#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/06/2012 14:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η διατήρηση του κρατισμού «σκοτώνει» τους νέους



Στη Μαδρίτη, τους βλέπεις να τριγυρνούν άσκοπα στους δρόμους. Χωρίς δουλειά, και  χωρίς στόχους. Πολλοί διαθέτουν πτυχία από ΑΕΙ, αλλά εργάζονται, όταν μπορούν, ως οδηγοί ταξί, μπάρμαν, street performers, κλπ. Τόσο στην Ισπανία, όσο και στην Ελλάδα, οι μισοί από τους νέους κάτω των 25 είναι άνεργοι.

Πρόκειται για την χαμένη γενιά. Είναι τα θύματα του μεγάλου κοινωνικού κράτους και του τεράστιου δημόσιου χρέους, που πέτυχαν οι γονείς τους.

Σε σχεδόν κάθε αναπτυγμένη χώρα του πλανήτη, τελευταία και στις αναπτυσσόμενες, τα θύματα της οικονομικής δυσπραγίας δεν είναι πια μόνο οι αμόρφωτοι, αλλά πολύ συχνά και όσοι διαθέτουν πανεπιστημιακή μόρφωση.

Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα εμφανής στο Club Med της ΕΕ (Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιταλία). Οι νέοι άνεργοι αποτελούν την εστίαση της οικονομικής κρίσης.

Υπάρχει μια μεγάλη αίσθηση απογοήτευσης σε αυτές τις χώρες, όπου τα χρέη περιορίζουν την πολιτική σε μια  άσχημη επιλογή μεταξύ λιτότητας (που μειώνει τις όποιες ελπίδες) και επιστροφής στις αχαλίνωτες δημόσιες δαπάνες (που εγγυάται εμπλοκή με τις χρηματαγορές και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις).

Πολλοί νεαροί Έλληνες, Ιταλοί, κλπ έχουν ήδη μεταναστεύσει. 500.000 νέοι Ισπανοί εγκατέλειψαν την χώρα τους το 2011. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Ιρλανδία, όπου χίλιοι νέοι μεταναστεύουν κάθε βδομάδα που περνά. Στην Βρετανία της ύφεσης, ο μισός πληθυσμός δηλώνει την επιθυμία του να μεταναστεύσει για αλλού.

Αυτό που ωθεί αυτήν την τάση φυγής, είναι η επικρατούσα αντίληψη πως η κρίση δεν θα είναι κυκλική, αλλά μόνιμη.

Όλο και πιο πολλοί νέοι Ευρωπαίοι αποφασίζουν να μην κάνουν οικογένεια, κάτι που πλήττει την ενδεχόμενη ανάκαμψη. Οι διάφορες ιστορίες για άνεργους και διαζευγμένους Ισπανούς και Ιταλούς που κοιμούνται στον δρόμο ή στα αμάξια τους, κάθε άλλο παρά διαφημίζουν τον θεσμό της οικογένειας.

Ακόμη και στην άλλοτε αυστηρά καθολική Ισπανία, ο ρυθμός των γεννήσεων και των γάμων, συνεχώς μειώνεται. Η οικογένεια εξασθενεί. Οι Ισπανοί σήμερα κάνουν λιγότερα παιδιά απ΄ότι στη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου την δεκαετία του ‘30. Ο ρυθμός γεννήσεων της χώρας έχει πέσει στα επίπεδα του 18ου αιώνα!

Αυτή η δημογραφική σύνθλιψη είναι λογική, με δεδομένη την κληρονομιά που αφήνει πίσω της η γενιά των boomers, που είχε καλές δουλειές, πολλά προνόμια, αλλά που το μόνο που αφήνει στα παιδιά της είναι υψηλότερα χρέη και περισσότερους φόρους.

Εδώ και δεκαετίες, η ανώτατη εκπαίδευση θεωρούνταν κλειδί εναντίον της ανεργίας και ελπίδα ευμάρειας. Σήμερα όμως, περισσότεροι πτυχιούχοι… σημαίνουν περισσότερη ανεργία.

