#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/12/2012 15:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η απέλπιδα ελπίδα της Αμερικής μετά τις εκλογές



Έπειτα από μια σκληρή προεκλογική εκστρατεία, φαίνεται ότι τίποτα δεν άλλαξε στην αμερικάνικη πολιτική. Ο βασικός λόγος για εορτασμούς είναι ότι η Αμερική απέφυγε πολιτικές που θα την έσπρωχναν πιο κοντά στην ύφεση και θα αύξαναν την ανισότητα, γράφει ο γνωστός, νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς στο http://www.project-syndicate.org/.

Μετά από μια σκληρή προεκλογική εκστρατεία, που κόστισε πάνω από 2 δισ. δολάρια, πολλοί παρατηρητές θεωρούν ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά στην αμερικανική πολιτική: ο Μπαράκ Ομπάμα εξακολουθεί να είναι ο Πρόεδρος, οι Ρεπουμπλικάνοι εξακολουθούν να ελέγχουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων και οι Δημοκρατικοί εξακολουθούν να έχουν την πλειοψηφία στη Γερουσία. Με την Αμερική να αντιμετωπίζει έναν «δημοσιονομικό γκρεμό» - αυτόματες αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών από την έναρξη του 2013, που κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγήσουν την οικονομία σε ύφεση, εκτός εάν επιτευχθεί δικομματική συμφωνία για μια εναλλακτική δημοσιονομική πορεία- θα μπορούσε να υπάρξει τίποτα χειρότερο από ένα συνεχές πολιτικό αδιέξοδο;

Στην πραγματικότητα, οι εκλογές είχαν αρκετές ευεργετικές συνέπειες - πέραν του ότι απέδειξαν ότι η αχαλίνωτη εταιρική δαπάνη δεν μπορεί να εξαγοράσει το αποτέλεσμα και ότι οι δημογραφικές αλλαγές στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να καταδικάσουν τον εξτρεμισμό των Ρεπουμπλικάνων. Η τολμηρή εκστρατεία των Ρεπουμπλικάνων να στερήσουν το δικαίωμα ψήφου σε ορισμένες πολιτείες – όπως στην Πενσυλβάνια, όπου προσπάθησαν να καταστήσουν πιο δύσκολο για τους Αφρο-Αμερικανούς και τους Λατίνους να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους- απέτυχε: εκείνοι των οποίων τα δικαιώματα απειλήθηκαν είχαν και κίνητρο για  να τα ασκήσουν. Στη Μασαχουσέτη, η Ελίζαμπεθ Γουόρεν, καθηγήτρια νομικής του Χάρβαρντ και ακούραστη πολέμια των  μεταρρυθμίσεων για την προστασία των απλών πολιτών από τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών, κέρδισε μια έδρα στη Γερουσία.

Κάποιοι σύμβουλοι του Μιτ Ρόμνεϊ φάνηκε να αιφνιδιάστηκαν από τη νίκη του Ομπάμα: δεν υποτίθεται ότι έγιναν οι εκλογές για την οικονομία; Ήταν σίγουροι ότι οι Αμερικανοί θα ξεχάσουν πώς ο ζήλος απορρύθμισης των Ρεπουμπλικάνων είχε φέρει την οικονομία στο χείλος της καταστροφής και ότι οι ψηφοφόροι δεν είχαν παρατηρήσει πως η αδιαλλαξία τους στο Κογκρέσο εμπόδισε πιο αποτελεσματικές πολιτικές που επιδιώκονταν στον απόηχο της κρίσης του 2008. Οι ψηφοφόροι, υπέθεσαν, θα επικεντρώνονταν μόνο στην τρέχουσα οικονομική δυσπραγία.

Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν έπρεπε να παραξενευτούν από το ενδιαφέρον των Αμερικανών σε θέματα όπως η ισότητα των δύο φύλων και η στέρηση του δικαιώματος ψήφου. Ενώ αυτά τα ζητήματα αφορούν τον πυρήνα των αξιών μιας χώρας - του τι εννοούμε με τη δημοκρατία και τα όρια των κυβερνητικών παρεμβάσεων στη ζωή των ατόμων – υπάρχουν επίσης και τα οικονομικά θέματα. Όπως έχω εξηγήσει στο βιβλίο μου Η Τιμή της Ανισότητας, ένα μεγάλο μέρος της αύξησης της αμερικανικής οικονομικής ανισότητας οφείλεται σε μια κυβέρνηση στην οποία οι πλούσιοι έχουν δυσανάλογη επιρροή - και χρησιμοποιούν αυτή την επιρροή για να εδραιωθούν. Προφανώς, θέματα όπως τα δικαιώματα αναπαραγωγής και οι γάμοι ομοφυλοφίλων έχουν επίσης μεγάλες οικονομικές συνέπειες.

Σε όρους οικονομικής πολιτικής για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η κύρια αιτία για μετεκλογικούς εορτασμούς είναι ότι οι ΗΠΑ απέφυγαν τα μέτρα που θα την έσπρωχναν στην ύφεση, την αυξημένη ανισότητα, προσθέτοντας κι άλλη ταλαιπωρία για τους ηλικιωμένους, και θα εμπόδιζαν την πρόσβαση στην περίθαλψη για εκατομμύρια Αμερικανούς.

Πέρα απ’ αυτό, οι Αμερικανοί θα πρέπει να ελπίζουν για το εξής: ένα νομοσχέδιο για ισχυρές θέσεις εργασίας - με βάση τις επενδύσεις στην εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη, την τεχνολογία και τις υποδομές - που θα μπορούσε να τονώσει την οικονομία, την αποκατάσταση της ανάπτυξης, τη μείωση της ανεργίας και τη δημιουργία φορολογικών εσόδων, βελτιώνοντας έτσι τη δημοσιονομική θέση της χώρας. Θα μπορούσαν, επίσης, να ελπίζουν για ένα πρόγραμμα στέγασης που αντιμετωπίζει επιτέλους την κρίση αποκλεισμού της Αμερικής.

Ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την αύξηση των οικονομικών ευκαιριών και τη μείωση των ανισοτήτων είναι επίσης αναγκαίο - στόχος του είναι να απομακρύνει, μέσα στην επόμενη δεκαετία, τη διάκριση της Αμερικής ως μια προηγμένη χώρα με τη μεγαλύτερη ανισότητα και την μικρότερη κοινωνική κινητικότητα. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα που θα είναι πιο προοδευτικό και θα  εξαλείφει τις στρεβλώσεις και τα κενά που επιτρέπουν στους κερδοσκόπους να πληρώνουν φόρους με χαμηλότερο πραγματικό συντελεστή σε σχέση με εκείνους που δουλεύουν για να ζουν και που επιτρέπουν στους πλούσιους να χρησιμοποιούν τα νησιά Κέιμαν για να μην πληρώνουν το μερίδιό τους.

Η Αμερική - και ο κόσμος - θα επωφεληθούν επίσης από μια ενεργειακή πολιτική των ΗΠΑ που μειώνει την εξάρτηση από τις εισαγωγές, όχι μόνο από την αύξηση της εγχώριας παραγωγής, αλλά και από τη μείωση της κατανάλωσης, και θα αναγνωρίζει τους κινδύνους από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Επιπλέον, η πολιτική της Αμερικής ως προς την επιστήμη και την τεχνολογία πρέπει να αντανακλά την κατανόηση ότι η μακροπρόθεσμη αύξηση του βιοτικού επιπέδου εξαρτάται από την αύξηση της παραγωγικότητας, η οποία αντανακλά την τεχνολογική πρόοδο, πράγμα που προϋποθέτει ένα γερό θεμέλιο της βασικής έρευνας.

