#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
29/09/2011 07:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Τουρκία κινδυνεύει από τον εαυτό της



Οι πρόσφατες δηλώσεις του Erdoğan περί συνοδείας του επόμενου στολίσκου προς τη Γάζα από πολεμικά πλοία, καθώς και η πλήρης στήριξή του προς ένα νέο παλαιστινιακό κράτος, οδηγούν στο συμπέρασμα πως η αραβική άνοιξη θα μπορούσε εύκολα να καταλήξει σε «τουρκικό καλοκαίρι».

Αντιμετωπίζει λοιπόν η Μέση Ανατολή έναν νέο Οθωμανισμό, μιας Τουρκίας που πασχίζει να γίνει περιφερειακή δύναμη; Μήπως βλέπουμε την ανακατεύθυνση της Τουρκίας προς την Ανατολή;

Οι αραβικές εξεγέρσεις, που ακολούθησαν τις αμφιταλαντεύσεις της ΕΕ σχετικά με την ένταξη της Τουρκίας, ενίσχυσαν τις εθνικιστικές και θρησκευτικές παρορμήσεις και πεποιθήσεις των Τούρκων. Μάλιστα, ο Erdoğan άρχισε πλέον να επικαλείται στις δηλώσεις και στις ομιλίες του τον Θεό, πολύ περισσότερο από ότι στο παρελθόν.

Τα τελευταία χρόνια, ο δυτικός κόσμος αναρωτιέται: «Ποιος έχασε τη Τουρκία»; Μήπως όμως, η Τουρκία, η οποία έχει παρασυρθεί από τις οικονομικές και διπλωματικές της επιτυχίες, κινδυνεύει η ίδια να χάσει τον εαυτό της;

Η τουρκική κυβέρνηση δεν πρόβλεψε τις αλλαγές στον αραβικό κόσμο, όπως δεν τις πρόβλεψαν ούτε τα κράτη της Δύσης, αλλά ούτε και αυτά του αραβικού κόσμου. Το 2010, ο Erdoğan βραβεύτηκε από τον ίδιο τον  Καντάφι για τη προσφορά του στα ανθρώπινα δικαιώματα. Παράλληλα, η Τουρκία προσπάθησε διαχρονικά να έχει καλές σχέσεις με το καθεστώς του Άσαντ στη Συρία, παρά την αποκρουστική του συμπεριφορά.

Εν ολίγοις, η τουρκική στάση εκλήφθηκε αρνητικά από τους Άραβες. Για αυτό και η σκληρή αντιμετώπιση του Erdoğan όσον αφορά  στο Ισραήλ, ερμηνεύεται από κάποιους ως μια προσπάθεια επαναφοράς της ισορροπίας της διεθνούς εικόνας της χώρας του.

Παρά τις δυσκολίες της να αντιληφθεί τη πραγματικότητα και το βάθος της αραβικής επαναστατικής διεργασίας, η Τουρκία παραμένει ένας παίκτης κλειδί στην ευρύτερη περιοχή. Μπορεί ως κράτος να μην αποτελεί το ιδανικό μοντέλο, αλλά αποτελεί πηγή έμπνευσης για τα κράτη της Μ. Ανατολής, παρά το γεγονός ότι το ιστορικό της είναι αμφίβολης αποδοτικότητας όσον αφορά στην ουσία.

Κατά τον 17ο  και 18ο αιώνα, ο εξωτισμός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας εξυπηρετούσε ως καθρέφτης των ατελειών και των ανασφαλειών της Ευρώπης.

Σήμερα, αυτό συμβαίνει με τον αραβικό κόσμο, ο οποίος αντιμετωπίζει τη Τουρκία όπως την αντιμετώπιζε κάποτε η Δυτική Ευρώπη. Αυτή τη φορά όμως, ο εκσυγχρονισμός της, και όχι ο εξωτισμός, είναι το στοιχείο της έλξης.

Η κοσμική της παράδοση (που τώρα αμφισβητείται από το νυν καθεστώς), η μη αραβική της ταυτότητα, η συμπεριφορά της απέναντι στη κουρδική μειονότητα, και οι αμφιταλαντεύσεις του Οθωμανικού της παρελθόντος, όλα αυτά συντελούν στο να θεωρείται η Τουρκία τόσο αντιπαραγωγικό όσο και ιδανικό μοντέλο. Πρόκειται δηλαδή για έναν καθρέφτη, μέσα από τον οποίο ο αραβικός κόσμος προβάλλει του φόβους και τις ελπίδες του.

