#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
02/02/2012 15:10
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί η Βρετανία δεν χρειάζεται την Ε.Ε.



Για κάποιους, η απόφαση του Βρετανού πρωθυπουργού David Cameron να μην συμμετάσχει στο νέο σχέδιο διάσωσης του ευρώ, καθιστά την χώρα του ασήμαντη στην παγκόσμια σκηνή.

Όμως, με αυτή του τη στάση, ο Cameron όχι απλά εξέφρασε την αντίθεσή του σε μια Ευρώπη που θα βρίσκεται υπό γερμανική ηγεσία, αλλά επανέφερε την Βρετανία στον ιστορικό της ρόλο ως κέντρο του Αγγλόφωνου κόσμου. Πρόκειται για μια κίνηση που βοηθά την χώρα του να απομακρυνθεί από τον παλιό κόσμο, που βρίσκεται σήμερα σε παρακμή.

Ιστορικά, οι πολιτισμικοί δεσμοί αποδείχθηκαν πολύ πιο ισχυροί από ότι οι γεωγραφικοί, ή οι ιδεολογικοί. Οι πιο ισχυροί πολιτισμοί, αυτοί δηλαδή που επηρέασαν, όπως ο ελληνικός, ο ρωμαϊκός, ο αραβικός, ο κινέζικος, ο μογγολικός, αλλά και η βρετανική αυτοκρατορία, μοιράζονταν αυτού του είδους τις πολιτισμικές σχέσεις.

Όπως οι άλλες δυο μεγάλες παγκόσμιες «φυλές», οι Κινέζοι, και οι Ινδοί, έτσι και οι Άγγλοι μοιράζονται βαθιά ριζωμένες κοινές αξίες. Σε αντίθεση με τους νησιώτες Ιάπωνες, ή τους Γερμανούς, οι παγκόσμιες φυλές είναι διεθνείς και γεωγραφικά εξαπλωμένες. Δεν μοιράζονται μόνο οικονομικούς δεσμούς, αλλά και «ομαδικά συναισθήματα», που καθορίζονται από την κουζίνα, την γλώσσα, την ιστορία, τα πνευματικά και πολιτικά τους ιδανικά.

Οι Βρετανοί είναι ξαδέλφια των Αμερικανών, των Καναδών, των Αυστραλών, και των Νεοζηλανδών, κάτι που δεν είναι ούτε οι Γάλλοι, ούτε οι Γερμανοί, αλλά ούτε και οι Ιταλοί. Όταν μεταναστεύουν οι νεαροί μορφωμένοι Βρετανοί, δεν πάνε στη Γερμανία, ή στη Κίνα, αλλά σε κάποια αγγλόφωνη χώρα. Μπορεί οι συνταξιούχοι να κατευθύνονται προς την ηλιόλουστη Ισπανία, ή την γαλλική Ριβιέρα, αλλά αυτοί που θέλουν να σταδιοδρομήσουν πηγαίνουν σε αγγλόφωνα κράτη.

Σημαντικές είναι επίσης οι σχέσεις των Βρετανών με κάποιες πρώην αποικίες όπως η Ινδία, η Νότιος Αφρική, και η Νιγηρία, που μπορεί να μην αποτελούνται από λευκούς, αλλά λειτουργούν στην αγγλική, και διατηρούν σημαντικούς δεσμούς με την μητρική χώρα.

Η θέση του Λονδίνου ως παγκόσμιο οικονομικό κέντρο, που αποτελεί βασικό λόγο για την απόφαση του Cameron να απομακρυνθεί από την ΕΕ, δεν βασίζεται στην ΕΕ, αλλά στις πρώην αγγλικές αποικίες.

Η Βρετανία είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος επενδυτής στον πλανήτη, και ο πρώτος στις ΗΠΑ, οι οποίες αποτελούν και την Νο1 αγορά για τις βρετανικές εξαγωγές. Μεγάλο οικονομικό  ρόλο παίζει η Βρετανία και στην Ν. Αφρική, στη Σιγκαπούρη, και στην Ινδία, όπου θεωρείται ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος επενδυτής.

Υπ’ αυτήν την έννοια, η «Αγγλόσφαιρα», συμπεριλαμβανομένων κάποιων τόπων όπως είναι η Ινδία, αποτελεί μια διεθνή οικογένεια. Αν και πολλοί πολιτικοί αδιαφορούν για αυτήν, ορίζοντας τον κόσμο με βάση την γεωγραφική εγγύτητα, εν τούτοις αυτοί οι παγκόσμιοι δεσμοί παίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο.

