Γιατί πολλοί Γερμανοί παραμένουν ρωσόφιλοι
14/04/2014 16:39
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί πολλοί Γερμανοί παραμένουν ρωσόφιλοι

Οι ευρωπαίοι ηγέτες συζητούν το πώς θα τιμωρήσουν τη Ρωσία για τις ενέργειές της στην Κριμαία. Αλλά για πολλούς Γερμανούς, η Ρωσία είναι μια χώρα που θα πρέπει να είναι σύμμαχος, σχολιάζει ο ανταποκριτής στο Βερολίνο Stephen Evans...

Οι ευρωπαίοι ηγέτες συζητούν το πώς θα τιμωρήσουν τη Ρωσία για τις ενέργειές της στην Κριμαία. Αλλά για πολλούς Γερμανούς, η Ρωσία είναι μια χώρα που θα πρέπει να είναι σύμμαχος, σχολιάζει ο ανταποκριτής στο Βερολίνο Stephen Evans.

Στον τοίχο του γραφείου του αριστερού βουλευτή Jan van Aken, υπάρχει μια πολύ μεγάλη ασπρόμαυρη φωτογραφία. Είναι η κλασική φωτογραφία ενός στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού που ισορροπεί επικίνδυνα στον πυργίσκο του παλαιού κτιρίου του Reichstag κρατώντας τη σημαία με το σφυροδρέπανο, με τα καπνισμένα συντρίμμια του Βερολίνου στο φόντο. Τον ρώτησα γιατί το είχε στον τοίχο του στο γερμανικό κοινοβούλιο και απάντησε γελώντας ότι η φωτογραφία ελήφθη στα γενέθλιά του, την 1η Μαΐου. Στην συνέχεια πρόσθεσε πιο σοβαρά ότι αφηγείται μια ιστορία. Οι Ρώσοι ήταν απελευθερωτές , είπε. Έσωσαν το Βερολίνο και τη Γερμανία από τους Ναζί. Δεν μειώνει και τη συμβολή των άλλων, όπως οι Βρετανοί, αλλά τονίζει τον ρόλο του Κόκκινου Στρατού.

Η φωτογραφία -και είναι ο πρώτος που το παραδέχεται- αφηγείται μια πάρα πολύ περίπλοκη ιστορία. Είναι μια ιστορία προπαγάνδας. Είπε ότι ελήφθη την 1η Μαΐου, αλλά το πραγματικό γεγονός - η ύψωση της κόκκινης σημαίας στο Ράιχσταγκ- συνέβη στις 30 Απριλίου, την ίδια ημέρα που ο Χίτλερ αυτοκτόνησε στο καταφύγιό του, περίπου μισό μίλι μακριά. Η φωτογραφία έπρεπε να ρετουσαριστεί, επειδή ο στρατιώτης που σήκωσε τη σημαία είχε τον καρπό του γεμάτο με ρολόγια που είχε λεηλατήσει από τον τρομοκρατημένο πληθυσμό. Στις ημέρες πριν ανακαλυφθεί το Photoshop, οι στρατιώτες έπρεπε να ανέβουν πάλι στο κτίριο με τη σημαία και με τα χέρια τους καθαρά από τα λάφυρα του πολέμου.

Ο πληθυσμός στην Ανατολική Γερμανία απελευθερώθηκε μόνο και μόνο για να υποταχθεί ξανά στη συνέχεια, για περισσότερο από μισό αιώνα. Αλλά η φωτογραφία δείχνει γιατί πολλοί Γερμανοί σήμερα αμφιταλαντεύονται για το τι συμβαίνει στην Ουκρανία. Ο Van Aken είναι βουλευτής του Die Linke, του κόμματος που προέκυψε από το παλιό κομμουνιστικό κόμμα της Ανατολικής Γερμανίας. Λέει ότι πολλοί από τους συναδέλφους- μέλη του κόμματός του παραμένουν ευγνώμονες στη Σοβιετική Ένωση. Στα δυτικά της χώρας, ο αντικομμουνισμός ήταν διαδεδομένος, αλλά στα ανατολικά της χώρας, η Ρωσία δεν ήταν μόνο ο καταπιεστής, αλλά και ο ελευθερωτής.

Τα σημάδια αυτής της απελευθέρωσης είναι εκεί για να τα δουν όλοι, ακόμα και στο ίδιο το κτίριο της Bundestag, όπου τα κακογραμμένα γκράφιτι των Ρώσων στρατιωτών στο κυριλλικό αλφάβητο δεν έχουν ακόμα ξεθωριάσει. Είναι εκεί για να βλέπουν οι βουλευτές, καθώς εισέρχονται στο κτίριο, τα ονόματα των στρατιωτών με τις ημερομηνίες, τον Μάιο του 1945.

