#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/01/2012 08:14
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Δεν είναι κρίση του καπιταλισμού, είναι κρίση ηγεσιών



 Με τις ισχυρές οικονομίες σε απόγνωση να παλεύουν την κρίση, και με τους ηγέτες της ΕΕ απλά να χειροτερεύουν την όλη κατάσταση, το μέγεθος του προβλήματος που πλήττει την Δύση δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, δεν πρόκειται απλά για την χειρότερη ύφεση από την δεκαετία του 1930, αλλά και για μια ισχυρή πρόκληση στην οικονομική τάξη της Δύσης.

Η μεγάλη αυτή ύφεση, λένε,  αποκαλύπτει την ανεπάρκεια της ορθόδοξης οικονομικής θεωρίας. Πρόκειται δηλαδή για μια ιδεολογική κρίση. Αποκαλύπτονται πλέον τα εγγενή ελαττώματα του καπιταλισμού.

Βέβαια, όλες αυτές οι αναφορές είναι λάθος. Μπορεί αυτήν την ώρα, κάποιοι επαναστάτες να οργανώνονται στα κρυφά, όμως πουθενά δεν βλέπουμε λαϊκές εξεγέρσεις. Και δεν αναφέρομαι στο κίνημα Occupy Wall Street, ή των μονίμως αγανακτισμένων, που θέλουν μια λαϊκή συνέλευση σε κάθε γειτονιά. Έτσι κι αλλιώς, πρόκειται για ένα κίνημα χωρίς καμιά ατζέντα, και που μόλις αποκτήσει μια, θα ξεθυμάνει οριστικά.

Που είναι όμως η αριστερά; Οι Δημοκρατικοί της Αμερικής δεν βλέπω να χαίρουν κάποιας γενικής στήριξης. Το μόνο που φοβούνται είναι τους Ρεπουμπλικάνους, που κόντεψαν να ρίξουν την χώρα στον γκρεμό το καλοκαίρι που μας πέρασε, και που ανησυχούν μη τυχόν και διώξουν τον Ομπάμα από τον Λευκό Οίκο.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν ένα 41%  των Αμερικανών να θεωρούν την χώρα τους διαιρεμένη μεταξύ εχόντων και μη.

Το 64% θεωρεί το μεγάλο κράτος πιο επικίνδυνο από τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα αριστερά κόμματα βρίσκονται σε υποχώρηση. Όσο πιο χειρότερα τα οικονομικά πράγματα, τόσο πιο πολύ οι ψηφοφόροι καταψηφίζουν την αριστερά. Στην Ισπανία, οι σοσιαλιστές υπέστησαν την μεγαλύτερη ήττα τους από το 1975. Βέβαια, μπορεί απλά να ήταν άτυχοι λόγω χρονικής  συγκυρίας.

Οι ψηφοφόροι της Αμερικής και της Ευρώπης μπορεί να κάνουν λάθος, ρίχνοντας το φταίξιμο για την κρίση στα αριστερά κόμματα που έτυχε να κυβερνούν, αλλά η δεξιά στροφή που βλέπουμε από το 2008 και μετά, αποδεικνύει ότι ο καπιταλισμός δεν πάσχει από κρίση εμπιστοσύνης.

Που είναι η κατακραυγή; Που είναι η απαίτηση για περισσότερο κράτος, για κρατικοποιήσεις, για προστασία των εγχώριων παραγωγών, για δασμούς στις εισαγωγές, για προστατευτισμό; Δεν είδαμε τίποτα.

Όλα αυτά μπορεί να αλλάξουν, αφού η κρίση συνεχίζεται. Όμως η σημερινή ύφεση, η χειρότερη των τελευταίων 70 χρόνων, δεν έχει επηρεάσει την υποστήριξη των λαών στον υπάρχοντα καπιταλισμό. Και εννοώ τον καπιταλισμό που ξέρουμε, αυτόν της μικτής οικονομίας, της κερδοφορίας, του ανταγωνισμού, και της ισχυρής κρατικής παρέμβασης. Σε πολλές χώρες βλέπουμε να καταρρέει η εμπιστοσύνη προς τις πολιτικές ηγεσίες, και όχι προς το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα.