Δείτε την μοίρα της νησιώτικης Ιαπωνίας, που στερούμενη κάποιας διασποράς, αναγκάζεται να κλειστεί στον εαυτό της. Κάτι ανάλογο ισχύει και με την ΕΕ, που σε αυτή την μετά-Χριστιανική της φάση, δεν έχει κάποια κοινά «φυλετικά» δεσμά. Για αυτό και η Ευρώπη δείχνει να διασπάται σε τρεις τουλάχιστον φυλές: ‘Έναν αυστηρό σκανδιναβικό πυρήνα, έναν σπάταλο και χρεοκοπημένο Νότο, και μια ταλαιπωρημένη Ανατολή.

Η προσπάθεια να δομηθεί ένα ισχυρό ευρωπαϊκό κράτος σκοντάφτει στην απουσία κοινής ιδεολογίας, και κοινωνικών στοιχείων, που δίνουν στον αγγλόφωνο κόσμο την συνοχή του.

Όποιες και αν είναι οι φιλοδοξίες της, η Γερμανίδα καγκελάριος, ηγέτης μιας πλούσιας αλλά γερασμένης και στρατιωτικά αδύναμης χώρας, μοιάζει πιο πολύ με σχολάρχη, παρά με ηγέτη που θα εμπνεύσει την Ευρώπη. Η Μέρκελ δεν είναι Καίσαρας, Καρλομάγνος, ή Ναπολέων. Δεν μπορεί να ενώσει την Ευρώπη μέσω της ιδεολογίας, της προσωπικότητας, ή της δύναμής της.

Με δεδομένα όλα αυτά, η καλύτερη πορεία για την Βρετανία θα ήταν να εστιάσει στους κοινούς της δεσμούς με τα «παιδιά» της. Όλη μαζί η Αγγλόσφαιρα παράγει το ¼ του παγκόσμιου ΑΕΠ, και η αγγλική παραμένει η επικρατέστερη γλώσσα στις διεθνείς επιχειρήσεις, στην επιστήμη, και στη διπλωματία. Μπορεί η ΕΕ να δημιουργήθηκε από Γαλλόφωνους οραματιστές, όμως το 41% των Ευρωπαίων μιλάνε αγγλικά, ενώ μόλις το 19% μιλάει γαλλικά.

Μια πολύ σημαντική εξέλιξη είναι ότι ο αναπτυσσόμενος κόσμος γίνεται όλο και πιο Αγγλόφωνος. Τα γαλλικά σχολεία κλείνουν σε πρώην αποικίες όπως είναι η Αλγερία, η Ρουάντα, και το Βιετνάμ, όπου οι μαθητές διαμαρτύρονται που πρέπει να μαθαίνουν την γλώσσα των πρώην αποικιοκρατών.

Στην Κίνα εξαπλώνεται η αγγλική, και είναι η πρώτη γλώσσα στον Περσικό Κόλπο, ειδικά στον επιχειρηματικό κόσμο, και στα κέντρα του όπως είναι το Ντουμπάι. Παράλληλα, παραμένει η κυρίαρχη γλώσσα της συνεχώς αναπτυσσόμενης μεσαίας τάξης της Ινδίας.

Η γλώσσα ενισχύει την κυριαρχία του Αγγλόφωνου κόσμου σε κρίσιμες αναπτυξιακές βιομηχανίες όπως είναι η τεχνολογία και ο πολιτισμός. Μπορεί η Βρετανία να μην είναι πια μια βιομηχανική υπερδύναμη, αλλά τα ΜΜΕ της, τα ερευνητικά της κέντρα, οι επενδυτικοί της όμιλοι και τράπεζες, τα δικαστήρια της, και η κουλτούρα της, παραμένουν κυρίαρχα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για παράδειγμα, σχεδόν οι μισές από τις παγκόσμιες πωλήσεις οπτικοακουστικών προϊόντων προέρχονται από τον Αγγλόφωνο κόσμο, με την Βρετανία να αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο εξαγωγέα τους, μετά την Αμερική.

Κάτι ανάλογο ισχύει και στον τομέα της τεχνολογίας. Τα 3/5 των παγκόσμιων δαπανών στην φαρμακευτική έρευνα προέρχονται από την Βρετανία και την Αμερική. Περισσότερες από 450 εταιρίες λογισμικού, από τις κορυφαίες 500 παγκοσμίως, έχουν έδρα τους τον Αγγλόφωνο κόσμο. Μέσα στις δέκα κορυφαίες, οι έξι είναι αμερικανικές, και η μία Βρετανική.