Ακόμη και η Αμερική, έχει στραφεί εναντίον των νέων της. Τα φοιτητικά δάνεια γονατίζουν πάρα πολλούς πτυχιούχους, ειδικά όσους δεν ακολούθησαν θετικές κατευθύνσεις, οι οποίοι πλήττονται περισσότερο από την ανεργία. Το φαινόμενο των πάμπολλων τριαντάρηδων, που εργάζονται αμισθί, ως δόκιμοι κλπ αντανακλά αυτή τη μεταστροφή της κατάστασης.

Παράλληλα, αυξήθηκαν και τα πανεπιστημιακά δίδακτρα, με αποτέλεσμα το 94% των πτυχιούχων να χρωστά το δάνειο που πήρε για να σπουδάσει, ενώ πριν από δυο μόλις δεκαετίες, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 45%. Η πλειοψηφία των ανέργων της Αμερικής σήμερα, που είναι πάνω από 25 χρόνων, διαθέτουν πτυχίο! Αυτή είναι η σημερινή «ωδή προς την ματαιότητα».

Οι προτεραιότητες των κυβερνήσεων πάντα υποστηρίζουν τους μεγαλύτερους, έναντι των νεότερων. Αυτό θα συνεχιστεί, καθώς η γενιά των boomers μεγαλώνει, και σε λίγο θα συνταξιοδοτηθεί, απαιτώντας τα κεκτημένα δικαιώματα της. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Αμερική ξοδεύει 2.4 φορές περισσότερα για τους ηλικιωμένους, απ ότι για τα παιδιά.

Παντού στον κόσμο, τα ημερομίσθια των νέων μειώνονται, αφού οι πολιτικοί προτιμούν να κόψουν απ αυτούς παρά να τα βάλουν με τους μεγαλύτερους σε ηλικία και με τα πανίσχυρα συνδικάτα που τους στηρίζουν.

Παντού, ειδικότερα στην Αμερική, οι περισσότερες θέσεις απασχόλησης, αν και ίδιες, είναι χωρισμένες σε δυο είδη: Αυτές για τους μεγάλους, με όλα τους τα δικαιώματα και αυτές για τους νεότερους, με λιγότερα χρήματα και σχεδόν χωρίς κανένα προνόμιο.

Το θέμα των συντάξεων είναι σοβαρότερο κι από αυτό των μισθών. Σε σχέση με την Ευρώπη, το αμερικανικό κοινωνικό κράτος είναι ανύπαρκτο. Τα προνόμια των εργαζομένων της Ευρώπης είναι τόσα, που ακόμη και η «τσιγκούνα» Γερμανία εξετάζει νέους ειδικούς φόρους στους νέους, για να μπορούν να πληρώνονται οι συντάξεις των γονιών τους.

Αυτή η εξέλιξη υποβοηθείται και από ένα όλο και πιο γερασμένο εκλογικό σώμα. Στην Ισπανία, οι ψηφοφόροι άνω των 60 αποτελούν το 30% του συνόλου, ενώ το 1977 ήταν μόνο 22%. Το 2050 θα είναι πλειοψηφία.

Το ίδιο συμβαίνει και αλλού στην Ευρώπη, και κάπως λιγότερο δραματικά στις ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα κόμματα, τα οποία ελέγχονται από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, να ταλαιπωρούν τους νέους. Και αυτό, παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις για «το καλό των μελλοντικών γενεών».

Οι δεξιοί πολιτικοί, στην Ευρώπη και αλλού, βάζουν στο στόχαστρο τους μετανάστες για να διατηρήσουν το μερίδιο των ψήφων των μεγαλυτέρων, που τους αναλογεί.

Οι δε αριστεροί αναλυτές, πολύ σωστά επισημαίνουν, ότι το αμερικανικό  κίνημα Tea Party δεν πρόκειται να μειώσει τα προνόμια των μεγαλυτέρων, αλλά μάλλον θα επιδιώξει περικοπές στην εκπαίδευση και σε άλλα προγράμματα για τους νέους, συγχρόνως με την αντίθεσή του στις δαπάνες για δημιουργία θέσεων απασχόλησης, ή άλλων επενδύσεων σε υποδομές.

