#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/01/2012 13:00
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η δανειακή σύμβαση, το psi και η σπέκουλα των «σωτήρων» της Ελλάδας



Ο πόλεμος νεύρων που διεξάγεται στην Αθήνα, για το κούρεμα του χρέους, κοντεύει να φτάσει στο φινάλε του. Οι διαπραγματεύσεις όμως, μεταξύ της κυβέρνησης και των ιδιωτών επενδυτών, συναντούν κάποια επικίνδυνα εμπόδια. Πριν μπορέσει η Ελλάδα να εισπράξει τα €130 δισ σε βοήθεια, θα πρέπει να επιδείξει κάποια επιτυχία στις προσπάθειες μεταρρυθμίσεων. Και όση καλή θέληση και να υπάρχει, αυτό είναι δύσκολο.

Κάθε μέρα βλέπουμε τις ίδιες εικόνες. Γυναίκες και άνδρες, με τα κοστούμια τους, μπαίνουν στα γρήγορα μέσα σε ένα κτίριο, και εξαφανίζονται στο εσωτερικό του.

Πρόκειται για μια σκηνή που παίζεται καθημερινά στην Αθήνα, και αφορά στους «ηθοποιούς» του IIF και της ελληνικής κυβέρνησης, που συναντώνται για να παίξουν πόκερ αναφορικά με τους όρους του ελληνικού κουρέματος. Όπως συμφωνήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, οι ιδιωτικές τράπεζες και τα hedge funds, θα πρέπει να αποδεχτούν μια εθελοντική «χασούρα» ύψους €100 δισ.

Η συμφωνία ήταν πειστική, αλλά δύσκολα μπορεί  να υλοποιηθεί. Για αυτό και  οι Ευρωπαίοι μπήκαν σε μια παγίδα: Τόσο η ΕΕ, όσο και το ΔΝΤ μετέτρεψαν το κούρεμα σε προϋπόθεση για ένα δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα, που θα την βοηθήσει να ορθοποδήσει έως το 2020. Αν όμως δεν πετύχει το κούρεμα, δεν θα υπάρξει και βοήθεια. Άρα, η χώρα θα χρεοκοπήσει.

Η πίεση στους ιδιώτες να μοιραστούν τα κόστη της κρίσης αποδείχθηκε μεγάλο λάθος. Αυτό το συνειδητοποίησε πλέον και το Βερολίνο, που είχε επιμείνει από την αρχή στο κούρεμα του χρέους.

Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν τόσο ερασιτεχνικά, που ακόμη και η γερμανική κυβέρνηση άρχισε να μιλάει για σημαντικές «παράπλευρες απώλειες».

Στις Βρυξέλλες, ένας διπλωμάτης  μας εξηγεί το τι ακριβώς σημαίνει αυτό: «Η επιμονή για κούρεμα, μας γύρισε μπούμερανγκ, επειδή όσοι επενδυτές βλέπουν μπροστά, θα αρνηθούν να αγοράσουν κρατικά ομόλογα, εκτός κι αν είναι γερμανικά… για πρώτη φορά αρχίσαμε να χάνουμε τον έλεγχο της ελληνικής κρίσης».

Αυτό το αδιέξοδο δεν είναι η μόνη παγίδα στην οποία έπεσαν οι διασώστες της Ελλάδας. Από την αρχή τμηματοποίησαν την βοήθεια, με αποτέλεσμα να χρειάζεται συνεχώς να κάνουν προσαρμογές, οι οποίες με τη σειρά τους εξόργιζαν κάποιους.

Εξόργιζαν τους Έλληνες πολίτες που θα έπρεπε να πληρώνουν μεγαλύτερο φόρο για μικρότερα εισοδήματα.

Εξόργιζαν τους επενδυτές, που κάθονται στα αυγά τους εν μέσω ενός άσχημου καταναλωτικού κλίματος, και που δεν επενδύουν ούτε σεντ στον πρώην ελληνικό παράδεισο των διακοπών, κάτι που αποτελεί έναν βασικό λόγο γιατί πλέον δεν θέλει κανένας να αγοράσει τις κρατικές επιχειρήσεις που βγήκαν στο σφυρί.

