#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
10/01/2012 20:10
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η αποτυχία της αριστεράς και 4 νέες ιδεολογίες



“Οι γέροι πεθαίνουν και οι νέοι δεν μπορούν να γεννηθούν: στην μεσοβασιλεία, θα εκδηλωθεί μια τεράστια ποικιλία από νοσηρά συμπτώματα”. Αυτή η φράση από τα Γράμματα από την φυλακή του Ιταλού κομμουνιστή Antonio Gramsci, ήταν από τις αγαπημένες των Μαρξιστών φοιτητών, όταν πήγαινα στο πανεπιστήμιο στην δεκαετία του 1980. Τότε, μου φαινόταν σαν δυσοίωνη ανοησία. Σήμερα όμως, στην εποχή της ιδεολογικής σύγχισης, η παρατήρηση του Gramsci μου φαίνεται ότι δεν στερείται λογικής.

Οι «καθιερωμένες» βεβαιότητες για τον αδιάκοπο καλπασμό των αγορών, καταρρέουν. Όμως καμία νέα θεωρία δεν έχει καθιερώσει “ιδεολογική ηγεμονία”, για να χρησιμοποιήσω και πάλι τον Gramsci. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες ιδέες που κερδίζουν έδαφος. Οι τέσσερις πιο δυνατές τάσεις που αναδεικνύονται κατά την άποψη μου, εντοπίζονται ως εξής: αριστερός λαϊκισμός, σοσιαλδημοκρατικός Κεϋνσιανισμός, φιλελεύθερος Χαγιεκιανισμός και αντικαπιταλιστικός σοσιαλισμός.

Κάθε μια από αυτές τις νέες τάσεις είναι αντίδραση στις κυρίαρχες απόψεις του 1978-2008.Τότε, παρά τις ονομαστικές αποκλίσεις ανάμεσα στους κομμουνιστές της Κίνας, τους καπιταλιστές στην Νέα Υόρκη και την «απαλή» αριστερά στην Ευρώπη, τα πεδία στα οποία υπήρχε συμφωνία ήταν περισσότερα από τα πεδία διαφωνίας. Οι πολιτικοί ηγέτες από όλο τον κόσμο μιλούσαν στην ίδια γλώσσα για την προώθηση του ελεύθερου εμπορίου και την παγκοσμιοποίηση. Η αυξανόμενη ανισότητα θεωρείτο το απαραίτητο τίμημα για την ταχύτερη ανάπτυξη. Ο Deng Xiaoping δήλωσε «Είναι μεγαλειώδες το να πλουτίζεις» και ο Ronald Reagan ή η Margaret Thatcher δεν θα μπορούσαν να το θέσουν καλύτερα.

Στην μετά-κρίσης Ευρώπης, ωστόσο, ο δεξιός λαϊκισμός ενισχύεται –από το Κόμμα της Ελευθερίας της Ολλανδίας και το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας μέχρι την Λίγκα του Βορρά της Ιταλίας. Οι λαϊκιστές είναι κατά της παγκοσμιοποίησης, κατά της ΕΕ και κατά των μεταναστών. Η εχθρότητα προς το Ισλάμ συνδέει την λαϊκή δεξιά της Ευρώπης με το λαϊκιστικό κίνημα Tea Party στις ΗΠΑ.

Υπάρχουν κάποιες υπερκαλύψεις ανάμεσα στους λαϊκιστές και τους φιλελεύθερους Χαγιεκιανιστές, αλλά οι εμμονές των δύο τάσεων είναι διαφορετικές. Στις ΗΠΑ ο Ron Paul, ο “αντικομφορμιστής” των Ρεπουμπλικανών, κουβαλάει την σημαία του φιλελευθερισμού. Ο ίδιος θυμάται με νοσταλγία που δείπνησε με τον ίδιο τον Friedrich Hayek και που παρακολούθησε την εμπνευσμένη αποκήρυξη του σοσιαλισμού του Ludwig von Mises, ενός άλλου οικονομολόγου της αυστριακής σχολής. Ετσι εξηγείται και το σχόλιο του κ. Paul μετά την ψηφοφορία στην Αϊόβα: «Περιμένω την ημέρα που όλοι θα πούμε ότι είμαστε πλέον Αυστριακοί.»

Η θέση των φιλελευθέρων είναι ασυνήθιστη γιατί διατρανώνουν ότι την τρέχουσα κρίση δεν την προκάλεσε ο υπερβολικός καπιταλισμός, αλλά η υπερβολική κρατική παρέμβαση.Κατά την αυστριακή σχολή, η κεϋνσιακή «θεραπεία» στην κρίση του καπιταλισμού είναι χειρότερη από την ασθένεια.

Ο κ. Paul είναι ο διασημότερος θιασώτης της αμερικανικής άποψης ότι οι ΗΠΑ πλήττονται από ένα υπερβολικά ισχυρό κράτος. Η πίεση για συρρίκνωση της κυβέρνησης σε επίπεδα 18ου αιώνα δεν είναι τόσο διαδεδομένη στην Ευρώπη. Αλλά οι καχυποψίες του κ. Paul ότι οι κεντρικές τράπεζες απειλούν να αποσταθεροποιήσουν το εθνικό νόμισμα, απηχούν ηχηρά στην Γερμανία, όπου η χαγιεκιανική δεξιά τρομοκρατείται με τις κινήσεις της ΕΚΤ και τις διασώσεις τραπεζών.

Στην δύση, οι μεγαλύτεροι πολέμιοι των Χαγιεκιανιστών είναι οι Κεϋνσιανιστές σοσιαλδημοκράτες. Η πίστη τους ότι οι δαπάνες με έλλειμμα είναι το κλειδί για την τόνωση της οικονομίας, συχνά συνοδεύεται με την πρόταση για πιο ενεργό και ακριβό κράτος. Στην Ευρώπη, όπου δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για κρατικές δαπάνες, οι σοσιαλδημοκράτες ζητούν πολύ αυστηρότερη ρύθμιση της «υψηλής οικονομίας», ανανέωση της βιομηχανικής πολιτικής και πάταξη της ανισότητας.