Οι στρατιώτες που ύψωσαν τη σημαία κατέβηκαν και έκαναν ό τι κάνουν οι στρατιώτες - έγραψαν τα ονόματά τους στους τοίχους που παραβίασαν. Ένας από τους στρατιώτες που ύψωσαν τη σημαία της Ουκρανίας ήταν από το Κίεβο. Νέοι από την Ανατολική Γερμανία, όπως η Άνγκελα Μέρκελ, μάθαιναν ρωσικά. Δεν θα μάθουμε ποτέ αν έπεσε κατά λάθος πάνω στον πράκτορα της KGB Πούτιν, ο οποίος τοποθετήθηκε στη Δρέσδη, αλλά σίγουρα έπεσε πάνω του τώρα. Το Βερολίνο νιώθει πολύ πιο κοντά στη Μόσχα από ό,τι στο Λονδίνο ή την Ουάσιγκτον. Και είναι πιο κοντά, όχι μόνο φυσικά αλλά και συναισθηματικά.

Πολιτικοί - όπως ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ, ο οποίος είναι στα '90 και, παρεμπιπτόντως, ακόμα καπνίζει μανιωδώς ακόμα και στα τηλεοπτικά στούντιο- είναι κατηγορηματικοί στη δέσμευσή τους στη δημοκρατία. Αλλά είναι, επίσης, και τη σχολής «χαλαρά με τη Ρωσία». Οι κυρώσεις, είπε, είναι «ανοησίες». Η κοινή γνώμη θεωρεί ότι η Γερμανία πρέπει να συνεργάζεται με τη Ρωσία, οπότε ας το θυμόμαστε αυτό.
Το ίδιο αισθάνεται και ένας άλλος πρώην καγκελάριος, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, αν και στην περίπτωσή του, συνεργάζεται κυριολεκτικά με τη Ρωσία ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Nordstream, που ανήκει στην Gazprom, τη ρωσική εταιρεία ενέργειας που βρίσκεται σήμερα σε διαμάχη με την Ουκρανία.

Εκτός από τους προκατόχους της Καγκελαρίου Μέρκελ, πολλοί πανίσχυροι γερμανοί επιχειρηματίες λένε πόσο σημαντική είναι η Ρωσία -από το αφεντικό της Siemens που συχνά φωτογραφίζεται με τον Πρόεδρο Πούτιν, ως τα ανώτερα στελέχη της Adidas και του κολοσσού του χάλυβα Thyssen Krupp. Σε μικρή απόσταση από τη Bundestag υπάρχει ένα μεγάλο σοβιετικό μνημείο για τους νεκρούς κατά την απελευθέρωση του Βερολίνου. Μάλλον όμως χρειάζεται κάποια συντήρηση: μερικά από τα γράμματα της επιγραφής έχουν πέσει… Στην κορυφή των στηλών υπάρχει ένα τεράστιο άγαλμα ενός στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού, που κοιτάζει όποιον τολμά να τον αντικρίσει. Είναι σα να λέει: «Σας σώσαμε. Μην ξεχνάτε πού βρίσκεται η εξουσία».

http://www.bbc.com/news/magazine-26988891

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Άπαντα Επιστάμενος avatar
    Άπαντα Επιστάμενος 14/04/2014 16:58:34

    "Γιατί πολλοί Γερμανοί παραμένουν ρωσόφιλοι;" Μα είναι θέμα DNA! Οι ρώσοι άφησαν πίσω τους στην γερμανία εκατομμύρια μικρά ρωσάκια μετά την πτώση των ναζί. Σχεδόν όλες οι γερμανίδες έκαναν σεξ εκουσίως ή ακουσίως με κάποιο ρώσο το 1945. Μπορείτε να το κοιτάξετε στο ίντερνετ ή να δείτε την ταινία "a woman in berlin".

    • βαγγέλας avatar
      βαγγέλας @ Άπαντα Επιστάμενος 14/04/2014 17:58:08

      Βλ. και "το μνημείο του αγνώστου βιαστή", όπως λέγεται από τους παλιότερους Βερολινέζους το μνημείο του Σοβιετικού στρατιώτη στο Treptower park. (Καλά που οι Σοβιετικοί ήταν άθεοι - ενώ ο Βλαδίμηρος καραχριστιανός- , αλλιώς θα μας περιλάμβαναν ο ΒΙΣ κι ο ΚΜ... )

      • ΚΜ avatar
        ΚΜ @ βαγγέλας 14/04/2014 21:43:33

        Γειά σου Βαγγέλα με το ... γερμανικό χιούμορ!