Υπ αυτήν την έννοια, η λαϊκή άποψη είναι και η σωστή. Δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι ο καπιταλισμός είναι ελαττωματικός, αν δεν τον συγκρίνουμε με τις εναλλακτικές προτάσεις. Και δεν υπάρχουν κάποιες άρτιες τέτοιες προτάσεις.

Η Κούβα και η Β. Κορέα δεν διαθέτουν και πολλά καλά. Έτσι δεν είναι;

Η δε σχολή του Ούγκο Τσάβεζ, κάθε άλλο παρά ελκυστική είναι. Η  Κίνα επέλεξε τον καπιταλισμό, και ως αποτέλεσμα σημειώνει θαυμαστή ανάπτυξη. Κάτι ανάλογο βλέπουμε και στην Ινδία.

Η παγκόσμια ύφεση που άρχισε το 2008, κάθε άλλο παρά παγκόσμια αποδείχθηκε. Για δισεκατομμύρια ανθρώπων εκτός ΗΠΑ και Ευρώπης, η ζωή συνεχίστηκε, με τον καπιταλισμό να τους προσφέρει ραγδαία βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης τους.

Βέβαια υπάρχουν και άλλες εκδοχές του καπιταλισμού, και αρκετές επιλογές. Στον πλούσιο κόσμο, στην μια άκρη βρίσκεται το αμερικανικό παράδειγμα, το οποίο όμως διαφέρει από αυτά της Σουηδίας, ή του Καναδά, δυο χώρες που παρεμπιπτόντως κυβερνώνται από κεντροδεξιά κόμματα που στηρίζουν τις ελεύθερες αγορές.

Βέβαια, οι διαφορές τους δεν είναι θεμελιώδεις. Υπάρχουν διαφωνίες όσον αφορά στην δημόσια περίθαλψη, στις κοινωνικές παροχές, κλπ. αλλά συνολικά,  οι διαφορετικές αυτές εκδοχές παραμένουν μέσα στα όρια της καπιταλιστικής ιδεολογίας που κυριαρχεί παγκοσμίως.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι έχω δίκιο, και πως ο καπιταλισμός θα συνεχίσει να κυριαρχεί. Υπάρχει όμως μια κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στις ορθόδοξες οικονομικές θεωρίες, που θέλουν τις αγορές να έχουν πάντα δίκιο. Έτσι δεν είναι;

Σύμφωνα με τους πολέμιους τους, οι ορθόδοξοι οικονομολόγοι πιστεύουν πως οι επενδυτές είναι λογικοί, και πως οι τιμές εμπεριέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, έτσι ώστε να μην έχουμε φούσκες, ούτε κραχ. Αυτά είναι σαχλαμάρες. Η ορθόδοξη οικονομική θεωρία διδάσκει πως οι φούσκες είναι δύσκολο να προβλεφτούν, και πως η επιμονή να βγάλεις λεφτά ποντάροντας συνεχώς εναντίον των αγορών, είναι πολύ δύσκολο. Κανένας οικονομολόγος δεν αρνείται ότι οι άνθρωποι κάνουν λάθη, και ότι οι αγορές ανεβαίνουν, αλλά και κατεβαίνουν.

Η οικονομία της συμπεριφοράς έγινε μόδα στη δεκαετία του 1990. Μελετά τα λάθη, και τις μη λογικές οικονομικές αποφάσεις. Ήδη αποτελεί μέρος της ορθόδοξης οικονομικής θεωρίας. Το κατά πόσο η θεωρία αυτή μπορεί να επηρεάσει τα πιστεύω μας όσον αφορά στον τρόπο λειτουργίας του καπιταλισμού, απομένει να το δούμε.

Η ύφεση αποκάλυψε την ανάγκη για καλύτερη και περισσότερη νομοθετική επίβλεψη και ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Υπογράμμισε τις αδυναμίες των οικονομολόγων στο να σχεδιάσουν μια σωστή δημοσιονομική θεωρία και πολιτική, που θα αντιμετωπίσει επαρκώς την οικονομική ισότητα, και το μοίρασμα των βαρών.

Η έκπληξη όμως είναι πως για το 99%, σε ιδεολογικό επίπεδο, το μόνο σοβαρό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να γίνει μια τέτοια συζήτηση, παραμένουν οι συμβατικές και ορθόδοξες οικονομικές θεωρίες. Είτε κάποιος συμφωνεί, είτε διαφωνεί με τον αμερικανικού τύπου καπιταλισμό, τα ίδια βιβλία διαβάζει, και τις ίδιες απόψεις και ιδέες χρησιμοποιεί ως επιχειρήματα.

