#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
19/12/2013 07:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί το ευρωπαϊκό στοίχημα του Κάμερον είναι μια χαμένη υπόθεση



Ο Κάμερον είναι προτιμότερο να επιδιώξει τις μεταρρυθμίσεις από τον επαναπατρισμό των εξουσιών, σχολιάζει ο Charles Grant, διευθυντής του Κέντρου για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση.

Ο Ντέιβιντ Κάμερον έχει ξεκινήσει μια τολμηρή, ενδεχομένως απερίσκεπτη, στρατηγική για να ξεδιαλύνει τις  ταραγμένες σχέσεις της Βρετανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπόσχεται ότι, αν επανεκλεγεί, θα επαναδιαπραγματευτεί τους όρους ένταξης και στη συνέχεια θα διεξάγει δημοψήφισμα το 2017. Το πρόβλημα του πρωθυπουργού είναι ότι μεγάλα τμήματα του συντηρητικού κόμματός του αναμένουν ότι η επαναδιαπραγμάτευση θα παραδώσει πολύ περισσότερα από όσα είναι πιθανόν να προσφέρουν οι εταίροι του στην ΕΕ.
Πολλοί Συντηρητικοί πιστεύουν ότι οι ηγέτες της ΕΕ, αντιμέτωποι με μια πιθανή έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου, θα δώσουν αρκετά στον Κάμερον ώστε να μπορέσει να υποστηρίξει πειστικά ότι έχει αλλάξει τους όρους των σχέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ. Βασίζονται στην Άνγκελα Μέρκελ, καγκελάριο της Γερμανίας και σύμμαχο του πρωθυπουργού, για να ετοιμάσει την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή  Ένωση. Ωστόσο, αυτή η αισιοδοξία είναι χτισμένη πάνω σε σαθρά θεμέλια: στην πεποίθηση ότι η κρίση του ευρώ θα αναγκάσει την ΕΕ να αναθεωρήσει τις συνθήκες της εγκαίρως για το δημοψήφισμα του 2017. Μια νέα συνθήκη της ΕΕ χρειάζεται την υπογραφή του κάθε κράτους μέλους, ώστε να δώσει στη Βρετανία τη δύναμη να κερδίσει παραχωρήσεις από τους εταίρους της.

Είναι αλήθεια ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν ήσσονος σημασίας τεχνικές αναθεωρήσεις των Συνθηκών της ΕΕ για να θέσουν το ευρώ (και κυρίως την τραπεζική ένωση) σε μια πιο σταθερή βάση. Αλλά λένε ότι αν το Ηνωμένο Βασίλειο ζητούσε τον επαναπατρισμό των εξουσιών, ως το τίμημα της υπογραφής του, θα εξετάσουν μεταβολές της συνθήκης που δεν περιλαμβάνουν την ΕΕ - όπως η τροποποίηση του «δημοσιονομικού συμφώνου» που επιβάλλει τη δημοσιονομική πειθαρχία και της συνθήκης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, του ταμείου διάσωσης της ευρωζώνης.
Αλλά μπορεί και να μην υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή της συνθήκης. Η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι τα μόνα μέλη που το επιθυμούν. Οι Γάλλοι και άλλοι πιστεύουν ότι θα ήταν σχεδόν αδύνατο για αυτούς να επικυρώσουν μια νέα συνθήκη, είτε μέσω κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας είτε με δημοψήφισμα. Η ΕΕ είναι πολύ δημοφιλής.
Αυτές οι κυβερνήσεις ανησυχούν επίσης ότι η γερμανική προσπάθεια να περάσει μια απλή τεχνική αλλαγή θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας: έτσι και αρχίσει η διαδικασία αναθεώρησης, πολλά έθνη θα εκφράσουν τις δικές τους ιδέες. Οι Γάλλοι προσθέτουν ότι, αν πραγματικά θα πρέπει να υπάρξει μια αλλαγή της συνθήκης κάποτε, θα πρέπει να γίνει μέσα από μια μικρότερη ομάδα, έτσι ώστε κανείς να μην ανησυχεί για τους Βρετανούς.