Όλη αυτή η πνευματική δύναμη στηρίζεται και σε έναν θησαυρό φυσικών πόρων. Μπορεί η Βρετανία να στερείται φυσικού πλούτου, άλλωστε για αυτό και έγινε αυτοκρατορία, αλλά τα κράτη της αγγλικής διασποράς (Β. Αμερική και Ωκεανία) ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων, και η παραγωγή ενέργειας από τον ορυκτό τους πλούτο όλο και αυξάνεται.

Στον ακανθώδη τομέα της πολιτικής, όταν υπάρχει κρίση στα Αγγλόφωνα κράτη, τότε το ένα πάντα στηρίζει το άλλο. Πάρα πολλές φορές, οι Βρετανοί, οι Καναδοί, και οι Αυστραλοί, συνεργάζονται στρατιωτικά με τους Αμερικάνους. Ποια άλλη χώρα είναι καλύτερος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ασία, από την Αγγλόφωνη Σιγκαπούρη;

Όταν η Αργεντινή κατέλαβε τα νησιά Φόκλαντς, η πρωθυπουργός Μ. Θάτσερ βασίστηκε για βοήθεια κυρίως από την Αμερική. Και όσο οι Αυστραλοί ανησυχούν από τον κινεζικό επεκτατισμό, τόσο στρέφονται για βοήθεια στις ΗΠΑ.

Δυστυχώς, η κρίσιμη φύση αυτών των πολιτισμικών δεσμών δεν εκτιμάται επαρκώς από την σημερινή αμερικανική κυβέρνηση. Ο πρόεδρος Ομπάμα, εγγονός ενός Κενυάτη που υπέφερε από το αποικιοκρατικό καθεστώς, έχει επανειλημμένα αγνοήσει την Βρετανία. Η αντίθεση στην αποικιοκρατία αποτελεί μέρος της αμερικανικής παράδοσης, όμως ο Ομπάμα μάλλον το παράκανε όταν επέστρεψε στους Βρετανούς την προτομή του Τσόρτσιλ, που ο Τόνι Μπλέρ είχε δωρίσει στον πρόεδρο Μπους.

Τελευταία τα έβαλε με τον Καναδά, τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Βρετανίας, σαν να θέλει να τον σπρώξει στην αγκαλιά της Κίνας. Τι άλλο θα κάνει; Θα απαγορεύσει μήπως και την εισαγωγή αυστραλιανού ουρανίου;

Η μεγαλύτερη δύναμη των συγγενικών φυλών, και των οικογενειών, είναι η ικανότητα τους να αντέχουν παρά τις ενδοοικογενειακές κόντρες που κατά καιρούς προκύπτουν.

Έτσι, ακόμη και ένας Αμερικανός πρόεδρος, δεν μπορεί να αποσυνθέσει μια παράδοση που χτίζεται εδώ και εκατοντάδες χώρες.

forbes.com

Απόδοση: S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΣΤΕΛΙΟΣ avatar
    ΣΤΕΛΙΟΣ 02/02/2012 15:16:34

    Κατι μας είπε τώρα.

    Δεκαετίες τώρα , ο κόσμος το'χει τούμπανο και οι Βρυξέλες κρυφό καμάρι ,πως η Αγγλία μπήκε στην Ευρωπαική Ενωση γιατι απο μέσα θα μπορούσε να την υπονομεύσει καλύτερα.

  2. TED avatar
    TED 02/02/2012 15:38:29

    Ο Ντε Γκωλ είχε αντισταθεί σθεναρά στην είσοδο του Ην. Βασιλείου.

    Με το που πέθανε, ο διάδοχός του Πομπιντού έσπευσε να δώσει τη συγκατάθεσή του. Αυτό το λάθος η Ευρώπη το πληρώνει εδώ και δεκαετίες.

  3. victoria (true) avatar
    victoria (true) 02/02/2012 15:46:16

    Θάτσερ... Δεν ξέρω αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να μπούμε στο Ευρώ, ξέρω πως οι σοβαρές χώρες το μελετούν πρώτα...