Και τέλος, εξόργιζαν τους πολίτες της Ευρώπης, που έχουν την εντύπωση ότι από τη μια μοιράζουν δισεκατομμύρια στην Ελλάδα, κι από την άλλη δεν βλέπουν κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Ο υψηλόβαθμος διπλωμάτης της ΕΕ χαρακτηρίζει το κλίμα εκρηκτικό. Κάποιες ιστορίες που κυκλοφορούν, αφορούν σε υπαλλήλους του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών, οι μισθοί των οποίων μειώθηκαν κατά 40% από το 2011, με αναδρομική ισχύ. Έτσι, οι υπάλληλοι αυτοί έφτασαν σε σημείο να αναρωτιούνται για το πώς θα ζήσουν με όλες αυτές τις μειώσεις.

Μετά, υπάρχει και το ζήτημα των φόρων. Οι Γάλλοι ξεκίνησαν, παράλληλα με τους Έλληνες, να στήνουν ένα εθνικό δίκτυο είσπραξης φόρων. Αν βιαστούν, θα αρχίσει να λειτουργεί σε δυο χρόνια. Πρώτα θα πρέπει να προκηρυχθεί, στη συνέχεια να γίνει διαγωνισμός, μετά να επιλεγεί κάποιος, κλπ. Και αφού γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει να παραγγελθεί, να αγοραστεί, να τοποθετηθεί, και να εκπαιδευτούν οι υπάλληλοι.

Ακόμη και αν υπήρχε η βούληση, οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να εισπράξουν τους φόρους που συμφώνησαν να εισπράξουν. Όπως λέει ο Ευρωπαίος διπλωμάτης, οι στόχοι λιτότητας και μεταρρυθμίσεων που τέθηκαν εξ αρχής δεν ήταν ρεαλιστικοί. Και τώρα όλοι αναρωτιούνται γιατί δεν ανταπεξέρχονται οι Έλληνες.

Η ελληνική παγίδα έχει στηθεί για μια ακόμη φορά. Αν οι Ευρωπαίοι τηρήσουν τους δικούς τους κανόνες, τότε οι Έλληνες δεν θα εισπράξουν άλλα χρήματα. Το θέλουν όμως αυτό; Και μάλιστα σε μια στιγμή, που για πρώτη φορά τα πράγματα φαίνονται να προχωρούν κάπως;

Εξάλλου, το μεγαλύτερο λάθος όλων έχει επιδιορθωθεί: Τα υψηλά επιτόκια. Τον Μάιο του 2010, η γερμανική κυβέρνηση ήθελε να κερδίσει χρήματα από την βοήθεια έκτακτης ανάγκης προς την Ελλάδα. Οι Έλληνες έπρεπε να πληρώνουν επιτόκια αγοράς για τα δάνεια της βοήθειας, και ίσως και παραπάνω. Έμοιαζε σαν η καγκελάριος, εκτός από το να θέλει να τους βοηθήσει, ήθελε και να τους τιμωρήσει. Αλλά ήθελε και να ικανοποιήσει τους πολίτες της χώρας της.

Έναν χρόνο μετά, το Βερολίνο αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι τα επιτόκια αυτά, και από τα οποία κέρδιζε,  έσπρωχναν την Ελλάδα προς την καταστροφή.

Τα επιτόκια είναι και  ο λόγος που οι διαπραγματεύσεις για το κούρεμα δεν πάνε καλά. Οι πιστωτές παίζουν πόκερ για δέκατα των ποσοστιαίων μονάδων, τα οποία αν αθροιστούν σημαίνουν δισεκατομμύρια ευρώ.

Την περασμένη Παρασκευή, η ολοκλήρωση της συμφωνίας είχε σχεδόν επέλθει. Την τελευταία όμως στιγμή αποχώρησε ο επικεφαλής των ιδιωτών πιστωτών Charles Dallara. Ζητάει κάτι επιπλέον: Μια πολιτική δέσμευση ότι το ελληνικό κούρεμα θα είναι και το τελευταίο για τους πιστωτές. Αυτό όμως θα αποφασιστεί μετά την επόμενη συνάντηση των ηγετών της ΕΕ, την άλλη Δευτέρα.

 

Suddeutsche Zeitung

http://www.sueddeutsche.de/wirtschaft/griechenland-rettung-athen-in-der-falle-1.1265357

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.