Ο καπιταλισμός υπάρχει σε πολλές μορφές. Και η ορθόδοξη οικονομική επιστήμη τους εμπεριέχει όλους. Σίγουρα έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε, και πολλά να κάνουμε, αλλά η κρίση που ζούμε δεν είναι ιδεολογικής φύσης.

Η Δύση δεν χρειάζεται κάποια ιδεολογική επανάσταση, όπως δεν χρειάζεται κάποια δικτατορία του προλεταριάτου.

 

Bloomberg

http://www.bloomberg.com/news/2012-01-04/crisis-of-leadership-not-crisis-of-capitalism-commentary-by-clive-crook.html

Απόδοση:S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μεσσήνιος avatar
    Μεσσήνιος 06/01/2012 08:34:52

    Πολύ ωραίο άρθρο. Στην κρίση ηγεσιών που υπάρχει σε πολλές χώρες, όταν πρόκειται για την Ελλάδα προσθέστε την διαφθορά, την πολιτική οικογενειοκρατία και την προφανή πρόθεση όσων ασχολούνται με την πολιτική για προσωπικό όφελος και μόνον, και τότε θα μελαγχολήσετε.

  2. A.m.a.n. avatar
    A.m.a.n. 06/01/2012 08:41:38

    Καλημέρα Μεσσηνιε Με την ανοχή μας και την συνηπευθηνοτητα μας .Μην το ξεχνας

    • Μεσσήνιος avatar
      Μεσσήνιος @ A.m.a.n. 06/01/2012 09:16:58

      Καλημέρα! Ακριβώς!

  3. Χαρίλαος avatar
    Χαρίλαος 06/01/2012 09:35:18

    Το θέμα των ανίκανων ηγεσιών έχει προκύψει εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά δεν πρέπει να μας εκπλήσσει, διότι το προωθούμενο σύστημα της παγκοσμιοποίησης δεν θέλει ικανούς ηγέτες που μπορεί να το πάρουν πατριωτικά και να πούνε ΟΧΙ.
    Θέλει πειθήνιους ηγέτες, τύπου γαπ, γιατί μόνο με αυτούς μπορεί να ολοκληρώσει το έργο του, και αυτούς προωθεί...
    Να το τραβήξω πιο μακρυά, για τους σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης ακόμη και το καπιταλιστικό σύστημα που ενδεχομένως να δίνει κάποιες ευκαιρίες, θεωρείται ξεπερασμένο...
    Δεν είναι θεωρίες συνομωσίας, είναι η καταγεγραμμένη αλληλουχία των γεγονότων εδώ και μερικές δεκαετίες και το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη...

  4. AZ avatar
    AZ 06/01/2012 10:04:56

    Μαριονετες ειναι οι ανθρωποι....Ακου ηγετες.

    ΑΖ

  5. ΝΑΥΤΗΣ avatar
    ΝΑΥΤΗΣ 06/01/2012 10:45:00

    Πολύ απλοική εξήγηση όλων αυτών των κατασκευασμάτων του συστήματος, που οδήγησαν στην κρίση. Τι σχέση έχουν οι ηγεσίες και την θεοποίηση του κέρδους που έχει επιβάλλει το χρηματοοικονομικό κατεστημένο, με όλες αυτές τις φούσκες των δομημένων ομολόγων, του στοιχηματισμού της χρεοκοπίας των διαφόρων οικονομιών-χωρών, αγνοώντας τις επιπτώσεις σε κοινωνικό επίπεδο, και τόσων άλλων "προιόντων. Βεβαίως δεν περίμενα από το Bloomberg άλλου είδους προσέγγιση. Βάλτε λοιπόν τεχνοκράτες και Σόρους να μας κυβερνήσουν και να αποφασίσουν για την κοινωνία...

