#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
11/12/2012 09:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η γαλλο-γερμανική ψυχρότητα μοιράζει ξανά την ευρωπαϊκή τράπουλα



Η ψυχρότητα που έχει εγκατασταθεί πάνω από τον Ρήνο επτά μήνες μετά την εκλογή του σοσιαλιστή γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ μοιράζει εκ νέου την τράπουλα στο αέναο παιχνίδι ισχύος της Ευρώπης.

Η ψύχρανση των παραδοσιακά στενών γαλλο-γερμανικών σχέσεων ήταν εν μέρει ένα εσκεμμένο βήμα για να αποδείξει ο Ολάντ ότι δεν είναι στην τσέπη της συντηρητικής καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ, αλλά θέλει να αλλάξει την κατεύθυνση της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντικατοπτρίζει επίσης μια ανήσυχη διαδικασία αποκατάστασης της ισορροπίας δυνάμεων προκειμένου να καλύψει τη μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική επιρροή της Γερμανίας. Παρά τις δεσμεύσεις για διαρκή, στενότερη συνεργασία, που είναι σίγουρο ότι θα σηματοδοτήσει την 50η επέτειο, τον επόμενο μήνα, από τη συνθήκη που σφράγισε τη μεταπολεμική γαλλογερμανική συμφιλίωση, η ένταση είναι πιθανό να σιγοβράζει τουλάχιστον μέχρι τις γερμανικές γενικές εκλογές του επόμενου Σεπτεμβρίου.

Ο Ολάντ ήταν πρόθυμος να αποστασιοποιηθεί από την αποκλειστική συμμαχία του συντηρητικού προκάτοχου του Νικολά Σαρκοζί με τη γερμανίδα καγκελάριο, η οποία έγινε γνωστή ως «Μερκοζί», λόγω του κυρίαρχου ρόλου που έπαιξαν στην καθοδήγηση της κρίσης της ευρωζώνης.

Ο Ολάντ και η Μέρκελ έχουν διαφωνήσει δημοσίως για τη σωστή ισορροπία των πολιτικών λιτότητας και ανάπτυξης, το μέλλον της ευρωζώνης, την ευρωπαϊκή ένωση τραπεζών, καθώς και τη βιομηχανική πολιτική. Μια σειρά διαφωνιών σχετικά τα κοινά ομόλογα της ευρωζώνης του ευρώ, τον προϋπολογισμό της ΕΕ και την αεροδιαστημική βιομηχανία έχουν προκαλέσει αμοιβαία δυσπιστία μεταξύ των Γερμανών και Γάλλων αξιωματούχων και των επιχειρηματιών, παρά τις παγιωμένες συνήθειες συνεργασίας.

«Δεν είναι ένας εύκολος διάλογος», δήλωσε ο Μπρουνό Λε Ρου, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ολάντ. «Ήταν σε λάθος δρόμο τα τελευταία δύο χρόνια και το γεγονός ότι η Γαλλία βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο για ένα χρόνο, ενώ τώρα βρίσκεται η Γερμανία, δεν βοηθά».

Ο Λε Ρου, ο οποίος είναι στους κύκλους του Ολάντ, δήλωσε ότι ο πρόεδρος είχε θέσει ως στόχο να διευρύνει τη συζήτηση για την αλλαγή πορείας της ευρωζώνης με την ένταξη χωρών όπως η Ιταλία και η Ισπανία, που είναι πιο κοντά στην προσέγγισή του «ενσωμάτωση με αλληλεγγύη».

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Μέρκελ να χτίσει γέφυρες με τη Βρετανία που δεν είναι στο ευρώ,  σε θέματα όπως ο προϋπολογισμός της ΕΕ και εις βάρος της Γαλλίας.

