#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
16/09/2013 06:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί οι «βαρετές» γερμανικές εκλογές είναι ζωτικής σημασίας για την ευρωζώνη


Αν το SPD και οι Πράσινοι κερδίσουν εξ αρχής, θα κινηθούν γρηγορότερα από τη Μέρκελ στη διαχείριση της κρίσης, υποστηρίζει ο Wolfgang Münchau.

Την περασμένη εβδομάδα, κάποιες από τα πιο έγκριτες εφημερίδες της Γερμανίας σχεδόν σταμάτησαν να ασχολούνται με την προεκλογική εκστρατεία που βρίσκεται σε εξέλιξη στην μεγαλύτερη χώρα της Ευρώπης. Έχει γίνει απλά πάρα πολύ βαρετή. Ωστόσο, οι εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου είναι τελικά πολύ σημαντικές. Το ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι τόσο ποιος θα είναι ο επόμενος καγκελάριος -κάτι που φαίνεται σχεδόν βέβαιο. Το σημαντικό ερώτημα είναι αν το νέο γερμανικό κοινοβούλιο θα είναι περισσότερο ή λιγότερο πιθανό να συμφωνήσει σε μέτρα για την επίλυση της κρίσης στην ευρωζώνη. Ο σημαντικός παίκτης για να παρακολουθήσουμε θα είναι το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Ανάλογα με το αποτέλεσμα, μπορεί , ή ίσως και όχι, να αλλάξει τη στάση του.