Τελικά, οι ΗΠΑ χρειάζονται ένα οικονομικό σύστημα που να εξυπηρετεί όλη την κοινωνία, αντί να λειτουργεί σαν να ήταν αυτοσκοπός. Αυτό σημαίνει ότι η εστίαση του συστήματος πρέπει να μετατοπιστεί από τις κερδοσκοπικές διαπραγματεύσεις στη δημιουργία δανεισμού και θέσεων εργασίας, που προϋποθέτουν μεταρρυθμίσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα, καθώς και την καταπολέμηση των μονοπωλίων και της εταιρικής διακυβέρνησης, μαζί με την κατάλληλη εφαρμογή νόμων που θα διασφαλίζουν ότι οι αγορές δεν γίνονται στημένα καζίνο.

Η παγκοσμιοποίηση έχει κάνει όλες τις χώρες πιο ανεξάρτητες και με τη σειρά της απαιτεί μεγαλύτερη διεθνή συνεργασία. Θα μπορούσαμε να ελπίζουμε ότι η Αμερική θα δείξει περισσότερο ηγετικό ρόλο στην αναμόρφωση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος υπερασπιζόμενη την ενίσχυση μιας διεθνούς ρύθμισης, ενός παγκόσμιου αποθεματικού συστήματος, αλλά και καλύτερους τρόπους για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους: για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, τον εκδημοκρατισμό των διεθνών οικονομικών θεσμών και την παροχή βοήθειας στις φτωχότερες χώρες.

Οι Αμερικάνοι πρέπει να ελπίζουν σε όλα αυτά, αν και δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα κερδίσουν τελικά πολλά από αυτά. Πιο πιθανό είναι η Αμερική να καταφέρει κάτι αδέξια. Άλλο ένα μικρό πρόγραμμα για τους φοιτητές που αγωνίζονται και τους ιδιοκτήτες σπιτιού από ‘δω, το τέλος των φορολογικών απαλλαγών Μπους για τους εκατομμυριούχους από ‘κει , αλλά όχι μια σοβαρή φορολογική μεταρρύθμιση, σοβαρές περικοπές στις αμυντικές δαπάνες, ή σημαντική πρόοδο στην υπερθέρμανση του πλανήτη.

Με το ενδεχόμενο η κρίση του ευρώ να συνεχιστεί αμείωτη, η συνεχιζόμενη δυσφορία της Αμερικής δεν αποτελεί καλό οιωνό για την παγκόσμια ανάπτυξη. Ακόμα χειρότερα, ελλείψει ισχυρής αμερικανικής ηγεσίας, τα μακροχρόνια παγκόσμια προβλήματα - από την κλιματική αλλαγή ως τις επείγουσες μεταρρυθμίσεις του διεθνούς νομισματικού συστήματος - θα συνεχίσουν να φουντώνουν. Παρ 'όλα αυτά, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες: είναι καλύτερο να είμαστε σταθεροί παρά να οδεύουμε προς τη λάθος κατεύθυνση.

project-syndicate

Πυθία 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. GLAD avatar
    GLAD 07/12/2012 16:59:26

    Πολύ θα ήθελα να ξέρω :
    Υπάρχουν Αμερικανοί που αντί να ζούν σε καθεστώς "κοινωνικής προστασίας" θα προτιμούσαν να δουλέψουν ως μετανάστες εργάτες σε εργοστάσια στην Κίνα ή την Ινδία ?

  2. ΝΕΚΚ avatar
    ΝΕΚΚ 08/12/2012 13:26:18

    Συνεχιστε να εκτυπωνετε δολλαρια τα οποια θα συσσωρευονται σε offshore λογαριασμους ή επιστρεψτε στον κανονα του χρυσου.

  3. Μαχαιρι avatar
    Μαχαιρι 08/12/2012 20:38:27

    Το δευτερο απαιτει κρατικοποιηση της Fed. Αρα, με το πρωτο θα βολευονται για οσο χρειαστει...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.