#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
13/04/2013 19:28
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Θάτσερ της αριστεράς



Η αριστερά αγωνίστηκε να καταλάβει τη Μάργκαρετ Θάτσερ. Όταν τελικά την κατάλαβε, το αποτέλεσμα ήταν το Νέο Εργατικό Κόμμα. Το New Statesman ήταν στην πρώτη γραμμή της αντι-θατσερικής εκστρατείας. Όμως, μαζί με ένα μεγάλο μέρος της αριστεράς, ποτέ δεν κατάλαβε σωστά τις δυνάμεις που εξαπέλυσε, σχολιάζει ο Jason Cowley.
Στην εκατονταετηρίδα της έκδοσης αυτού του εβδομαδιαίου περιοδικού, αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο του 1983 για την Μάργκαρετ Θάτσερ, από την Άντζελα Κάρτερ. Αλαζονικό και περιφρονητικό, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο πολλοί αριστεροί-φιλελεύθεροι διανοούμενοι και καλλιτέχνες έγραψαν για την Θάτσερ, την οποία περιφρονούσαν όσο κανέναν άλλο βρετανό πολιτικό της σύγχρονης εποχής. Περιφρονούσαν τον τρόπο που μιλούσε (ο σκηνοθέτης Τζόναθαν Μίλερ, η ενσάρκωση του σοσιαλισμού της σαμπάνιας, περιέγραψε την φωνή της λέγοντας ότι ηχεί σαν ένα «αρωματική κλανιά») και ντυνόταν. Περιφρονούσαν την μικροαστική προέλευσή της και τις αριβιστικές της φιλοδοξίες. Περιφρονούσαν αυτό που θεωρούσαν ως νοοτροπία ενός μικρού καταστηματάρχη (το τρίτο άλμπουμ της ποπ μπάντας των 80s Monkeys Blow είχε τίτλο She Was Only a Grocer’s Daughter [Ήταν μόνο η κόρη ενός παντοπώλη] - σημειώστε την περιφρόνηση του επιρρήματος «μόνο») και τον τρόπο που εκφόβιζε. Περιφρονούσαν την βικτοριανή ηθικολογία και την απροθυμία της, ως πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Βρετανίας, να αυτοχαρακτηριστεί φεμινίστρια. Περιφρονούσαν το θράσος της, την πεποίθησή της («αυτή η κυρία δεν αλλάζει γνώμη») και την αποφασιστικότητά της.

Θεωρούταν σκληρή και άσπλαχνη. Η δύναμη των ιδεών της βοήθησε πρώτα στο να διασπαστεί και στη συνέχεια, σιγά-σιγά, βασανιστικά, να μεταρρυθμίσει το Εργατικό Κόμμα. Ανέλαβε και μοιραία αποδυνάμωσε τα συνδικάτα. Προσπάθησε να ανακατασκευάσει το βρετανικό έθνος μέσω της σύγκρουσης (στην εποχή της, υπήρξαν παρατεταμένες απεργίες και ταραχές για τον κεφαλικό φόρο). Και όμως συνέχισε, κερδίζοντας τις γενικές εκλογές.
Το New Statesman ήταν στην πρώτη γραμμή της αντι-θατσερικής εκστρατείας. Όμως, μαζί με ένα μεγάλο μέρος της αριστεράς, ποτέ δεν την κατάλαβε σωστά. Ή, ακριβέστερα, άρχισε να την καταλαβαίνει όταν ήταν πολύ αργά και, στη συνέχεια, όταν το έκανε, το Νέο Εργατικό Κόμμα ήταν το αποτέλεσμα.
Η λέξη «θατσερισμός» - το δόγμα που συνδυάζει τον οικονομικό φιλελευθερισμό και τον κοινωνικό συντηρητισμό - χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Marxism Today, το περιοδικό της παλαιάς ρεβιζιονιστική πτέρυγας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Μεγάλης Βρετανίας, που επιμελήθηκε ο Μάρτιν Ζακς από το 1977 μέχρι το κλείσιμό του το 1991. Περισσότερο από κάθε άλλο έντυπο, το MT πρόσφερε μια συνεπή και διεισδυτική ανάλυση του έργου της Θάτσερ. Ο Ζακς, ο Στιούαρτ Χολ και ο Έρικ Χόμπσμπαουμ ποτέ δεν υποτίμησαν ή περιφρόνησαν τη Θάτσερ. Αντ’ αυτού, κατάλαβαν από την αρχή ότι είχαμε εισέλθει σε μια εντελώς νέα εποχή. Σε μια συνέντευξη με το NS πέρυσι, ο Χολ είπε ότι η Θάτσερ ήταν αυτό που ο Χέγκελ αποκαλούσε «ιστορικό άτομο».

