Η αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τέλειωσε...
31/03/2014 13:02
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τέλειωσε...

Η οθωμανική αναβίωση και η επιτυχημένη εξωτερική πολιτική της Τουρκίας έχουν τελειώσει, παρά την επικράτηση του Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές, σχολιάζει η Elmira Bayrasli, συνεργάτης του World Policy Institute.

Για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον αμφιλεγόμενο πρωθυπουργό της Τουρκίας, η νίκη στις τοπικές εκλογές της Κυριακής ήταν μια πύρρειος νίκη. Ενώ το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), διατήρησε την πλειοψηφία των δήμων, η Τουρκία ως σύνολο, ιδίως ως διεθνής παίκτης, έχει χαθεί.

Η σταθερή εξουσία του Ερντογάν επί μια δεκαετία και πλέον έχει αποδυναμωθεί από τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, τις καταγγελίες περί διαφθοράς και μια άσχημη σύγκρουση με τον ισχυρό και αγαπητού μουσουλμάνου θρησκευτικού ηγέτη Φετουλάχ Γκιουλέν. Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να αποτρέψει οποιαδήποτε περαιτέρω αιμορραγία της εξουσίας του, ο Ερντογάν έχει εγκαταλείψει τη φιλόδοξη εξωτερική πολιτική, που ήταν η βάση για την περιφερειακή αναζωπύρωση της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια και έχει καταφύγει σε επιθέσεις των εχθρών του. Ο πρωθυπουργός έχει πλέον τέτοια εμμονή με τη δική του πολιτική επιβίωση, που πρόσφατα προσπάθησε, μάταια, να κλείσει το Twitter σε όλη τη χώρα.

Είναι μια μεγάλη διαφορά από το 2003, όταν ο Ερντογάν ανέβηκε στην πρωθυπουργία και ανακοίνωσε μια αποφασιστική και δημοκρατική ατζέντα για την ενίσχυση της οικονομικής και παγκόσμιας θέσης της Τουρκίας. Τον επισκέφθηκα λίγο αργότερα στην πρωτεύουσα της Τουρκίας, την Άγκυρα. Τότε μου είπε: «Υπάρχουν περίπου 72 εκατομμύρια άνθρωποι σε αυτή τη χώρα. Και εκπροσωπώ τον καθέναν τους». Για να εκπροσωπεί τον καθένα, πίεσε για το πέρασμα των νόμων που χορηγούσαν αυξημένες ελευθερίες των μειονοτήτων της Τουρκίας, ιδιαίτερα των Κούρδων. Εφάρμοσε οικονομικές πολιτικές για την αύξηση των ξένων επενδύσεων. Προσέγγισε απομακρυσμένες πρωτεύουσες στην Ασία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη Μέση Ανατολή, ανοίγοντας δεκάδες πρεσβείες και πολλές νέες αγορές. Μάλιστα, εξασφάλισε μια εκ περιτροπής θέση για την Τουρκία στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών το 2009 και συνέβαλε στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» της Ουάσιγκτον. Με κάθε δρόμο που έχτισε, με κάθε έγκριση έργου στα μέσα μαζικής μεταφοράς, κάθε σχολείο που χτίστηκε και κάθε μεταρρύθμιση που πέρασε, απέβλεπε στην επέκταση της περιφερειακής και της παγκόσμιας επιρροής της Τουρκίας.

Το 2009, ο Ερντογάν άρχισε να προωθεί μια εξωτερική πολιτική «μηδενικών προβλημάτων». Το πνευματικό τέκνο του, ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, στηρίχθηκε στην ιδέα ότι η Τουρκία δεν είναι απλώς μια «γέφυρα» ή ένα «σταυροδρόμι» μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι στη διεθνή διπλωματία, την ασφάλεια και το εμπόριο. Η Τουρκία ζήτησε στενότερες σχέσεις με τους γείτονες στα Βαλκάνια, τη Ρωσία και ιδίως στη Μέση Ανατολή. Τα «μηδέν προβλήματα» οδήγησαν τον Ερντογάν να εμβαθύνει τους δεσμούς με τους νότιους και τους ανατολικούς γείτονες της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν και της Συρίας. Και οι δύο έγιναν βασικοί εμπορικοί εταίροι και, στην περίπτωση του Ιράν, μια ζωτικής σημασίας πηγή για την τουρκική ενέργεια.

