Διδάγματα από τη δολοφονία του Μπόρις Νεμτσόφ
01/03/2015 11:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Διδάγματα από τη δολοφονία του Μπόρις Νεμτσόφ

Η Ρώμη του Μουσολίνι ήταν σε καλύτερη κατάσταση δημοκρατικά από την Ρωσία του Πούτιν, σχολιάζει ο John Lloyd.

Είναι αρχές του καλοκαιριού του 1924,απόγευμα, στη Ρώμη, στις όχθες του Τίβερη. Ένας νεαρός σοσιαλιστής πολιτικός, ο οποίος πρόσφατα είχε κάνει μια θερμή ομιλία στο κοινοβούλιο κατά του Ιταλού ηγέτη Μπενίτο Μουσολίνι και της φασιστικής πλειοψηφίας του στη βουλή, συνελήφθη, ξυλοκοπήθηκε, τον έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο και τον μαχαίρωσαν επανειλημμένα μέχρι που πέθανε.

Ο Μουσολίνι κατά πάσα πιθανότητα δεν διέταξε τη δολοφονία του Τζιάκομο Ματεότι, αν και μπορεί να τον είχαν προειδοποιήσει. Οι δολοφόνοι συνελήφθησαν από την αστυνομία. Αλλά οι δικαστές που ήταν πρόθυμου να ασκήσουν δίωξη αντικαταστάθηκαν με άλλους, φιλικούς προς το καθεστώς, η αμνηστία κάλυψε όσους καταδικάστηκαν και η υπόθεση έκλεισε. Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης αποχώρησαν από το κοινοβούλιο, ελπίζοντας ότι ο βασιλιάς της Ιταλίας θα τους υποστηρίξει και θα διώξει τον Μουσολίνι: αντ 'αυτού, αυτός επιβεβαίωσε την ηγεσία του. Η απειλή μιας αντίδρασης από μία ήδη εξασθενημένη αντιπολίτευση υποχώρησε. Στην ομιλία του, ο Μουσολίνι είπε ότι αυτός και μόνον αυτός ήταν υπεύθυνος για όλα όσα συνέβησαν στο όνομά του. Τον επευφήμησαν. Και ο φασισμός εδραιώθηκε και κυβέρνησε για τα επόμενα 20 χρόνια.

Είναι σημαντικό να μάθουμε - αν και δεν μπορούμε ποτέ να το κάνουμε- αν το μονοπάτι για τη δολοφονία του Μπόρις Νεμτσόφ την Παρασκευή οδηγεί στην κορυφή της ρωσικής κυβέρνησης –αν και, κατά μία έννοια, δεν έχει σημασία. Όπως και στη Ρώμη 91 χρόνια πριν, ένας τολμηρός και ασυμβίβαστος πολιτικός αψήφησε το φόβο και προέταξε την πεποίθησή του ότι η ηγεσία της χώρας του οδηγεί στην καταστροφή. Όπως και στην Ρώμη, κάποιοι «πατριώτες» αποφάσισαν ότι τώρα ήταν η ώρα να απαλλάξουν την χώρα από έναν από τους πλέον διάσημους επικριτές της, μια μέρα πριν τη διαμαρτυρία που οργάνωσε ενάντια στον πόλεμο στην Ουκρανία. Η Ερευνητική Επιτροπή της Ρωσίας, η οποία λογοδοτεί στον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, είπε ότι ακολουθεί αρκετές γραμμές έρευνας.

Όπως και στην Ρώμη, οι περισσότεροι από τους συμπολίτες του δολοφονημένου άνδρα δεν είχαν ακούσει, ή αν το είχαν ακούσει δεν τους άρεσε, το μήνυμά του. Πράγματι, η Μόσχα είναι τώρα σε χειρότερη κατάσταση, δημοκρατικά, από τη Ρώμη: στην Αιώνια Πόλη, υπήρχε ακόμη τότε αντιπολίτευση κάποιου μεγέθους, ένα δικαστικό σώμα το οποίο ήταν πρόθυμο να κρίνει τα γεγονότα και όχι να ακολουθεί άνωθεν εντολές, ένας αρχηγός κράτους - ο βασιλιάς - που θα μπορούσε να παρέμβει ενάντια στους φασίστες. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση ανάλογου μεγέθους σήμερα στη Ρωσία. Δεν υπάρχουν τολμηροί δικαστές πρόθυμοι να ενεργήσουν και να μιλήσουν ενάντια σε οδηγίες άνωθεν. Και κανείς δεν είναι πάνω από τον Πούτιν.