Ήδη από τον Ιανουάριο του 1979, πρoτού η Θάτσερ νικήσει ένα εξαντλημένο Εργατικό Κόμμα και γίνει πρωθυπουργός για πρώτη φορά, ο Χολ δημοσίευσε ένα δοκίμιο στο MT, με τίτλο «The Great Moving Right Show». Άρχιζε ως εξής: «Κανείς δεν ανησυχεί σοβαρά με τις πολιτικές στρατηγικές που μπορούν να αγνοούν την στροφή προς τα δεξιά». Αυτό που συνέβαινε, είπε, «δεν φαινόταν πλέον σαν μια προσωρινή στροφή».

Η Θάτσερ δεν θα συμφωνούσε - ήταν μια συντηρητική πάνω από όλα - αλλά υπήρχε κάτι Μπολσεβίκικο στη μέθοδό της και στον τρόπο που μια μικρή ομάδα ιδεολόγων με υψηλά κίνητρα -αρκετοί από αυτούς δυσαρεστημένοι πρώην μαρξιστές- αναδύθηκε από το περιθώριο για να πάρει τον έλεγχο του Συντηρητικού Κόμματος. Όπως το είδε Θάτσερ, η Βρετανία ήταν αποδυναμωμένη και εξαθλιωμένη από το σοσιαλισμό. Το κράτος πρόνοιας είχε δημιουργήσει μια κουλτούρα «εξάρτησης». Τα συνδικάτα είχαν για πάρα πολύ καιρό χρησιμοποιήσει τη δύναμή τους για να αντισταθούν σε απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Οι κρατικοποιημένες βιομηχανίες είχαν αποτύχει. Η πλήρης απασχόληση ήταν μια χίμαιρα. Αντ 'αυτού, θα έπρεπε να υπάρχει ένα «φυσικό ποσοστό ανεργίας».

Αλλά το σχέδιο δεν ήταν ποτέ τόσο σαφές όσο θα ήθελα κάποιοι. Παρά το γεγονός ότι οι υπηρεσίες υγείας και τα σχολεία είχαν στερηθεί πόρους όλα αυτά τα χρόνια της Θάτσερ και παρόλο που οι δημόσιες δαπάνες μειώθηκαν από 45,1% του ΑΕΠ το 1978-79 σε 39,2% το 1989-90, στην πραγματικότητα αυξήθηκαν σε πραγματικούς όρους κάθε έτος, εκτός από τις περιόδους 1985-86 και 1988-1989 (σε μεγάλο βαθμό λόγω της αύξησης των δαπανών για την κοινωνικών ασφάλεια που οφειλόταν στην υψηλή ανεργία). Και αύξησε, όπως και μείωσε φόρους: στον προϋπολογισμό του 1979, ο Τζέφρι Χάουι μείωσε τον ανώτατο συντελεστή φόρου εισοδήματος από 83 σε 60%  (κόπηκε στο 40% από τον προϋπολογισμό του Νάιγκελ Λόουσον το 1988), αλλά αύξησε τον κανονικό συντελεστή ΦΠΑ από 8 σε 15%. Το 1981, ο Χάουι αύξησε τους φόρους και μείωσε τις δημόσιες δαπάνες αντιμετωπίζοντας σθεναρή αντίσταση από κορυφαίους οικονομολόγους, αλλά σε αντίθεση με τον Τζορτζ Όσμπορν σήμερα, είχε ταυτόχρονα την ευελιξία να μειώσει τις δαπάνες και να ρίξει τα επιτόκια.

