#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
04/09/2012 09:14
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η δημοκρατία στην Αμερική του Κόμματος του Τσαγιού



Ο καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, J. Bradford DeLong, ανατρέχει στη φιλοσοφία του Τοκβίλ για να σχολιάσει τις απόψεις του ακροδεξιού κόμματος

Όταν ο γάλλος πολιτικός και ηθικός φιλόσοφος Αλέξις ντε Τοκβίλ δημοσίευσε τον πρώτο τόμο της Δημοκρατίας του στην Αμερική το 1835, το έκανε επειδή πίστευε ότι η Γαλλία είχε σοβαρό πρόβλημα και θα μπορούσε να μάθει πολλά από την Αμερική. Έτσι, μπορεί κανείς να αναρωτηθεί τι θα είχε γίνει με το Συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων στην Τάμπα της Φλόριντα. Για τον Τοκβίλ, η αρπαγή της κεντρικής εξουσίας από τους απόλυτους Βουρβόνες μονάρχες, που ακολούθησε την Γαλλική Επανάσταση και την Αυτοκρατορία του Ναπολέοντα, είχε καταστρέψει το καλό, αντικαθιστώντας το με το κακό στη νεο-φεουδαρχική τάξη της Γαλλίας. Δεκαετίες αργότερα, η νέα τάξη πραγμάτων ήταν ακόμη ρευστή.

Στην φαντασία του Τοκβίλ, τουλάχιστον, όσοι υπόκεινταν στην παλαιά τάξη μπορούσαν να προστατεύουν ιδιαίτερα τις ελευθερίες τους και να ζηλεύουν τη σφαίρα της ανεξαρτησίας τους. Κατανοούσαν ότι είχαν ενταχθεί σε ένα πλέγμα υποχρεώσεων, εξουσιών, ευθυνών και προνομίων που ήταν τόσο μεγάλο όσο η ίδια η Γαλλία. Ανάμεσα στους Γάλλους του 1835, ωστόσο, «η διδασκαλία της ιδιοτέλειας»  είχε παράγει «εγωισμό ... που δεν ήταν λιγότερο τυφλός». Έχοντας «κατέστρεψε την αριστοκρατία», οι Γάλλοι είχαν «την τάση να ερευνούν τα ερείπιά της με αυταρέσκεια».

Στην άρρωστη» Γαλλία του 1835, ο Τοκβίλ αντιπαρέθεσε την υγιή Αμερική, όπου η  προσκόλληση στην ιδέα πως οι άνθρωποι θα πρέπει να επιδιώξουν την ιδιοτέλεια δεν ήταν λιγότερο ισχυρή, αλλά ήταν διαφορετική. Η διαφορά, σκέφτηκε, ήταν ότι οι Αμερικανοί κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν να ευδοκιμήσουν εάν δεν συνέβαινε το ίδιο και με τους γείτονές τους. Έτσι, οι Αμερικανοί επιδίωκαν το ατομικό τους συμφέρον, αλλά με έναν τρόπο που ήταν «σωστά κατανοητός».

Ο Τοκβίλ σημείωσε ότι «οι Αμερικανοί λατρεύουν να εξηγούν ...πώς η συνεχής αυτοεκτίμησή τους τούς προτρέπει να βοηθούν ο ένας τον άλλον και τους προδιαθέτει να θυσιάσουν ευχάριστα ένα μέρος του χρόνου και της περιουσίας τους στη γενική ευημερία». Οι Γάλλοι, αντίθετα, αντιμετωπίζουν ένα μέλλον στο οποίο «είναι δύσκολο να προβλεφθεί σε τι στάδια ηλίθιας υπερβολής μπορεί να τους οδηγήσει ο εγωισμός τους» και «σε τι ντροπή και αθλιότητα θα βυθίζονταν, καθώς φοβούνται ότι θα πρέπει να θυσιάσουν κάτι από τη δική τους ευημερία για την ευημερία των συμπολιτών τους». Για τον Τοκβίλ, η ασθένεια της Γαλλίας το 1835 προήλθε από την κληρονομιά των Βουρβόνων, μιας εκ των άνω διακυβέρνησης εντολών και ελέγχου, ενώ η υγεία της Αμερικής συνίστατο στην εκ της βάσης προς τα πάνω, λαϊκή-δημοκρατική κυβέρνηση.