Αν και οι προσπάθειες να φορέσει ο Barack Obama την ταμπέλα του «σοσιαλιστή» είναι ανόητες, θα ήταν δίκαιο να τον χαρακτηρίσουμε σοσιαλδημοκράτη. Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν απορρίπτει τον καπιταλισμό, αλλά θέλει να τον «απαλύνει» με ένα πιο ενεργό κράτος το οποίο υπόσχεται καθολική περίθαλψη και επαναδιανομή των φορολογικών βαρών. Το γεγονός ότι η ανισότητα αποτελεί παγκόσμια ανησυχία από την Κίνα μέχρι την Χιλή και από την Ινδία μέχρι την Αίγυπτο, δείχνει ότι πρόκειται για μια ακόμη τάση που παγκοσμιοποιείται.

Η αποτυχία της «καθαρής» αριστεράς να αξιοποιήσει την οικονομική κρίση, καταδεικνύει το πόσο βαθιά απαξίωσε τον κομμουνισμό η κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος. Όμως η μαζική ανεργία στην Ευρώπη ίσως τελικά παράγει τις κατάλληλες συνθήκες για την ανανέωση του αντικαπιταλιστικού κινήματος. Τα δύο κόμματα της άκρας αριστεράς στην Ελλάδα λαμβάνουν στις δημοσκοπήσεις 18% των ψήφων, αυτή την περίοδο. Οι διάφορες ομάδες που διαμαρτύρονται υπό την ομπρέλα του κινήματος Occupy Wall Street περιέχουν ορισμένους αυθεντικούς σοσιαλιστές. Στην Κίνα υπάρχει ένα ισχυρό κίνημα «νέας αριστεράς» που αναπολεί τον Μαοϊσμό.

Τα γεγονότα θα καθορίσουν το πώς θα δημιουργήσουν αυτές οι ιδεολογικές τάσεις το ύφος της νέας εποχής. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα νοιώσουν πολύ μπερδεμένοι τόσο λόγω προσωπικών καταστάσεων όσο και λόγω των ειδήσεων.

Υπό κανονικές συνθήκες μάλλον θα συντασσόμουν με την σοσιαλδημοκρατική τάση. Τα Tea Party δεν μου αρέσουν. Όμως, περνάω το σαββατοκύριακό μου διαβάζοντας στις εφημερίδες για τα τρομερά ποσά που δίνονται στις διασώσεις τραπεζών και κρατών στην Ευρώπη. Μετά γυρνάω την σελίδα και διαβάζω τα αιτήματα για προστατευτισμό και ρυθμίσεις στην Ε.Ε. Για να ξεφύγω, πάω στον κινηματογράφο και βλέπω την «Σιδηρά Κυρία», την νέα ταινία για την Margaret Thatcher. Και βγαίνω από την αίθουσα νοιώθοντας περίεργα Αυστριακός.

 

The Financial Times

http://www.euro2day.gr/

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Agni avatar
    Agni 10/01/2012 21:24:58

    Εννοείται,οτι δεν φταίει ο καπιταλισμός για την κρίση,και εννοείται οτι ο κευνσιανισμός δεν θα έχει κανένα μέλλον και ήδη είναι νεκρός,μοναδική μου αντίρρηση οτι η φασιστοθάτσερ,με υπερβολική κρατική παρέμβαση όχι τόσο στην οικονομία αλλα στη δημόσια ζωή μπορεί να θεωρηθεί αυθεντικός εκπρόσωπος της αυστριακής σχολής.Απο τη μία οι Δυνάμεις του κλασσικού φιλελευθερισμού,του φιλελευθερου συντηριτισμού,της φιλελεύθερης και της νέας αριστεράς θα αποτελέσουν τον πόλο τον δημοκρατικών δυνάμεων και απο την άλλοι οι Κευνσιανοί,ο νεοσυντηριτικός λαικισμός και η άκρα δεξιάτων πόλο της παλινόρθωσης του φασιστικού τέρατος στην ευρώπη.Στην Ελλάδα ήδη ζουμε τη μάυρη συμμαχία Πασόκ-Λάος,που μας δίνει εθνικοσοσιαλισμό reloaded..

    • βαγόνι avatar
      βαγόνι @ Agni 10/01/2012 21:47:23

      Νεκρός ο Κευνσιανισμός; η έσχατη λύση ενός διάτρητου,πλέον,"αστισμού";
      Οι Σταλινικοί και οι ¨δεξιοί" σοσιαλδημοκράτες ναυάγησαν, όχι τα
      κοινωνικά και ηθικά αιτήματα της αριστεράς....το παιγνίδι,μόλις τώρα
      ξαναρχίζει....άλλοστε, ο ιστορικός χρόνος δεν είναι πάντα στη διάθεση
      μας.

    • Y. avatar
      Y. @ Agni 10/01/2012 21:59:04

      Πολύ ακριβής η οριοθέτηση σου στον πρώτο πόλο. Στον 2ο, βάλε μέσα ακι τους απολιτίκ γυρολόγους των πολιτικών θεωριών

  2. ΖΧΠ avatar
    ΖΧΠ 10/01/2012 23:19:37

    Κοινωνικος φιλελευθερισμος;