    Συγγνώμη για τα αγγλικά, αλλά είναι από την πρωτότυπη ομιλία της (+αναφορές στο φόβο απώλειας εθνικής κυριαρχίας και στο ΔΝΤ ...στο οποίο είχε προσφύγει η Μεγ. Βρετανία το 1974 επί Labour)

    "On economic and monetary union, I stressed that we would be ready to move beyond the present position to the creation of a European monetary fund and a common Community currency which we have called a hard ecu. But we would not be prepared to agree to set a date for starting the next stage of economic and monetary union before there is any agreement on what that stage should comprise. And I again emphasised that we would not be prepared to have a single currency imposed upon us, nor to surrender the use of the pound sterling as our currency.
    The hard ecu would be a parallel currency, not a single currency. If, as time went by, people and Governments chose to use it widely, it could evolve towards a single currency. But our national currency would remain unless a decision to abolish it were freely taken by future generations of Parliament and people. A single currency is not the policy of this Government.

    It is our purpose to retain the power and influence of this House, rather than denude it of many of its powers. I wonder what the right hon. Gentleman's policy is, in view of some of the things that he said. Would he have agreed to a commitment to extend the Community's powers to other supplementary sectors of economic integration without having any definition of what they are?

    Yes, the Commission wants to increase its powers. Yes, it is a non-elected body and I do not want the Commission to increase its powers at the expense of the House, so of course we differ. The President of the Commission, Mr. Delors , said at a press conference the other day that he wanted the European Parliament to be the democratic body of the Community, he wanted the Commission to be the Executive and he wanted the Council of Ministers to be the Senate. No. No. No.

    Perhaps the Labour party would give all those things up easily. Perhaps it would agree to a single currency and abolition of the pound sterling. Perhaps, being totally incompetent in monetary matters, it would be only too delighted to hand over full responsibility to a central bank, as it did to the IMF (***!!!). The fact is that the Labour party has no competence on money and no competence on the economy—so, yes, the right hon. Gentleman would be glad to hand it all over"...

  4. phoivos avatar
    phoivos 02/02/2012 15:52:52

    Το city αποφασίζει και κάνει ό,τι χρειάζεται για να εχει την εξουσία ως κέντρο του κόσμου. Η Βρετανία είναι ο δούρειος ίππος !!!

  5. avanti avatar
    avanti 02/02/2012 16:13:36

    Κανένας δεν πιστεύει ότι η Μέρκελ θέλει να ενώσει την Ευρώπη, αντιθέτως να την καθυποτάξει θέλει και δεν το κρύβει. Αλλά δεν καταλαβαίνω το άρθρο, ο Κάμερον πήρε μία σωστή απόφαση για τη χώρα του να μη δεσμευτεί στο καταστροφικό δημοσιονομική σύμφωνο της Μέρκελ αντιλαμβανόμενος τους κινδύνους που κρύβει και τον επεκτατισμό της Γερμανίας, οι πέραν του Ατλαντικού φίλοι του στραβομουτσούνιασαν?

  6. Χρήστος avatar
    Χρήστος 02/02/2012 16:16:44

    Η οικουμενικότητα της ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας στο παρελθόν δεν εμπόδισε την παρακμή και αποσύνθεση του ελλαδικού χώρου. Αυτά σε αντιστοίχιση με την Αγγλία. Αν ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας τους και οι Σκωτσέζοι, τι θα απομείνει?

    • περήφανος δεξιός avatar
      περήφανος δεξιός @ Χρήστος 03/02/2012 00:43:10

      πολύ δύσκολα να υπερψηφιστεί η ανεξαρτησία της σκωτίας..οι περισσοτεροι σκωτσεζοι ειναι προτεσταντες..χαιρετισματα απο γλασκωβη..

  7. Μπέμπης avatar
    Μπέμπης 02/02/2012 16:20:12

    Ωραίο άρθρο, σύγχρονο, λες και γράφτηκε το 1880.

    Η Αγγλία είναι μια ΡΗΜΑΓΜΕΝΗ χώρα που δεν παράγει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ, παρά μόνο τοξικά τραπεζικά προϊόντα. Οι Αγγλοκαναδοί και οι Αυστραλονεοζηλανδοί προφανώς και νιώθουν κοντά στην Αγγλία, οι Αμερικάνοι όμως, όχι ιδιαίτερα. Η Ινδία και η Νιγηρία έχουν μια σχέση μίσους και αγάπης με τον παλιό δυνάστη, αλλά αν νομίζει ο δημοσιογράφος ότι θα προτιμήσουν να έχουν προνομιακές σχέσεις με την Αγγλία, παρά με την Κένυα ή την Ινδονησία, κούνια που τους κούναγε!