Κανείς δεν θα αμφισβητούσε σήμερα ότι ο θατσερισμός ήταν βαθιά διασπαστικός, μια αντεπανάσταση ενάντια στην μεταπολεμική κεϋνσιανή συναίνεση. Είχε πραγματικά θύματα, προκάλεσε κύματα λαϊκής οργής και άφησε τους Συντηρητικούς χωρίς έδρες σε μεγάλα τμήματα της χώρας. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτή η συναίνεση ήταν ήδη διασπαστική πριν έρθει στην εξουσία, καθώς την είχε αναιρέσει ο επίμονα υψηλός πληθωρισμός, οι διακυμάνσεις των τιμών του πετρελαίου από τις αρχές του εβδομήντα, η αποβιομηχάνιση και η αναταραχή της ένωσης.
Με το θάνατο της Θάτσερ, στην ηλικία των 87, βρισκόμαστε στο τέλος μιας εποχής από κάθε άποψη. Η οικονομική κρίση είχε ήδη σημάνει το τέλος των τριών δεκαετιών υπερβολικής «χρηματιστικοποίησης» και ηγεμονίας της ελεύθερης αγοράς, δεδομένου ότι, μόλις η ύφεση και η μαζική ανεργία επέστρεψαν στην Ευρώπη, η ήπειρος είχε αποδεχτεί τη συλλογική λιτότητα.
«Τα οικονομικά είναι η μέθοδος. Ο στόχος είναι να αλλάξει η ψυχή», είπε κάποτε  η Μάργκαρετ Θάτσερ, ένα απόφθεγμα που μου αρέσει πάρα πολύ και με το οποίο κανείς μαρξιστής δεν θα διαφωνούσε. Αλλά το παράδοξο αυτής της παράξενης και επιβλητικής γυναίκα ήταν ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός της ήταν σε αντίθεση με τον κοινωνικό συντηρητισμό της: οι καταστροφικές, ανήθικες δυνάμεις της αγοράς τις οποίες βοήθησε να απελευθερωθούν υπονόμευσαν τις πιο σημαντικές αξίες της. Ως θρησκευτική πεσιμίστρια, πιστή στο προπατορικό αμάρτημα, αποδοκίμασε την κουλτούρα του ηδονιστικού ατομισμού που άκμασε από τη δεκαετία του 1980​​. Πίστευε αφελώς ότι η οικογένεια, η ιδιωτική ιδιοκτησία, η εκκλησία και τα αρχαία ιδρύματα θα χρησίμευσαν ως προπύργια ενάντια στην ανεκτικότητα και το χάος. Πίστευε ότι η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και η ήττα του κομμουνισμού θα σημάνει μια νέα τάξη ειρήνης και την ευημερία της ελεύθερης αγοράς στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Αυτό δεν συνέβη. Δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ.

http://www.newstatesman.com/politics/2013/04/left-struggled-understand-margaret-thatcher-when-it-finally-did-result-was-new-labo

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 13/04/2013 19:48:40

    ¨Ολοι έχουμε αυταπάτες. Οι ηγέτες και ηγέτισσες, οι μεγάλοι της ιστορίας, "καλοί" ή "κακοί", αποδεικνύεται ότι έχουν τις μεγαλύτερες.
    Οι αυταπάτες της Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν πελώριες, όσο και η επίδρασή της στην μετά το 1970 παγκόσμια πολιτική (η αξιολόγηση της επίδρασης είναι ξεχωριστό θέμα). Εξίσου πελώριες με τις αυταπάτες άλλων μεγάλων πολιτικών, όπως ο Μπρέζνιεφ, ο Ρέηγκαν, οι Μπούς πατήρ και υιός, ο Γκορμπατσώφ, ο Μιτεράν ή ο Κόλ.
    Η ιστορία τραβάει τον δρόμο της. Για ένα βραχύ διάστημα "πειθαρχεί" στους ηγέτες. Μετά τους αφήνει στην άκρη. Έτσι συνέβαινε, έτσι συμβαίνει, έτσι θα είναι πάντα.
    Sic transit gloria mundi.

  2. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 13/04/2013 19:48:46

    Προσέξατε τι δήλωση έκανε ο Μητσοτάκης για την Θάτσερ;

    "Την γνώρισα μία μέρα προτού παραιτηθεί (= την διώξουν κλοτσηδόν οι βουλευτές της)".

    Ο άνθρωπος χτίζει τον μύθο του!

    • Uncle Stgm avatar
      Uncle Stgm @ Γιώργος Αχαιός 13/04/2013 20:38:08

      Για μια ακόμη φορά επαληθεύεται ότι υπερέχομεν.
      Στης Κρήτης το ωραίο νησί (και στην Τρανσυλβανία..) έχουν κάθε δίκιο να λένε: Τα βουντού της Καραϊβικής, μπροστά στα δικά τους "μεγάλα όπλα", είναι σαν να συγκρίνεις νεροπίστολα με αντιαρματικό βλήμα...

    • loyal subject avatar
      loyal subject @ Γιώργος Αχαιός 13/04/2013 20:42:42

      Δεν ειπε αυτο. Ειπε αντιθετα οτι την γνωρισε απ'τα μεσα της δεκαετιας του 80, οταν οι Τορις κανανε και ειδικη τελετη για να τιμησουν την δραση του στην κατοχη. Την ειδε ομως και μια μερα πριν πεσει, στους εορτασμους που ειχαν οργανωθει για τη ληξη του ψυχρου πολεμου -που ηταν και αυτος και η Θατσερ και ολη η ηγεσια της Ευρωπης. Ολοι αυτοί την ειδανε εκεινο το βραδυ -το προτελευταιο της πρωθυπουργιας της.