Σε στρατηγικό επίπεδο, η Τουρκία πολύ σωστά θεωρεί ότι η αραβική επανάσταση έχει αποδυναμώσεις τους πρώην ανταγωνιστές της. Για παράδειγμα, το Ιράν κινδυνεύει να χάσει τον εταίρο του, την Συρία. Τι θα συμβεί όμως αν η Τουρκία αναγκαστεί να συμβιώνει με ένα πυρηνικό Ιράν; Μήπως θα πρέπει κι αυτή να αποκτήσει πυρηνικά όπλα;

Παρομοίως,  η Αίγυπτος βρίσκεται στη μέση μια ταραγμένης επαναστατικής περιόδου, και θα πρέπει α δώσει προτεραιότητα στις εσωτερικές αλλαγές, προσπαθώντας ταυτόχρονα να διατηρήσει έναν ρόλο επιρροής στο παλαιστινιακό ζήτημα, και στη περιοχή γενικότερα. Η Μέση Αυτοκρατορία της Μέσης Ανατολής, δεν μπορεί να παραμείνει εσαεί  ένας κοιμώμενος γίγαντας.

Βέβαια, η Τουρκία δεν είναι τόσο αποσταθεροποιημένη όσο οι αραβικές χώρες, και δεν απειλείται άμεσα  από μια επανάσταση. Εξάλλου, πρόκειται για μια λειτουργούσα δημοκρατία. Η Τουρκία δεν ανησυχεί για το μέλλον της, όπως ανησυχεί το Ισραήλ. Σε σχέση με το μικρό εβραϊκό κράτος, η Τουρκία αναπτύσσεται πληθυσμιακά, και έχει ιστορικούς, θρησκευτικούς, και πολιτισμικούς δεσμούς με τους γείτονές της. Αυτά είναι τα στοιχεία που καθιστούν τη Τουρκία αναντικατάστατη στην περιοχή.

Έτσι, αυτό που απειλεί τη Τουρκία σήμερα είναι ο εαυτός της. Η χώρα δεν είναι ασιατική μόνο και μόνο εξαιτίας της ταχείας οικονομικής της ανάπτυξης. Είναι ασιατική πολιτικά, με την έννοια του αναδυόμενου Οθωμανικού ανατολικού δεσποτισμού. Μάλιστα, εδώ και αρκετό καιρό, οι πολέμιοι της κυβέρνησης του Erdoğan, τη κατηγορούν για «Πουτινισμό».

Αντί για την ΕΕ, η Τουρκία είναι αυτή που σήμερα κάνει τη διεθνή της παρουσία αισθητή. Η πορεία όμως της ιστορίας μπορεί να αλλάξει ξαφνικά. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία χρειάζεται την Ευρώπη, όσο και  η Ευρώπη χρειάζεται την Τουρκία.

Για την Τουρκία, η Ευρώπη είναι σύμβολο μετριοπάθειας, και κίνητρο για να παραμείνει και η ίδια δημοκρατική.

Για την Ευρώπη, η Τουρκία, πέρα από το δημογραφικό της, αποτελεί σύμβολο ενεργητικότητας και μια θεραπεία απέναντι στην απαισιοδοξία, άσχετα αν η τεράστια αυτοπεποίθηση του Erdoğan καταλήγει να μοιάζει με ύβρη.

 

Του Dominique Moisi, συγγραφέα του  «The Geopolitics of Emotion».

Project Syndicate

http://www.project-syndicate.org/commentary/moisi71/English

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο ΑΛΩΒΗΤΟΣ avatar
    Ο ΑΛΩΒΗΤΟΣ 29/09/2011 10:05:20

    Ευχαριστούμε για την απόδοση SA. Χρειαζόμαστε να καταλάβουμε πως μερικοί ξένοι αντικρίζουν την Τουρκία . Τι συγκεκριμένο άρθρο εμφανώς αναπολόν το προ-Ερντογάν καθεστώς ξεχνά να μας μιλήσει για το στρατιωτικό βρωμικο καθεστώς που κυβερνούσε επι δεκαετίες, το ρόλο της Τουρκίας ως τοπικού ταραξια, την απίστευτη φτώχεια εκατομυριων πολιτών της. Την Κύπρο και αλλα πολκα

  2. Ignoramus avatar
    Ignoramus 29/09/2011 10:18:23

    καλο ειναι να διαβαζουμε τετοια αρθρα για να ξεκολαμε απο τα δικα μας σαπιοκαναλα φιλάδες και εργολαβικες κατεφθυνομενες αποψεις που μας πασαρουν οι επιτηδηοι.