  3. Komis Montechristo avatar
    Komis Montechristo 10/01/2012 23:23:17

    Διαφωνώ ριζικά με το άρθρο των Financial Times.
    Βασικά,η προσέγγιση γίνεται εκ μέρους μιας ιστορικής εφημερίδας,που διαπνέεται από τις αρχές της αγγλοσαξωνικής σχολής.Πρώτα απ'όλα,ταυτίζει την ευρωπαϊκή πολιτική σχολή με την αμερικανική πολιτική κουλτούρα.Δεν είναι δυνατόν να γίνει ταύτιση.Πρώτα απ'όλα,ο πολιτικός φιλελευθερισμός των ΗΠΑ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον φιλελευθερισμό στην Ευρώπη.Οι φιλελεύθεροι των ΗΠΑ ανήκουν στον αριστερό πολιτικό χώρο,εν αντιθέσει με τον πολιτικό φιλελευθερισμό στην Γηραιά ήπειρο που έχει κεντρώα-κεντροδεξιά πολιτική χροιά.
    Δεύτερον,από τη διάκριση των ιδεολογιών απουσιάζει η χριστιανοδημοκρατική-κοινωνική φιλελεύθερη πολιτική παρουσία.Η χριστιανοδημοκρατία έχει ταυτιστεί με την ανοικοδόμηση της Ευρώπης,μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου.Γιατί η ιστορική εφημερίδα του Ηνωμένου Βασιλείου δεν τοποθετεί αυτόν τον μεγάλο πολιτικό χώρο στις υπάρχουσες ''ιδεολογικές τάσεις'';
    Τρίτον,μιλά για άνοδο του ''δεξιού λαϊκισμού''.Μήπως,μέσα από αυτή την αναφορά,θέλει την ιστορική λαϊκή κεντροδεξιά της μεταπολεμικής χριστιανοδημοκρατίας και παραδοσιακού γκωλισμού να την εντάξει σε αυτή την πολιτική τάση;Βέβαια,με πονηρό τρόπο,αναφέρει άλλα κόμματα όπως το Εθνικό Μέτωπο Γαλλίας και τη Λίγκα του Βορρά της Ιταλίας.Η σκοπιμότητα είναι εμφανής.
    Τέταρτον,αναφέρεται πως ''στη δύση οι μεγάλοι πολέμιοι των φιλελεύθερων Χαγιεκανιστών είναι οι Κεϋνσιανοί σοσιαλδημοκράτες''. Σε ποιά δύση;Γιατί ταυτίζει πολιτική κουλτούρα Ευρώπης-ΗΠΑ;Επίσης,δεν γνωρίζει η εφημερίδα πως οι ''φιλελεύθεροι Χαγιεκανιστές'' δεν είναι αυτόνομο πολιτικό κόμμα στην Ευρώπη αλλά πολιτική θεωρία;Ποια πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο θεωρείται,επίσημα,νεοφιλελεύθερη;Καμία.
    Πέμπτον,αναφέρει τον Ρον Πολ,που είναι ο ιδεολογικός νονός του Tea Party.Γιατί;Στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα υπάρχουν και άλλες ιδεολογικές τάσεις.Η μεγάλη ιστορική παράταξη(Μεγάλο Παλαιό Κόμμα-GOP) έχει πολλούς υποψηφίους για το χρίσμα,με φαβορί τον Ρόμνεϊ,ο οποίος συσπειρώνει ένα μεγάλο τμήμα του κόμματος (των πολιτικά φιλελεύθερων ρεπουμπλικάνων του Βορρά).Άραγε,γιατί αυτή η αναφορά;Μήπως επιδιώκεται η ταύτιση των ρεπουμπλικάνων με υποψηφίους που δεν έχουν πέραση στο εκλογικό σώμα και να υπονομευτεί,μ'έμμεσο τρόπο,η υποψηφιότητα Ρόμνεϊ;Επίσης,ταυτίζει τον Ομπάμα με την σοσιαλδημοκρατία.Είναι δυνατόν να γίνεται αυτό;Στις ΗΠΑ το Δημοκρατικό Κόμμα ποτέ δεν είχε σοσιαλδημοκρατικές και σοσιαλιστικές τάσεις.Υπήρχε ο οικονομικός φιλελευθερισμός και ο κοινωνικός φιλελευθερισμός που οριζόντια διαπερνά δημοκρατικούς-ρεπουμπλικάνους.
    Θα μπορούσα ν'αναφέρω πολλά.Στο τέλος αναφέρει τη χρεωκοπία της αριστεράς.Μιλά για ''άκρα αριστερά''.Γιατί ''άκρα'';Στο αριστερό πολιτικό ημισφαίριο τοποθετούνται οι αριστερόστροφοι σοσιαλδημοκράτες,οι παραδοσιακοί σοσιαλιστές,οι ανανεωτικοί πρώην ευρωκομμουνιστές(νυν ριζοσπάστες αριστεροί),κομμουνιστές και υπολείμματα άλλων αριστερών δογμάτων.Μήπως,με την ονομασία που χρησιμοποιεί περί ''άκρας αριστεράς'',επιδιώκει να απενοχοποιήσει σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκρατία;Αυτοί δεν κυβέρνησαν στην Ευρώπη για πολλά χρόνια(βλέπε Μπλέρ-Σρέντερ-Ντ'Αλέμα-Θαπατέρο-Ζοσπέν και τόσοι άλλοι);Μήπως ταυτίστηκαν με τη περίοδο Κλίντον και κατά κάποιο τρόπο η εφημερίδα θέλει να τους αθωώσει;
    Η ιστορική εφημερίδα(από τον 19ο αιώνα) περιγράφει,από τη δική της σκοπιά,τις τάσεις που επικρατούν σήμερα και αναλύει τη χρεωκοπία της αριστεράς.Πλησιάζει,με τη βρεταννική ματιά,το υπάρχον πολιτικό τοπίο.Όμως,κατά τη προσωπική μου γνώμη,διαπράττει λάθη.Και από μια τόσο μεγάλη και παγκόσμιας εμβέλειας εφημερίδα,η πολιτική προσέγγιση που ανέγνωσα στη κεντρική ανάρτηση είναι ιδιαιτέρως περίεργη,ολίγον αυθαίρετη και αρκετά επιφανειακή.