    • Albert avatar
      Albert @ Γιώργος Αχαιός 13/04/2013 20:57:35

      Είπε τέτοιο πράγμα? ROFL

  3. firiki2010 avatar
    firiki2010 13/04/2013 20:29:36

    Η Θάτσερ κέρδισε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις και άλλαξε μια Μεγάλη Βρετανία που είχε καταντήσει κλωτσοσκούφι στα χέρια των συνδικάτων. Υποχρέωσε σε αλλαγή ακόμα και το Εργατικό κόμμα. Η επιμονή της σε αρχές και το ότι ποτέ δεν μάσησε τα λόγια της ενόχλησε πολλούς. Η ποιότητα των πανηγυρισμών του θανάτου της (!!!!) είναι ίσως η καλύτερη απόδειξη ότι η Μάγκι μάλλον καλά τα έλεγε.

    • B.Q avatar
      B.Q @ firiki2010 15/04/2013 10:43:13

      '' Η ποιότητα των πανηγυρισμών του θανάτου της (!!!!)''
      Οι πανηγυρισμοί για τον θάνατό της, είναι η απόδειξη : α) για το πόσο αντιλαϊκή, απάνθρωπη και αισχρότατη πηγή δυστυχίας υπήρξε η πολιτική της για ένα μεγάλο μέρος του Αγγλικού λαού και β) Οτι η βαρβαρότητα που η Θάτσερ επέβαλλε, δημιούργησε αυτούς τους άξεστους, ακαλλιέργητους ανθρώπους, παρήγαγε ορδές από ψυχικά κακοποιημένα όντα, ανίκανα να σεβαστούν τους νεκρούς.
      Την ηθική αυτή παρακμή που διαπιστώνουμε λοιπόν, τη χρεώνεται αλλά και την εισπράττει ΚΑΙ μεταθανατίως.... Αυτά.

  4. kotstak avatar
    kotstak 13/04/2013 20:46:40

    "μια νέα τάξη ειρήνης και την ευημερία της ελεύθερης αγοράς στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Αυτό δεν συνέβη. Δεν θα μπορούσε να συμβεί ποτέ".

    Λάθος!!! Αυτό θα συμβεί στη δεκαετία που διανύουμε.

    Σε λιγότερο από δέκα χρόνια θα έχει φτιαχτεί πρόγραμμα προσομοίωσης της οικονομίας.
    Εάν είχαμε φτιάξει τέτοιο πρόγραμμα, θα είχαμε βγει από την κρίση.
    Δε θα υπήρχαν ερασιτεχνισμοί και “κόκκινες γραμμές”.

    Ένα από τα πολλά πλεονεκτήματα ενός τέτοιου προγράμματος είναι ότι σταματά ο πολίτης να νοιώθει ότι αδικείται.
    Το μέγεθος του προϋπολογισμού του δημοσίου, η μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων, θα βγαίνει από πρόγραμμα και θα σχετίζεται με τις αντοχές της οικονομίας.
    Με αυτόν τον τρόπο, εκτός των άλλων, οι ηλίθιοι που δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι αγοράζοντας εισαγόμενα καταστρέφουν την οικονομία και δεν αντιλαμβάνονται ότι η κρίση που βρισκόμαστε οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε αυτό, θα αποκτήσουν καταναλωτική συνείδηση, γιατί θα ξέρουν ότι εάν αγοράζουν ελληνικά προϊόντα ο μισθός τους θα αυξάνεται, ενώ εάν αγοράζουν εισαγόμενα ο μισθός τους θα μειώνεται.

    Τώρα παρατηρείται συχνά το φαινόμενο οι πλέον ευνοημένοι να απεργούν εκ του πονηρού, για να δείξουν ότι νοιώθουν αδικημένοι (πχ οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ).
    Οι απεργίες και οι κουτοπονηριές, θα τελειώσουν αυτόματα με το πρόγραμμα προσομοίωσης της οικονομίας.

  5. MantisKalhas avatar
    MantisKalhas 13/04/2013 21:04:46

    Όταν η Αγγλία εγκατέλειπε το σοσιαλισμό με αποφασιστικότητα εξαιτίας των παθογενειών του, η Ελλάδα γλεντοκοπούσε τα χρήματα της σύγκλισης σε ένα ατελείωτο καλοκαίρι με πράσινο ήλιο. Οι Άγγλοι δείχνουν πυγμή. Οι Έλληνες είμαστε έτοιμοι να πουλήσουμε το παιδί μας για να καλοπεράσουμε. Ντροπή.

