#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
08/12/2013 15:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Γερμανία ως αποδιοπομπαίος τράγος



Θα μπορούσε η Γερμανία, η οποία αντιπροσωπεύει το 1 % του παγκόσμιου πληθυσμού και λιγότερο από 5 % του ΑΕΠ του, να ευθύνεται όντως για την θλιβερή κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας; Ο Daniel Gros, διευθυντής του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής στις Βρυξέλλες, σχολιάζει.

Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ξεκίνησε το χορό, με μια έκθεση σχετικά με τους χειραγωγούς ισοτιμιών, που επέκρινε το  τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέχισε το θέμα τον περασμένο μήνα, όταν δημοσίευσε την έκθεσή της για τις μακροοικονομικές ανισορροπίες και ζήτησε μια σε βάθος ανάλυση του γερμανικού πλεονάσματος.

Η έμφαση στην Γερμανία φαίνεται πολύ πιο δικαιολογημένη στο πλαίσιο της Ευρώπης. Αλλά, ακόμη και εκεί, η Γερμανία αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 30 % του ΑΕΠ της ευρωζώνης (και λιγότερο από το ένα τέταρτο της παραγωγής στην ΕΕ ως σύνολο). Η Γερμανία είναι σημαντική, αλλά δεν κατέχει δεσπόζουσα θέση. Αυτή η εστίαση στη Γερμανία παραβλέπει επίσης το γεγονός ότι η χώρα αποτελεί μόνο την κορυφή ενός τευτονικού παγόβουνου: όλες οι γερμανόφωνες χώρες της βόρειας Ευρώπης έχουν πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών. Πράγματι, η Ολλανδία, η Ελβετία, η Σουηδία και η Νορβηγία έχουν πλεονάσματα που είναι μεγαλύτερα ως ποσοστό του ΑΕΠ από ό,τι της Γερμανίας.
Αυτό το συνολικό ετήσιο εξωτερικό πλεόνασμα αυτών των μικρών χωρών είναι περισσότερο από 250 δις δολάρια, ελαφρώς περισσότερο από αυτό της Γερμανίας και μόνο. Επιπλέον, τα δικά τους πλεονάσματα είναι πιο επίμονα από εκείνα της Γερμανίας: πριν από δέκα χρόνια, η Γερμανία είχε έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, ενώ οι γλωσσικοί συγγενείς της είχαν ήδη πλεονάσματα παρόμοια με τα σημερινά. Κατά την τελευταία δεκαετία, σε αυτή την ομάδα των μικρών χωρών έχει καταγραφεί ένα σωρευτικό πλεόνασμα μεγαλύτερο ακόμη και από αυτό της Κίνας.
Είναι όλες αυτές οι χώρες ένοχες για μερκαντιλιστικές πολιτικές; Έχουν όλες δεσμευτεί στην ανταγωνιστική συγκράτηση των μισθών; Μεγάλο μέρος των εύκολων πολιτικών συμβουλών για τη διόρθωση του γερμανικού πλεονάσματος φαίνεται λανθασμένο, όταν κάποιος εξετάζει τα επίμονα πλεονάσματα αυτής της ποικιλόμορφης ομάδας χωρών. Μερικές, όπως η Γερμανία, είναι στην ευρωζώνη (Ολλανδία), άλλες  έχουν συνδέσει το νόμισμά τους με το ευρώ μονομερώς (Ελβετία), ενώ άλλες διατηρούν ακόμα μια κυμαινόμενη συναλλαγματική ισοτιμία (Σουηδία). Εντός της ευρωζώνης, το αντίστοιχο των γερμανικών πλεονασμάτων ήταν συνήθως τα ελλείμματα των περιφερειακών χωρών (κυρίως στην Ισπανία, αλλά και την Πορτογαλία και την Ελλάδα). Αυτό δεν ισχύει πλέον.
Σήμερα, το αντίστοιχο της υπερβολικής τευτονικής αποταμίευσης είναι η «αγγλοσαξονική»  αρνητική αποταμίευση: οι περισσότερες αγγλόφωνες χώρες έχουν ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών (και αυτό συμβαίνει για αρκετό χρονικό διάστημα). Μαζί, το άθροισμα των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και μεγάλων χωρών της Κοινοπολιτείας ανέρχεται σε περισσότερα από 800 δισεκατομμύρια δολάρια, ή περίπου το 60 % του παγκόσμιου συνόλου όλων των εξωτερικών ελλειμμάτων.

Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι οι εθνικοί φορείς χάραξης πολιτικής (και τα μέσα ενημέρωσης) σε μεγάλες αγγλόφωνες χώρες διαμαρτύρονται για το γερμανικό πλεόνασμα. Αλλά η δράση της Γερμανίας και μόνο θα έχει μικρό αντίκτυπο στις τύχες των χωρών αυτών, διότι τα ελλείμματά τους είναι πολύ μεγαλύτερα.
Το βασικό ερώτημα είναι ποιος θα ωφεληθεί αν η Γερμανία άρχιζε να εισάγει περισσότερα. Οι περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης αντιπροσωπεύουν μόνο το 10 % των γερμανικών εισαγωγών, σε σύγκριση με περίπου 40 % για τις άλλες πλεονασματικές χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Η ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης στη Γερμανία θα ωφελούσε συνεπώς αυτές τις άλλες πλεονασματικές χώρες (με χαμηλή ανεργία) τέσσερις φορές περισσότερο από τις περιφερειακές χώρες (με πολύ υψηλότερα ποσοστά ανεργίας). Άλλες χώρες με διαρθρωτικό πλεόνασμα, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, της Κίνας και της Ιαπωνίας , θα επωφεληθούν επίσης περισσότερο από την ισχυρότερη ζήτηση στη Γερμανία από ότι θα επωφελούταν η Ισπανία ή η Ελλάδα.
Η συζήτηση του γερμανικού πλεονάσματος συγχέει έτσι τα ζητήματα με δύο τρόπους. Πρώτον, αν και η γερμανική οικονομία και το πλεόνασμα φαίνονται μεγάλα στο πλαίσιο της Ευρώπης, μια προσαρμογή από τη Γερμανία και μόνο θα ωφελήσει την περιφέρεια της Ευρωζώνης μάλλον ελάχιστα. Δεύτερον, σε παγκόσμιο επίπεδο, η προσαρμογή από τη Γερμανία και μόνο θα ωφελήσει πολλές χώρες ελάχιστα μόνο, ενώ άλλες πλεονασματικές χώρες θα επωφεληθούν δυσανάλογα. Η προσαρμογή από όλες τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης θα είχε διπλασιάσει τον αντίκτυπο τυχόν επέκτασης της ζήτησης από τη Γερμανία και μόνο, λόγω του υψηλού βαθμού ενσωμάτωσης μεταξύ των «τευτονικών» χωρών.
Αυτό ισχύει τόσο στο ευρωπαϊκό όσο και στο παγκόσμιο πλαίσιο. Ο συντονισμός εντός της Ευρωζώνης (για παράδειγμα μέσω της διαδικασίας της υπερβολικής ανισορροπίας, η οποία μπορεί τώρα να εφαρμοστεί στη Γερμανία), φαίνεται σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκής, εάν ο στόχος είναι να βοηθήσει τις χώρες της περιφέρειας. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι αγγλόφωνες ελλειμματικές χώρες, επίσης, θα ωφεληθούν πολύ περισσότερο αν όλη η Βόρεια Ευρώπη αυξήσει την εσωτερική της ζήτηση.
Η Γερμανία υπήρξε ένας ελκυστικός στόχος για τις χώρες με εξωτερικό έλλειμμα στην Ευρώπη και πέραν αυτής. Αλλά η επίθεση στη Γερμανία και μόνο φαίνεται να είναι ο λάθος τρόπος για να έχουν αποτελέσματα.
http://www.project-syndicate.org/commentary/daniel-gros-argues-that-the-growing-crticism-of-germany-s-external-surplus-is-misplaced

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Στέργιος avatar
    Στέργιος 08/12/2013 22:20:02

    Δεν είμαι οικονομολόγος, ξέρω όμως ότι για τα χάλια της Ευρώπης φταίει η Γερμανία, γιατί ΑΥΤΗ ηθικολόγησε και ηθικολογεί - παρασύροντας και τις άλλες πλεονασματικές χώρες.