Εν τω μεταξύ, οι αριστεροί πολιτικοί υποστηρίζουν την αναδιανομή και την βιωσιμότητα, εις βάρος της δημιουργίας νέου πλούτου, που θα χρησίμευε στην πρόοδο των νέων. Πολλοί της γενιάς των boomers βλέπουν καχύποπτα την έννοια της ανάπτυξης, αφού αν το δούμε κυνικά, εφόσον αυτοί απόλαυσαν τα διάφορα προνόμια επί τόσα χρόνια, τώρα δεν τους πειράζει αν περιοριστούν αυτά των νέων.

Οι σημερινοί οπισθοδρομικοί αντιδραστικοί συντηρητικοί, μαζί με τους Πράσινους και άλλους «προοδευτικούς», θέλουν ένα νέο φορολογικό καθεστώς, ώστε να μην τίθεται θέμα επιπλέον ανάπτυξης.

Σε αυτή τη νέα «προοδευτική» τάξη, θα ευημερούν μόνο όσοι έχουν σχέση με το κράτος, ή μπορούν να παρακάμψουν τον πληθωρισμό.

Παντού στον κόσμο, η δεξιά και η αριστερά αποδείχθηκαν ανέτοιμες ή άτολμες, στο να αντιμετωπίσουν την κρίση ανάπτυξης που απειλεί την επόμενη γενιά.

Ούτε η λιτότητα, ούτε η «προοδευτική» άποψη υπέρ των αυξημένων δημοσίων δαπανών και της βιωσιμότητας, μπορούν να δημιουργήσουν απασχόληση. Παντού βλέπουμε έλλειψη ευκαιριών για τους νέους, κι αυτό που σήμερα αντιμετωπίζει η Αθήνα και η Μαδρίτη, σύντομα θα έρθει και στην Αμερική.

Η νεολαία του αναπτυγμένου κόσμου δεν πρέπει να περιμένει βοήθεια από τους μεγαλύτερους, που διατήρησαν τα προνόμιά τους με αντίτιμο το σκοτεινό μέλλον των απογόνων τους.

Αυτό που θα πρέπει να κάνει η νέα γενιά είναι να βρει και να προωθήσει την δική της ατζέντα για οικονομική ανάπτυξη και για προοπτικές ελπίδας.

newgeography.com

S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Inno avatar
    Inno 06/06/2012 14:18:24

    μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος ποιά λογική είχε η ρατσιστική διάκριση του βασικού μισθού για κάτω των 25? και γιατί δεν άκουσα από τη ΝΔ κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση, τη στιγμή που σε αυτές τις ηλικίες ο σύριζα κάνει πάρτι.
    Επίσης, επι τη ευκαιρία, δεν άκουσα από την ΝΔ κάτι άμεσα εφαρμόσιμο σχετικά με το καρτέλ και τους νταβάδες της αγοράς. Το φπα δεν φτάνει από μόνο του όταν αγοράζει ο νταβάς 0.20 και πουλάει 0.80.

    • Q-Nihilism avatar
      Q-Nihilism @ Inno 06/06/2012 15:46:37

      Έλα ντε. Επίσης συμβαδίζει αυτή η διάκριση με το κοινοτικό δίκαιο; Οι συνδικαλησταράδες και οι ευροβουλευτάδες τι έκαναν;

  2. anonymous avatar
    anonymous 06/06/2012 16:38:45

    Σε αυτή τη νέα «προοδευτική» τάξη, θα ευημερούν μόνο όσοι έχουν σχέση με το κράτος, ή μπορούν να παρακάμψουν τον πληθωρισμό.

    Αυτό είναι καθεστώς στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Δεν έχω εμπειρία από άλλες χώρες αλλά υποπτεύομαι ότι συμβαίνει σε όλες τις αριστερόστροφες χώρες.

