16/01/2012 08:06
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Ευρώπη χρειάζεται επενδύσεις, όχι περικοπές δαπανών

Η είδηση της υποβάθμισης εννέα χωρών της ευρωζώνης από τον οίκο Standard & Poor's, αποτελεί μια ακόμη πύρρειο νίκη για το «κόμμα της λιτότητας», και μια ήττα για την οικονομική λογική.

Η Standard & Poor's επικαλείται τις μειωμένες τραπεζικές δανειοδοτήσεις, τα υψηλά σπρεντς, τις πετσοκομμένες  κρατικές δαπάνες, την χαμηλή κατανάλωση, την αναιμική ανάπτυξη, και τις πολιτικές διαφωνίες και κόντρες, ως αιτίες για  τη απόφασή της.

Είναι πλέον σαφές, ότι η περιστολή των κρατικών δαπανών μεγεθύνει την τρέχουσα κρίση. Όμως η κρίση ενισχύεται από έναν τομέα τον οποίο η S&P, περιέργως, παραβλέπει. Η οικονομία της ευρωζώνης βρίσκεται €73 δισεκατομμύρια κάτω από το ανώτατο όριο που είχε φτάσει πριν από την ύφεση. Όμως για αυτά τα νούμερα φταίει η απουσία επενδύσεων από πλευράς των επιχειρήσεων.

Ως συνήθως, οι κινήσεις των οίκων αξιολόγησης ακολουθούν από πίσω τις ετυμηγορίες της αγοράς. Η επίζηλη αξιολόγηση τύπου ΑΑΑ αποτελεί περισσότερο πολιτικό σύμβολο ζωντάνιας παρά κάτι που καθορίζει τα επιτόκια των οφειλετών χωρών. Για αυτό και η απώλεια του γαλλικού ΑΑΑ θα πλήξει (πολιτικά) περισσότερο τον υποψήφιο Nicolas Sarkozy, παρά το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών.

Στην πραγματικότητα, η S&P βρίσκεται τόσο πολύ πίσω από τις εξελίξεις των αγορών, που έχασε εντελώς μια κρίσιμη στροφή τους. Εκτός από την Ελλάδα, τα σπρεντς των υπολοίπων χωρών της ΕΕ πέφτουν απότομα το τελευταίο διάστημα.

Ο λόγος αυτής της πτώσης των σπρεντς δεν είναι ότι υπάρχει κάποια οικονομική ή δημοσιονομική αισιοδοξία, αλλά επειδή η ΕΚΤ αποφάσισε να δανείζει απεριόριστα τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ρευστότητας καταχωνιάζεται στα ταμεία κάποιων τραπεζών zombie. Ένα σημαντικό όμως μέρος της κατέληξε σε κρατικά ομόλογα, αφού οι τράπεζες εισπράττουν μεγαλύτερα επιτόκια από το 1% που πληρώνουν στην ΕΚΤ. Κερδίζουν δηλαδή χρήματα δανειζόμενες από την ΕΚΤ, και δανείζοντας στις κυβερνήσεις της ΕΕ.

Σίγουρα θα ήταν πιο αποδοτικό αν η ΕΚΤ αγόραζε η ίδια απ ευθείας τα κρατικά αυτά ομόλογα, όπως συνέβη στην Βρετανία και στην Αμερική. Όμως η ΕΚΤ είναι αποφασισμένη να διατηρήσει την καταστροφική απόκλιση μιας Ευρώπης με εθνικές δημοσιονομικές πολιτικές, και υπερεθνική νομισματική πολιτική.

Δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη αν η ΕΚΤ μπορεί ή θέλει να συνεχίσει να προσφέρει ρευστότητα στις τράπεζες προκειμένου να διατηρηθεί αυτή η καθοδική πίεση επί των επιτοκίων, ειδικά αφού το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αυτών παραμένει αδρανές στα λογιστικά βιβλία των ταλαιπωρημένων τραπεζών.

Αυτή η έμμεση προσέγγιση από πλευράς ΕΚΤ είναι μια επανάληψη της κρατικής διάσωσης των τραπεζών. Εκεί είναι που   έγκειται η οικονομική ισχύς. Όμως αυτή η αποφασιστικότητα για να τονωθεί ο ιδιωτικός τομέας χάνει την ουσία της κρίσης. Το κράτος είναι αυτό που έχει την δυνατότητα και τους πόρους να απορροφήσει τον αποτυχημένο ιδιωτικό τομέα, και όχι το αντίστροφο.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι κυβερνήσεις πρόσφεραν άμεση και έμμεση βοήθεια στις τράπεζες, ανέλαβαν μερίδιό τους, και μερικές μάλιστα τις κρατικοποίησαν. Η κεντρική τράπεζα είναι επίσης ένα  δημόσιο όργανο, που τώρα έρχεται να σώσει τον τραπεζικό τομέα.