Δώστε στην τοπική κοινότητα αρκετό έλεγχο επί των υποθέσεών της, υποστήριξε ο Τοκβίλ και ένα «θα διαπιστώσετε με μια ματιά ... τη στενή σχέση που ενώνει το ιδιωτικό με το γενικό συμφέρον». Ήταν «η τοπική ελευθερία που οδηγεί έναν μεγάλο αριθμό πολιτών στο να εκτιμήσουν την αγάπη των γειτόνων τους και των συγγενών τους, να φέρνει διαρκώς ανθρώπους μαζί, και να τους αναγκάζει να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, παρά τις τάσεις που τους χωρίζουν».

Σχεδόν δύο αιώνες έχουν περάσει από τότε που ο Τοκβίλ έγραψε το αριστούργημά του. Η σύνδεση μεταξύ του γενικού συμφέροντος και του ιδιωτικού συμφέροντος των μεμονωμένων Αμερικανών έχει, αν μη τι άλλο, γίνει πολύ πιο ισχυρή, ακόμη και αν το ιδιωτικό συμφέρον τους είναι συνδεδεμένο με ένα ταχυδρομικό κουτί στα νησία Κέιμαν. Πράγματι, καμιά ιδιωτική περιουσία δεν έγινε πάνω από την προηγούμενη γενιά, χωρίς επένδυση ή συναλλαγές με τον ευημερούντα βιομηχανικό πυρήνα της παγκόσμιας οικονομίας στον Βόρειο Ατλαντικό. Αλλά οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούν τα άτομα για να ενωθούν με τους άμεσους γείτονές τους στην πολιτική δράση, η οποία και διαφοροποιεί τη ζωή τους, έχουν γίνει πολύ ασθενέστεροι. Αν, για παράδειγμα, το 25% των 1.000 νοικοκυριών στην γειτονιά Brookside του Κάνσας, στο Μισούρι, προ-εγγραφούν, η Google θα παρέχει και στους 1.000 την ευκαιρία να πάρουν πολύ φθηνό και πολύ γρήγορο Internet, πολύ σύντομα. Αλλά αυτή είναι η παροιμιώδης εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Και οι Ρεπουμπλικάνοι συγκεντρώθηκαν στην Τάμπα για να γιορτάσουν τον κανόνα –για να πουν ότι η Αμερική που είδε ο Τοκβίλ δεν υπάρχει πια: οι Αμερικανοί δεν πιστεύουν πλέον ότι ο πλούτος των πλουσίων στηρίζεται στην ευημερία των υπολοίπων. Αντίθετα, οι πλούσιοι οφείλουν τον πλούτο τους αποκλειστικά και μόνο στην τύχη και την προσπάθειά τους. Οι πλούσιοι -και μόνο οι πλούσιοι- «έχτισαν» ό,τι έχουν. Η προθυμία να θυσιάσουν ένα μέρος του ιδιωτικού συμφέροντός τους για στηρίξουν το κοινό συμφέρον καταστρέφει τις ψυχές και τα χαρτοφυλάκια του 1%.

Ίσως η ηθική και πνευματική παλίρροια να αντιστραφεί και η Αμερική να παραμείνει εξαίρεση για τους λόγους που ο Τοκβίλ  εντόπισε πριν από δύο αιώνες. Σε αντίθετη περίπτωση, ο Τοκβίλ θα έλεγε για τους σημερινούς Αμερικανούς ό,τι έλεγε για τους τότε Γάλλους. Η κύρια διαφορά είναι ότι έχει γίνει πολύ εύκολο «να προβλέψεις σε τι βαθμό ηλίθιων υπερβολών μπορεί να τους οδηγήσει ο εγωισμός τους» και «σε τι ντροπή και αθλιότητα θα μπορούσαν να βυθιστούν».

http://www.project-syndicate.org/commentary/democracy-in-tea-party-america-by-j--bradford-delong

ΣΧΟΛΙΑ

  1. franc avatar
    franc 04/09/2012 09:35:29

    Οι Αμερικάνοι όντως έχουν αίσθηση του χιούμορ!
    Το σύνθημα τα λέει όλα...Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια Αμερικάνικου Σοσιαλισμού...
    Τι ώρα ξεκινάει η αντισοσιαλιστική Αμερικάνικη Επανάσταση, να πάμε και εμείς?