  3. λαλακης avatar
    λαλακης 06/06/2012 16:42:16

    To κακο προερχεται απ το γεγονος οτι δεν υπαρχει μια κοινη εθνικη συνταξη
    για ολους της ταξης των 600 ευρω στα 67 + αλλα ειδικες ομαδες ,προνομιουχοι του δημοσιου κλπ
    Για λογους ψηφοθηριας αρνουνται οι κυβερνησεις να τα βαλουν με προνομιουχες ομαδες συνταξιουχων και σπρωχνουν στην εξαθλιωση τους νεους
    οι οποιοι με τη σειρα τους δε δουλευουν καννονικα ,δεν κανουν ποτε οικογενεια κλπ.
    Στην ουσια στην Ευρωπη ειδικα στο Νοτο τα προνομια κρατικων υπαλληλων
    και συνταξιουχων διαφορων ταμειων λειτουργουν πλεον ως καρκινος
    που καταστρεφει την κοινωνια μεχρι τελικης πτωσεως.
    Συνταξη ειναι επιδομα για τα στερνα και οχι για πλουτισμο.
    Οποιος θελει πολλα ας κανει ιδ ασφαλιση.

  4. Geros avatar
    Geros 07/06/2012 07:59:37

    Η έννοια του κατώτερου μισθού είναι από την φύση της εναντίων των ανέργων και γενικότερα εναντίων των φτωχών, είναι ένας ακόμα τρόπος που έχει σκαρφιστεί η μεσαία τάξη για να οχυρώσει τον εαυτό της εναντίων των φτωχότερων στρωμάτων.
    Γιατί ένας εργοδότης να δώσει 500 ευρώ συν τις εισφορές για να προσλάβει έναν νέο? Η απάντηση είναι απλή , αν ο νέος είναι μορφωμένος , υπεύθυνος και με δυνατότητες να ανταπεξέλθει στην δουλειά με τον τρόπο που ένας μεγαλύτερος του μπορεί , τότε θέλει ο εργοδότης να τον προσλάβει. Στην πραγματικότητα ελάχιστοι νέοι μπορούν να προσφέρουν τα παραπάνω σε έναν εργοδότη , οι περισσότεροι κάτω των 25 δεν έχουν κανένα πτυχίο ή ιδιαίτερη γνώση , δεν μπορούν να επιδείξουν την υπευθυνότητα ενός μεγαλυτέρου (δεν το λέω σαν κακό , και εγώ έτσι ήμουν) και φυσικά δεν μπορούν να αναλάβουν συνθετες εργασίες μια και στερούνται των εμπειριών. Αυτόν τον τεράστιο όγκο νέων λοιπόν ο ψηλός κατώτερος μισθός τον καταδικάζει στην ανεργία , το χειρότερο δεν είναι ότι τους στερεί τα εισοδήματα (σε αυτές τις ηλικίες περνάς καλά και χωρίς λεφτά) αλλά ότι τους στερεί την απόκτηση γνώσης , εμπειρίας και γνωριμιών που θα τους είναι χρήσιμα στην δημιουργία μιας καριέρας , μιας πορείας σε ένα επάγγελμα.
    Αυτή η αποκλεισμένη από την εργασία γενιά είναι τα παιδιά των φτωχών Ελλήνων , τα παιδιά της μεσαίας τάξης και περισσότερες πιθανότητες να σπουδάσουν έχουν και τις γνωριμίες μέσω των γονιών τους να βολευτούν κάπου , όσο ψηλότερος δε είναι ο κατώτερος από καλύτερη βάση θα αρχίσει το βόλεμα , αυτούς τους συμφέρει. Στα παιδιά των υποβαθμισμένων περιοχών όμως ο νόμος λέει "δεν έχεις αρκετές ικανότητες για να εργαστείς , συγγνώμη έχασες".
    Ο εργοδότης όταν ο κατώτερος μισθός είναι μεγαλύτερος από αυτό που τον συμφέρει να δίνει (και αυτό δεν το αποφασίζει αυτός αλλά η αγορά και οι φόροι που του βάζει το κράτος) έχει δυο επιλογές .
    1. Να προσλάβει προσφέροντας μαύρη εργασία στο ύψος των αποδοχών που τον συμφέρει.
    2. Να μην προσλάβει και ή να δώσει περισσότερη εργασία στους υπάρχοντες υπαλλήλους ή να αναβάλει και σε πολλές περιπτώσεις να ακυρώσει την ανάπτυξη της επιχείρησης του.
    Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι εργοδότες διαλέγουν το δεύτερο , απόδειξη για αυτό είναι ότι στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα και ενώ είχαμε ψηλά ποσοστά ανεργίας η Ελλάδα δέχτηκε και η αγορά εργασίας απορρόφησε γύρω στο ένα εκατομμύριο μετανάστες! Από τους Έλληνες δεν τις πήραν αυτές τις δουλειές γιατί δεν παρουσιάστηκε άνοδος της ανεργίας. Που ήταν κρυμμένες αυτές οι δουλειές? Γιατί δεν τις είχαν καταλάβει οι Έλληνες άνεργοι? Η απάντηση είναι απλή , ήταν δουλειές που οι εργοδότες δεν είχαν ενεργοποιήσει μια και το επίπεδο των κατωτατων μυστών δεν τους επέτρεπε να το κάνουν , οι μετανάστες ήταν διατεθειμένοι να δουλέψουν για λιγότερα και επειδή ήταν παράνομοι ο εργοδότης δεν φοβόταν την καταγγελία.
    Είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι όλοι αυτοί οι μετανάστες που οι εργοδότες τους "εκμεταλλεύτηκαν" δεν μετατράπηκαν σε κακοπληρωμένους σκλάβους , με το πέρασμα των ετών μάθαν τέχνες , πρόκοψαν , γίναν καλοπληρωμένοι μάστορες ,επιχειρματίες , νοικοκυραίοι.
    Αυτοί που δεν πρόκοψαν ήταν οι Έλληνες που τότε δεν μπήκαν στην αγορά εγασίας μια και το κράτος τους το απαγόρευσε , δεν μάθαν κανένα επάγγελμα , δεν κάναν γνωριμίες και εγκλωβίστηκαν στην καταστροφική λογική του "αυτή η δουλειά δεν είναι για εμένα". Νομίζω όλοι μας ξέρουμε τέτοιους ανθρώπους γύρω μας.

