#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
02/10/2013 07:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Ιταλία πέρα από τον Μπερλουσκόνι


Όσοι βρίσκονται εκτός Ιταλίας και υπέθεταν ότι η εποχή του Σίλβιο Μπερλουσκόνι είχε τελειώσει, η τελευταία κρίση - κατά την οποία διέταξε πέντε από τους υπουργούς του κόμματός του στην κυβέρνηση συνασπισμού να παραιτηθούν - θα πρέπει να ήρθε σαν ένα απότομο ξύπνημα στην πραγματικότητα της ιταλικής πολιτικής. Αλλά για τους Ιταλούς, η κατάσταση είναι δυστυχώς προβλέψιμη και λέει πολλά για τη θλιβερή κατάσταση του πολιτικού τοπίου της χώρας, σχολιάζει η  Pialuisa Bianco, ιδρύτρια της επιθεώρησης για την εξωτερική πολιτική Longitude.

Αλλά ενώ ο επιθανάτιος ρόγχος του Μπερλουσκόνι στην προσπάθειά του να παραμείνει σχετικός δεν προκαλεί έκπληξη στους ιταλούς παρατηρητές, η στιγμή εξακολουθεί να είναι σημαντική. Η παραίτηση των υπουργών θα ανατρέψει ουσιαστικά την κυβέρνηση του Ενρίκο Λέτα, του πρωθυπουργού ο οποίος προέρχεται από το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα. Αυτό που θα συμβεί τους επόμενους μήνες - κατά πόσον ένα νέο, υπεύθυνο κέντρο μπορεί να προκύψει για τη μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος, ή αν οι εξτρεμιστές θα συνεχίσουν να ωθούν τα πράγματα στα άκρα - θα έχει επιπτώσεις σε όλη την Ευρώπη για τις επόμενες δεκαετίες.

Κάποιοι παρακολουθούν αυτά τα γεγονότα μειδιώντας, ελπίζοντας ότι ο Μπερλουσκόνι έχει υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις του και ότι η κρίση μπορεί να σημάνει και το τέλος της κυριαρχίας του στην πολιτική ζωή του έθνους. Φυσικά, αυτό συνοδεύεται από τον κίνδυνο διακοπής της αδύναμης ανάκαμψης της Ιταλίας, απειλώντας ολόκληρη την ευρωζώνη και προκαλώντας έκρηξη στο ιταλικό πολιτικό σύστημα. Αλλά η ουσία της κρίσης είναι στο ίδιο το κέντρο. Ο Μπερλουσκόνι έχει παρασύρει το κεντροδεξιό κόμμα του, τον Λαό της Ελευθερίας, σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Αυτό που κάποτε ήταν μια μέτρια συντηρητική πλειοψηφία βιώνει τώρα μια μετατόπιση προς τον εξτρεμισμό και έχει αρχίσει να μοιάζει με ένα συνονθύλευμα από ένοπλες ομάδες.
Απ’ όταν παραιτήθηκαν οι υπουργοί το Σάββατο, αρκετοί πρώην πιστοί οπαδοί του Μπερλουσκόνι έχουν ανακοινώσει την αντίθεσή τους με την κατεύθυνση του κόμματος. Αλλά πρέπει τώρα να αποκτήσουν θάρρος για να ξεφύγουν και να πάρουν ένα μέρος του κόμματός τους μαζί τους, ειδάλλως το ιταλικό σύστημα θα συνεχίσει να κλονίζεται επικίνδυνα πάνω από ένα γκρεμό.
Αν η κυβέρνηση Λέττα πέσει, θα είναι σχεδόν αδύνατο για το σημερινό κοινοβούλιο να συνδυάσει μια νέα πλειοψηφία, πράγμα που σημαίνει έναν ακόμη γύρο εκλογών. Και αν η πρόσφατη ιστορία της ιταλικής πολιτικής αποτελεί οδηγό, μια νέα εκλογή αναμέτρηση θα οδηγήσει μόνο σε μια νέα, αν όχι στο χάος. Οι ψηφοφόροι κατηγορούν την εκτός πραγματικότητας πολιτική ελίτ και υπήρξε μια αντίδραση εναντίον τους. Αλλά η λαϊκίστικη στροφή δεν υπήρξε λιγότερο παράλογη από το στόχο της. Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του κωμικού Μπέπε Γκρίλο, το οποίο κέρδισε ένα μεγάλο ποσοστό στις τελευταίες εκλογές, είναι ένα κόμμα διαμαρτυρίας, μη συνεργάσιμο, που έχει να προσθέσει ελάχιστα στη συζήτηση.