    • ΠΕΤΡΟΣ avatar
      ΠΕΤΡΟΣ @ MantisKalhas 13/04/2013 22:49:55

      Κε ή Κα MantisKalhas
      Σαν Έλληνας είμαι έτοιμοςνα υποφέρω, να πεινάσω, ακόμα και να ΠΕΘΑΝΩ για τα παιδιά μου. Σε αντίθεση με τους Αγγλοσάξωνες (και τους Γερμανούς βεβαίως βεβαίως) . Σας παρακαλώ να τους το μεταβιβάσετε. Μήπως και καταλάβουν ότι είμαστε πολιτισμένος λαός (με όλα τα προβλήματά μας) και όχι δήθεν "πειθαρχημένοι" σαν αυτούς.
      Επίσης να τους μεταβιβάσετε ότι το καλοκαίρι και τον ήλιο μας άν θέλουν να τον απολαύσουν, θα πρέπει να πληρώσουν.
      Αν πάλι δεν θέλουν να πληρώσουν, να τους προτείνετε να κάνουν τις διακοπές τους, στις ομιχλώδεις και καταθλιπτικές πόλεις τους.
      Τι να κάνουμε. Αυτοί έχουν βιομηχανίες, εμείς όμως έχουμε το καλύτερο οικόπεδο, το οποίο και ζηλεύουν (Μάλλον γι΄αυτό που έχει απο κάτω).
      Α!! και να μην ξεχνιόμαστε. Υπάρχουν και κάποια παλιά χρωστούμενα. Να μην ξεχνιόμαστε!!!!!
      Αυτά τα ολίγα!!!

      • MantisKalhas avatar
        MantisKalhas @ ΠΕΤΡΟΣ 14/04/2013 10:16:38

        1. Τα πολλά λόγια του στύλ "..είμαι έτοιμος να πεθάνω..." είναι φτώχεια. Τουτέστιν φούμαρα.
        2. Αυτοί που θα απολαύσουν το καλοκαίρι μας θα κατουράνε στο δρόμο ή θα επιλέξουμε επιτέλους τον ποιοτικό τουρισμό (για λίγους και πλούσιους);
        3. Εννοείται ότι μας ζηλεύουν φίλε Πέτρο. Δεν το ξέρεις; Όλοι εμάς ζηλεύουν. Όμως ... να σε ζηλεύουν πιο καλά παρά να σε λυπούνται. Τί λες;
        4. Ευτυχώς που δεν ζητήσαμε τόσα χρόνια τα χρωστούμενα αλλά τώρα γιατί θα τα είχαμες φάει. Συμφωνείς;
        Σε γενικές γραμμές το σχόλιό σου περιέχει ασυνάρτητες εκφράσεις άσχετες με το δικό μου. Πιστεύω ότι είσαι προκατειλλημένος αρνητικά με τις απόψεις μου και σίγουρα έχεις κάτι το φασιστικό απέναντι στις ιδέες μου.

  6. Συριζαλβανία του Χότζα avatar
    Συριζαλβανία του Χότζα 13/04/2013 21:18:23

    Εκπληκτικό άρθρο!! Ο κοινωνικά συντηρητικός ''θατσερισμός'' ήταν ένα θνησιγενές ιδεολογικό ρεύμα, χωρίς καμία προστιθέμενη ιδεολογική αξία. Η αύξηση της ατομικής ελευθερίας στην παραγωγική διαδικασία που έφερε η περίοδος 1979-1990, συνέβαλε καθοριστικά στο μετασχηματισμό των κοινωνικών σχέσεων. Κινήματα ενάντια στο ρατσισμό, στο σεξισμό, στην ομοφοβία, κινήματα ενίσχυσης του πλουραλιστικού χαρακτήρα της Δημοκρατίας και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμφανίστηκαν δυναμικά στο προσκήνιο. Ήταν η δημιουργική κοινωνική απάντηση στην έκρηξη της ατομικής ελευθερίας στην παραγωγή. Τίποτα, μετά τη Θάτσερ, δεν έμεινε ίδιο στην οικονομία, στην κοινωνία, στην πολιτική. Η ΕΣΣΔ κατέρρευσε από την πρώτη φάση της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, οι Εργατικοί άλλαξαν το άρθρο 4 του καταστατικού τους, η σοσιαλδημοκρατία δε μπορεί να βρει ιδεολογικό πλαίσιο εκτός του εθνικού μονοπωλιακού καπιταλισμού. Όταν η ιστορία μπαίνει στον επιταχυντή, νέες μορφές κοινωνικής οργάνωσης προκύπτουν. Αν μας διδάσκει κάτι ο ''θατσερισμός'' είναι ότι η πορεία προς τα εμπρός, αλλάζει πράγματα που οι εμπνευστές του δε θα περίμεναν ποτέ, στην περίπτωση της Μ. Θάτσερ, την αποτίναξη από τους Βρετανούς του κοινωνικού συντηρητισμού που η ίδια πρέσβευε!
    Εκπληκτική αναδημοσίευση antinews!!!