Και το ίδιο μήνυμα που ήρθε από τη Ρώμη, έρχεται και από τη Μόσχα. Το μήνυμα είναι το εξής: «είμαστε» σε μια πορεία που καμία εσωτερική αντιπολίτευση –ο Πούτιν αποκάλεσε μια τέτοια δύναμη «πέμπτη φάλαγγα» λίγο πριν από τα Χριστούγεννα- δεν μπορεί να αντέξει. «Είμαστε» αποφασισμένοι να κρατήσουμε την Κριμαία μακριά από την Ουκρανία και να διασφαλίσουμε ότι η Ουκρανία θα παραμένει αδύναμη και στην εξουσία μας. «Εμείς» (σε κάποιο επίπεδο- ποιος νοιάζεται σε ποιο;) είμαστε ικανοί να εξαλείψουμε όποιον προσπαθεί να μπει στο δρόμο μας. «Είμαστε» οι ηγέτες εκείνων που στέκονται ενάντια στον δημοκρατικό κόσμο: «εμείς», όπως συμβαίνει εδώ και αιώνες στη Ρωσία, υποστηρίζουμε έναν λαό ενωμένο, πίσω από έναν ηγέτη.

Υπάρχει μια τελευταία ελπίδα. Είναι ότι ο Πούτιν βρίσκεται πραγματικά σε αμηχανία από αυτό: επειδή η δολοφονία δεν έγινε στο όνομά του, αλλά οι δολοφόνοι μπορεί να πιστεύουν ότι έγινε. Ήθελε να κρατήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός ανανεωμένου διαλόγου με τη Δύση - δεδομένου ότι, τελικά, η οικονομία της χώρας του μπαίνει γρήγορα σε ύφεση και ακόμη και οι σύμμαχοί του, μεταξύ των άλλων πρώην σοβιετικών κρατών όπως η Λευκορωσία και το Καζακστάν, ανησυχούν με την κατεύθυνση που παίρνει.

Σε μια συνέντευξη στο BBC, ο επικεφαλής της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, σερ Τζον Σόουερς, που αποσύρθηκε πρόσφατα, δήλωσε ότι: «Δεν πρέπει να κοροϊδευόμαστε θεωρώντας ότι η Ρωσία είναι σε μια πορεία προς τη δημοκρατία, διότι δεν είναι». Αλλά πρόσθεσε ότι «δεν θέλουμε να έχουμε μια επανάληψη της πυραυλικής κρίσης στην Κούβα το 1962, όπου φτάσαμε στο χείλος του πυρηνικού πολέμου. Πρέπει να είμαστε σε θέση να το αντιμετωπίσουμε αυτό μέσω της αύξησης του διαλόγου».

Για έναν επίσημο που βρίσκεται τόσο κοντά στο κέντρο εξουσίας όπως ο Σόουερς, ο φόβος της πυρηνικής ανταλλαγής δείχνει πόσο πολύ το σκέφτονται οι ηγέτες της Δύσης –όπως και το γεγονός ότι ο Πούτιν έχει θυμίσει πολλές φορές στον κόσμο την πυρηνική δύναμή του. Δείχνει, επίσης, ότι, παρότι η πεποίθηση πως η Ρωσία θα γίνει ένα δημοκρατικό κράτος έχει αποδειχθεί ψευδαίσθηση, υπάρχει ακόμα επίσημη ελπίδα για έναν διάλογο που θα μειώσει την πίεση, «παγώνοντας» τουλάχιστον τη σύγκρουση στην Ουκρανία και βρίσκοντας κάποια βάση για μια σχέση που δεν μπορεί να είναι φιλική, αλλά που θα μπορούσε να είναι - όπως ήταν για το μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου - σταθερή. Φαίνεται προς το παρόν μια μικρή ελπίδα. Δεν φαίνεται ακόμη δυνατόν. Αλλά αυτό είναι το μόνο που έχει απομείνει.