Οι πολιτικοί της ΕΕ, όπως και το ΔΝΤ, αλλά  και η Κομισιόν, μοιάζουν αποφασισμένοι να αποζημιώσουν τον ιδιωτικό τομέα που εισέβαλλε στα χωράφια τους. Και ενώ απορροφούν την χασούρα των ιδιωτών, ο δημόσιος τομέας αποφλοιώνεται, και χάνει σημαντικούς του τομείς (υγεία, ενέργεια, μεταφορές, κλπ), οι οποίοι χαρίζονται στον εγγενώς ασταθή ιδιωτικό τομέα!

Η Βρετανία διατηρεί την αξιολόγηση ΑΑΑ που έχει, την ώρα που οι περισσότερες χώρες της ΕΕ υποβαθμίζονται. Κάποιοι θα ισχυριστούν πως αυτό αποδεικνύει τις καλύτερες δημοσιονομικές προοπτικές της βρετανικής οικονομίας. Αυτό όμως θα ήταν λάθος. Η βρετανική οικονομία ακόμη κερδίζει από τις εξαγωγές της στην ΕΕ, και οι αδυναμίες της αποτελούν μια οπισθέλκουσα δύναμη που φρενάρει την ευρωπαϊκή ανάπτυξη. Παράλληλα, η Βρετανία έχει υψηλότερο έλλειμμα από την Γαλλία, και λιγότερο αισιόδοξες προοπτικές ανάπτυξης απ αυτήν.

Το γαλλικό έλλειμμα υπολογίζεται στο 5.8% του ΑΕΠ το 2011, συγκρινόμενο με το αντίστοιχο 9.4% της Βρετανίας. Ο λόγος που τα βρετανικά σπρεντς είναι ιδιαίτερα χαμηλά είναι ο ίδιος με αυτόν που ισχύει στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ, οι οποίες αν και υποβαθμίστηκαν, εν τούτοις απολαμβάνουν χαμηλά σπρεντς. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι επενδυτές που αποφεύγουν τα ρίσκα, αγνοούν τις εσωτερικές χρηματαγορές, αλλά και τα ομόλογα των χωρών που εμπεριέχουν συναλλαγματικούς κινδύνους.

Η λιτότητα αποτελεί την μεταφορά, εκ μέρους του κράτους, των εισοδημάτων των νοικοκυριών στον επιχειρηματικό τομέα. Δεν έχει πετύχει πουθενά στην Ευρώπη, είτε εντός είτε εκτός της ευρωζώνης.

Η λιτότητα απλά επιμηκύνει την «απεργία» των επενδυτών, αντί να την τερματίσει.

Η Ευρώπη χρειάζεται επενδύσεις, και όχι περικοπές.

 

The Guardian

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/jan/13/eurozone-credit-crisis-parties-of-austerity

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. τσώφλι πασατέμπου avatar
    τσώφλι πασατέμπου 16/01/2012 09:46:02

    Τα φαντάσματα του Κεϋνς και του Ρούσβελτ που τριγυρίζουν ακόμα μέσα στα τελευταία απομεινάρια των σοσιαλιστικών ψευδαισθήσεων ! Δυστυχώς, οι νόμοι της οικονομίας είναι νόμοι της φύσεως και δέν "εξημερώνονται" ούτε τιθασσεύονται για να βολεύουν κατα το δοκούν. Ο τελευταίος που τα κατάφερε ήταν ο Χίτλερ, που απαντώντας σε αμερικανό δημοσιογράφο για το πώς θα ελεγχθεί ο πληθωρισμός, είπε : "θα τον αναλάβουν τα Ες Ες μου" !

    Ιδιαίτερα για την Ελλάδα, η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων σε περιβάλλον πλήρους διαφθοράς είναι καθαρή αυτοκτονία.

  2. franc avatar
    franc 17/01/2012 09:23:03

    Αγαπητε Φάκτωρ, το άρθρο είναι η επιτομή της ερμηνείας της κρίσεως.
    Μοιάζει με την ύστατη εξομολόγηση του εγκληματία :
    "Η λιτότητα αποτελεί την μεταφορά, εκ μέρους του κράτους, των εισοδημάτων των νοικοκυριών στον επιχειρηματικό τομέα."
    Στη συνέχεια τα εισοδήματα αυτά καταλήγουν στίς: The Large Families that rule the world .
    http://english.pravda.ru/business/finance/18-10-2011/119355-The_Large_Families_that_rule_the_world-0/
    Kαι απο εκεί στους φορολογικούς παραδείσους που τόσο μισεί ο Σαρκοζί αλλά δεν κάνει τίποτε εναντίον τους...
    Oσον αφορά τη διατήρηση του ΑΑΑ της Βρεττανίας, άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε...
    Είναι δυνατόν η Αυτοκρατορία τις κανονιοφόρους της να τις στρέψει κατά των συμμάχων τους τουλάχιστον πριν εξοντόσει τον αντίπαλο?

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.