    • madprof avatar
      madprof @ Komis Montechristo 11/01/2012 01:27:37

      Komi εύγε, το σχόλιό σου χρήζει μετάφρασης και αποστολή στο site FT.com, προς γνώση και συμμόρφωση, για να μην βαυκαλίζονται οι αναγνώστες του με παρόλες ατάκτως ειρημένες τύπου Gideon Rachman.
      Agni έλεος! Η γνώμη προϋποθέτει γνώση!

    • madprof avatar
      madprof @ Komis Montechristo 11/01/2012 02:02:00

      "Μήπως, με την ονομασία που χρησιμοποιεί περί ”άκρας αριστεράς”, επιδιώκει να απενοχοποιήσει σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκρατία; Αυτοί δεν κυβέρνησαν στην Ευρώπη για πολλά χρόνια (βλέπε Μπλέρ-Σρέντερ-Ντ’Αλέμα-Θαπατέρο-Ζοσπέν και τόσοι άλλοι); Μήπως ταυτίστηκαν με τη περίοδο Κλίντον και κατά κάποιο τρόπο η εφημερίδα θέλει να τους αθωώσει;"

      Η απορύθμιση του τραπεζικού συστήματος σε συνεργασία με τον χρηματιστ(ηρ)ι(α)κό τζόγο των "πεφωτισμένων" του συστήματος είναι ανήθικος καπιταλισμός και δημιουργεί κοινωνίες εξαθλιωμένων πολιτών παγκοσμίως, ασχέτως ιδεολογικής "μαρκίζας" (sic!)!
      Ένα Ανήθικο σύστημα που θα καταρρεύσει με συνέπεια την αποδόμηση κοινωνιών και το υπαρξιακό αδιέξοδο εκ. πολιτών!

      • madprof avatar
        madprof @ madprof 11/01/2012 02:07:45

        Προσθήκη: ....ασχέτως ιδεολογικής “μαρκίζας” (sic!) κυβερνώντων!
        ....

    • Βατάτζης avatar
      Βατάτζης @ Komis Montechristo 11/01/2012 02:13:49

      Κόμη, φανταστικό το σχόλιο -άρθρο σου. Ειδικά με τον Ρον Πωλ, πρέπει να ασχοληθούμε πολύ έδώ στη Ελλάδα. Δεν τον ξέρει σχεδόν κανείς, αν και μάλλον αυτό έγινε σκόπιμα... Είναι νονός μεν του Τσαγιού, αλλά όχι και ηγέτης ή καθοδηγητής του. Τρομερή πολιτική φυσιογνωμία, τον είχα παρακολουθήσει και το 2008. Πιστεύω ότι σε αντίθεση με αυτά που γράφει το άρθρο των FT ο Πωλ δεν είναι καθόλου νεο-φιλελεύθερος...

      • Komis Montechristo avatar
        Komis Montechristo @ Βατάτζης 11/01/2012 07:44:50

        Καλημέρα.Madprof και Βατάτζη,ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.Προσωπικές απόψεις εξέφρασα,δεν διεκδικώ κανένα αλάθητο,μπορεί,για κάποια πράγματα,να κάνω και λάθος.Πάντως,η όλη προσέγγιση από την ιστορική εφημερίδα περιλαμβάνει πολλές αυθαιρεσίες και κατηγοριοποιεί,πολύ ρηχά,τους ιδεολογικούς πολιτικούς προσανατολισμούς.Από την πλευρά μου,όσο είναι δυνατόν,παρακολουθώ εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις,προσπαθώντας ν'αντλήσω κάποια συμπεράσματα.Όσο για τον Ρον Πολ-βουλευτή των αντιπροσώπων,και θα συμφωνήσω με τον Βατάτζη,δεν είναι καθοδηγητής του κινήματος Τσαγιού.Έχει σοβαρές επιφυλάξεις για τον προσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και εποκρίνει τη δημοσιονομική πολιτική της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.Γενικότερα πάντως,η κόντρα των υποψηφίων για το χρίσμα των ρεπουμπλικάνων θα κορυφωθεί τις επόμενες μέρες.Οι εκλογές στις ΗΠΑ το Νοέμβριο και στη Γαλλία τον προσεχή Μάιο είναι εξόχως ενδιαφέρουσες και προκαλούν παγκόσμιο ενδιαφέρον.Οψόμεθα και είμαστε εδώ να σχολιάσουμε και να κριτικάρουμε.

    • Χάγιεκ avatar
      Χάγιεκ @ Komis Montechristo 11/01/2012 15:33:50

      Η χριστιανοδημοκρατια/κοινωνικός φιλελευθερισμός/Λαϊκή δεξιά κτλ είναι υβριδική ιδεολογία και οχι αυτόνομη ιδεολογία όπως ο κλασικός φιλελευθερισμός και ο σοσιαλισμός/κομουνισμός.

      Οι χριστιανοδημοκράτες είναι σοσιαλδημοκράτες στην οικονομία και συντηρητικοί μονο στα κοινωνικοπολιτικά θέματα.

      Οι Ευρωπαίοι χριστιανοδημοκράτες δεν έχουν καμία σχέση με την συντηρητική ιδεολογία που επικρατεί στον υπόλοιπό πλανήτη.