Ενώ η Γαλλία και η Γερμανία είχαν συμφωνήσει να διατηρήσουν το επίπεδο των γεωργικών επιδοτήσεων – από τις οποίες η Γαλλία επωφελείται περισσότερο- στον  τελευταίο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ, το Βερολίνο αδιαφόρησε για τις  προσεγγίσεις του Παρισιού για μια παρόμοια συμφωνία και αυτή τη φορά.

Στις ματαιωμένες  διαπραγματεύσεις του περασμένου μήνα για τον προϋπολογισμό του 2014-20, η Μέρκελ ενέκρινε τις μειωμένες γεωργικές δαπάνες, παρά τα αιτήματα των Γάλλων και υποστήριξε την βρετανική πίεση για μεγαλύτερες μειώσεις των συνολικών δαπανών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η καγκελάριος έχει εκφράσει δημόσια την ανησυχία της για την απώλεια της ανταγωνιστικότητας της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης. Ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ζήτησε τον περασμένο μήνα μια ομάδα οικονομικών συμβούλων να εξετάσει τις προτάσεις μεταρρύθμισης για τη Γαλλία.

Κατ 'ιδίαν, ανώτεροι Γερμανοί αξιωματούχοι ανησυχούν για την ικανότητα του Ολάντ να εξασφαλίσει υποστήριξη από το σοσιαλιστικό κόμμα του για τις τολμηρές δονήσεις στην αγορά εργασίας, τη χρηματοδότηση σε θέματα πρόνοιας και τις δημόσιες δαπάνες, τα οποία οι ειδήμονες λένε ότι η Γαλλία χρειάζεται μετά και την αντι-επιχειρηματική ρητορική της προεκλογικής εκστρατείας του.

Το Βερολίνο έχει παρακολουθήσει εμβρόντητο το εθνικό δράμα στη Γαλλία, σχετικά με τις  προσπάθειες να σωθούν  630 θέσεις εργασίας στη χαλυβουργία ArcelorMittal. Για τους Γερμανούς, ο σάλος για τη βιομηχανική μονάδα Florange της Mittal αποτελεί την επιτομή της έλλειψης οικονομικού ρεαλισμού και μια κρατικιστική αντανακλαστική παρέμβαση που έρχεται σε αντίθεση με την επιχειρηματική κουλτούρα της Γερμανίας.

Οι πολιτικοί του Βερολίνου αναγνωρίζουν ότι Ολάντ κάνει μια σταδιακή στροφή προς την οικονομική μεταρρύθμιση, αλλά δεν έχουν πειστεί ακόμα για την αποφασιστικότητά του να μείνει πιστός στο πρόγραμμα, σε περίπτωση που αρχίσουν οι διαμαρτυρίες από τις αριστερές συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα σωματεία. Οι γαλλο-γερμανικές εντάσεις για τον καταμερισμό της εξουσίας, της βιομηχανικής πολιτικής και του ρόλου του κράτους κορυφώθηκαν με τη μάχη για την ευρωπαϊκή αεροδιαστημική βιομηχανία EADS. Το Βερολίνο εμπόδισε μια συγχώνευση μεταξύ της μητρικής της Airbus και της βρετανικής BAE Systems τον περασμένο μήνα, φοβούμενο ότι η Γερμανία θα ακυρωθεί από τα γαλλο-βρετανικά συμφέροντα άμυνας. Οι Γερμανοί απαίτησαν τότε ισότιμη μετοχική συμμετοχή με το «Παρίσι στην EADS.

Το αποτέλεσμα ήταν μία κρίση στην ευρωπαϊκή κατασκευάστρια αεροπλάνων, στην οποία η κυβέρνηση του Βερολίνου κατέβαλε περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσει ένα μερίδιο ανάλογο της Γαλλίας, μόνο και μόνο για να δει το ρόλο των κρατικών μετόχων να μειώνεται σημαντικά από τις νέες ρυθμίσεις για τη διακυβέρνηση.