Κάποιοι το αποκάλεσαν «νεο - οθωμανισμό» - μια προσπάθεια για την αποκατάσταση της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της χαμένης δόξας της. Όποια και αν ήταν η ετικέτα, η Τουρκία κατάφερε να γίνει βασικός παράγοντας της εξωτερικής πολιτικής στα μάτια των Αμερικανών και των ευρωπαίων ηγετών. Ο πρόεδρος Ομπάμα ταξίδεψε στην Τουρκία το 2009 και μίλησε για τη στρατηγική σημασία της χώρας και την αύξηση του παγκόσμιου ρόλου. Κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, δυτικοί ηγέτες χαιρέτισαν την Τουρκία ως ένα προοδευτικό και επιτυχημένο δημοκρατικό μοντέλο για άλλες Μουσουλμανικές χώρες. Ο Ερντογάν προχώρησε ακόμη περισσότερο από κάθε προκάτοχό του την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτό το μοντέλο έχει πλέον θρυμματιστεί και η τολμηρή ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής που έκανε την Τουρκία την 16η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου έχει εξαφανιστεί. Η πάλαι ποτέ δυναμική οικονομία έχει εξασθενήσει, η εμπιστοσύνη των καταναλωτών έχει μειωθεί και η τουρκική λίρα έχει υποτιμηθεί σχεδόν 20 τοις εκατό από το Μάιο του 2013.
Χτυπημένος από τις εγχώριες κρίσεις, ο Ερντογάν έχει στρέψει την προσοχή του προς τον εκλογικό του πυρήνα, ένα πληθυσμό σε μεγάλο βαθμό συντηρητικό και αντι-δυτικό, στην ενδοχώρα . Με αυτό τον τρόπο έχει στραφεί προς μια τακτική που έχει απήχηση σε αυτούς: την επιθετικότητα .

Θέλοντας μανιωδώς να αναδημιουργήσει τον ενθουσιασμό που συγκέντρωσε μετά την αντιπαράθεσή τους με τον πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες στο Νταβός το 2009 και την απόφασή του να κόψει τους δεσμούς με το Ισραήλ όταν το Ισραήλ επιτέθηκε σε τουρκικό στολίσκο το 2010, ο Ερντογάν επέκτεινε την εχθρική ρητορική του απέναντι στους αντιπάλους του, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Επιτέθηκε σε αυτό που αποκαλεί το «λόμπι συμφερόντων», αποκαλώντας τις διαδηλώσεις του περασμένου καλοκαιριού μια «βρώμικη δολοπλοκία που υποστηρίζεται από ξενόφερτα στοιχεία» και κατηγόρησε τις «προκλητικές ενέργειες» των «ξένων διπλωματών», επινοώντας καταγγελίες περί διαφθοράς. Πρόσφατα, χαρακτήρισε τον Γκιουλέν και τους οπαδούς του «δίκτυο κατασκοπείας» που επιδιώκουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση.

Επιπλέον, η τρέχουσα στρατηγική διακυβέρνησης του Ερντογάν έχει καταστρέψει την εξωτερική πολιτική της χώρας. Η κοντινή Κριμαία, ένα πρώην οθωμανικό φρούριο και πατρίδα των Τατάρων, ενός τουρκικής προέλευσης λαού, είναι μια περίπτωση. Όταν η Ρωσία εισέβαλε και προσάρτησε την χερσόνησο της Μαύρης Θάλασσας, ο Ερντογάν απέτυχε να υπερασπιστεί τους πολιτιστικούς και θρησκευτικούς αδελφούς του, όπως έκανε και στην Αίγυπτο. Πράγματι, μετά τον εκτοπισμό του Μοχάμετ Μόρσι από τον στρατό τον Ιούλιο στην Αίγυπτο, ο Ερντογάν απέρριψε τις πράξεις του ως «παράνομες», αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη νέα κυβέρνηση και ανακάλεσε τον πρεσβευτή της Τουρκίας στο Κάιρο. Στην Κριμαία, ο Τούρκος πρωθυπουργός περιορίστηκε σε γρυλίσματα αποδοκιμασίας, παρά τους φόβους των Τατάρων που θα είναι πλέον υπό ρωσικό έλεγχο, μόλις 70 χρόνια αφού ο Στάλιν απέλασε εκατοντάδες χιλιάδες Τατάρους στη Σιβηρία.