      • Komis Montechristo avatar
        Komis Montechristo @ Χάγιεκ 11/01/2012 18:46:27

        Φίλε Χάγιεκ,προσωπική γνώμη θα εκφράσω και δεν είναι υποχρεωτικό να τη δεχθείς.Θα είμαι,όσο δυνατόν,σύντομος,διότι αυτό το θέμα δεν εξαντλείται έτσι απλά.
        Υπάρχει η ''Διεθνής Δημοκρατική Ένωση'',που συγκροτήθηκε το 1983,όπου συμπεριλαμβάνονται τα συντηρητικά,χριστιανοδημοκρατικά και συντηρητικοφιλελεύθερα κόμματα.Γιατί ο Συντηρητισμός αποδέχθηκε να συνεργαστεί με τη Χριστιανοδημοκρατία;Πολύ απλά,η Χριστιανοδημοκρατία είναι μια μεγάλη πολιτική οικογένεια,με τεράστια εμβέλεια,αφενός αφετέρου υπάρχει και ταυτότητα απόψεων σε κάποια θέματα.Εδώ ανήκει και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των ΗΠΑ.
        Κατόπιν,υπάρχει η ''Κεντρώα Δημοκρατική Διεθνής'' (πρώην ''Χριστιανοδημοκρατική Διεθνής ως το 2001).Πρώτη φορά δημιουργήθηκε το 1961 στο Σαντιάγκο της Χιλής,ως ''Παγκόσμια Χριστιανοδημοκρατική Ένωση''.Εδώ διατηρεί ισχυρό δεσμό και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ με το ''Ινστιτούτο Εθνικών Υποθέσεων''.Η ευρωπαϊκή πτέρυγα είναι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.Η Λατινική Αμερική αντιπροπροσωπεύεται από τη Χριστιανοδημοκρατική Οργάνωση Αμερικής.
        Επίσης,ως γνωστόν,υπάρχει το ''Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα'' που διαπρέπει στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο,ως πρώτη πολιτική δύναμη.Σε αυτό ανήκουν χριστιανοδημοκρατικά κόμματα(κεντρώας και μετριοπαθούς κατεύθυνσης).Στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο υπάρχουν οι ''Ευρωπαίοι Συντηρητικοί-Μεταρρυθμιστές'',με πρωτοπόρους το Ηνωμένο Βασίλειο,τη Πολωνία και τη Τσεχία.Εκεί αντιπροσωπεύεται ο κλασικός-παραδοσιακός συντηρητισμός.Άρα,υπάρχει διαχωρισμός συντηρητικών και χριστιανοδημοκρατών.Θ'αναρωτηθεί κάποιος:Δεν υπάρχουν μεταξύ αυτών των πολιτικών οικογενειών συγκοινωνούντα δοχεία;Και φυσικά υπάρχουν.Η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έχει και τις δικές της ιδεολογικές τάσεις.Η Χριστιανοδημοκρατία είναι μια τεράστια,ευρύτατη,κοινωνικο-φιλελεύθερη πολιτική οικογένεια έχοντας τη δική της ιστορία,παράδοση και εξέλιξη.Υπάρχουν και ο Συντηρητισμός και ο Φιλελευθερισμός(μετριοπαθούς προσανατολισμού),με τους οποίους έχει κοινά σημεία,αλλά διατηρεί τη δική της ιδεολογική δυναμική και αυτονομία.Δεν είναι δυνατόν να ερμηνεύσω τις πολιτικές οικογένειες με βάση την οπτική σκοπιά της αγγλοσαξωνικής σχολής.Χριστιανοδημοκρατία,Συντηρητισμός και Μετριοπαθής-Συντηρητικός Φιλελευθερισμός είναι ξεχωριστές πολιτικές οικογένειες που καλύπτουν τον μεγάλο κεντροδεξιό χώρο.Προσωπικώς,και θα το επαναλάβω,προσπαθώ ν'αναλύω τις εξελίξεις στον ευρωπαϊκό χώρο,με θεμέλιο την ευρωπαϊκή πολιτική λογική,αν και σέβομαι τη διαφορετική προσέγγιση της αγγλοσαξωνικής κουλτούρας αντλώντας χρήσιμα και πολύτιμα συμπεράσματα.

  4. Χάγιεκ avatar
    Χάγιεκ 11/01/2012 00:46:56

    Η Θάτσερ είχε μια νόμιμη εκλεγμένη κυβέρνηση και αυτοι που αντιδρούσαν ηταν μειοψηφία. Επίσης η Θάτσερ έπρεπε να αντιμετωπίσει τους αριστερούς φασίστες που αντιδρούσαν στις οικονομικές μεταρυθμίσεις γι' αυτο και τους αντιμετώπισε με το ίδιο νόμισμα. Με τους φασίστες μονο φασίστας μπορείς να είσαι.

    Κανεις ομως δε λεει οτι επι Θάτσερ ηπήρχε η μικρότερη ανεργία στην ευρωπη, μονο 7%, ενω εδώ στην Ελλάδα μετα απο 30 χρόνια σοσιαλισμού έχουμε 20% ανεργία.

    ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΣΑΣ!

    • Agni avatar
      Agni @ Χάγιεκ 11/01/2012 02:09:47

      Κύριε "Χάγιεκ",χωρίς ατομική ελευθερία δεν έχουμε φιλελευθερισμό,αν δεν ήταν φασιστοθάτσερ να ιδιωτικοποιούσε την ασφάλεια των επιχειρήσεων.Είπαμε όχι κράτος όπου συμφέρει..

      • Χάγιεκ avatar
        Χάγιεκ @ Agni 11/01/2012 14:59:36

        Ατομική ελευθερία υπήρχε επι Θάτσερ και σε περισσότερο βαθμό απο οτι επί Μπλερ που γέμισε την Βρετανία με κάμερες παρακολούθησης. Όσοι πολίτες δεν σέβονται τους νόμους της δημοκρατίας ουσιαστικά καταργούν τα ατομικά δικαιώματα και επιβάλουν τον φασισμό τους στο σύνολο της κοινωνίας.

        Το κράτος δικαίου απαιτεί να υπάρχουν νόμοι που θα πηγάζουν απο την κοινωνία και θα ειναι σεβαστοί στο σύνολο της κοινωνίας, αλλιώς οδηγούμαστε στον φασισμό όταν οι συντεχνίες επιβάλουν τα συμφέροντα τους και τα παρουσιάζουν ως "κοινωνικά κεκτημένα".

