#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/06/2013 11:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Τουρκική Άνοιξη κλονίζει τα σχέδια ΗΠΑ και Ερντογάν



Η υπόγεια αλλά και με δημόσιες εξάρσεις διαμάχη που ξέσπασε στις ΗΠΑ για την πολιτική του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα έναντι του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν είναι μια πτυχή της ευρύτερης πολεμικής που δέχεται ο πρώτος ότι έχει «κρυφή» φιλομουσουλμανική ατζέντα. Κριτική διανθισμένη με υπονοούμενα ότι και ο ίδιος είναι «κρυπτομουσουλμάνος».

Ήταν χαρακτηριστική η αναντιστοιχία μεταξύ της θερμής υποδοχής που επιφύλαξε ο Ομπάμα στον Ερντογάν πρόσφατα στην Ουάσινγκτον και της αδιαφορίας έως και περιφρόνησης με την οποία αντιμετώπισαν τα αμερικανικά ΜΜΕ το γεγονός.

Οι εξελίξεις στην Τουρκία έφεραν στην επιφάνεια μια πιο επίσημη πτυχή της διφορούμενης αντιμετώπισης του Ερντογάν από τις ΗΠΑ. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μέσω της εκπροσώπου του, ανακοίνωσε ότι ανησυχεί «για τον αριθμό των ανθρώπων που τραυματίστηκαν» στις διαδηλώσεις και διαμήνυσε ότι «η μακροπρόθεσμη σταθερότητα της Τουρκίας, η ασφάλεια και η ευημερία διασφαλίζονται καλύτερα με την υποστήριξη των θεμελιωδών ελευθεριών της έκφρασης, του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι (...) ελευθερίες ζωτικής σημασίας για κάθε υγιή δημοκρατία».

Το μήνυμα, αν διαβάσει κάποιος πίσω από τις γραμμές, είναι σκληρό για τον Ερντογάν.

Η Τουρκία παρά ταύτα είναι απολύτως χρήσιμη για τον αμερικανικό σχεδιασμό στην περιοχή. Όχι μόνο λόγω των εξελίξεων στη Συρία και της πιθανής επέμβασης κατά του Ιράν. Οι ΗΠΑ χρειάζονται την Τουρκία ως μοντέλο μουσουλμανικής, μεν, δυτικότροπης, δε, χώρας, στην προσπάθειά τους να διεισδύσουν, να «μεταλλάξουν» και εν τέλει να ελέγξουν το μουσουλμανικό κόσμο, φέρνοντάς τον πιο κοντά στη Δύση με γέφυρα το τουρκικό παράδειγμα. Και βέβαια, η Τουρκία είναι πάντα για τους Αμερικανούς κομβικός παράγων στη διαρκή προσπάθεια ανάσχεσης της Ρωσίας.

Ο Ερντογάν, ωστόσο, το «light Ισλάμ» του οποίου υποτίθεται ότι εμπεριείχε τις ιδανικές αναλογίες που εξυπηρετούν τον αμερικανικό σχεδιασμό, άρχισε στην πορεία να ξεδιπλώνει μια ολοένα και πιο σκληρή ισλαμική ατζέντα, η οποία κατ’ αρχάς τον έφερε σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ και τελικά ξεσήκωσε αντιδράσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Σε ό,τι αφορά στο εσωτερικό ζήτημα της Τουρκίας, το πρόβλημα είναι προφανές. Όταν ένα πολιτικοθρησκευτικό μοντέλο που προορίζεται για «εξαγωγή» σε άλλα κράτη πυροδοτεί εντάσεις στην ίδια τη «χώρα προέλευσης» και συναντά αντιστάσεις από τον εγχώριο πληθυσμό, η χώρα αυτή ακυρώνεται ως παράδειγμα. Τώρα, υπονομεύονται οι σχεδιασμοί και των Αμερικανών και του Ερντογάν:

Οι ΗΠΑ θέλουν μια «χώρα-όχημα» για να προωθήσουν την πολιτική τους στο σουνιτικό Ισλάμ, αλλά αυτή η χώρα παίρνει φωτιά, ο Ερντογάν επιδιώκει να καταστήσει την Τουρκία ηγέτιδα του μουσουλμανικού κόσμου, αλλά η πολιτική του απορρίπτεται από μεγάλο μέρος του ίδιου του τουρκικού πληθυσμού.

