#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/08/2011 15:29
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η κεντροδεξιά της Ευρώπης παραδίνει τα όπλα (μετά την κεντροαριστερά)



Η κατάρρευση των ευρωπαϊκών αγορών τη τελευταία εβδομάδα, δεν έσβησε μόνο τις επενδύσεις των μετόχων, αλλά βοηθά και στο σβήσιμο των τελευταίων απομειναριών των κεντροαριστερών κομμάτων της ηπείρου. Και μπορεί οι συντηρητικοί να χαίρονται τη στιγμή τους, αλλά οι μπερδεμένες προσεγγίσεις τους απέναντι στα οικονομικά δεινά της Ευρώπης, οδηγούν και στον δικό τους θάνατο.

Η ΕΕ έχει σκεπαστεί με μια κεντροδεξιά κουβέρτα, που κυβερνά τις 22 από τις 27 χώρες μέλη. Σε ολόκληρη την ήπειρο, υπάρχει μια κεντροδεξιά κυριαρχία. Οι τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης, Γερμανία, Γαλλία, και Ιταλία, μαζί με τις Βρετανία και Πολωνία, κυβερνώνται από δεξιούς.

Το τελευταίο επεισόδιο στην οδό προς τη λήθη της κεντροαριστεράς συνέβη όταν ο Ισπανός πρωθυπουργός ανακοίνωσε εκλογές για τον Νοέμβριο. Το εκλογικό αποτέλεσμα θα σημάνει το τέλος της πιο μακροχρόνιας σοσιαλιστικής εξουσίας στην Ευρώπη. Αν και υπάρχουν ελπίδες για τους σοσιαλιστές, το συντηρητικό κόμμα του Mariano Rajoy αναμένεται να κερδίσει με διαφορά. Με μια ανεργία στο 21%, μια αναιμική ετήσια ανάπτυξη στο 1.3%, και τα επιτόκια των δεκαετών κρατικών ομολόγων στο 6% (με συνεχή αύξηση), η Ισπανία δείχνει έτοιμη για μια πολιτική αλλαγή.

Έτσι, μάλλον θα εξαφανιστεί η μεγαλύτερη κεντροαριστερή κυβέρνηση της ΕΕ. Αν κερδίσουν οι συντηρητικοί της Ισπανίας, τότε η κεντροδεξιά θα κυβερνά το 96% των πολιτών της Ένωσης.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στους κορυφαίους θεσμούς των Βρυξελλών. Η συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 21ης Ιουλίου, θύμιζε μια συντηρητική χούντα. Οι βασικοί παίχτες στο τραπέζι, Angela Merkel, Wolfgang Schäuble, Nicolas Sarkozy, Christine Lagarde, Jean-Claude Juncker, José Manuel Barroso, Herman Van Rompuy, και ο  Jerzy Buzek, προέρχονται από τον ίδιο πολιτικό χώρο.

Περιέργως όμως, αυτή η συντηρητική παντοδυναμία δεν μεταφράζεται σε σημαντικές αλλαγές στο κοινωνικό συμβόλαιο της Ευρώπης. Όπως απέδειξαν οι χρηματαγορές, η πολιτική ηγεμονία δεν σημαίνει και αποφασιστική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Και παρά την κυριαρχία τους, οι Ευρωπαίοι  συντηρητικοί δεν μπορούν να προσφέρουν κάποιο όραμα για τη νέα Ευρώπη.

Η Γερμανία δεν μπορεί να πείσει τους εταίρους της. Οι συντηρητικοί δεν μπορούν να προχωρήσουν σε απλές λύσεις, όπως στη συμμετοχή ιδιωτών στις διασώσεις κρατών, στη δυνατότητα του μηχανισμού EFSF να αγοράζει κρατικά ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, στην έκδοση ευρωομολόγων, κλπ.

Αυτό που ορίζει τη πολιτική σκηνή της ΕΕ δεν είναι η ιδεολογία, αλλά η γεωγραφία και οι επί μέρους εθνικές πολιτικές κουλτούρες. Οι στιβαροί Βόρειοι εναντίον των παρακμιακών Νότιων. Αυτές οι δυνάμεις συγκρούονται σήμερα με τον λαϊκίστικο ευρωσκεπτικισμό, που μπλοκάρει τον συμβιβασμό και που δένει τα χέρια των κυβερνήσεων. Και αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στη Γερμανία. Τα συνεργαζόμενα κόμματα στον κυβερνητικό συνασπισμό της Merkel φλερτάρουν με τη λαϊκίστικη δημαγωγία εναντίον των σπάταλων Νοτίων.

