#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/07/2012 09:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η ανώμαλη προσγείωση της Γερμανίας



Σπάνια βλέπουμε μία ανώμαλη προσγείωση κάποιου ισχυρού κράτους, αλλά αυτό ακριβώς συνέβη πρόσφατα με την Γερμανία.

Τόσο στο ποδόσφαιρο, όσο και στην πολιτική, οι Γερμανοί είχαν αρχίσει να επιδεικνύουν μεγάλη αλαζονεία και άρνηση. Είχαν αρχίσει να θεωρούν τους εαυτούς τους ως το μέτρο κάθε ευρωπαϊκού πράγματος, τόσο στο κύπελλο ποδοσφαίρου, όσο και μέσα στα πλαίσια της ΕΕ.

Και στις δυο περιπτώσεις, οι Γερμανοί κορόιδευαν τους εαυτούς τους.

Την ίδια ώρα που οι Ιταλοί τους διέλυαν στο γήπεδο, η καγκελάριος Μέρκελ βρίσκονταν αντιμέτωπη με τα όριά της στην σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών.

Η πορεία της Γερμανίας από την αρχή της κρίσης, την έχει αφήσει απομονωμένη,  άρα ανήμπορη να αντιδράσει απέναντι στην συντονισμένη αντίσταση της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας.

Και πράγματι, η Γερμανία δεν έχει πολλές επιλογές, άλλες από το να ενδώσει και να συμφωνήσει στις μεγάλες αλλαγές του δημοσιονομικού συμφώνου, που θα χαλαρώσουν την επανακεφαλαιοποίηση των χρεωμένων κρατών και των τραπεζών τους.

Έτσι, το γερμανικό δόγμα του «δεν θα δοθούν λεφτά αν δεν υπάρξουν μέτρα και έλεγχοι» βγήκε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η τελική συμφωνία ήταν αντίθετη απ’ αυτήν που αρχικά επιδίωκε το Βερολίνο. Το δημοσιονομικό σύμφωνο άλλαξε ριζικά, ακόμη και πριν το επικυρώσει η γερμανική Βουλή λίγο αργότερα.

Η τελική συμφωνία όμως δεν βοηθά και πολύ στην επίλυση της κρίσης, κυρίως επειδή περιορίζεται και αυτή στην στενή λογική της διαχείρισης κρίσεων. Δεν προσφέρει δηλαδή κάποια μακρόπνοη στρατηγική υπέρβασης της κρίσης στην Νότια Ευρώπη, με αποτέλεσμα η απειλή για την ευρωζώνη να μην έχει απομακρυνθεί ακόμη.

Πολιτικά όμως, η συμφωνία αποτελεί μια μικρή επανάσταση. Έχει μετατοπίσει το κέντρο βάρους της πολιτικής ισχύος εντός της ευρωζώνης. Η Γερμανία είναι ισχυρή, αλλά όχι τόσο όσο να μπορεί να απομονωθεί από τους υπόλοιπους βασικούς παίκτες. Κάποιες αποφάσεις που θα είναι κόντρα στα συμφέροντα του Βερολίνου, είναι τώρα πια εφικτές.

Πολλοί χάρηκαν με αυτές τις γερμανικές ήττες, πίσω από μια καλυμμένη έκφραση αλληλεγγύης. Το μέγεθος των επιπτώσεων της πολιτικής ζημιάς που προκάλεσε η γερμανική συνταγή λιτότητας, με την ανεργία κλπ στη Νότια Ευρώπη, ακόμη δεν έχει εξεταστεί πλήρως, και απομένει να το δούμε.

Αν η Μέρκελ ήθελε την συμφωνία που επιτεύχθηκε τελικά στις Βρυξέλλες, θα είχαμε και μια ριζική αλλαγή της πολιτικής διαχείρισης της κρίσης,  άρα μια πετυχημένη ένδειξη πολιτικής ηγεσίας.

Αντί για αυτό, έχουμε μια σημαντική γερμανική ήττα, που συνοδεύεται και από μια άρνηση όσον αφορά στην μειωμένη πλέον επιρροή της Γερμανίας εντός της ΕΕ.

Η γερμανική επιρροή στην ΕΚΤ μειώθηκε και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δεν θα είναι ο επικεφαλής του Eurogroup. Πρόκειται για μια πραγματική καταστροφή.

Η ήττα όμως της Γερμανίας, που χαροποίησε αρκετούς, πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις. Η ανάγκη για μια μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική ολοκλήρωση και για θεσμικές μεταρρυθμίσεις, για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των χωρών, δεν έχει απομακρυνθεί.

Το ίδιο σημαντική είναι και η ανάγκη μείωσης των οικονομικών ανισορροπιών και του καλύτερου δημοσιονομικού συντονισμού, για να προωθηθεί η ανάπτυξη.