  3. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 29/09/2011 10:58:16

    Ναι, έτσι, και εμείς πρέπει να κανουμε τα πάντα για την βοηθήσουμε στην πορεία αυτή. Όσο πιο πολύ απομακρύνεται από το Κεμαλικό δόγμα (προς τη δύση τα μάτια σας) και στρέφεται προς τα ανατολικά (ισλαμισμός κλπ) τόσο πιο πολύ μας συμφέρει. "Βοηθήστε" τους Ισλαμιστές λοιπόν...

  4. StarPowerNone avatar
    StarPowerNone 29/09/2011 11:03:34

    Και πάλι μπράβο για τις επιλογές άρθρων.

  5. mind trap avatar
    mind trap 29/09/2011 13:42:12

    Οι Τούρκοι πρέπει πρώτα να μάθουν να μη μπερδεύουν τις έννοιες ποιότητα και ποσότητα, γιατί κάτι που είναι ποσοτικό δεν σημαίνει ότι είναι και ποιοτικό. Μάλλον το αντίθετο ισχύει.
    Αυτή η ποσότητα είναι όμως που έχει τυφλώσει τους Τούρκους. Ποσότητα ανθρώπινου δυναμικού και προεξόφληση ευοίωνων προοπτικών. Κάτι δηλαδή σαν τις χρηματιστηριακές φούσκες. Διότι, το κέρδος αποκομίζεται στην φυσική παραλαβή, δηλαδή την εξαργύρωση και όχι στο εικονικό χαρτοφυλάκιο. Ας δούμε λοιπόν αντίστοιχα τα πρώτα απτά αποτελέσματα της Τουρκίας και μετά το ξανασυζητάμε. Γιατί θα χρειαστούν να περάσουν πολλά χρόνια ακόμα για τα πρώτα δείγματα και μετά βλέπουμε κατά πόσο περιφερειακή δύναμη μπορεί να υπάρξει.
    Επειδή τυχαίνει να έχω συναναστραφεί στο παρελθόν με μορφωμένους Τούρκους, διαπίστωσα μία απώλεια αντίληψης του παγκόσμιου περιβάλλοντος.
    Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια γεύματος όταν ανέφερα σε Τούρκο το 1992 ότι κατά τη γνώμη μου η Τουρκία δεν έχει αποτινάξει το Ισλαμικό παρελθόν της, ο Τούρκος πετάχτηκε πάνω σαν να τον χτύπησε ρεύμα. Πριν 20 χρόνια οι Τούρκοι ήταν αδιανόητο να φανταστούν Ισλαμική κυβέρνηση.
    Με έναν άλλο το 2000 αναλύοντας την παγκόσμια κατάσταση, αδυνατούσε να φανταστεί ότι η Δύση μερικές φορές προκαλεί δολιοφθορές στα μέλη της και ότι έχει συμφέρον να συντηρεί εντάσεις και να πουλά οπλικά συστήματα σε Ελλάδα - Τουρκία.
    Πέστε μου εσείς λοιπόν πως θα καταστεί περιφερειακή δύναμη η Τουρκία!!!!
    Οι μαζάνθρωποι αυτοί στερούνται βασικών εννοιών και ιδεών και το μόνο που τους έχει καρφωθεί στο μυαλό και βλέπουν, είναι η εικόνα ενός χάρτη που δείχνει την Τουρκία 2πλάσια (η προεξόφληση ότι το έκαναν κιόλας), κατά το ρητό εικονικού πλουτισμού που λέει "συμπεριφέρσου σαν να'σαι εκατομμυριούχος και ας μην έχεις φράγκο"!

    Υ.Γ. Φαντάζομαι ότι ο πρώτος Τούρκος αν θυμάται το περιστατικό θα με θεωρεί μέντιουμ. Ο δεύτερος εγκέφαλο, τώρα ιδίως που τα σπάσανε με τους Αμερικανούς.
    Τρίτος δεν υπάρχει. αλλά αν υπάρχει ας διαβάσει τα παραπάνω.

  6. Ευμένης avatar
    Ευμένης 29/09/2011 18:31:22

    Το συμπέρασμα του συγγραφέα του άρθρου ότι η "Ευρώπη χρειάζεται την Τουρκία διότι.. διότι της δίνει αισιοδοξία !!!" και άλλα τέτοια ευτράπελα κατατάσσει το άρθρο μαζί με τα υπόλοιπα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας που στηρίζουν την Ευρωπαική προοπτική της Τουρκίας για άγνωστους λόγους στους πολλούς αλλά για σίγουρα κέρδη και πολλά οφέλη από τον Τουρκικό κουρβανά στους ολίγους που θα την υμνήσουν..

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.