  6. βαγόνι avatar
    βαγόνι 06/01/2012 11:12:38

    Ειναι κατ' εξοχήν κρίση του καπιταλισμού που συνεπιφέρει
    κρίση ηγεσιών.....Απο το '90 και μετά θεώρησαν ότι ο δρόμος
    είναι ανοικτός,όταν οι σταλινικοί εξουδετερώθηκαν αναιμάκτως!
    Και τί δεν έκαναν έκτοτε: στην πράξη, η ήδη ανάπηρη "αστική
    κοινοβουλευτική δημοκρατία" έμεινε σκιά-άλλοθι...σε περιφερειακές
    χώρες-σαν και του λόγου μας-δεν έμεινε τίποτε όρθιο,με την ανόητη
    συνδρομή και πολλών ¨λαικών"κοινωνικών δυνάμεων-εκούσια ή
    ακούσια.
    'Οθεν, κατα το Bloomberg αρκεί η αποκατάσταση των βασικών
    αξιών και κανόνων του καπιταλισμού για να συνεχίσουμε; σαν να
    μή συνέβη τίποτε;
    Λίγο δύσκολο!

  7. ΣΩΣΤΑ avatar
    ΣΩΣΤΑ 06/01/2012 12:32:17

    Σωστά, εκεί είναι η ουσία. Και περισότερο σ'εμάς εδώ.

    Αν ,ακόμα και την ύστατη στιγμή ,το 2009-2010, είχαμε σοβαρή ηγεσία ,δεν θα χρειάζονταν να συζητάμε αυτή τη στιγμή που θα πονέσει λιγότερο η αυτοκτονία ,μέσα ή έξω απο το Ευρώ!

  8. Πεπόνης avatar
    Πεπόνης 06/01/2012 14:12:42

    Πρέπει, ίσως, να περάσουν άλλα 500 χρόνια μέχρι να αντιληφθεί και ο τελευταίος άχρηστος οικονομολόγος αυτής της πολύπαθης πλάσης, ότι όσο το "σύστημα" βασίζεται πάνω στον τόκο και στον τόκο του τόκου, η συγκέντρωση ολόκληρου του παγκόσμιου πλούτου στα χέρια ενός και μόνο ανθρώπου (1), την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι θα λιμοκτονούν, θα αποτέλει την κυρίαρχη τάση και επιδίωξη.

    Όσο το απέραντο χρήμα, που λιάζεται αμέριμνο σε φορολογικούς παραδείσους, δεν φορολογείται, τόσο η εξαθλίωση των λαών θα βαθαίνει. Και η παρηγοριά του φτωχού θα περιορίζεται στην "αναγκαστική" πεποίθηση, ότι "είναι καλύτερα να πεθαίνεις από πείνα, παρά από βόμβες".

    Ένα είναι ξεκάθαρο: Το "σύστημα" απέχει έτη φωτός από το να είναι δίκαιο, έστω και υποτυπωδώς. Για τους πολύ πλούσιους, το λεγόμενο 1%, η δικαιοσύνη, έτσι όπως την καταλαβαίνουμε εμείς οι υπόλοιποι, είναι μια άγνωστη λέξη. Δεν μπορώ με τίποτα να διώξω την σκέψη, που επιβεβαιώνεται καθημερινά, ότι η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση έχει σαν κύρια βάση της, την επιθυμία των πολύ πλουσίων να βρίσκουν ευκολότερα πάρκινγκ στις μαρίνες για τα κότερα τους και να βρίσκουν εύκολα τραπέζι στα τοπ εστιατόρια της υφηλίου.

    Οι πολύ πλούσιοι μας βλέπουν σαν κόκκους σκόνης. Από αυτό το γεγονός πηγάζει η συμπεριφορά τους. Δεν εξηγείται αλλιώς η εμμονή κάποιου, που θα εξακολουθεί να είναι ζάπλουτος ακόμη και αν "χάσει" σε φόρους το 90% της περιουσιας του, να αρνείται την γενναία φορολόγηση, παρόλο που γνωρίζει ότι εκατομμύρια άνθρωποι ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ εξαιτίας αυτής της άρνησης. Όλα τα άλλα, "έξυπνες" οικονομικές θεωρίες και "σοφίες", που ένα τρίχρονο καταλαβαίνει την ανεπάρκεια τους, αποτελούν φούμαρα, τρίχες κατσαρές κι αχτένιστες και φύκια, που μας πουλάνε για μεταξωτές κορδέλες.

    Όσο υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν από έλλειψη πόσιμου νερού, πρέπει να πετάγονται όλα τα συγγράμματα οικονομικών θεωριών στην φωτιά και οι συγγραφείς τους να εξαναγκάζονται σε εργασία για είκοσι (20) χρόνια σε διπλοβάρδια στα McDonald's.