        Πάντως για την ανεργία στη Βρετανία που ήταν στο 7% κανείς δεν μου έδωσε απάντηση...

  5. Agni avatar
    Agni 11/01/2012 02:24:34

    και το λες αυτό σε εμένα??χιχιχι..Δέν έχω γνώμη μεταπολιτικά μιλάω βασικά,αλλα σίγουρα έχω θετική άποψη για κάθε φιλελεύθερη οργάνωση της κοινωνίας,που σέβεται και προάγει την ελευθερία και τα δικαιώματα του ατόμου, και πιστεύω οτι όλες οι μορφές του φιλελευθερισμού μοιράζονται κοινά στοιχεία,απο κει κ πέρα για μένα είναι δευτερεύον αν ο φιλελευθερισμός θα είναι κοινωνικός,η νεο-.Τέσπα αμφιβάλλεις οτι αυτό που ζούμε είναι το τέλος του νεοκευνσιανισμού?Δεν ξέρω αν αυτό θα οδηγήσει σε περαιτέρω κοινωνικοποίηση της οικονομίας(μάλλον χλωμό,εκτός αν έρθουν τα πάνω κάτω η στο όχι και τόσο κοντινό μέλλον..)ή σε ολική φιλελευθεροποίηση αλλα δε κάθε περίπτωση αυτό που με με ενδιαφέρει είναι η ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

  6. TopGunZ avatar
    TopGunZ 11/01/2012 02:42:47

    Ομολογουμένως λίγο ζαλίστηκα, ίσως φταίει η ώρα, αλλά μου φάνηκαν πολλές από τις απόψεις ως ολίγον τι ατάκτως εριμμένες. Μετά είδα την πηγή και ησύχασα.

  7. Agriemenos avatar
    Agriemenos 11/01/2012 03:21:44

    Ο Κεϋνσιανισμός (και ο νέο-κεϋνσιανισμός) ήδη μετράει 80 χρόνια και έχει κάνει τον κύκλο του. Αποτελεί μέσο αντιμετώπισης των οικονομικών κρίσεων και κυρίως αποτελεί κριτική προς την "πολιτική" των κλασσικών και φιλελεύθερων-νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων. Το μέσο αυτό προϋποθέτει αύξηση των κρατικών δαπανών ή μείωση των φόρων (ή συνδυασμό των πιο πάνω). Ο κεϋνσιανισμός είχε όμως δύο υποθέσεις: α) αναφέρεται στη βραχυχρόνια ή το πολύ στη μεσοπρόθεσμη περίοδο (1-5 έτη). Εξάλλου ο ίδιο ο Κέυνς είχε πεί ότι "μακροχρόνια θα είμαστε όλοι νεκροί" β) βασική προϋποθέση ότι η οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση έχει μη απασχολούμενους παραγωγικούς συντελεστές (γη και εργαζόμενους) και τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες (όπως οι ΗΠΑ με την τεράστια βιομηχανία της) γ) στο μέλλον η υπόψη οικονομία θα παρουσιάσει αρκετά μεγάλα πλεονάσματα (είτε μέσω της αύξησης των φορολογικών εσόδων είτε μέσω της δημιουργίας χρήματος) για να χρηματοδοτήσει τα σημερινά δημιουργούμενα ελλείμματα.Στην Ελλάδα εισάγαμε τον κεϋνσιανισμό με τον ελληνικό τρόπο την δεκαετία του 1980, με 50 χρόνια καθυστέρηση, (αν και ο Καραμανλής με τις εθνικοποιήσεις ορισμένων βιομηχανιών-πτωχευμένων επιχειρηματιών προσπάθησε να το εφαρμόσει και τη δεκαετία 1950-1960), όπως μοναδικά εμείς οι Έλληνες ξέρουμε και τον κάναμε σαν τα μούτρα μας!
    Η Αυστριακή Οικονομική Σχολή (ή αλλιώς Σχολή του Ορθολογισμού) υπήρξε το 1700-1800 με κύριο εκφραστή τον Παρέτο και τον Ελβετό Walras, οπότε η αναφορά σε Χάγιεκ, Ρον Πολ ως εκφραστές της Αυστριακής Οικονομικής σκέψης είναι λάθος. Οι δύο τελευταίοι είναι κύριοι εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού οι οποίοι ζητούν "το κράτος να κάνει πέρα, όλα να γίνονται από τον ιδιωτικό τομέα. Τα πάντα θα τεθούν σε ισοροπία μέσω του "αόρατου χεριού" του Άνταμ Σμιθ" (μόνο που οι αστοχίες της Ελεύθερης Αγοράς έδειξαν πως το "Αόρατο Χέρι" δεν λειτουργεί πάντα)
    Ο Φον Μιζες υπήρξε από τους πλεόν σκληρούς επικριτές του νεοφιλελευθερισμού. Η Θάτσερ εφάρμοσε το νεοφιλελευθερισμό με ολέθρια αποτελέσματα στην Αγγλία, αλλά απέκτησε τόσο θαυμαστές (πχ τον Μητσοτάκη!) όσο και ορκισμένους αντιπάλους.
    Αν θέλετε τη γνώμη μου, οι οικονομικές Σχολές είναι σαν τα πολιτικά κόμματα. Δεν πρέπει να τα θεοποιούμε, αλλά ούτε και να τα αποστρεφόμαστε. Ανάλογα με την πορεία των πραγμάτων και με την εξέλιξη των οικονομικών κρίσεων στο καπιταλιστικό σύστημα εξελίσσεται και η αντιμετώπιση των αιτιών (πρώτα ήταν ο φιλελευθερισμός που απέτυχε, μετά ήρθε ο κεϋνσιανισμός που απέτυχε με τη σειρά του, μετά ο νεοφιλελευθερισμός που οδηγείται σε αποτυχία και προφανώς επέται συνέχεια). Μια άλλη απάντηση έρχεται από το κομμουνιστικό οικονομικό σύστημα (με τα θετικά του και τα αρνητικά του) που λέει ότι "πρόκειται για κρίση του καπιταλιστικού συστήματος κλπ κλπ", αλλά αυτά αποτελούν άλλου είδους ανάλυση... :)