  7. blue nile avatar
    blue nile 13/04/2013 21:47:35

    Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το φαινόμενο Θάτσερ.
    Αιτία η πλήρη διαστρέβλωση της αλήθειας από τη μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ που τη λιβάνιζε καθημερινά τότε και δεν παραλείπει να αναφέρεται με νοσταλγία σε αυτήν ακόμα και τώρα.
    Ειδικά ο Μέρντοχ και η μιντιακή του αυτοκρατορία έπαιξε τα ρεστα του για να αγιοποιήσει την Μάγκυ και σε ένα μεγάλο βαθμό τα κατάφερε.
    Αν θέλουμε να συνοψίσουμε την μεγάλη τομή κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της Θάτρερ θα πρέπει να πούμε ότι επί των ημερών της στην Βρετανία συντελέστηκε μια μεγάλη αλλαγή: Ο παραγωγικός τομέας υποτόνησε και ο χρηματοπιστωτικός γνώρισε πρωτοφανή άνθιση.
    Πράγματι για να καταφέρει η Θάτσερ να νικήσει τα συνδικάτα, που είναι αλήθεια ότι πολλές φορές είχαν παράλογες απαιτήσεις, έκλεισε μεγάλα εργοστάσια κάνοντας τη βρετανική οικονμία να εξαρτάται όλο και πιο πολύ από τις τράπεζες που λόγω της απουσίας των απαραίτητων ρυθμιστικών αρχών είχαν μετατραπεί σε καζίνο.
    Με συνέπεια τον τελευταίο καιρό της θητείας της να υπάρχουν τέσσερα εκατομμύρια άνεργοι !
    Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές που με συνέπεια εφάρμοσε επηρεασμένη από τον Χάγιεκ οδήγησε το 1% του βρετανικού πληθυσμού που πριν την ηγεσία της κατείχε το 18% της βρετανικής περιουσίας, μετά το τέλος της το ίδιο αυτό 1% να κατέχει το 34%.
    Παράλληλα στα ίδια χρονικά όρια ο μισθός ενός στελέχους μεγάλων εταιριών ή τραπεζών από δεκαπλάσιος σε σχέση με ένα μέσο εργατικό μισθό έγινε πενηντακοπλάσιος και βάλε...
    Το χειρότερο στις παράλληλες πορείες της Μάγκυ και του Ρήγκαν ήταν ότι εκεί μπορούν εύκολα να βρεθούν οι σπόροι της Κρίσης του 2008 με το City του Λονδίνου να ακολουθεί την Wall Street σε ασυδοσία.
    Οι κυριότεροι λόγοι των εκλογικών της επιτυχιών ήταν η προπαγανδιστική υποστήριξη των ΜΜΕ που η Μάγκυ ικανοποιούσε όλα τα καπρίτσια των ζάμπλουτων ιδιοκτητών τους, ο πόλεμος στα Φώλκναντς και όσο και αν φαίνεται παράξενο η αύξηση του μοναδιαίου κόστους εργασίας στην Βρετανία.
    Κι αυτό γιατί ενώ από τη μία με το κλείσιμο των παραγωγικών μονάδεων έστελνε σωρηδόν κόσμο στην ανεργία από την άλλη αύξησε τους μισθούς και τις παροχές φτηνών σπιτιών στους εναπομείναντες εργαζόμενους ώστε να μπορεί να διασπάσει και έτσι να ελέγχει την εργατική τάξη.
    Ο θατσερικός νεοφιλελευθερισμός για να επιβληθεί και για να γίνει αποδεκτός από τους πολίτες υποσχέθηκε το διαβόητο trickle-down effect που όριζε ότι αν αφήσουμε τους πλούσιους να γίνουν πλουσιότεροι τότε μεγάλο μέρος αυτής της αύξησης του πλούτου θα διαχυθεί προς κατώτερα κοινωνικά στρώματα.
    Κάτι που δεν έγινε ποτέ μιας και το μόνο που παρατηρήθε είναι ότι η αύξηση του πλουτισμού των ήδη προνομιούχων οδήγησε στην φτωχοποίηση και την εξαθλίωση μεγάλων μερίδων των άλλων κοινωνικών στρωμάτων.
    Οπότε όποιος επιθυμεί μια διταξική κοινωνία με μεγιστάνες και παρίες μπορεί να ασπάζεται τις ιδές της προσωπικής φίλης τυο δικτάτορα Πινοσέτ.
    Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε...

    • tpe avatar
      tpe @ blue nile 14/04/2013 05:36:54

      Δεν καταλαβαίνω τον αντίλογό σου...
      Πέρα από τα θεωρητικά, μπορείς να μου πεις γιατί πραγματικά να με ενδιαφέρει αν ο μέσος εργάτης παίρνει 10 λιγότερα από τον manager? Δηλαδή, όσοι κουράζονται ΔΕΝ πρέπει να αμείβονται; Με ποια λογική θα πρέπει να ισοπεδώσουμε τα πάντα;

      Επίσης, γιατί θα πρέπει να προβληματιστώ αν το 1% έχει το 34% του πλούτου; Στην Ελλάδα, το αντίστοιχο ποσοστό, πόσο είναι;

      Με τη γνώση 30+ χρόνων, νομίζω πως θα ήταν καλό να ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΜΕ τι ακριβώς έκανε η Θάτσερ και μετά να δούμε τι από αυτά ταιριάζει στο χαρακτήρα μας, στη φυλή μας. Και να τα ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ.