blogs.reuters.com

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ avatar
    ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ 01/03/2015 20:53:26

    Η συμπεριφορά του Πούτιν απέναντι στους Ουκρανούς θυμίζει την συμπεριφορά του Σόιμπλε απέναντι στους 'Ελληνες...Το σίγουρο είναι οτι ο Νεοφιλελευθερισμός έχει τραυματίσει καίρια τη Δημοκρατία όχι μόνο σε όλη την Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο... Οι "ρεαλιστές" απο τη μία και απο την άλλη πλευρά θα μας απαντήσουν οτι αυτή η πολιτική των ισχυρών ηγετών είναι μονόδρομος διότι, αυτήν εγκρίνουν οι "αγορές". Κι όποιος της πάει κόντρα, τρώει το κεφάλι του...

    • ruskin avatar
      ruskin @ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ 02/03/2015 01:34:45

      Δεν μπορουμε να τα λεμε αυτα σοβαρά.. Η Δυση ειναι βαλμενη για τα καλα να βγαλει τον Πουτιν 'Χιτλερ' και τη Ρωσια Σοβιετία επί Κρουτσώφ..
      Eδω εχουμε την περιπτωση ενος τελειωμένου εδώ και μια 15ετια τουλαχιστον πολιτικά που δεν εβγαινε ουτε βουλευτης και εκανε τα παντα για να στρεψει τα φωτα της δημοσιοτητας -κυριως της Δυσης- απανω του, λεγοντας οτι ηταν αρεστο να ακουει το ακροατηριο στο οποιο απευθυνοτανε.. Στη Ρωσια κανεις δεν του εδινε σημασια, -ακομα λιγοτερο δε οταν επιασε στην 'ατζεντα' του ενα θεμα που η ρωσικη κοινη γνωμη εχει ομοιογενη και αρραγή αποψη κατα 80%.

      Και ξαφνου, αυτος ο ασημαντος ανθρωπος για το Κρεμλίνο, γίνεται έναυσμα μαζικής κατακραυγής και στοχοποίησης της Ρωσιας ανα τον κοσμο.. Και προκυπτει ευλογα το ερωτημα: Αν πατροπαράδοτα για να βρουμε τον θυτη σε καθε εγκλημα κοιταμε ποιος ειναι ο οφελημένος, προς τα που πρεπει να κοιταξουμε σε αυτη την περιπτωση??
      (Μην περιμενετε την απαντηση απο το CNN, παρ'οτι δεν εχει αλλαξει θεμα επι 24ωρου βασεως απο προχτες..)

  2. Λιψ avatar
    Λιψ 02/03/2015 04:32:32

    Ο Νέμτσωφ είχε βάλει για υποψήφιος δήμαρχος στην πατρίδα του το Σότσι πριν 3 χρόνια, αν δεν απατώμαι, και πήρε κάπου 15%. Δεν συζητάμε τι έπαιρνε σε εθνικό επίπεδο. Τελευταία είχε μία εμμονή υπέρ της σημερινής χούντας της Ουκρανίας, όση περίπου έχουν η Ρεπούση και ο Τρεμόπουλος με τους Τούρκους και τους Σλαβομακεδόνες. Δηλαδή, για να δηλώσω την αντίθεσή μου με τον εθνικισμό της χώρας μου, αποδέχομαι πλήρως τον εθνικισμό των γειτόνων. Είναι βέβαιο ότι η αποδοχή του Νέμτσωφ από τη ρωσική κοινή γνώμη, με τέτοιες θέσεις που είχε, συναγωνιζόταν αυτήν των παραπάνω "γιγάντων". Βέβαια, η Δύση είναι προφανές ότι θα θεωρούσε μέγιστο ρώσο πολιτικό όποιον, ας πούμε, έκοβε ένα μεγάλο κομμάτι της Ρωσίας και το χάριζε στην Αμερική για προτεκτοράτο. Για τα δυτικά ΜΜΕ, ο μέγιστος ρώσος ηγέτης των τελευταίων ετών ήταν ο αλκοολικός αρχιδιεφθαρμένος Γιέλτσιν. Γνωστά αυτά και γνωστοί οι λόγοι...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.