Η Μέρκελ θα κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει τους Βρετανούς μέσα. Οι αόριστες αναφορές της για «την επιστροφή» των εξουσιών στα κράτη μέλη έχουν ενθουσιάσει τους  βρετανούς συντηρητικούς. Όμως, Γερμανοί αξιωματούχοι λένε ότι δεν εννοεί να αλλάξει τις συνθήκες, μειώνοντας τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εννοεί ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα μπορούσαν να δεσμευτούν να μην νομοθετούν σε ορισμένους τομείς, ή θα μπορούσε απλά να συμφωνήσει στην τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας.
Αν και η Μέρκελ είναι ο πιο ισχυρός ηγέτης της Ευρώπης, δεν ελέγχει την ΕΕ. Ακόμη και αν υποστήριζε συγκεκριμένες αλλαγές της συνθήκης για να βοηθήσει τον Κάμερον, θα πρέπει να πείσει και τα 26 άλλα κράτη μέλη να τις επικυρώσουν. Έτσι, κάθε προσπάθεια των Βρετανών να εγκαταλείψουν τους κανόνες της αγοράς εργασίας της ΕΕ δεν θα προχωρούσε. Αλλά εάν ο Κάμερον επιδιώξει τη μεταρρύθμιση και όχι τον επαναπατρισμό, η Γερμανία δεν θα είναι η μόνη χώρα που θα βοηθήσει. Ολλανδοί, Ιρλανδοί, Ιταλοί , Σκανδιναβοί και Πολωνοί θέλουν να κρατήσουν το Ηνωμένο Βασίλειο και σε κάθε περίπτωση σκέφτονται τις μεταρρυθμίσεις. Άλλοι, ωστόσο, αδιαφορούν για την προοπτική της εγκατάλειψης του Ηνωμένου Βασιλείου. Η αδιάλλακτη αντίθεσή του στην ενίσχυση των θεσμικών οργάνων της ΕΕ ενοχλεί πολλούς. Και η τάση του προς το ελεύθερο εμπόριο, την ενιαία αγορά, τη διεύρυνση της ΕΕ, τον ατλαντισμό και μια στρατηγική προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής δεν είναι αρεστά από όλους. Έτσι, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι σύμμαχοί του θα πρέπει να εργαστούν σκληρά για να φέρουν τη μεταρρύθμιση.

Τι θα μπορούσαν να ελπίζουν ότι θα αλλάξει; Θα μπορούσε να ενισχυθεί η εξουσία των εθνικών κοινοβουλίων για να εμποδίσει τη νομοθεσία της ΕΕ, να απελευθερωθούν οι υπηρεσίες, να περιοριστεί το δικαίωμα των μεταναστών της ΕΕ για καλή διαβίωση, να βελτιωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να υπάρχουν εγγυήσεις που θα εμποδίζουν τις χώρες του ευρώ να βλάπτουν την ενιαία αγορά. Αυτό δεν θα ικανοποιήσει πολλούς ευρωσκεπτικιστές των Συντηρητικών. Θα χρησιμοποιήσουν τις ευρωπαϊκές εκλογές του Μαΐου , όταν το κόμμα τους είναι πιθανό να ηττηθεί από το κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου,  για να πιέσουν τον Κάμερον να πολεμήσει στις γενικές εκλογές του 2015 με μια δέσμευση μανιφέστο για τον επαναπατρισμό σημαντικών εξουσιών. Ας υποθέσουμε ότι θα συμφωνήσει, θα νικήσει και θα διαπραγματευτεί με τους εταίρους του. Θα επέστρεφε, σε μεγάλο βαθμό, με άδεια χέρια. Πώς θα μπορούσε ο Κάμερον, στη συνέχεια, να παλέψει αξιόπιστα και να κερδίσει ένα δημοψήφισμα για την ένταξη ή όχι στην ΕΕ; Για να αποφευχθεί αυτό το σενάριο θα πρέπει να επικεντρωθεί στη μεταρρύθμιση και όχι στον επαναπατρισμό. Στη συνέχεια, θα αποξενώσει ένα μεγάλο κομμάτι του κόμματός του, αλλά θα μπορεί να κρατήσει τη χώρα του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

http://www.ft.com/intl/cms/s/0/5410d74a-5ea9-11e3-8621-00144feabdc0.html#axzz2np005WNW

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. George avatar
    George 19/12/2013 13:14:03

    Οταν το ΗΒ το απασχολεί η digital αγορά, η αγορά της ενέργειας και των υπηρεσιών, τα free trade agreements με τον υπόλοιπο κόσμο, η Ευρωζώνη μιλά μονάχα για το πως θα σώσουν οι καταθέτες τις τράπεζές της και πως θα σωθεί το αποτυχημένο Ευρώ με συνεχή πακέτα από δανεικά και αγύριστα που τα πληρώνουν οι φορολογούμενοι της. Τι συζήτηση να υπάρξει και με ποιούς? Το ΗΒ μιλούσε για μιά ελεύθερη αγορά από την Τουρκία μέχρι τον Ατλαντικό και οι ηπειρωτικοί τρέχανε πίσω από ανεμόμυλους , πανευρωπαικά κράτη και άλλα τέτοια περίεργα. Ποιός είχε λάθος φάνηκε...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.