Στη Γαλλία, στην Ολλανδία, και στη Φιλανδία, οι δεξιές δυνάμεις εκμεταλλεύονται την «ιδεολογική μη καθαρότητα» των κυβερνήσεων, ρουφώντας την λαϊκή στήριξη προς αυτές, και πιέζοντας για σοβαρές οπισθοχωρήσεις στα σχέδια για διασώσεις κρατών.

Την ώρα όμως που η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά έχει περιοριστεί στα περιθώρια της λήψης αποφάσεων, θέτει και τις βάσεις για επιστροφή της στο προσκήνιο. Μιλάει για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, εγγυάται την επιστροφή των αδύναμων χωρών στις αγορές, και βασίζεται σε συνεκτικούς διασυνοριακούς τραπεζικούς κανονισμούς. Όπως ανακοίνωσε η ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών της ευρωζώνης, «Θέλουμε να αποδείξουμε πως μια άλλη Ευρώπη είναι πιθανή. Μια Ευρώπη που δρα αποφασιστικά και συλλογικά». Για τους Σοσιαλδημοκράτες, αυτό σημαίνει ευρωομόλογα, φόρος στη κερδοσκοπία, έναν νέο ευρωπαϊκό οίκο αξιολόγησης, και μια νέα ευρωπαϊκή επενδυτική στρατηγική.

Και αυτή τους η συνοχή φαίνεται πως αποφέρει καρπούς. Το γερμανικό SPD ανακοίνωσε πως δεσμεύεται για περαιτέρω ολοκλήρωση της ΕΕ. Μάλιστα, πρόσφερε στήριξη στη Merkel για μια αποφασιστική επέμβαση στη κρίση της ευρωζώνης, αν και αυτό θα του στοίχιζε πολιτικά, και εν πάση περιπτώσει θα ήταν δύσκολο να γίνει με δεδομένη τη σύνθεση του κυβερνητικού συνασπισμού.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις στη Γερμανία, θέλουν ένα κυβερνητικό σχήμα υπό την ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών, να απολαμβάνει τη μεγαλύτερη στήριξη από την εποχή του ψυχρού πολέμου. Το SPD και οι Πράσινοι θα πάρουν το 51% των ψήφων, ενώ ο σημερινός συνασπισμός που κυβερνά τη χώρα, θα περιοριστεί στο 36%.

Κάτι ανάλογο μπορεί να δούμε και στις ερχόμενες προεδρικές εκλογές της Γαλλίας.  Στην Ιταλία, η κυβέρνηση του συντηρητικού Silvio Berlusconi πνέει τα λοίσθια.

Τέλος, τα μαζικά κινήματα της Ευρώπης αναδεικνύουν μια νέα δύναμη προερχόμενη από τα αριστερά. Οι αγανακτισμένοι της Ισπανίας και οι διαδηλωτές της Στουτγάρδης το αποδεικνύουν.

Τον επόμενο χρόνο, η ΕΕ θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τις άβολες αποφάσεις που έχει αναβάλλει από την εποχή της εισαγωγής του ευρώ το 1999. Μέχρι στιγμής, οι Ευρωπαίοι συντηρητικοί έχουν κάνει μούσκεμα την ευκαιρία που τους δόθηκε να αφήσουν μια μόνιμη παρακαταθήκη στη πολιτική σκηνή της ηπείρου. Οι συνεχείς τους αμφιταλαντεύσεις και κωλυσιεργίες μπορεί σύντομα να οδηγήσουν σε μια κεντροαριστερή κυριαρχία στην Ευρώπη.

S.A.-Foreign Policy

ΣΧΟΛΙΑ

  1. τσωφλι πασατεμπου avatar
    τσωφλι πασατεμπου 15/08/2011 16:07:30

    Μην ονειρευεστε ! Η αναποφασιστικοτητα, η αναβλητικοτητα, τα ευχολογια, ο προστατευτισμος, η ανεξοδη ρητορεια, το χαιδεμα των αυτιων και