  8. ΠΕΤΡΟΣ avatar
    ΠΕΤΡΟΣ 13/04/2013 22:12:35

    Πολλά νεοταξίτικα διαβάζω τελευταία και δεν μου αρέσει καθόλου.
    Κάτι μου θυμίζουν.
    Ή μάλλον κάποιον.
    Κάποιον που μέσα στη Βουλη των Ελλήνων (άν θυμάμαι καλά) τόλμησε να ξεστομίσει ότι για να λυθούν τα προβλήματα χρειάζεται μια παγκόσμια διακυβέρνηση και μάλιστα τώρα.
    Και έφερε και στην Βουλή (άν πάλι θυμάμαι καλά) να μιλήσει τον "μεγάλο φιλάνθρωπο" Σόρος.
    Αλήθεια, τι έχει υπογράψει αυτός ο άνθρωπος και που κατοικοεδρεύει σήμερα; Αντώνη Σαμαρά ΑΚΟΥΣ !!!!!!!

  9. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 14/04/2013 00:07:35

    Κακώς αξιολογούμε βραχυπρόθεσμα.
    Είναι πολύ μεγάλη συζήτηση ο μετασχηματισμός της οικονομίας και ιδίως της κοινωνίας, 1970 - 2008.
    h**p://www.antinews.gr/2013/04/09/211591/#comment-1152970
    Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία αξιολογεί τις μεγάλες προσωπικότητες μακροπρόθεσμα.
    Sub specie aeternitatis.
    Η άποψή μου (προς τον αγαπητό Χότζα): Η επίδραση "δουλεύει" και αντίστροφα, από τις νοοτροπίες πρός το σύστημα παραγωγής. Αυτό που αποκαλούν "έκρηξη της ατομικής ελευθερίας στην παραγωγή", ευνοήθηκε πολύ περισσότερο από τις θεωρούμενες ως "αριστερές" πολιτισμικές επαναστάσεις της δεκαετιας του '60 (Μάης, 68), παρά απο τους φιλελεύθερους (ή νεοφιλελεύθερους, δεν θα μαλώσουμε για τον όρο) οικονομικά ιδεολόγους και πολιτικούς. Η πολιτισμική επανάσταση του 1968 παρήγαγε ατομικά υποκείμενα πρόθυμα να μετατρέψουν κάποιες άλλοτε ποιοτικές αξίες σε αγοραίες, ποσοτικές (στο όνομα της αυτοπραγμάτωσης και ευημερίας του ατόμου).
    Άν και αποδέχομαι την βασική συστημική οικονομική ανάλυση του Μάρξ ως πιό κοντά στην πραγματικότητα, πιστεύω ότι για την εξέλιξη της κοινωνίας και των υποκειμένων της, για τις νοοτροπίες και τον βιόκοσμο του ανθρώπου σωστός ήταν ο Μάξ Βέμπερ (και ο δικός μας Π. Κονδύλης): Την μετατροπή των πάντων σε εμπόρευμα άνθρωποι την προώθησαν, με αυτά που είχαν στο κεφάλι τους. Η ιστορία δεν είναι αυτοματισμός, ούτε υπάρχει "πορεία προς τα εμπρός" πουθενά στο (φυσικό και ιστορικό) σύμπαν. Οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για τις επιλογές τους.

  10. Μιχάλης avatar
    Μιχάλης 14/04/2013 00:38:45

    blue nile, είναι παράξενη η αντίληψή σου για τα πράγματα... Παράξενη και άνευ συνοχής.

    Πρώτα από όλα, πού βρίσκεται το κακό στο να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι; Αποδεικνύεται με αυτό που λες ότι ορθότατα είχε επισημάνει η Θάτσερ πως στόχος των σοσιαλιστών (πες τους όπως αλλιώς εσύ θέλεις) είναι να γίνουν οι πλούσιοι λιγότερο πλούσιοι, ακόμη και αν οι φτωχοί γίνουν φτωχότεροι. Δεν ξέρω αν στο χωριό σου αυτό το λέτε "κοινωνική δικαιοσύνη", στο δικό μου το λέμε μιζέρια και κομπλεξισμό.