Παράλληλα, έχουμε μια αύξηση της πολιτικής παράνοιας στη γερμανική δεξιά, η οποία πιστεύει ότι όλοι θέλουν τα γερμανικά χρήματα, και ότι ο πραγματικός σκοπός των εταίρων της είναι η αποδυνάμωση της Γερμανίας. Ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν θα ησυχάσουν μέχρι η Γερμανία να επενδύσει όλο της τον πλούτο,  να διακινδυνέψει δηλαδή την οικονομική της επιτυχία. Η Γερμανία πουλιέται στους ξένους από την αντιπολίτευση, λένε! Το καλό παραγωγικό κεφάλαιο πολεμάει το κακό κερδοσκοπικό κεφάλαιο.

Μάλιστα, σε κάποια γερμανικά δημοσιεύματα, άρχισε να επιστρέφει η αντικαπιταλιστική ρητορική, με μια νέα μορφή. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την απομόνωση της Γερμανίας, καθώς και την καταδίκη της Δύσης και της Ευρώπης, από πλευράς της.

Η απειλή της επιστροφής του γερμανικού δεξιού εθνικισμού δεν σημαίνει πως θα επαναληφτεί η ιστορία, αφού η σημερινή Γερμανία έχει αλλάξει, όπως έχει αλλάξει και το όλο πολιτικό περιβάλλον. Όμως, μια ευρωσκεπτικιστική Γερμανία, στον πυρήνα της ΕΕ, με όλη την οικονομική ισχύ που διαθέτει, θα μπορούσε να απειλήσει το ευρωπαϊκό όραμα. Και ενώ κάτι τέτοιο μπορεί να βλάψει ακόμη και τα συμφέροντα του Βερολίνου, όμως σε περιόδους κρίσης, οι πολιτικές αποφάσεις και δράσεις δεν είναι πάντα λογικές και νηφάλιες.

Κάτι ανάλογο ισχύει και στην Γαλλία, η οποία όμως σε αντίθεση με την Γερμανία δεν θέλει επ’ ουδενί την μεταφορά εθνικής της κυριαρχίας στις Βρυξέλλες. Για τους Γερμανούς όμως, τα πάντα είναι χρήματα. Έτσι, αυτά τα εμπόδια είναι που κλείνουν τον δρόμο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Αν το μέλλον θα είναι μια κόντρα μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας, καλά κρυμμένη πίσω από ρητορικές αλληλεγγύης, τότε καλά θα κάνουμε να ξεχάσουμε την ενωμένη Ευρώπη. Χωρίς έναν λειτουργικό γαλλογερμανικό άξονα, η Ευρώπη δεν έχει ελπίδες.

Οι δυο αυτές πλευρές θα πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν την πολιτικά και οικονομικά ενωμένη Ευρώπη. Η σημερινή υβριδική κατάσταση δεν είναι βιώσιμη.

Πριν από μερικούς μήνες, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης στην Bundestag, ο Volker Kauder, παινεύτηκε πως ξαφνικά η Ευρώπη μιλάει γερμανικά. Έκανε λάθος.

Όπως η Ισπανία και όχι η Γερμανία, αποτελεί το ποδοσφαιρικό μέτρο σύγκρισης στην Ευρώπη, έτσι και η Ευρώπη μιλάει (αν μιλάει) σπαστά γερμανικά. Και όσον αφορά το καλό του ευρωπαϊκού οράματος, αυτό είναι μια θετική εξέλιξη.

project-syndicate.org

S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Aggelos avatar
    Aggelos 07/07/2012 10:29:21

    η γ ευρωπαικος οικνομικος πολεμος αλλαξε φορά
    οπως μετα την νορμανδια το 40
    εκει που η παντοδυναμια της γερμανιας φαινοταν σιγουρη..
    ξαφνικα,,ολα πηραν αλλη τροπη


    η Γερμανια θα ξαναχάσει,,οπως παντα
    και τωρα χωρις τοση αναμιξη αμεση της αμερικης..

    η ευρωπη θα την βαλει στη θεση της..

  2. Εγώ avatar
    Εγώ 07/07/2012 12:11:28

    Ε όχι κι ότι έχει αλλάξει η Γερμανία!
    Επειδή οι Αμερικάνοι και οι Σοβιετικοί τούς άλλαξαν τα βιβλία ιστορίας στα σχολεία και τους ανάγκασαν να μη λένε αυτό που σκέφτονται, οι Γερμανοί άλλαξαν;

    Όπως και κατά τη δεκαετία τού 1930, είδαμε τον λαό τής Γερμανίας να υποστηρίζει υστερικά και άκριτα τις αποφάσεις τής αρχηγού τής φυλής και να τις υπερασπίζονται κόντρα σε κάθε λογική.

    "Μα καλέ μου μα χρυσέ μου", λες σε έναν Γερμανό, "δεν μας δίνεις τα χρήματά σου, οι τράπεζές σου μας δανείζουν τα χρήματα που δανείζονται με 1%, με επιτόκιο 4-6%. Ούτε ένα ευρώ δεν βγήκε από την τζέπη σου να μπει στη δικιά μου, το αντίθετο μάλλον ισχύει, αφού το εμπορικό μας ισοζύγιο είναι θετικό για τη Γερμανία"... Δεν ακούνε! Σε κοιτούν με ένα βλέμμα θολό και θυμωμένο, σαν τον Κασιδιάρη σε συνάντηση γυναικών του ΣΥΡΙΖΑ, και επαναλαμβάνουν άκριτα τα κλισέ της μεγάλης αρχηγού: "Μοντερνιζίρεν, άρμπαϊτεν".