  9. Πελασγός ο Μιλήσιος avatar
    Πελασγός ο Μιλήσιος 06/01/2012 14:32:52

    Τι είναι το Bloomberg;
    Μια πολυσχιδής επιχείρηση με πεδία οικονομίας, ενημέρωσης, ανανεώσιμων ενεργειακών.
    Με πάνω από 2000 εργαζομένους ανά τον κόσμο σε 145 διάσπαρτα γραφεία, που βομβαρδίζουν τους δυνητικούς ενημερωμένους "καταναλωτές", με πάνω από 5000 ραπόρτα ημερησίως.
    Μεταξύ των συνδρομητών, ειδησεογραφικά πρακτορεία και μεγάλα περιοδικά. Ουσιαστικά, η Βάση δεδομένων με πρωτόλιο υλικό ενημέρωσης, που θα επεξεργασθεί από ομάδα όχι μόνο ειδικών, για περαιτέρω ανάλυση.
    Είναι κάτι ανώτερο από αυτά που η παγκόσμια ιθύνουσα Τάξη, στοιχειοθέτησε ως Δεξαμενές σκέψεως.

    Ο τίτλος του και μόνο "Δεν είναι κρίση του καπιταλισμού, είναι κρίση ηγεσιών", αντιπαρέρχεται τη φιλοσοφία των "Αριστερών" Αγγλοσαξωνικών Think Tanks ως παληομοδίτικη, και επανεισάγει την ουσία του πολιτικού Αναλυτικού Αναθεωρητισμού, για να στρατολογήσει καινούργια ακροατήρια.

    Το ξεφτισμένο "Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε", δεν αγγίζει ούτε καν τις αντιδράσεις των θαμώνων του κόμματος του τσαγιού (tea party).

    Επειδή μάλλον το παγκόσμιο μήνυμα της έλλειψης ηγεσιών, βομβαρδίζει ακατάπαυστα τις καθεστωτικές "Δεξαμενές Σκέψεως" όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων, πρώτο το Bloomberg διείδε την αναντιστοιχία κοινωνίας και Επιχειρήσεων Ενημέρωσης, και άλλαξε, πολύ αργοπορημένα, το παληό καθεστώς με τον Ενημερωτικό "δρόμο της Δαμασκού" της παγκόσμιας κοινωνίας.

    Η σκέψη της πρώην Ηγεμονίδος τον κόσμο, ως φαίνεται, επαναπροσδιορίζεται από εναλλακτικούς προσανατολισμούς, και αυτό καταδεικνύεται από το ενημερωτικό περιβάλλον του Bloomberg.

    Αποσύρει το παληό motto του "Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε", και ανακαλύπτει το πρόβλημα της έλλειψης ηγεσιών.
    Οι ηγέτες-ορντινάτσες εισήλθαν σε περίοδο διπλής ύφεσης, αποτέλεσμα της ανεπάρκειας αφ'εαυτής και της επιβολής της Ιθύνουσας Τάξης των ανεπαρκών προσώπων της.

    Ο κόσμος, μέσω της "αρχής της απροσδιοριστίας" θα επιδείξει τους Ηγέτες του, είτε ομοθυμήσει το κάθε Bloomberg, είτε αδιαφορήσει.

    Γιατί η "αρχή της απροσδιοριστίας" δεν υπακούει στις "κατασκευαστικές εταιρίες" ηγετών, είναι η νομοτέλεια που εμπεριέχει τη Δόξα και το Έλεος, αυτό που ο Δικός μας Αριστοτέλης οριοθέτησε ως "Μετρία Ουσία"...

    Πελασγός ο Μιλήσιος

  10. σάκος με απίδια avatar
    σάκος με απίδια 06/01/2012 23:02:29

    Όταν κάποιος υποστηρίζει τον καπιταλισμό σαν το μοναδικό επιτυχημένο σύστημα παραβλέποντας την καταστροφή που προκαλεί στη φύση οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια στο βάραθρο, είτε είναι στην πραγματικότητα κουτός (ακόμα κι αν έχει δέκα πτυχία) είτε δεν έχει παιδιά που να τα αγαπάει παρά μόνο το σαρκίο του.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.