    Έπειτα, μιλάς για υποστήριξη από τα ΜΜΕ. Ουδέν ψευδέστερον. Από τα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι και σήμερα, η μεγάλη πλειονότητα των ΜΜΕ σε ολόκληρη την Ευρώπη στηρίζουν αναφανδόν τα κεντροαριστερά - σοσιαλιστικά - προοδευτικά (αφήνω το άχαρο έργο του χαρακτηρισμού σε σένα) κόμματα. Επιπλέον, έχουν υπάρξει συγκριτικές έρευνες σε Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Αυστραλία, που απέδειξαν ότι η "ελίτ" της δημοσιογραφίας σε όλες αυτές τις χώρες είναι πολύ πιο αριστερόστροφη από την υπόλοιπη κοινωνία. Στη δε Αγγλία, λόγω και του βρετανικού φλέγματος γενικότερα, τα ΜΜΕ συνηθίζουν να σφάζουν με το γάντι...

    Τρίτον... μίλησες για το trickle-down effect. Τα καλά νέα είναι ότι διαβάζεις, δεν είσαι μάλλον ένας ακόμη αστοιχείωτος αποψάκιας. Τα κακά νέα είναι ότι συνειδητά διαστρέφεις την πραγματικότητα, μήπως και βρουν κάποια νομιμοποίηση οι ιδεοληψίες σου. Το trickle-down effect είναι σωστή παρατήρηση εάν το κοιτάξουμε αντίστροφα : Όσο λιγότερα λεφτά έχει ο πλούσιος, τόσο λιγότερο θα επωφεληθεί από αυτόν το κράτος και συνεπώς όποιος τυχόν αντλεί όφελος από το κράτος. Αυτό είναι κοινή λογική. Από εκεί και μετά, προφανώς παρεισφρύουν οι εμμονές σου, οι οποίες με βρίσκουν αντίθετο. Το κράτος είναι ένας μηχανισμός που πρέπει να υπηρετεί την κοινωνία και όχι να υπηρετείται από αυτήν. Όσο λιγότερο ισχυρό είναι το κράτος, τόσο ισχυρότεροι θα είναι οι πολίτες. Το πρόβλημα δημιουργείται από τα "αόρατα χέρια" πίσω από το κράτος, που όπως και στην Αγγλία επί Labour Party, έτσι και στην Ελλάδα (κυρίως επί ΠΑΣΟΚ) ήταν οι μεγαλοσυνδικαλιστές, που κρατούσαν όμηρο ολόκληρη την κοινωνία.

    Τέταρτον. Μας είπες ποια κοινωνία δεν θέλεις. Μίλησες για μεγιστάνες και παρίες, κάνοντας ένα τεράστιο λογικό άλμα. Ωραίο το παραμυθάκι σου, γιατί έχει και κακό λύκο. Εσύ βάλε πάνω από όλα μια ισότητα, που η πολιτική ηγεσία (και ίσως και εσύ στην προσωπική ζωή σου) θα καταπατάς καθημερινά. Ωραία φούμαρα αυτά τα περί "ισότητας". Άλλοι βάζουμε πάνω από όλα την θετικώς εννοούμενη ελευθερία. Αν θέλουμε να θεωρούμαστε άνθρωποι, πρέπει να είμαστε ελεύθεροι και όχι αφισοκολλητές και ρέμπελοι της γενιάς του Πολυτεχνείου.

    Και τέλος... Προσπάθησες να αναγνωρίσεις μερικές αλήθειες και αυτό σε τιμά. Αλλά φρασεολογία τύπου "εργατική τάξη", "εξαθλίωση", "νεοφιλελεύθερος" μυρίζουν Αριστερά από μακριά. Η αριστερή δυσωδία ρίζωσε καλά στην Ελλάδα και διόλου δεν έχει ξεπέσει παρά την κρίση και παρ'ότι άρχισε να ξυπνά ένα σημαντικό τμήμα των πολιτών. Στην Αγγλία, η κοινωνία, ο μέσος κοινωνός δηλαδή, κατάλαβε κάποια πράγματα και ψήφισε αναλόγως σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Και η "divisive figure" Μάργκαρετ Θάτσερ μάλλον δεν είναι και τόσο αμφιλεγόμενη. Με εξαίρεση τα κοινωνικά παράσιτα και κάποιους ολίγους γραφικούς, όλοι οι Βρετανοί είναι ευγνώμονες. Και ακριβώς η μικροπρέπεια των αντιπάλων της αντικατοπτρίζει την ποιότητα του δικού της ήθους και πολιτικού έργου. Έκανε το sickman της Ευρώπης ξανά υπολογίσιμη δύναμη. Έβαλε τέλος στην παρακμή και τη φαυλότητα. Και δικαιώθηκε ιστορικά πολύ πριν αποβιώσει...

  11. ΝΠ avatar
    ΝΠ 14/04/2013 12:56:27

    ε! όχι και αριστερά οι απόψεις του blue nile!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.