Ο Ερντογάν έχει στο μυαλό του μια μεγάλη πολιτική που θεωρεί ότι, αν του βγει, θα ανασυστήσει σε σύγχρονη εκδοχή την οθωμανική αυτοκρατορία.

Αντί της στρατιωτικής ισχύος που προέτασσαν κατά κύριο λόγο οι κεμαλιστές, ο Τούρκος πρωθυπουργός επέλεξε να προβάλει τον οθωμανισμό ως κληρονομιά όλων των πληθυσμών της ευρύτερης περιοχής, ώστε να επιχειρήσει να τους ενοποιήσει σε έναν κοινό πολιτισμικό ισλαμικό παρανομαστή και η Τουρκία να ηγηθεί πολιτικά. Η Τουρκική Άνοιξη του ραγίζει το προφίλ ως επίδοξου ηγέτη των μουσουλμάνων και επίσης τσαλακώνει το παράδειγμα που πάσχιζαν να φτιάξουν οι ΗΠΑ.

Ούτως ή άλλως, τα προβλήματα του Ερντογάν είχαν ξεκινήσει από νωρίτερα.

Υπάρχουν χώρες φύσει ανταγωνιστικές με την Τουρκία, όπως η Αίγυπτος, οι οποίες είναι και οι ίδιες διαχρονικά ισχυροί παράγοντες στην περιοχή και δεν έχουν καμία διάθεση να μεταβληθούν σε γεωπολιτικούς δορυφόρους της Άγκυρας, επειδή ο Ερντογάν θέλει να ανασυστήσει την οθωμανική αυτοκρατορία, από την οποία εξάλλου οι Άραβες δεν έχουν και τις καλύτερες αναμνήσεις.

Επιπλέον, υπάρχει το εξής παράδοξο. Η Αραβική Άνοιξη έφερε στην εξουσία ισλαμικές κυβερνήσεις, αν και διαφορετικής θρησκευτικής έντασης, στις οποίες το τουρκικό μοντέλο φαινόταν πολύ κοσμικό για την αντίληψή τους. Τώρα που ο Ερντογάν δείχνει το αληθινό ισλαμικό πρόσωπό του, φλερτάροντας περισσότερο με τη σαουδαραβική εκδοχή παρά με τα χαρακτηριστικά χώρας υποψήφιας για ένταξη στην Ε.Ε., είναι οι Αμερικανοί που προβληματίζονται. Οι όροι άρχισαν να μεταβάλλονται. Αντί να χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ την Τουρκία για να προωθήσουν το σχεδιασμό τους, άρχισε να εκμεταλλεύεται ο Ερντογάν την αμερικανική στήριξη για να υλοποιήσει τα αυτοκρατορικά του σχέδια.


Η κρίση στις σχέσεις με το Ισραήλ και οι ευκαιρίες της Ελλάδας


Η σύγκρουση με το Ισραήλ υπήρξε καθοριστικός παράγων. Η συνεχιζόμενη προκλητική συμπεριφορά του Ερντογάν έναντι του εβραϊκού κράτους δυσχέρανε ακόμα περισσότερο τα αμερικανικά σχέδια. Η πυροσβεστική παρέμβαση των ΗΠΑ, που σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούν να αφήσουν την κρίση μεταξύ δυο στρατηγικών συμμάχων τους στην περιοχή να εξελιχθεί σε πλήρη ρήξη και ανοιχτή σύγκρουση, μέτρια αποτελέσματα έχει φέρει μέχρι στιγμής. Ο αλαζονικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε ο Ερντογάν την υπόδειξη των Αμερικανών να μην επισκεφθεί τη Γάζα, ώστε να μην προκαλέσει τους Ισραηλινούς, επιβάρυνε και άλλο το κλίμα. Η καχυποψία έχει πλέον εδραιωθεί στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ αλλά και με τις ΗΠΑ, όπου είναι γνωστή η επιρροή του εβραϊκού λόμπι.

Το δυσάρεστο κλίμα που επικράτησε σε τηλεφωνική επικοινωνία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου, αλλά και τα αυστηρά δημόσια σχόλια του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζόζεφ Μπάιντεν, επιβεβαιώνουν ότι η βαριά ατμόσφαιρα θα παραμείνει για καιρό.