Ο Ερντογάν μπορεί να πιστεύει ότι η τακτική του δουλεύει. Αλλά μακροπρόθεσμα, θα πρέπει να αποδεχθεί ότι η αύξηση της επιθετικότητάς του έχει απομονώσει τη χώρα του. Όταν πρόκειται για περιφερειακά ζητήματα όπως η Αίγυπτος, το Ιράν και το Ιράκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πλέον, σε μεγάλο βαθμό, περιθωριοποιήσει την Τουρκία.
Πριν από λίγο καιρό, η κοινή ερώτηση που έθεταν οι δυτικές πρωτεύουσες ήταν «Ποιος έχασε την Τουρκία;» Πολλά δάχτυλα έδειξαν στις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον. Αλλά σήμερα, καθώς ο πρωθυπουργός της Τουρκίας απομακρύνει τη χώρα από το δρόμο της ευημερίας και της διεθνούς σημαντικότητας και στη στρέφει στον ανταγωνισμό και την καταπίεση, η απάντηση φαίνεται να είναι ο ίδιος ο Ερντογάν.

http://www.nytimes.com/

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Tonia G. avatar
    Tonia G. 31/03/2014 16:03:37

    Το άρθρο των NY Times αναφέρει σε κάποιο σημείο: "Η κοντινή Κριμαία, ένα πρώην οθωμανικό φρούριο και πατρίδα των Τατάρων, ενός τουρκικής προέλευσης λαού, είναι μια περίπτωση". Αυτό δεν είναι καθόλου μα καθόλου ακριβές. Το ακριβές είναι ότι η Κριμαία αποτελεί την πατρίδα μιας μικρής μειονότητας των Τατάρων. Στην πραγματικότητα οι Τάταροι είναι διασκορπισμένοι σε όλη την πρώην ΕΣΣΔ και κυρίως στα Διαμερίσματα του Βόλγα και των Ουραλίων, με πυκνότερες συγκεντρώσεις στο Ταταρστάν, το Τσελιάμπινσκ και το Άστραχαν.Οι Αμερικανοί σκομίπως αναφέρουν εμμέσως ότι η Κριμαία είναι Πατρίδα των Τατάρων για να απονομιμοποιήσουν το γεγονός ότι η Ταυρίδα-Κριμαία είναι Πατρίδα κυρίως Ρώσων αλλά και άλλων μειονοτήτων με παλαιότερη όλων την Ελληνική η οποία έχει συνεχή και αδιαλειπτη παρουσία που χρονολογέιται πριν τον 6 αιώνα π.Χ.

    • ΒΙΣ avatar
      ΒΙΣ @ Tonia G. 31/03/2014 16:28:10

      Οι επήλυδες Τάταροι (μετά τον 14ο αιώνα) βαφτίστηκαν οι μόνοι νόμιμοι κυρίαρχοι της Κριμαίας με την ίδια λογική που οι Εβραίοι βαφτίστηκαν οι μόνοι νόμιμοι κυρίαρχοι της Θεσσαλονίκης. Και διαγράφηκαν αιώνες ιστορίας προς χάριν μιας οργανωμένης μαζικής μετανάστευσης, ως συνέπεια ισλαμικής κατάκτησης.

    • Δύσπιστος avatar
      Δύσπιστος @ Tonia G. 31/03/2014 17:23:41

      το άρθρο υπογράφει κάποια Elmira Bayrasli, προφανώς τουρκοταταρικής καταγωγής (google it!)

  2. ελλην π. avatar
    ελλην π. 31/03/2014 19:06:12

    . Οι Γάλλοι έχουν μια πολύ ωραία έκφραση που ταιριάζει γάντι στους Ερντογάν-Νταβούτογλου και τη φιλοδοξία τους για "αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας". Είναι , λένε άτομα "που κλάνουν πιό ψηλά απ τον κώλο τους"... Εμείς δεν είχαμε καμμιά αμφιβολία γι αυτό εξ αρχής... Αυτό το μπλέ-καρρώ σακκάκι του Ερντογάν μιλάει μόνο του βρε παιδί μου... Είναι σαν να μην τολμάει κανείς να του πεί οτι ο "αυτοκράτορας" είναι γυμνός...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.