    • Χάγιεκ avatar
      Χάγιεκ @ Agriemenos 11/01/2012 15:15:37

      Ο νεοφιλελευθερισμός ή η αναβίωση του κλασικού φιλελευθερισμού ποτέ δεν εφαρμόστηκε ή εφαρμόστηκε για μικρο χρονικό διάστημα και μετά αντικαταστάθηκε ξανά απο κευνσιανες πολιτικές. Επισης κάνεις το λάθος να διαστρεβλώνεις την ιστορία οταν λες οτι ο Μισες δεν ηταν νεοφιλελεύθερος. Ο Μισες ηταν ο άνθρωπος που σύνδεσε τον κλασικό φιλελευθερισμό με τον νεοφιλελευθερισμό και ήταν o αδιαφιλονίκητος πρύτανης της αυστριακής σχολής των οικονομικών. Σταμάτα να διαστρεβλώνεις τη ιστορία και να παρασύρεις ανθρώπους που δεν έχουν γνώση επι αυτών των θεμάτων.

    • Geros avatar
      Geros @ Agriemenos 12/01/2012 02:03:39

      Αγαπητέ Agriemenos , υπάρχει νομίζω κάποιο πρόβλημα στις πηγές της πληροφόρησης σου .
      Η Αυστριακή σχολή δεν λέγεται και σχολή του ορθολογισμού.
      Οι Warlas και Pareto δεν ήταν εκφραστές της Αυστριακής σχολης (δεν ήταν καν Αυστριακοί που να πάρει , αν οι κύριοι εκφραστές της ήταν αυτοί δεν θα λεγόταν Αυστριακή αλλα .. Γάλλο-Ιταλική) αλλά της σχολής της Λωζάνης .
      Ο Hayek είναι ένας από τους σημαντικότερους εκφραστές της Αυστριακής σχολής (και Αυστριακός παρεπιπτόντως) .
      Οι Αυστριακοί και οι νεοφιλελεύθεροι δεν είναι αντίθετες και εντελώς αντίπαλες θεωρίες , είχαν τις διαφορές τους φυσικά αλλα δεν ήταν ποτέ σε αντίθετες όχθες , στην αντίθετη όχθη και οι δυο είχαν τον Κεϋνσιανισμό και φυσικά τον σοσιαλισμό.
      Η διαφορά κλασικών φιλελευθέρων οικονομολόγων (Αυστριακής σχολής) και νεοφιλελεύθερων δεν είναι ότι οι φιλελεύθεροι πιστεύουν σε ένα μίνιμουμ ελέγχου από το κράτος ενώ οι νεοφιλελεύθεροι στην πλήρη ελευθερια των αγορών . Το ανάποδο είναι το σωστό , οι νεοφιλελεύθεροι είναι πιο κράτιστες από τους Αυστριακούς και εκεί ήταν η κόντρα τους.
      Ο von Mises είχε όντως επικρίνει και τον νεοφιλελευθερισμό αλλα όχι όπως νομίζεις , τους θεωρούσε υπερβολικά κράτιστες, "είστε όλοι ένα μάτσο σοσιαλιστές" είχε πει κάποτε . Και φυσικά δεν μπορείς να τον πεις σκληρό επικριτή του νεοφιλελευθερισμού , άλλοι ήταν οι εχθροί του.
      Τα αποτελέσματα της Θάτσερ είναι τόσο τραγικά που ψηφίστηκε από τους Άγγλους σε γκάλοπ η πιο ικανή πολιτικός των τελευταίων 40 ετών. Επίσης είναι η μοναδική Βρετανή πρωθυπουργός στην ιστορία που της αναγέρθηκε άγαλμα στην βουλή ενώ είναι ακόμα εν ζωή.

  8. Γιαγκούλας avatar
    Γιαγκούλας 11/01/2012 08:45:49

    Η προσέγγιση F.T. θα ήταν για γέλια εάν δεν προωθούσε συγκεκριμένα πράγματα και, κυρίως, την απενοχοποίηση του κυριάρχου συστήματος.
    Ποιος μπορεί να υποστηρίξει σοβαρά σήμερα πλέον ότι ο καπιταλισμός υπάρχει για να επιλύει μείζονα οικονομικά και κοινωνικοπολιτικά ζητήματα υπέρ του συνόλου των κοινωνιών; Πρόκειται, πολύ συνοπτικά, για σύστημα οργάνωσης με σκοπό τον πλουτισμό (της "υψηλής οικονομίας") και την πολιτική κυριαρχία ελίτ και τη διαιώνιση αυτής της κυριαρχίας, χωρίς δε τη συνεχή συσσώρευση και επέκτασή του αυτοαναιρείται.
    Οι οικονομικές θεωρίες που έχουν παραχθεί προς υπεράσπισή του και "εξανθρωπισμό" του βρίσκονται στο αντίποδα της επικούρειας φιλοσοφίας, που εδώ και 17 αιώνες λοιδωρείται ασύστολα από κάθε κυρίαρχο σύστημα.
    Τόσο η αγγλοσαξωνική όσο και η ευρωπαϊκή έκδοση του καπιταλισμού (αν στις σημερινές συνθήκες μπορεί να μιλήσει για τέτοιο πράγμα) έχουν να επιδείξουν πλείστα όσα παραδείγματα επιβεβαίωσης της βάρβαρης φύσης του, που συμπυκνώνεται στο δίπτυχο: κέρδη και κυριαρχία.
    Οχι ότι άλλα υπαρκτά συστήματα έχουν αποδείξει μέχρι στιγμής ότι έχουν να επιδείξουν πειστικές επιλογές περί δίκαιης και αποτελεσματικής ρύθμισης των οικονομικών και κοινωνικοπολιτικών πραγμάτων (λ.χ. σοβιετικό), αλλά είναι σίγουρο ότι ο καπιταλισμός δεν υπάρχει για να μεριμνά για τις κοινωνίες, παρά για αν εξασφαλίζει τα πλείονα στους ελαχίστους (με την ευφυέστατη παράμετρο της διατήρησης στα ευρά κοινωνικά στρώματα της ελπίδας [= εν πολλοίς ψευδαίσθησης] ότι και αυτοί κάποτε μπορεί να γίνουν καπιτάλες [= ζήσε, Μαύρε μου, να φας τριφύλλι]).
    Συνεπώς, το αιτούμενο για τον απλό άνθρωπο παραμένει η υπέρβασή του (όχι όμως από νέους Στάλιν ή ΤένγκΧσιάοΠίνγκ)