Ούτε βέβαια η σκληρή ισλαμική ατζέντα βοηθά την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε., ιδιαίτερα μετά τα όσα γίνονται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εσχάτως.

Μέσα σε όλη αυτή τη ρευστή κατάσταση ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την Ελλάδα. Αν παρατηρήσει κανείς τι γίνεται από τις ακτές της Μεσογείου μέχρι τη Μέση Ανατολή, δεν είναι δύσκολο να διακρίνει ποια χώρα αποτελεί, ακόμα, νησίδα σταθερότητας και «προγεφύρωμα» για τη Δύση, σε μια περιοχή που έχει ξεκινήσει και η ενεργειακή παρτίδα.

Λάμπρος Καλαρρύτης, στον "Τύπο της Κυριακής"

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Διογένης avatar
    Διογένης 09/06/2013 11:14:29

    Πιθανόν οι Αμερικανοί να θελήσουν να "ξεμπερδέψουν" με την Τουρκία, προτού να ασχοληθούν με το Ιράν. Θέλουν να έχουν τα νώτα τους καλυμένα και αυτό δεν είναι απλώς λογικό, είναι αναγκαίο.

  2. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 09/06/2013 13:32:18

    Όσο και αν φαίνεται παράξενο, εμείς πρέπει να βοηθήσουμε τον Ερντογάν να επιβάλλει την σιαλμική ατζέντα...

    • ΣΤΕΛΙΟΣ avatar
      ΣΤΕΛΙΟΣ @ Νίκος Αργεάδης 09/06/2013 19:50:47

      πολύ σωστά

    • Βατάτζης avatar
      Βατάτζης @ Νίκος Αργεάδης 09/06/2013 20:22:13

      Σαφώς!

  3. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 09/06/2013 13:32:38

    Ισλαμική...

  4. Ρεαλιστης avatar
    Ρεαλιστης 09/06/2013 15:33:50

    Καλο θα ηταν να αναφερουμε και μερικα προβληματα της καθημερινοτητας.
    1) Εχει γινει στην Τουρκια οργιο οικοδομησης και στεγαστικης φουσκας.
    Ενα καλο διαμερισμα σε νεοδμητη οικοδομη κοστιζει 5 χιλ. Δολλαρια το τετραγωνικο
    2) Η Κωνσταντινουπολη γινεται ενα νεο Ντουμπαι με ουρανοξυστες , εμπορικα κεντρα κλπ και εχασε τον γραφικο και ομορφο χαρακτηρα που ειχε.
    3) Το κοστος ζωης εχει αυξηθει εξαιρετικα. Οι τιμες θυμιζουν Αθηνα και Βουλιαγμενη την εποχη του παρτυ
    4) Οσοι ταξιδευουν τακτικα βλεπουν να αυξανονται ραγδαια τα πολυτελη αυτοκινητα, τα σπα, τα σκαφη κλπ
    5) Ολοι γνωριζουν οτι η διαφθορα ειναι υψηλη . Πολυ χειροτερη απο αυτην της Ελλαδας τοσα χρονια. Ετσι εχουν οικοδομηθει 94 Εμπορικα κεντρα, ξενοδοχεια, Ουρανοξυστες κλπ.
    6) Τα μη γνησια προιοντα κυριαρχουν . Οι τζιροι ειναι πολλα δισ για αμφιβολου ποιοτητας δερματινα κλπ.
    Ολα αυτα ειναι αρκετα για τους σκεπτομενους Ευρωτουρκους του κοσμικου κρατους. Οταν βλεπουν οτι το εδαφος φευγει κατω απο τα ποδια τους επαναστατουν. Επαναστατουν γιατι γνωριζουν τι εγινε με το κοσμικο κρατος του Σαχη στο Ιραν. Γνωριζουν τι γινεται στην Συρια και στο Ιρακ. Βλεπουν με τρομο την κυβερνηση να τους αποκαλει αλκοολικους. Βλεπουν με τρομο τις μαντηλες και την επελαση του light (προς το παρον) μουσουλμανισμου.Ειαχαν περιορισμενη δημοκρατια και τωρα την βλεπουν να περιοριζεται ακομα περισσοτερο.
    Ειδαν τσαμπουκαδες της κυβερνησης εναντιον του Ισραηλ, της Ρωσσιας , του Ιρακ και πολλες φορες αναγωγες δηλωσεις εναντιον ευρωπαικων χωρων. Βλεπουν ορδες αμορφωτων να κατεβαινουν στα παραλια και στην Κωνσταντινουπολη. Η Πολη εχασε καθε χαρακτηρα ανθρωπινης πολης με τα 18 εκ. κατοικους.
    Ειναι λοιπον ενας αγωνας εναντιον της επαρσης της διευθαρμενης κυβερνησης.
    Ειναι ενας αγωνας για να σταματησει η Ιρανοποιηση της Τουρκιας.
    Ειναι ενας αγωνας των μορφωμενων εναντιον της αναλφαβητης πλειοψηφιας.
    Ειναι Ο ΑΓΩΝΑΣ των συντηρητικων (με την καλη εννοια) εναντιον αμορφωτων νεοοθωμανων...