    Όσο αφορά τα καρτέλ και τους νταβάδες της αγοράς έχω να πω ότι μια ζωή ασχολούμαι με το εμπόριο αλλα δεν τους είδα , είναι ένας μύθος της αριστεράς με τον οποίο προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι έχει έναν μαγικό τρόπο να ρίξει τις τιμές , σκοτώνει τους μεσάζοντες και το γάλα και το μέλι ρέουν άφθονα και φτηνά!
    Μπορώ να σου αναλύσω την τιμή πολλών προϊόντων που ξεκινάν με τιμή κάτω από 0,20 από τον παραγωγο και καταλήγουν σε τιμή πάνω του 0,80 στην λιανική. Δεν φταίει κανένας νταβατζής για αυτό , αυτά είναι τα κόστη απλά. Εναρμονισμένες πρακτικές υπάρχουν (φυσικά όταν τις κάνουν αγρότες τις λέμε Συνεταιρισμούς και τις επικροτούμε και μονο όταν τις κάνουν βιομηχανίες τις λέμε καρτέλ), συμφωνώ ότι δεν πρέπει να υπάρχουν , δεν είναι όμως αυτό σε καμια περίπτωση τόσο διαδεδομένο όσο νομίζει ο κόσμος. Οι εταιρίες δημοσιεύουν ισολογισμούς υπογεγραμμένους από ορκωτούς λογιστές, αν εκεί ήταν το πρόβλημα όλες αυτές οι εταιρέις θα παρουσίαζαν υπερκέρδη και όχι ζημίες! Αυτονόητο δεν είναι?

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.