί να ελεγχθεί πλήρως και ως εκ τούτου θα εξελιχθεί σε κύριο άξονα της επικοινωνίας και της ελευθερίας του λόγου στη Ρωσία.
Σε αυτό το νέο πλαίσιο της θεσμοθέτησης των αντικαθεστωτικών ομάδων, το Προεδρικό Συμβούλιο για την Κοινωνία των Πολιτών και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου μοιάζει ακόμα πιο ξεπερασμένο και άχρηστο, αφού πρόσθεσε 39 νέα μέλη, σε ένα σύνολο 62 (οι πιο έγκυρες και ανεξάρτητες προσωπικότητες παραιτήθηκαν πέρυσι). Κατά την πρώτη συνεδρίασή του με τον Πούτιν, τον Νοέμβριο, ο πρόεδρος του Συμβουλίου Mikhail Fedotov έμοιαζε άβολος και παραδέχτηκε ότι θα είναι δύσκολο να λειτουργήσει αποτελεσματικά.
Για πολλούς παρατηρητές στη Ρωσία, ωστόσο, η μετεκλογική επίθεση του καθεστώτος εναντίον των "εχθρικών" δυνάμεων φαίνεται βέβαιο ότι θα είναι αντιπαραγωγική σε μακροπρόθεσμη βάση. Μπορεί να έχουν δίκιο.
Κατ αρχήν, σε εθνικό επίπεδο οι διαδηλώσεις κατά του Πούτιν τον περασμένο χειμώνα και την άνοιξη δεν θα πρέπει να υποτιμούνται. Οι διαμαρτυρίες κινητοποίησαν εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσους, ασκώντας τεράστια πίεση στις κεντρικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές επί πολλούς μήνες. Έδειξαν ότι το Κρεμλίνο δεν μπορεί να υποβαθμίσει  μια νέα και ισχυρή κοινωνική τάση –που αναφέρεται σε αμέτρητες ιστοσελίδες, blogs και online αρχεία – κάνοντας αναφορές σε «μεμονωμένα ξεσπάσματα» υποκινούμενα από «ξένους πράκτορες».

Δεύτερον, ο Πούτιν και οι φίλοι του γνωρίζουν πολύ καλά ότι η νομιμότητά τους είναι επισφαλής, δεδομένης της αποτυχίας τους να διαλύσουν την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι οι εκλογές τον Δεκέμβριο του 2011 και τον Μάρτιο του 2012 ήταν  στημένες. Και, ενώ οι συζητήσεις για τον «εκσυγχρονισμό» έχουν  υποχωρήσει από τον Μάιο, όταν ο Πούτιν ανέκτησε τη θέση του προέδρου, η διαφθορά δεν έχει, και οι απλοί Ρώσοι τώρα θεωρούν τους ανώτερους αξιωματούχους υπεύθυνους. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, αμφισβητούν τις πραγματικές προθέσεις των ηγετών τους και την ικανότητά τους να προσφέρουν βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.
Τρίτον, ένα διευρυνόμενο χάσμα των γενεών έχει εξαπλωθεί στις άρχουσες ελίτ. Οι άνδρες του Πούτιν θεωρούνται από τα δικά τους παιδιά, των οποίων οι ορίζοντες δεν περιορίζονται στη Ρωσία, ξεπερασμένοι και άσχετοι. Η νέα γενιά αισθάνεται να ασφυκτιά από τις παλιομοδίτικες, προστατευτικές πολιτικές των μεγαλυτέρων της. Δεν έχει βιώσει τις σκοτεινές αλλά σταθερές αρχές του σοβιετικού κόμματος-κράτους και μερικοί λαχταρούν την ανάστασή του.
Αυτός είναι ο λόγος που η «άνοδος και η πτώση» του πρώην προέδρου Ντμίτρι Μεντβέντεφ, που παρουσιάστηκε σαν σαπουνόπερα, έπαιξε έναν κοινωνικά διαβρωτικό ρόλο. Ενώ κρατούσε τη θέση του Πούτιν μέχρι που να επιστρέψει για μια τρίτη προεδρική θητεία, ο Μεντβέντεφ συσπείρωσε πραγματικά τη λαϊκή υποστήριξη. Ως Πρόεδρος, δεν πέτυχε σχεδόν τίποτε όσον αφορά το κράτος δικαίου, την αποκέντρωση, ή τον οικονομικό εκσυγχρονισμό. Παρ 'όλα αυτά, ένα σημαντικό μέρος των ελίτ και της μεσαίας τάξης της Ρωσίας εναπόθεσε τις ελπίδες του σε αυτόν ως αντίβαρο στις φατρίες και τους «siloviki» (αξιωματούχους ασφάλειας) του  Πούτιν. Ήταν ευσεβής πόθος, αλλά διαπέρασε το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα.
Το ξόρκι χάλασε όταν ο Πούτιν ξαναγραπώθηκε στην εκτελεστική εξουσία. Η τρέχουσα θητεία του θα είναι διαφορετική από τις προηγούμενες προεδρικές διοικήσεις του και πιο αβέβαιη. Ο Πούτιν και η κυβέρνησή του δεν έχουν μια μακρόπνοη στρατηγική, ένα καινοτόμο πνεύμα και πολιτική ευελιξία. Ενώ ο Πούτιν εξακολουθεί να έχει σημαντικούς πόρους στη διάθεσή του, η χρήση τους θα γίνεται ολοένα και πιο δαπανηρή - πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά.
Τα αυταρχικά πελατειακά καθεστώτα εξαρτώνται από τη σιωπηλή συγκατάθεση του πληθυσμούς τους και την πίστη των ελίτ τους. Δυστυχώς για τον Πούτιν, όταν το πρώτο  αμφισβητείται από τη λαϊκή διαμαρτυρία, το τελευταίο δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένο.