    • Agriemenos avatar
      Agriemenos @ Ρεαλιστης 09/06/2013 22:36:33

      Είναι πάρα πολύ απλό: έχει αρχίσει να "σπάει" η τούρκικη φούσκα (ακινήτων, κυρίως, αλλά και εμφάνισης των προβλημάτων που άφησε η έλευση του ΔΝΤ στην Τουρκία -και που τόσα χρόνια το έκρυβαν κάτω από το χαλάκι-)

  5. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 09/06/2013 15:38:35

    "Οι ΗΠΑ χρειάζονται την Τουρκία ως μοντέλο μουσουλμανικής, μεν, δυτικότροπης, δε, χώρας..."

    Το τέλειο μοντέλο χώρας είναι αυτό που δεν είναι καθόλου μουσουλμανικό.

    Κακό μοντέλο χώρας είναι αυτό που απο πάντα ήταν μουσουλμανικό.

    Κάκιστο μοντέλο χώρας είναι αυτό που αν και λίγο νωρίτερα ήταν κοσμικό (κεμαλικό), μετασχηματίζεται τάχιστα σε ισλαμική δημοκρατία.

  6. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 10/06/2013 09:05:07

    "Λουδοβίκος Ερντογάν" - "L'État, c'est moi".
    h**p://enthemata.files.wordpress.com/2013/06/louiii.jpg?w=300&h=300
    Και η "Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας":
    h**p://images.inews.gr/116/akoma-kai-i-kyria-erntogan-einai-anoteri-apo-ton-droutsa-kai-malista-mesa-stin-ellada-.jpg

  7. Nik avatar
    Nik 10/06/2013 11:26:10

    Οποιος συγκροτεί πολιτική που δεν κατανοεί ότι Νεο-Οθωμανισμός ίσον ισλάμ πρέπει να είναι πολλά κιλά μ@λ@κ@ας. Συγγνώμη αλλά δεν εκφράζεται αλλιώς η άγνοια τέτοιων "αναλυτών". Μόνο ένας χαζός δεν θα έχει δει τις πλατείες, δρόμους και μνημεία σε ΟΛΕΣ τις χώρες της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας που πήραν το όνομα τους από επαναστάτες εναντίον των Τούρκων. Μόνο ένας βλάκας δεν θα κατάλαβε το νόημα της ταινίας Λώρενς της Αραβίας. Οσο για τις ευρωπαϊκές χώρες πρώην κτήσεις, αυτές πως και γιατί θα συνέπλεαν με μια Νεο-Οθωμανική δύναμη; Για να ξαναγίνουν βιλαέτια;

    Ο συνδετικός ιστός της Οθωμανίας ήταν το ισλάμ και τίποτε άλλο. Βάσει θρησκείας χωρίζονταν οι πληθυσμοί και ούτε αυτό το κατάφεραν πολύ καλά οι Οθωμανοί, αποξενώνοντας ακόμη και τους ομόθρησκούς Αραβες. Ηταν ένα αποτυχημένο καθεστώς, απόδειξη πως δεν άφησε πίσω του τίποτε εκτός των κτηματολογίων που όριζαν τα περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή την φοροδοτική ικανότητα των υποηκόων του. Πουθενά μια βιβλιοθήκη, ένα πανεπιστήμιο, ένα μεγάλο έργο. Αυτό νόμισαν οι αναλυτές του Στέητ Ντηπάρτμεντ πως μπορούσε να αναβιώσει ο Ταγίπ και ο βεζύρης του ο Νταβούτ.

    Καλά ξεμπερδέματα τώρα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.