Οι Γερμανοί είχαν «εμμονή με την ισοτιμία, επειδή ήταν πεπεισμένοι ότι οι Γάλλοι θέλουν να αναλάβουν την εταιρεία, ακριβώς όπως οι Γάλλοι έχουν πειστεί οι Γερμανοί θέλουν να την αναλάβουν», είπε ένα πρόσωπο που συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, μιλώντας ανώνυμα.  Η εποχή που η Γερμανία ήταν πρόθυμη να υπογράψει τις επιταγές και να αφήσει τη Γαλλία να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη – είτε για να εξιλεωθεί για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ή για να διευκολύνει το δρόμο για τη γερμανική ενοποίηση – έχει περάσει.

Η EADS είναι ένα παράδειγμα για τις ευρύτερες δυσκολίες στις σχέσεις, τόσο λόγω της αμοιβαίας καχυποψίας όσο και της αποφασιστικότητας του Βερολίνου να επιβεβαιώσει την αυξημένη ισχύ του, σε μια επιχείρηση στην οποία οι Γάλλοι είχαν προηγουμένως το πάνω χέρι. Ο Ολάντ υποστηρίζει ότι για κάθε βήμα προς τη στενότερη ενοποίηση στην ευρωζώνη θα πρέπει να προηγηθεί μια αύξηση της «αλληλεγγύης» - ένας κωδικός για να κάνει περισσότερα η Γερμανία για να στηρίξει τα ασθενέστερα κράτη του Νότου. Αντίθετα, η Μέρκελ επιμένει ότι πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερος κεντρικός έλεγχος των εθνικών δημοσιονομικών και οικονομικών πολιτικών, για να διασφαλιστεί ότι τηρούν τους κανόνες της ΕΕ, πριν από οποιαδήποτε κατανομή των υποχρεώσεων.

Ο Γάλλος πρόεδρος υποστηρίζει τα κοινά ομόλογα της ευρωζώνης για να βοηθήσουν στην εξόφληση των συσσωρευμένων χρεών των χωρών αυτών. Θέλει επίσης κοινή ασφάλιση των καταθέσεων, στις οποίες οι γερμανοί καταθέτες και φορολογούμενοι θα εγγυηθούν για τις προβληματικές τράπεζες σε άλλες χώρες της ευρωζώνης.

Και οι δύο ιδέες είναι ανάθεμα στη Γερμανία, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση της προεκλογικής περιόδου και πιθανότατα για πολύ καιρό ακόμη. Έχοντας αντιληφθεί τις προσπάθειες του Ολάντ να την απομονώσει, η Μέρκελ έχει πλησιάσει άλλους εταίρους για να την ενισχύσουν στις ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις.

Σε ένα δοκίμιο με τίτλο «Μετά την περίοδο Merkozy, πως η Γαλλία και η Γερμανία μπορούν να κάνουν την Ευρώπη να λειτουργήσει» οι Ulrike Guerot και Thomas Klau του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων διηγούνται πώς το Βερολίνο αναζητά γραμμές στήριξης σε Ολλανδία και Φινλανδία, τους εταίρους της Βόρειας Ευρώπης με ΑΑΑ πιστοληπτική ικανότητα, πριν διαπραγματευτεί με τους Γάλλους. «Καλούμε τους Γάλλους μόνο όταν έχουμε δημιουργήσει μια κοινή θέση της ομάδας μας με κράτη –ομοϊδεάτες» σχολιάζει γερμανός αξιωματούχος που εμπλέκεται στις οικονομικές διαπραγματεύσεις. «Και ξέρουμε ότι μόλις αρχίσουμε να μιλάμε με τους Γάλλους, τότε αρχίζει το πρόβλημα».