 

http://www.project-syndicate.org/commentary/vladimir-putin-s-growing-vulnerability-by-marie-mendras

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 31/12/2012 12:33:59

    Ο Βλαντίμιρ Πούτιν για τρίτη φορά αναλαμβάνει το αξίωμα του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η τελετή ορκωμοσίας θα γίνει στις 7 Μαΐου του 2012 στην αίθουσα του Αγίου Γεωργίου στο Κρεμλίνο της Μόσχας.
    Ο Βλαντίμιρ Πούτιν γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1952 στο Λένινγκραντ (από το 1991 Αγία Πετρούπολη) σε οικογένεια εργατών. Από παιδί ασχολείτο με τον αθλητισμό και αγαπούσε τις κινηματογραφικές ταινίες για κατασκόπους.

    Το 1975 τελείωσε το Διεθνές Τμήμα της Νομικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ. Σύμφωνα με την κεντρική κατανομή ειδικοτήτων απεστάλη να εργαστεί στις υπηρεσίες κρατικής ασφάλειας.

    Το 1984 εισήχθη στην Ανώτατη Σχολή της KGB στη Μόσχα (σήμερα Σχολή Εξωτερικής Κατασκοπίας), ειδικεύτηκε στις γερμανόφωνες χώρες.

    Το 1985 απεστάλη στην Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία (ΓΛΔ), όπου έως το τέλος του 1989 εργαζόταν ως διευθυντής του Οίκου Σοβιετο-Γερμανικής Φιλίας στη Δρέσδη.

    Επιστρέφοντας στην Αγία Πετρούπολη ανέλαβε σύμβουλος του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Ανατόλι Σομπτσάκ, με τον οποίον γνωριζόταν ακόμη από το Πανεπιστήμιο. Από το 1994 είναι πρώτος αναπληρωτής του προέδρου της κυβέρνησης της Αγίας Πετρούπολης. Στο αξίωμα αυτό ήταν αρμόδιος για ζητήματα, που αφορούσαν στην προσέλκυση επενδύσεων, τις συνεργασίες με τις ξένες εταιρείες, την ίδρυση μικτών επιχειρήσεων.

    Το 1992 αποστρατεύτηκε από την KGB με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη εφεδρείας.

    Τον Αύγουστο του 1996 μετακόμισε στη Μόσχα και ανέλαβε αναπληρωτής του Πάβελ Μποροντίν, διευθυντή του προσωπικού γραφείου του προέδρου της Ρωσίας, εν συνεχεία, επικεφαλής της Κεντρικής Ελεγκτικής Διεύθυνσης της Προεδρικής Διοίκησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αντικαθιστώντας στη θέση αυτή τον Αλεξέι Κούντριν.

    Τον Ιούλιο του 1998 ορίστηκε διευθυντής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB), ταυτοχρόνως από το Μάρτιο του 1999 ανέλαβε γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας.

    Τον Αύγουστο του 1999 ορίστηκε πρόεδρος της Κυβέρνησης.

    Στις 31 Δεκεμβρίου του 1999, μετά την πρόωρη παραίτηση του προέδρου Μπορίς Γέλτσιν από τα καθήκοντά του, ανέλαβε εκτελών χρέη προέδρου της χώρας.

    Στις 26 Μαρτίου του 2000, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη του 52,94 % των ψηφοφόρων, εξελέγη πρόεδρος της Ρωσίας. Ορκίστηκε και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 7 Μαΐου του 2000.

    Στις 14 Μαρτίου 2004 εξελέγη πρόεδρος για δεύτερη θητεία με αποτέλεσμα 71,31 % των ψήφων.

    Τον Απρίλιο του 2008 ψηφίστηκε πρόεδρος του κόμματος «Ενιαία Ρωσία». Στο κόμμα, ωστόσο, δεν έγινε μέλος.

    Στις 7 Μαΐου του 2008 κατέθεσε τις προεδρικές του αρμοδιότητες, ολοκληρώνοντας τη θητεία του.

    Από τις 8 Μαΐου 2008 έως τις 6 Μαΐου 2012 ήταν πρόεδρος της Κυβέρνησης.

    Το φθινόπωρο του 2011 προτάθηκε ως υποψήφιος πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το κόμμα «Ενιαία Ρωσία».

    Στις εκλογές της 4ης Μαρτίου 2012 επικράτησε με αποτέλεσμα 63,6 % των ψήφων των Ρώσων πολιτών.

    Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι υφηγητής Οικονομικών Επιστημών.

    Έχει τον τίτλο του μάστερ αθλητισμού στο σάμπο και το τζούντο. Ασχολείται με το σκι.

    Είναι παντρεμένος. Έχει δύο κόρες. Το αγαπημένο κατοικίδιο της οικογένειας είναι το λαμπραντόρ με το όνομα Κόνι.

    Νατάλια Κοβαλένκο ''η φωνή της Ρωσίας''

  2. βαγόνι avatar
    βαγόνι 31/12/2012 12:58:07

    Είναι δύσκολο να βρούμε στη Ρωσσία μια τυπική δυτική δημοκρατία,κι'ούτε νομίζω της ταιριάζει...κι'άλλο τόσο ασύμφορο να συνεχίσει το δρόμο των
    ποικίλλων αυταρχισμών...κι'όμως,μιλάμε για χώρα με μεγάλη παράδοση που
    οφείλει να βρεί μιά άξια λόγου πολιτική και θεσμική έκφραση!

  3. pythagorean avatar
    pythagorean 31/12/2012 13:22:24

    Το project-syndicate.org φιλοξενεί πολλούς στυλοβάτες της Ατλαντικής "Νέας Τάξης Πραγμάτων", όπως τον γλοιώδη Javier Solana (γ.γ. ΝΑΤΟ επί πολέμου Κοσυφοπεδίου) και τον Gareth Evans (τ. πρόεδρο του φερεφώνου συμφερόντων Σόρος "International Crisis Group"). Ο Πούτιν τους ενοχλεί σφόδρα γιατί ξαπέστειλε τις προπαγανδιστικές τους "ΜΚΟ" οργανώσεις από τη Ρωσία. Άρθρα σαν αυτό της "καθηγήτριας" Mendras είναι για τα μπάζα.

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ pythagorean 01/01/2013 10:53:18

      Nαι,για τα μπαζα οπως ολα τα αρθρα που προειδοποιουσαν για τις αδυναμιες του σοβιετικου συστηματος μεχρι που αυτο κατερρευσε.
      Η ελληνικη ρωσοφιλια κανει αδυνατη την κριτικη σε αυτη την χωρα και την αντικειμενικη εκτιμηση των αδυναμιων της.
      Το αρθρο πολυ σωστα γραφει οτι ο Πουτιν τοσα χρονια δεν εχει πετυχει καμμια αναζωογονηση της βιομηχανιας πλην της πολεμικης και συμμετεχει στην παγκοσμια αγορα μονο με οπλα και πρωτες υλες.Ποτε αγορασατε τελευταια ρωσικο αυτοκινητο ή ρωσικο ψυγειο ή ρωσικα εργαλεια για να πειτε οτι εχει αδικο;Κινεζικα ομως παιρνετε για να μην πουμε για τα παραδοσιακα δυτικα.
      Επειδη επισης ο ρωσικος λαος ειναι ευρωπαικος λαος η μεθοδος "περιορισμενης δημοκρατιας" εχει τα ορια της.Εδω εγινε η αραβικη ανοιξη και νομιζουν καποιοι οτι επ αοριστον θα δεχθουν οι Ρωσοι να εχουν περιορισμους που δεν εχει άλλος στην Ευρωπη;

      • ΚΜ avatar
        ΚΜ @ ψυχραιμια 01/01/2013 16:18:44

        Αυτά τα λες γιατί ο Πούτιν έβαλε πάνω από τα συμφέροντα της πατρίδας σου της Αμερικής τα συμφέροντα της πατρίδας του της Ρωσίας. Όταν τον αποδοκιμάσουν στις κάλπες οι Ρώσοι (καλά κρασά και κρίμα τα λεφτά σας), τότε τα λέμε.

        • ψυχραιμια avatar
          ψυχραιμια @ ΚΜ 01/01/2013 19:01:08

          H ενταση απλως αποδεικνυει οτι δεν ειναι δυνατη η νηφαλια συζητηση.

  4. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 31/12/2012 15:40:04

    Πρέπει να έχει πονέσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ η κύρηξη των ΜΚΟ εκτός νόμου...

  5. Κυψελιώτης avatar
    Κυψελιώτης 31/12/2012 19:17:10

    Ο Πούτιν έκανε αυτό ακριβώς που έπρεπε για να προστατέψει τα συμφέροντα της χώρας του απο τα ερπετοειδή πρακτοράκια του Σόρος και των ΗΠΑ που κρύβονται πίσω απο ΜΚΟ και ψευτοανθρωπιστικές οργανώσεις.
    Εδώ εμείς όχι μόνο τους ανεχόμαστε αλλά τους ταϊζουμε κιόλας με τα λεφτά μας για να υποστηρίζουν λαθρομετανάστες και Ισλαμοφασίστες

  6. Γεώργιος avatar
    Γεώργιος 01/01/2013 09:02:54

    Για μένα ο Πούτιν είναι μεγάλος ηγέτης και πατριώτης. Θεώρησε επικίνδυνες για τα συμφέροντα της χώρας του κάποιες οργανώσεις και τις εκδίωξε. Ουδέν μεμπτόν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.