    Μέχρι το 2009 ξέραμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας ενιαίος οικονομικός χώρος, πολλώ μάλλον η Ευρωζώνη. Όπως στην Ελλάδα υπάρχουν νομοί που παράγουν περισσότερο πλούτο από άλλους, αλλά ο μισθός ενός δασκάλου είναι παντού ο ίδιος, έτσι και στην Ευρώπη ξέραμε ότι ίσχυε κάτι ανάλογο. Σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα θυσιάσαμε την παραγωγική μας ικανότητα υπέρ ισχυρών βιομηχανιών της Ευρώπης. Κακώς; Κακώς! Αλλά έτσι μάθαμε ότι λειτουργούσε το σύστημα. Για να χρησιμοποιήσω την ελληνική αναλογία, το φτωχό Καρπενήσι αγοράζει φρούτα και λαχανικά από το πλούσιο Ηράκλειο, το οποίο δέχεται ένα μέρος των χρημάτων που πληρώνει σε φόρους να πληρώνει μισθούς και συντάξεις στο Καρπενήσι, ΩΣΤΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΕΙ οπωροκηπευτικά από το Ηράκλειο. Αυτή τη λίγο-πολύ αρμονική σχέση ήρθε και διέλυσε η Γερμανία, η οποία νεκρανέστησε τον Εμβέρ Χότζα και την περί αυτάρκειας οικονομική του θεωρία: κάθε χώρα να καταναλώνει ό,τι παράγει. Κάποιος πρέπει να κόψει και πάλι τα φτερά της Γερμανίας, όπως έγινε το 1918 και το 1945.

    • Γιώργος Αχαιός avatar
      Γιώργος Αχαιός @ Στέργιος 09/12/2013 07:46:15

      Ωραίο σχόλιο,
      Το σύστημα πάντως ήταν εξ αρχής λάθος φτιαγμένο. Η ευρωζώνη δεν ήταν φτιαγμένη για κρίσεις. Δεν ήλθε και διέλυσε λοιπόν εκ των υστέρων ένα καλό σύστημα η Γερμανία. Απλά το είχε φτιάξει ευθύς εξ αρχής λάθος.

  2. aris avatar
    aris 09/12/2013 18:21:31

    Τι γλυκά μας τα λέει ο κύριος Gros για τη μικρούλα Γερμανία (μόλις το 1 % του παγκόσμιου πληθυσμού και λιγότερο από 5 % του ΑΕΠ του) που όλοι τη ζηλεύον και την κακολογούν! Εντάξει, παραδέχεται οτι στην ΕΕ είναι Μεγάλη. Είναι το 30%+ και με 27% κυβερνάς...Εγώ είμαι με το μέρος του κ. Gros και πιστεύω οτι όλοι οι Ελληνες θα αγαπήσουμε τη Γερμανία, αν τώρα που ξαναενώθηκε χάρις και στην πολύ σημαντική δική μας οικονομική βοήθεια, μας επιστρέψει το κατοχικό δάνειο και τις Γερμανικές αποζημιώσεις, αφού πλέον έχει επαρκές πλεόνασμα. Τί θα το κάνει άλλωστε? Βρυκολακιάζει στα υπόγεια των τραπεζών...Αυτή η κίνηση θα δώσει και στους άλλους Νότιους το έναυσμα να ελπίσουν οτι η Γερμανία θα βελτιώσει τη συμπεριφορά της απέναντί τους και θα μας αντιμετωπίσει τελικά όλους ως ΙΣΟΤΙΜΟΥΣ ΕΤΑΙΡΟΥΣ και αυριανούς συμπατριώτες στο ενιαίο ΟΜΟΣΠΟΝΔΟ κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Διότι αν συνεχίσει με τη σημερινή Τευτονική νοοτροπία της θα καταλήξει ίσως χειρότερα απο το 1945...Αν πάλι αισθάνεται αδικημένη παρεξηγημένη ή και μισητή ανάμεσα στους εταίρους της, υποθέτω οτι η αξιοπρέπιά της (αν τη βάζει πάνω απο το χρήμα), θα την οδηγήσει σε οικειοθελή αποχώρηση απο την ΕΕ (Λέμε τώρα...)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.