  2. Komis Montechristo avatar
    Komis Montechristo 15/08/2011 19:19:13

    Πολύ ενδιαφέρον το αρχικό άρθρο.Πάντως,έχω να επισημάνω το εξής:Η Κεντροδεξιά στην Ευρώπη ήταν εκείνη που συνέλαβε την ιδέα συνεργασίας μεταξύ των λαών της Ευρώπης.Πρώτα,με το λόγο του Τσώρτσιλ τον Σεπτέμβριο του 1946 στη Ζυρίχη,που αναφέρθηκε στις ''Ηνωμένες Πολιτείες τηης Ευρώπης'' και κατόπιν με τους Ντε Γκάσπερι(Ιταλό πρωθυπουργό),Ντε Γκωλ(Γάλλο πρόεδρο) και Αντενάουερ(Γερμανό καγκελλάριο).Όλοι οι παραπάνω ανήκαν στο χώρο της Κεντροδεξιάς.Ιδίως οι δυο τελευταίοι ήταν οι κεντρικοί μοχλοί ανάπτυξης και καλλιέργειας της Ευρωπαϊκής Ιδέας,που είχε ως βασικούς άξονες την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη,τη κοινωνική συνοχή και την οικονομική συνεργασία των εθνών-κρατών της Ευρώπης.Κατά τη προσωπική μου γνώμη,εκεί είναι το ευαίσθητο σημείο.Οι τότε ηγέτες πίστευαν στη πρόοδο και ευημερία των ευρωπαϊκών λαών μέσα από το ΣΕΒΑΣΜΟ στη ιδιαιτερότητα του κάθε έθνους-κράτους και όχι μέσα από μια ισοπέδωση των πάντων στ'όνομα ενός θολού οράματος.Μετά είχαμε την άνοδο στην εξουσία των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων που προκάλεσαν σύγχυση με τα ''διεθνιστικά'',''ψευτοπροοδευτικά'' και ''πολυπολιτισμικά'' προγράμματά τους.Η πτώση του υπαρκτού ''σοσιαλισμού''(1989-90) έπρεπε,φυσιολογικά,να ενισχύσει το κλίμα εμπιστοσύνης προς κόμματα και παρατάξεις που ήταν οι γνήσιοι φορείς της αρχικής υγιούς ευρωπαϊκής σκέψης και πρακτικής.Δυστυχώς,όμως,γίναμε θεατές διόγκωσης τη σύγχυσης και του προβληματισμού με αποτέλεσμα να λοξοδρομήσει η πορεία της Ευρωπαϊκής Ιδέας και να καταλήξουμε στην Ευρώπη των αδηφάγων αγορών και των κυρίαρχων χρηματοπιστωτικών οργανισμών.Σε αυτή τη λοξοδρόμηση διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο ο εξής παράγοντας:το έτος 1992 στις ΗΠΑ.Εκείνη τη χρονιά εξελέγη ο Κλίντον.Ενθυμούμαι πώς δυο-τρία χρόνια μετά,με μοναδική επιτυχία,κατάφερε να εισχωρήσει σε κόμματα και παρατάξεις στην Ευρώπη,επιτυγχάνοντας τέλειες συνεργασίες με σοσιαλιστικά-εργατικά-σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.Και φυσικά,αλλάζοντας ο τρόπος σκέψης των κομμάτων αυτών,αναπόφευκτα επηρεάστηκαν-αλλοτριώθηκαν και οι κεντροδεξιές παρατάξεις,που δεν είχαν και τους ηγέτες ολκής που θ'απέτρεπαν την αλλοτρίωση τους.Έτσι,αργά αλλά σταθερά,μπαίνοντας στον 21ο αιώνα,οδηγηθήκαμε σ'αυτό το οδυνηρό σημείο.Εάν η Ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά δεν βρει το σωστό βηματισμό,επιστρέφοντας στις αρχές και τις αξίες που ανέπτυξαν οι μεγάλοι ηγέτες του παρελθόντος,τότε πράγματι θα επιβεβαιωθεί ο τίτλος του αρχικού κειμένου και θα παραδώσει,όχι μόνο τα όπλα,αλλά ψυχή και πνεύμα....

  3. Orestios avatar
    Orestios 15/08/2011 19:36:59

    Κεντροδεξιά-κεντροαριστερά. Σχηματισμοί πατσγουορκ χωρίς καμία διάκριση. Καταδικασμένοι να αποτύχουν.

  4. μαρικα avatar
    μαρικα 15/08/2011 22:23:58

    κεντροδεξια,κεντροαριστερα.Νομιζεται οτι καποιος απο αυτους νιαζεται για
    την Ελλαδα,Εμεις πρεπει να εργαστουμε με ολες μας τις δυναμεις για την πατριδα μας

  5. anetos avatar
    anetos 16/08/2011 08:54:58

    ενδιαφέρον άρθρο αλλά μου φαίνεται παράξενο αυτό που λεει η ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών της ευρωζώνης, «Θέλουμε να αποδείξουμε πως μια άλλη Ευρώπη είναι πιθανή. Μια Ευρώπη που δρα αποφασιστικά και συλλογικά».
    με τον Γιωργο στελεχος η επι κεφαλης ....

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.