Το SPD δεν έχει ακόμα υπερισχύσει κάπου έναντι της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Ίσως περισσότερο από κάθε άλλο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στη Δύση, να έχει αποδεχθεί τη νεοκλασική οικονομική πολιτική συναίνεση. Αυτό το δυσκολεύει στο να βρει μια αφήγηση με την οποία να επιτεθεί στη Μέρκελ. Μερικές φορές «χτυπά» την επιβολή της λιτότητας στη νότια Ευρώπη. Άλλες φορές παραπονιέται ότι οι πολιτικές της Μέρκελ είναι πάρα πολύ ακριβές. Το πιο σημαντικό, το SPD υποστήριξε την καγκελάριο σε όλες τις μεγάλες ψηφοφορίες για την πολιτική στην ευρωζώνη, κάνοντας μόνο ελάχιστες παραχωρήσεις - η πιο ανόητη από τις οποίες ήταν ο φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, ο οποίος είναι απίθανο να δει το φως της ημέρας σε οποιαδήποτε ουσιαστική μορφή.
Αν και όποτε η γερασμένη ηγεσία του κόμματος συνταξιοδοτηθεί ή παραμεριστεί εξαιτίας των άσχημων αποτελεσμάτων, η νεότερη γενιά θα μπορούσε να προσφέρει μια διαφορετική προοπτική. Ίσως τότε θα μπορούσαμε να καταλήξουμε σε μία θέση όπου μία από τις διάφορες μεθόδους επίλυσης της κρίσης στην ευρωζώνη θα μπορούσε να συμβεί.
Για να συμβεί αυτό, το SPD θα πρέπει επίσης να θυμηθεί αυτά που έχει ξεχάσει εδώ και καιρό: ότι οι μεγάλες οικονομίες δεν μπορούν να λειτουργούν με αυτόματο πιλότο. Ότι οι προσαρμογές που πρέπει να γίνουν, δεν αναβάλλονται. Ότι τα δυσβάστακτα χρέη πρέπει να διαγραφούν. Και ότι μια βασική απαίτηση της νομισματικής ένωσης είναι μια σωστή τραπεζική ένωση – και όχι αυτή που ετοιμάζονται να κάνουν. Μια πραγματική τραπεζική ένωση είναι αυτή που έχει μια ενιαία κεντρική υποστήριξη και μία όπου κάθε χώρα είναι υπεύθυνη για τον δικό της τραπεζικό τομέα.
Κάποια από αυτά εν μέρει αφορούν την επιστροφή του SPD σε πιο ισορροπημένες μακροοικονομικές πολιτικές, όπως αυτές που υποστήριζε ο Καρλ Σίλερ, πρώην υπουργός Οικονομικών του κόμματος, στα τέλη του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 , ή αργότερα ο Χέλμουτ Σμιτ, όταν ήταν καγκελάριος. Τότε, η οικονομική αφήγηση της πολιτικής του SPD ήταν πιο προηγμένη και πιο σύγχρονη από την τρέχουσα θέση του. Ειδικότερα, αναγνώριζε τις ανάγκες για προγράμματα τόνωσης κατά τη διάρκεια της ύφεσης και για τη συνολική μακροοικονομική σταθερότητα - σε αντίθεση με μια μονόπλευρη επιδίωξη δημοσιονομικής σταθερότητας και σταθερότητας των τιμών. Κατηγορώ τον Γκέρχαρντ Σρέντερ για την αλλαγή αυτή. Ο πρώην καγκελάριος υπήρξε ο πιο αποτελεσματικός πολιτικός του κόμματος τα τελευταία 30 χρόνια. Κέρδισε δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις και παραλίγο να κερδίσει και μια τρίτη το 2005. Αλλά κληροδότησε στο κόμμα του μια ατζέντα βασισμένη στα Οικονομικά της προσφοράς, που χαρακτηρίζεται καλύτερα από τις εργασιακές μεταρρυθμίσεις του, και η οποία έκτοτε τα έχει παγιδεύσει.
Μόλις προχωρήσει κάποιος πέρα από αυτήν την ομολογουμένως βαρετή προεκλογική εκστρατεία και την ενδιαφέρουσα ακόμη πολιτική αριθμητική, στην πραγματικότητα διακυβεύονται πολλά, αλλά αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στην πολιτική συζήτηση. Η έκβαση της κρίσης της ευρωζώνης, ειδικότερα, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το ποσοστό του SPD στην κάλπη.
Ιδού μερικά πιθανά σενάρια. Εάν η σημερινή κεντροδεξιά συνεργασία των Χριστιανοδημοκρατών και των φιλελεύθερων Ελεύθερων Δημοκρατών δεν καταφέρει να πάρει την πλειοψηφία, το SPD μπορεί να καταλήξει να ωθηθεί σε μια μεγάλη συμμαχία με την Μέρκελ. Σε αυτή την περίπτωση, να περιμένετε ελάχιστη άμεση αλλαγή. Οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση σχετικά με την ανανέωση στο εσωτερικό του κόμματος θα παγώσει. Η Μέρκελ «εξημέρωσε» το SPD κατά τη διάρκεια του τελευταίου μεγάλου συνασπισμού από το 2005 έως το 2009 και αυτό πιθανότατα θα συμβεί ξανά.
Αν το SPD και οι Πράσινοι κέρδιζαν τις εκλογές οριστικά, θα κινούνταν πιθανότατα γρηγορότερα από το συνασπισμό της Μέρκελ στη διαχείριση της κρίσης, μόνο και μόνο επειδή θα έχουν την πλειοψηφία και στα δύο σώματα του κοινοβουλίου. Δεν θα περίμενε κανείς κάποια θεμελιώδη πολιτική μετατόπιση αμέσως, αλλά σίγουρα μια αλλαγή τόνου. Ούτε μια δημοσκόπηση, ωστόσο, δεν έχει προβλέψει ούτε στο ελάχιστο ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Το αποτέλεσμα γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον, αν ο σημερινός συνασπισμός κερδίσει – με έναν περίεργο τρόπο. Τα κακά νέα είναι ότι δεν θα αλλάξουν και πολλά αρχικά. Μπορώ να δω νέα πακέτα να δεσμεύουν την Ελλάδα, την Κύπρο και την Πορτογαλία μέχρι την επόμενη κρίση. Αλλά δεν μπορώ να δω καμία αποτελεσματική ελάφρυνση του χρέους, το οποίο είναι αυτό που χρειάζεται για την επίλυση της κρίσης. Ένας συνασπισμός CDU- FDP  θα κάνει το ελάχιστο που απαιτείται για να αποφευχθεί η άμεση διάλυση του ενιαίου νομίσματος, αλλά τίποτα περισσότερο. Εάν η Γερμανία αλλάξει ποτέ τη θέση της, θα δούμε πιθανότατα αυτό να συμβαίνει πρώτα στην Αριστερά. Και εδώ βρίσκονται τα δυνητικά καλά νέα. Το SPD είναι πιο πιθανό να δημιουργήσει κάτι καινούριο ως αντιπολίτευση, παρά ως κυβέρνηση.
Για αυτούς που υποστηρίζουν τόσο το SPD όσο και μια πιο φωτισμένη στρατηγική επίλυσης της κρίσης, δεν είναι σαφές τι θα πρέπει να επιθυμούν. Ίσως μια μεγάλη νίκη ή μια μεγάλη ήττα, αλλά σίγουρα όχι το ζοφερό αποτέλεσμα που προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις.

http://www.ft.com/intl/cms/s/0/0d4b655e-1c60-11e3-8894-00144feab7de.html#axzz2ezOl31tz

ΣΧΟΛΙΑ

  1. βαγόνι avatar
    βαγόνι 16/09/2013 07:40:23

    Καλή προσέγγιση!
    "Το SPD είναι πιό πιθανό να δημιουργήσει κάτι καινούργιο ώς
    αντιπολίτευση,παρά ώς κυβέρνηση"...ακόμη καλύτερη τοποθέτηση...!
    Είχε βιαστεί ο Λαφονταίν να φύγει...η πολιτική είναι και άσκηση υπομονής...!
    Τελικά,μιλάμε για τη Γερμανία...απο κεί πέρασε ο πιό οργανωμένος
    σκουπιδότοπος της Ευρώπης στη νεώτερη ιστορία...!

  2. Σωτ Μητραλ avatar
    Σωτ Μητραλ 16/09/2013 09:05:34

    Η ελπιδα της Ελλαδας είναι να μην μπει το FDP στη Βουλή, τα υπολοιπα δεν κανουν μεγάλη διάφορα.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Σωτ Μητραλ 16/09/2013 13:20:57

      Θα το πριμοδοτήσει η Μερκελ ...

  3. Σωτ Μητραλ avatar
    Σωτ Μητραλ 16/09/2013 09:06:07

    (Παλι οι φιλελεύθεροι φταίνε, δηλαδή...)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.