    • anetos avatar
      anetos @ Εγώ 07/07/2012 19:54:10

      1000000%

  3. DI.KO avatar
    DI.KO 08/07/2012 01:28:48

    Όλα καλά αυτά που γράφονται σχετικά με την Γερμανία αλλά το πρόβλημα μας, στην ουσία, δεν είναι η Γερμανία. Ούτε η Φινλανδία, ούτε η Ολλανδία και τέλος ούτε καν και οι πρωταθλητές στην υποκρισία Άγγλοι. Το μεγάλο πρόβλημα είμαστε εμείς οι ίδιοι. Θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε με διαφορετικό τρόπο τους Γερμανούς και όλους τους άλλους αν είχαμε τα πρόσωπα στην κυβέρνηση και τώρα και πριν στις άλλες κυβερνήσεις που γνωρίζουν την νοοτροπία των βορείων και των ανθρώπων τους (τρόϊκα). Σαν νέα κυβέρνηση ο Α. Σαμαράς πρέπει να ζητήσει κάποιο χρόνο για να μπορέσει να προβάλλει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο σχετικά με τις απαιτήσεις του μνημονίου. Σαν νέα κυβέρνηση πρέπει να του δοθεί το δικαίωμα αυτό, δεδομένου ότι όταν ξεκίνησαν όλα αυτά δεν ήταν αυτός ο πρωθυπουργός. Ο Α. Σαμαράς δεν έπρεπε να δεχθεί την τρόϊκα δυο εβδομάδες μετά τις εκλογές. Και που θα βρούμε τα χρήματα για μισθούς και συντάξεις θα με ρωτήσετε. Μα είπαν ότι μέχρι το τέλος Αυγούστου δεν υπάρχει πρόβλημα. Άρα θα έπρεπε να τους πει να περιμένουν. Θα έπρεπε να πάει η κυβέρνηση (φυσικά όχι όλη) στο Παρίσι, Βρυξέλλες, Βερολίνο προτού έλθει η τρόϊκα στην Αθήνα και να προλειάνει το έδαφος για αλλαγές. Τι θα έκαναν οι «δανειστές» μας; Θα μας σκότωναν; Χρειάζεται αρετή και τόλμη η ελευθερία (είπε ο Κάλβος) και συμπληρώνω από το μνημόνιο. Δεν χρειάζεται να δείχνουμε πάντοτε καλή διαγωγή. Η Ευρώπη έχει αλλάξει και η Μέρκελ έχει αρκετές δυσκολίες και με την αντιπολίτευση στη Γερμανία. Εφ’ όσον έχουμε ήδη διατυπώσει πολλές φορές ότι ο στόχος μας είναι να φανούμε εντάξει στις υποχρεώσεις μας, και στο γράμμα του ο Α. Σαμαράς το έγραψε άλλη μια φορά ας φανούμε τουλάχιστον τώρα στη αρχή μιας νέας εποχής (εύχομαι και θέλω να πιστεύω) λιγότερο yes men. Ο Α. Σαμαράς είναι σε θέση να προβάλλει έστω και μια μικρή αντίσταση σε μια περίοδο που η κυβέρνηση προσπαθεί να βάλει μια σειρά και να ξεκινήσει με το κυβερνητικό έργο. Ο Α. Σαμαράς πρέπει τώρα να δείξει πυγμή. Οι δανειστές μας κέρδισαν του κόσμου τα χρήματα όλα τα προηγούμενα χρόνια και εθελοτυφλούσαν για την πραγματική κατάσταση της Ελλάδας. Ας μη γελιόμαστε. Δεν χρειάζεται τσαμπουκάς αλλά υπεράσπιση των θέσεων μας με σθένος. Και τέλος μια κινέζικη παροιμία λέει: αν θέλουμε να αλλάξουμε το κράτος πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ DI.KO 09/07/2012 09:40:02

      Η κυβέρνηση CDU/FDP στη Γερμανία έχει τώρα πρόβλημα και με τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο της Δημοκρατίας Γιόαχιμ Γκάουκ: O Πρόεδρος ζητά σήμερα από την κ. Μέρκελ να αποσαφηνίσει και να εξηγήσει ποιά είναι η πολιτική της κυβέρνησης για την Ευρώπη !!!
      Άν δεν την καταλαβαίνει ούτε ο Πρόεδρος, βράσε όρυζα...

  4. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 09/07/2012 14:01:58

    Η άλλη Γερμανία. Από συνέντευξη του Βίνφρηντ Κρέτσμανν (Πράσινοι), Πρωθυπουργού του 3ου σε μέγεθος Ομόσπονδου Κράτους Βάδης-Βυρτεμβέργης στον SPIEGEL ONLINE, σήμερα:

    h**p://www.antinews.gr/2012/07/08/169951/#comment-1009977

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.