Reuters

Πυθία 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. 1αριστος21 avatar
    1αριστος21 11/12/2012 09:57:59

    Το ερώτημα είναι : Αλήθεια ο Ολλάντ θα επιβάλλει την λύση στην Ευρωπαική κρίση με τη μόνη μέθοδο που απέμεινε και που είναι τα Ευρωομόλογα ή τύπωμα Ευρώ σε συνεργασία με τους Ιταλούς και τους λοιπούς Νότιους, ή θα ακολουθλήσει την πεπατημένη "Μερκοζί" που λέει κολλάμε πίσω απ' τους Γερμανούς να σωθούμε εμείς οι δύο θυσιάζοντας τους υπόλοιπους αφού δεν αντιδρούν?

  2. Σκαρλάτος Νικόλαος avatar
    Σκαρλάτος Νικόλαος 11/12/2012 19:13:12

    Ο Εθνικισμός σημαίνει πόλεμος είχε πεί σε μια ομιλία του στην πρώτη σύνοδο του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στις 17 Ιανουαρίου του 1997, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιττεράν, ενώ βρίσκονταν στο τέλος της ζωής του χτυπημένος απο την επάρατη νόσο, για να συμπληρώσει παρακάτω: Ο πόλεμος δεν είναι μόνο παρελθόν για την Ευρώπη, αλλά και το μέλλον. Ο Ολάντ ως παιδί του Μιττεράν ένθυμείται ασφαλώς τους ενδοιασμούς του πρώην Γάλλου προέδρου, αλλά και της συντηρητικής Αγγλίδας πρωθυπουργού της Θάτσερ, οι οποίοι φοβούνταν την μετεξέλιξη της Ευρωπαϊκής Γερμανίας σε Γερμανική Ευρώπη. Η απόφαση του Πρωθυπουργού της Αγγλίας Ντέβιντ Κάμερον να θέσει σε εθνικό δημοψήφισμα το ζήτημα της ωφελιμότητας της παραμονής της Μεγάλης Βρετανίας στην ΕΕ, όπως έγραφε πριν απο λίγες ημέρες η εφημερίδα "Τάϊμς", δείχνει ότι άρχισε μια νέα περίοδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση εσωτερικού έντονου ανταγωνισμού, ο οποίος οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, συμβάλλοντας σ' αυτό και της οικονομικής κρίσης, στον απομονωτισμό και την αναβίωση εθνικιστικών τάσεων, οι οποίες οδηγούν τελικά στον πόλεμο. Οι συζητήσεις ή και αποφάσεις κοινοβουλίων να τεθούν εκτός νόμου τα εθνικιστικά κόμματα σημαίνει αδυναμία αντιμτώπισης τους με άλλα μέσα. Τα κοινωνικά φαινόμενα δυστυχώς είναι επαναλαμβανόμενα και δεν αντιμετωπίζονται με κατασταλτικά μέτρα, αλλά με αλλαγή νοοτροπίας. Οι πόλεμοι έκλειναν πάντοτε τους κύκλους της ιστορίας, η οποία δεν αντιγράφεται, αλλά επαναλαμβάνεται με νέους όρους. Τα αίτια που θ' αναζωπυρώσουν μια νέα σύρραξη συνδέονται στενά με τα συμφέροντα. Το βραβείο Νόμπελ για την ειρήνη που απονεμήθηκε στους Ευρωπαίους ηγέτες ίσως είναι κι αυτό ενδεικτικό του φόβου που υπάρχει για μια νέα σύρραξη. Κατά το παρελθόν δόθηκε σε ηγέτες, που έγιναν στη συνέχεια οι νέοι πολέμαρχοι. Άλλωστε απουσίαζε και ο Άγγλος πρωθυπουργός. Τα συμφέροντα απο την αρχαιότητα ήταν πιό ισχυρά απο την ειρήνη, όπως ισχυρίζονταν και ο Πλάτων.

    • αριστος211 avatar
      αριστος211 @ Σκαρλάτος Νικόλαος 12/12/2012 09:42:00

      Αρκεί λοιπόν να καταλάβει και ο λαός που είναι το δικό του συμφέρον, ώστε τουλάχιστον στον πόλεμο συμφερόντων να είναι αυτός ο νικητής...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.