#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
28/12/2013 22:38
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η θλιβερή εικόνα της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας

Η απρεπής αντιπαράθεση ανάμεσα στο κίνημα Χιζμέτ και το κόμμα AKP σχηματίζει μια θλιβερή εικόνα της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας, γράφει το editorial του Guardian.


Το «βαθύ κράτος» βγήκε στην επιφάνεια από τα βάθη της Τουρκίας αυτή την εβδομάδα, απειλώντας όχι μόνο την θέση του Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία, αλλά και την φήμη που τόσο σκληρά κέρδισε η χώρα ως μια σύγχρονη κοινωνία. Η ιδέα ότι, πίσω από την πρόσοψη φαινομενικά φυσιολογικών θεσμών, δρουν σκιερές δυνάμεις, που αλληλοαμφισβητούνται και υπονομεύουν τη σωστή λειτουργία της κυβέρνησης, αποτελεί μέρος της πολιτικής σε πολλά μέρη. Αλλά αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στην Τουρκία, όπου, από την οθωμανική εποχή, συνωμοσίες και μυστικά ή ημι – μυστικά δίκτυα, πραγματικά ή φανταστικά, έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο.
Οι ίδιοι οι Τούρκοι έπλασαν μία φράση που περιγράφει αυτήν την πολιτική που κρύβεται από κάτω. Το βαθύ κράτος μπορεί να είναι η ίδια η κυβέρνηση, που έχει ξεφορτωθεί τους αντιπάλους της με παράνομο ή αθέμιτο τρόπο, βάζοντας δικούς της ανθρώπους στα υπουργεία, παρεμβαίνοντας στις στρατιωτικές προαγωγές ή σε ποινικές έρευνες για να αμαυρώσει τους επικριτές της - για να δώσουμε μερικά παραδείγματα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τους επικριτές και τους εχθρούς της κυβέρνησης, καθώς προσπαθούν να διεισδύσουν σε βασικά θεσμικά όργανα, όπως τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, οι κρατικές βιομηχανίες ή τα στρατιωτικά επιτελεία, ή για να δυσφημίσει υπουργούς και να αξιοποιήσει ή να κατασκευάσει σκάνδαλα .

Το βαθύ κράτος σήμαινε αρχικά τον στρατό, την αστυνομία και τα δίκτυα πληροφοριών τα οποία είχαν αναλάβει το έργο της υπεράσπισης του κοσμικού κεμαλικού καθεστώτος ενάντια τόσο στους ισλαμιστές όσο και στους αριστερούς, χρησιμοποιώντας συχνά λαθραία μέσα για να το πράξει. Αυτό το συγκεκριμένο βαθύ κράτος δικαζόταν κυριολεκτικά στην Τουρκία μέχρι τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, όταν βαριές καταδίκες επιβλήθηκαν σε στρατιωτικούς, δημοσιογράφους και άλλους που κατηγορήθηκαν ότι είναι μέλη του κινήματος Εργκένεκον.
Οι γνώμες διίστανται ως προς το αν η υπόθεση Εργκένεκον υπήρξε πραγματικά, τουλάχιστον στην πλήρως ανεπτυγμένη μορφή που επικαλείται η κυβέρνηση. Αν συνέβαινε αυτό, τότε το στρατιωτικό βαθύ κράτος δέχθηκε ένα καταστροφικό και ίσως τελειωτικό χτύπημα. Αν όχι, τότε το βαθύ κράτος της κυβέρνησης εκμεταλλεύθηκε τον έλεγχο της δικαστικής εξουσίας και της αστυνομίας για να επιτύχει μια απότομη μείωση στην επιφανή κάποτε  πολιτική θέση του στρατού στην Τουρκία.

Αλλά αυτό το βαθύ κράτος διαλύθηκε αμέσως μόλις ένα άλλο ήρθε στο προσκήνιο, με τη μορφή του κινήματος Χιζμέτ, έναν στενό παρότι συγκεκαλυμμένο σύμμαχο του Ερντογάν στο παρελθόν. Οι απαρχές του χωρισμού των πρώην φίλων δεν είναι σαφείς. Αλλά η διαμάχη έγινε ανοιχτή όταν η κυβέρνηση προσπάθησε, πριν από μήνες, να κλείσει τα ιδιωτικά σχολεία με τη δικαιολογία ότι έδιναν στους εύπορους ένα αθέμιτο πλεονέκτημα. Το Χιζμέτ, το οποίο έχει το ένα τέταρτο των εγκαταστάσεων αυτών, εξέλαβε τον προτεινόμενο νόμο, αν και χαλάρωσε έκτοτε, ως κήρυξη πολέμου. Γρήγορα, ακολούθησαν κινήσεις που έκαναν πιο έντονη τη διαμάχη Χιζμέτ και ΑΚΡ. Πρώτον, η αστυνομία, στην οποία υποτίθεται ότι έχει διεισδύσει το Χιζμέτ, έκανε μια έρευνα για τη διαφθορά, συλλαμβάνοντας συγγενείς κάποιων υπουργών και επιχειρηματίες που πρόσκεινται στην κυβέρνηση. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση αντικατέστησε μια σειρά από ανώτερους αξιωματικούς της αστυνομίας. Ακολούθησε η παραίτηση τριών υπουργών του υπουργικού συμβουλίου, ένας εκ των οποίων ζήτησε την παραίτηση Ερντογάν, και ένας ανασχηματισμός του μισού υπουργικού συμβουλίου. Η καλύτερη εικασία είναι ότι υπάρχει πραγματικά κάτι για να διερευνηθεί και ότι μπορεί να περιλαμβάνει τον πρωθυπουργό ή συγγενείς του, αλλά και ότι πρόκειται για ένα εκδικητικό Χιζμέτ που βοήθησε στο να έρθει η υπόθεση στο φως.

Είναι μια θλιβερή ιστορία. Το Χιζμέτ, το οποίο έχει σχετικά μετριοπαθείς ισλαμικές απόψεις, έχει επίσης μερικά από τα χαρακτηριστικά μίας λατρείας ή ενός ισλαμικού Opus Dei. Το ΑΚΡ, όπως απέδειξε ο χειρισμός των διαδηλώσεων στο πάρκο Γκεζί το καλοκαίρι, είναι λιγότερο δημοκρατικό και πιο ύπουλο από ό,τι ισχυρίζεται ότι είναι. Το ότι αυτές οι δύο δυνάμεις πρέπει να αγωνίζονται για το πολιτικό σώμα με τον τρόπο αυτό θα πρέπει να επανεξετάσει, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας, όχι μόνο την αλήθεια για το βαθύ κράτος ή κράτη στην Τουρκία, αλλά και την πραγματική κατάσταση της τουρκικής δημοκρατίας.

http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/dec/27/turkey-murky-depths

 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.