  2. Μανος avatar
    Μανος 04/09/2012 09:42:37

    Αλλο ένα άρθρο του αντινιούζ έμμεσα υπέρ του σοσιαλισμού του Ομπάμα. Είστε Χουσεινίστας τελικά; Το κόμμα του Τσαγιού είναι η μόνη ελπίδα η Αμερική να μείνει ζωντανή και να μην χρεωκοπήσει σε λίγα χρόνια. Οχι ο Κρούγκμαν

    • GLAD avatar
      GLAD @ Μανος 04/09/2012 13:32:59

      Θα με ενδιέφερε να διαβάσω κάπως αναλυτικά τις απόψεις σας για το θέμα .
      Πιστεύω ότι ο "χώρος" του Antinews είναι κατάλληλος.

    • Εθνικιστης avatar
      Εθνικιστης @ Μανος 04/09/2012 16:56:24

      Ασφαλως. Ο Κρουγκμαν ειναι ενας κρυφοκομμουνιστης που απροκαλυπτα επιτιθεται στην ιερη αγελαδα των ΗΠΑ, την Wall Street. Μονο ενας τσαγατος φοροφυγας που υποσχεται μειωσεις φορολογιας στον εαυτο του (για να σταματησει να ειναι φοροφυγας) και τους ομοιους του και βεβαια πολλες θεσεις εργασιας (θα τις ξαναφερει απο Ινδια και Κινα που τις εστελνε οταν ηταν ΔΣ εταιρειας) ειναι η μονη ελπιδα των ΗΠΑ.

      Α ρε ΗΠΑ, που καταντησες και εσυ...

      • Μανος avatar
        Μανος @ Εθνικιστης 04/09/2012 17:30:08

        Εθνικιστά μου, τι κάνει ο Κρούγκμαν; επιβάλλεται στην Wall Street; Τις τράπεζες στην Αμερική ποιος τις έσωσε με 700 δις δολλάρια; ο Ομπάμα, ο Μπερνάνκι και ο Κρούγκμαν. Τις αυτοκινητοβιομηχανίες; Το ίδιο. Ολα αυτά είναι λεφτά των φορολογουμένων πολιτών. Επίσης το χρέος των ΗΠΑ την τελευταία 4ετία αυξηθηκε κατά 4 τρις δολλαρια. Αν τα έκανε αυτά ο ΓΑΠ θα βρίζατε όλη μέρα. Επίσης, το tax evasion υπάρχει στις ΗΠΑ το ίδιο επί Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων. Επίσης τα οικονομικά τους προγράμματα δεν είναι πολύ διαφορετικά αλλά εσείς προτιμάτε τον Μπαράκ μήπως κάνει ντα την Μέρκελ και μας σώσει.

  3. Σταράτα avatar
    Σταράτα 04/09/2012 10:12:49

    έτσι έτσι ό μπαμπάς τζώρτζ σόρος κάνει επανάσταση στό εαυτό του.

  4. TasosC avatar
    TasosC 04/09/2012 14:02:37

    Επανειλημμένα έχω χαρακτηρίσει αρκετούς συνσχολιαστές και αρθρογράφους Μανοτζήμερους & Σάρα Πέϊλην (ηγέτιδα του κινήματος- κόμματος του Τσαγιού εντός των Ρεπουμπλικάνων) αλλά φευ .....

  5. Εθνικιστης avatar
    Εθνικιστης 04/09/2012 17:47:32

    Πιστευεις οτι ο Ρομνεϊ θα αφηνε τις τραπεζες να πτωχευσουν; Οσο για το χρεος, ποιος εκανε τις ΗΠΑ ελλειμματικες απο πλεονασματικες; Οι Ρεπουμπλικανοι δεν ηταν; Οσο για τον ΓΑΠ και τον Μπαρακ και την Μερκελ με αφηνουν ολοι τους παγερα αδιαφορο. Δεν θελω κανεναν Μπαρακ να κανει ντα τη Μερκελ. Γιατι απλα εγω θελω η Μερκελ να συνεχισει ακομη πιο σκληρα, σαμπως διαλυθει το ευρω και η ΕΕ.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.