Οι Ιταλοί έχουν επίγνωση του ότι, ενώ η αλλαγή μπορεί συχνά να έρχεται καθυστερημένα στην Ιταλία, όταν έρχεται είναι πάντα τραυματική. Η διαγραφή της πολιτικής τάξης απέχει πολύ λίγο από την διαγραφή των δημοκρατικών θεσμών. Αλλά αυτό δεν τους σταματά από το να διοχετεύουν την απογοήτευσή τους στην ψηφοφορία. Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και με ένα πρόθυμο λαό και έναν νέο προγραμματισμό, τα δύο κύρια κόμματα - ο Λαός της Ελευθερίας και το κατακερματισμένο Δημοκρατικό Κόμμα- δεν έχουν εμπιστοσύνη μεταξύ τους, παρότι δεν είναι αρκετά ισχυρά για να κερδίσουν μόνα τους. Αντεγκλήσεις θα υπάρχουν, ακόμη και αν καταβληθούν προσπάθειες για την οικοδόμηση ενός ακόμη συνασπισμού.
Και τα δύο κόμματα θα πρέπει να συγκεντρώσουν τις διαθέσιμες δυνάμεις τους, αντλώντας από μικρότερα κόμματα, κάνοντας ακόμα πιο ζοφερό το ήδη περίπλοκο μείγμα. Η δημιουργία ενός συνασπισμού περιλαμβάνει πάντα βυζαντινούς συμβιβασμούς, που υποσκάπτουν την ικανότητα της κυβέρνησης να δράσει. Το πολιτικό κατεστημένο που προκύπτει από ένα τέτοιο φιάσκο είναι γενικά ανίκανο. Αυτή τη φορά δεν θα είναι διαφορετικό. Κάποιοι ελπίζουν ότι η θεσμική μεταρρύθμιση - ίσως ένα προεδρικό σύστημα παρόμοιο με αυτό της Γαλλίας - μπορεί να διορθώσει το αυτοκαταστροφικό σύστημα της Ιταλίας. Αλλά εδώ υπάρχει μια ακόμα βαθύτερη αιτία για απαισιοδοξία: η εγγενής δυσλειτουργία της ίδιας της πολιτικής διαδικασίας. Αυτό που υπάρχει τώρα είναι μια κλασική προβληματική κατάσταση χωρίς λύση: προκειμένου να έχουμε μια κυβέρνηση που μπορεί να κυβερνήσει, θα πρέπει να αλλάξουμε το σύστημα διακυβέρνησης. Αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις το σύστημα αν δεν μπορείς να κυβερνήσει αποτελεσματικά. Η αλλαγή είναι απαραίτητη, αλλά δεν είναι σαφές από πού θα προέλθει.
Κάποιοι ελπίζουν ότι η Δεξιά θα γεννήσει ένα σύγχρονο και φιλικό προς τις αγορές κόμμα, που θα ξεπηδήσει από τις στάχτες του «μπερλουσκονισμού». Αλλά ποιος θα μπορούσε να είναι ο ηγέτης του; Ο προκάτοχος του Λέττα, Μάριο Μόντι, προσπάθησε και απέτυχε. Στην Αριστερά , υπάρχει ελπίδα για μια πιο ρεαλιστική και φορολογικά υπεύθυνη προσέγγιση για το κράτος πρόνοιας και την επιχειρηματική κουλτούρα. Ο Ματέο Ρέντσι, ο δήμαρχος της Φλωρεντίας, έχει μια πολύ καλή ευκαιρία να ταρακουνήσει τα πράγματα και να γίνει ένας Ιταλός Τόνι Μπλερ. Αλλά έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του.
Οι Ιταλοί περιμένουν έναν νέο ηγέτη, ικανό να πει την αλήθεια και να μην ενδίδει στους φόβους τους. Αλλά για να είναι νόμιμος, αυτός ο ηγέτης θα πρέπει να τους πείσει για την ανάγκη να ξεπεράσουν το αδιέξοδο με ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις. Μέχρι τότε, η κενή δημαγωγία και η επικίνδυνη πολιτική των άκρων που είναι το σύνηθες θα συνεχίσει να τόσο να κατευνάζει όσο και να τροφοδοτεί τους φόβους αυτούς.

http://www.nytimes.com/2013/10/01/opinion/beyond-berlusconi.html?hp&_r=0

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΩΡΙΩΝ2 avatar
    ΩΡΙΩΝ2 02/10/2013 12:19:39

    Αρα είναι πλέον σαφές οτι το πρόβλημα της Ευρωπαικής κρίσης είναι η Ιταλία.
    Αν ο Ματέο Ρέτσι γινει ο "Μπλαίρ" (Μπλιάχ!...) της Ιταλίας τώρα που ο Μπλαίρ είναι πλασιέ πίτσας σαν τον Γκορμπατσώφ, οι Τραπεζίτες θα μπορούν να ελπίζουν στην συνέχιση της υποδούλωσης του Ευρωπαικού Νότου.
    Αλλοιώς τέρμα Ευρώ...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.