  2. Διογένης avatar
    Διογένης 16/04/2014 08:54:38

    Πέρα από τους ιστορικούς λόγους για τους πρώην Ανατολικογερμανούς, και τους λόγους γεωπολιτικής συνείδησης (η Γερμανία διέπρεψε πολιτικο-στρατιωτικά στο παρελθόν μόνον σε καιρούς που είχε ειρήνη και συμμαχία με τη Ρωσία), ο βασικότερος λόγος για τον σημερινό (Δυτικο)γερμανό να είναι με τη Ρωσία, είναι η αδιόρατη, ακόμη, σε δημόσιο επίπεδο, αλλά πολύ έντονη σε υπόγειο επίπεδο αντιπαλότητα με τις ΗΠΑ. Πολύ απλά, για τον Γερμανό σήμερα εχθρός δεν είναι η Ρωσία, εχθρός είναι οι ΗΠΑ. Ακόμη και στην περίπτωση της Ουκρανίας, που αποτελεί παραδοσιακό στόχο εδαφικής επέκτασης για τους Γερμανο-Αυστριακούς (μην ξεχνούμε, όχι μόνον τον "ζωτικό χώρο" του Χίτλερ, αλλά κυρίως την συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ με τον Λένιν), οι Γερμανοί βλέπουν ότι αυτό θα επιτευχθεί μέσω Ε.Ε. (γι' αυτό και υποστήριξαν την ανατροπή του Γιαννουκόβιτς), όπως μέσω Ε.Ε. θα επιτευχθεί κάπως και η πρόσδεση της Ρωσίας στο άρμα επιρροής της Γερμανίας. Δηλαδή βλέπουν το σύνολο της πρώην ΕΣΣΔ ως χώρο επιρροής τους και όχι μόνον την Ουκρανία. Αυτό, διότι οι γεωπολιτικοί όροι άλλαξαν, διότι υπάρχει μια έντονα εθνικιστική και όλο και πιο ισχυρή Πολωνία στα ανατολικά τους κλπ. κλπ. Πάντως δεν θα συγκρουστούν με τη Ρωσία για τον πλήρη έλεγχο της Ουκρανίας - μια χαρά βολευόταν η Γερμανία και με το καθεστώς που είχε η Ουκρανία στα χρόνια 1991-2014. Αντιθέτως, οι ΗΠΑ θέλουν να ελέγχουν την Ουκρανία όχι μόνον για να στριμώχνουν γεωπολιτικά την Ρωσία, αλλά κυρίως για να ελέγχουν την ροή φυσικού αερίου μέσω της Ευρώπης (κάπου εδώ να δούμε και την ανατροπή Καραμανλή για να έρθει ο ΓΑΠ που ακύρωσε τους αγωγούς με την Ρωσία). Αυτό σημαίνει ότι οι Αμερικανοί είναι δομικά αντίθετοι στην προσέγγιση Ρωσίας-Γερμανίας, που την θέλουν και η Ρωσία και η Γερμανία. Στην ανατροπή του Γιαννουκόβιτς πρωτοστάτησε η Γερμανία όχι για να υλοποιηθούν τα σχέδια της Αμερικής, όμως η Αμερική, καλύτερα προετοιμασμένη, πήρε τον έλεγχο και έκανε έτσι την Ουκρανία χώρα που θα χωρίσει και όχι που θα ενώσει Γερμανία και Ρωσία. Άρα, αυτό που συμβαίνει σήμερα, συμβαίνει για να πληγεί η Γερμανία και η εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών συμφερόντων της, που χρειάζονται και την Ρωσία. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που οι Γερμανοί είναι με τους Ρώσους και όχι με τους Αμερικανούς στο θέμα της Ουκρανίας. Θέλουν επιρροή στην Ουκρανία, αλλά πιο πολύ θέλουν καλή σχέση με τη Ρωσία. Άλλωστε, όπως λέει και το άρθρο, τα ρωσικά γκράφιτι στο Ράιχσταγκ υπάρχουν ακόμη. Κανένας Γερμανός δεν θα ήθελε να ξαναζήσει παρόμοια εμπειρία με τους "υπανθρώπους" Ρώσους να του καταλαμβάνουν την χώρα. Προς το παρόν υλοποιείται στο σχέδιο των ΗΠΑ. Δεν είναι βέβαιο ότι η Γερμανία στο τέλος δεν θα υπονομεύσει τα συμφέροντά της και δεν θα προσδεθεί στο άρμα των ΗΠΑ. Η γερμανική μεταψυχροπολεμική "ανεξάρτητη" εξωτερική πολιτική είναι ακόμη αρκετά ανώριμη και χωρίς πολλή αυτοπεποίθηση. Θα δούμε. Πάντως, αν ο Πούτιν κερδίσει την Γερμανία, θα κερδίσει και στην κρίση, διότι δεν θα είναι δυνατές οι οικονομικές κυρώσεις εις βάρος του. Αν χάσει τη Γερμανία, τότε θα κινδυνεύσει σοβαρά από τον οικονομικό αποκλεισμό που σχεδιάζουν εις βάρος του οι ΗΠΑ.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.