  9. odysseus avatar
    odysseus 11/01/2012 10:47:26

    o Komis Montechristo έδωσε τη δέουσα απάντηση στο άρθρο.
    Ο madprof πρότεινε το πρακτέον.
    και ο TopGunZ έβαλε το καπάκι στην κατσαρόλα.
    Το σύστημα είναι ΕΝΑ και συμπτωματικώς αρχαιοελληνικό : "ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ."
    Σήμερα εφαρμόζεται με τη μεγαλύτερη δυνατή προσέγγιση στις Σκανδιναυικές χώρες. Σε 50-100 χρόνια θα τις φτάσουμε και εμείς αν υπάρχουμε ακόμα. Το 'ονομα αν και δεν έχει σημασία, θα μπορούσε να είναι "κεντρώα σοσιαλδημοκρατία". Τουλάχιστον εδώ στην Ευρώπη έτσι το λέει η πλειοψηφία των πολιτών...

  10. victoria (true) avatar
    victoria (true) 11/01/2012 19:07:03

    Η κλασική φιλελεύθερη θεώρηση προκύπτει από μια συγκεκριμένη αντίληψη της ανθρώπινης φύσης, μια αντίληψη που τονίζει τη σημασία της διαφορετικότητας και της ελεύθερης δημιουργίας, και ως εκ τούτου αυτή η θεώρηση βρίσκεται σε θεμελιώδη αντίθεση προς τον βιομηχανικό καπιταλισμό με τη μισθωτή δουλεία του, την αλλοτριωμένη εργασία και τις ιεραρχικές και αυταρχικές αρχές του, όσον αφορά την κοινωνική και οικονομική οργάνωση.
    Η κλασική φιλελεύθερη σκέψη επιζητεί την κατάργηση των κοινωνικών φραγμών και την αντικατάστασή τους με κοινωνικούς δεσμούς, και όχι με ανταγωνιστική απληστία, αρπακτικό ατομικισμό, και ούτε φυσικά με εταιρείες-αυτοκρατορίες, κρατικές ή ιδιωτικές.

    Noam Chomsky (που δεν τον λες και ...δεξιό)

  11. αποκατάσταση avatar
    αποκατάσταση 11/01/2012 23:36:02

    "η ουσία κάθε φιλελευθερισμού, παλιού και νέου, πολιτικού και οικονομικού, είναι μια αρνητική ανθρωπολογία ριζωμένη στην ιδέα του ατόμου ως ορθολογικού υπολογιστή-εγωιστή, οπου ο φιλελευθερισμος προτεινεται σαν το μικροτερο κακο, αφου homo homini lupus για να ανατρεξουμε και στους βασικους του λιμπεραλισμου…."

    Αυτή ακριβώς είναι η ανθρώπινη φύση. Όσοι έδωσαν απλόχερα και εθελοντικά τις υπηρεσίες τους σύντομα αντιλήφθηκαν ότι έλαβαν πολύ λιγότερα από όσα έδωσαν. Μετά έρχεται η αγανάκτηση, αφού ο εγωισμός είναι το μόνο πράγμα στο οποίο πιστεύει και υπακούει το ανθρώπινο ον. Η οποιαδήποτε προσπάθεια εξαναγκαστικής εξίσωσης μόνο αθλιότητα θα μπορούσε να αποδώσει. Η ελευθερία του ατόμου έγκειται στο να μην του περιορίζεις το ρόλο του και τον τρόπο αντίδρασης απέναντι στη ζωή. Σε κανέναν δεν αρέσει να παίζει έναν έτοιμο ρόλο στη ζωή χωρίς να τον αποδεχτεί ο ίδιος. Η ζωή, όπως κάθε παιχνίδι έγκειται στο να παίζεται με κανόνες και οι κλέφτες να πιάνονται και να οδηγούνται εκτός και γι'αυτό η πολιτεία οφείλει να παρεμβαίνει επιτηρώντας τους κανόνες. Όσοι υποσχέθηκαν παραδείσους μόνο δεινά προκάλεσαν στην ανθρωπότητα.

  12. victoria (true) avatar
    victoria (true) 12/01/2012 00:51:30

    Πώς φτάνεις στο μοντέλο; Όχι με κρατική 'παρέμβαση', αλλά ρύθμιση. Είναι θέμα αναζήτησης ισορροπίας. Το κράτος υπάρχει και μεριμνά, αλλά επιτρέπει τη δημιουργία και δεν καταπνίγει την πρωτοβουλία.

    Για την τελευταία σου φράση, καταλαβαίνω αλλά πάμε αλλού. Είναι γνωστό άλλωστε από τους αρχαίους χρόνους πως αν πάρουμε την ελευθερία στον απόλυτο βαθμό τότε αυτή δεν συνάδει με τη δημοκρατία... Και αντιστρόφως. Και εκεί έχουμε επιλέξει την αναζήτηση μιας δύσκολης ισορροπίας, γιατί το αντίθετο έχει ιστορικά οδηγήσει στο φασισμό.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.