    Τα λονδρέζικα -και όχι τα αγγλικά- πανεπιστήμια είναι καλά για όσο καιρό ακόμη το Σίτυ παράγει τον γνωστό εικονικό πλούτο που προσελκύει μεγάλες πολυεθνικές στο Λονδίνο. Όταν σηκωθούν να φύγουν οι τράπεζες για τη Σαγκάη και τη Σιγκαπούρη, θα δείτε πόσο καλά θα είναι τα λονδρέζικα πανεπιστήμια, στα οποία έτσι κι αλλιώς φοιτούν ξένοι (τον Άγγλο φοιτητή τον ψάχνεις με την απόχη). Και μη μου πείτε για Οξφόρδη και Κέμπριτζ, αυτά τα αρτηριοσκληρωτικά πανεπιστήμια όπου τρελλοί καθηγητές με χαλασμένα δόντια ακόμη συζητούν για το φύλο των αγγέλων.

    Η Αγγλία είναι η μοναδική πάλαι ποτέ αυτοκρατορία, η μοναδική πυρηνική δύναμη, η μοναδική "μεγάλη χώρα" με κουσούρια χώρας της "περιφέρειας". Επειδή πιστεύω ότι υπάρχει οφθαλμός ός τα πάνθ'ορά και θεία δικαιοσύνη, η Αγγλία θα πληρώσει τον πόνο που προκάλεσε και προκαλεί σε δισεκατομμύρια ανθρώπων με τις σιχαμερές πολιτικές της, και θα καταρρεύσει σαν μια τυπική χοντρή και άξεστη μεθυσμένη Αγγλίδα έφηβη του Σαββατοκύριακου, μέσα στον εμετό της.

    • jctergal avatar
      jctergal @ Μπέμπης 02/02/2012 17:04:10

      Φίλε Μπέμπη έχεις δίκιο η Αγγλία πλέον δεν παράγει σχεδόν τίποτα εκτός από χρηματο-οικονομικές, ασφαλιστικές, εφοπλιστικές υπηρεσίες, media και πανεπιστήμια.

      Επίσης η Αγγλία έχει σημαντικό εμπορικό έλλειμμα, έλλειμμα κρατικό ανάλογο του Ελληνικού (!!) και ιδιωτικό χρέος 6-7 φορές του Ελληνικού ως ποσοστού του ΑΕΠ.

      Η Αγγλία επίσης σίγουρα είναι σε παρακμή σε σχέση με την πορεία της πριν τον ΒΠΠ.

      Αντίθετα, για να δούμε πως πήγε μια χώρα που:

      1. Στις αρχές των ΄90 ήταν 4η οικονομία στον κόσμο (μετά από ΗΠΑ, Ιαπωνία, Γερμανία) κ πιο ψηλά από την Αγγλία
      2. Έχει την 2η μεγαλύτερη βιομηχανία στην Ευρώπη
      3. Βασίζει την οικονομία της σε πραγματική παραγωγή
      4. Είναι παγκόσμιος ηγέτης σε πολλούς κλάδους (π.χ. ένδυμα, design, σπορ πολυτελή αυτοκίνητα, κότερα, εξαγωγές ελαιολάδου κτλ)

      Η χώρα αυτή σε αντίθεση με την Αγγλία κινδυνεύει άμεσα με χρεοκοπία.

      Γιατί άραγε; Ποια η διαφορά;

      Γιατί η Αγγλία με τόσα χρέη δεν έχει πρόβλημα;

      Μήπως παίζει ρόλο ότι η Αγγλία δεν είναι μέλος της ευρωζώνης;

      Μήπως...

    • victoria (true) avatar
      victoria (true) @ Μπέμπης 02/02/2012 18:28:28

      Μπέμπη, και μόνο με την Οξφόρδη και το Καίμπριτζ ή το UCL να μείνει η Αγγλία, πάλι αρκετά θα παράγει...
      Οι Σιγκαπουριανοί παρότι έχουν πολύ καλά πανεπιστήμια, σκοτώνουν για μια θέση σε αυτά τα ιδρύματα που δεν σε ..πείθουν.

      Πραγματικά δεν βοηθά τόση προκατάληψη (εμετός;!)

  8. Orestios avatar
    Orestios 02/02/2012 18:14:12

    Οι Έλληνες πρέπει να καταλάβουμε πως δεν έχουμε καμία σχέση με την Πουριτανική και Τευτονική κουλτούρα.

  9. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 02/02/2012 23:31:58

    Τι διαβάζουμε πίσω από τις λέξεις;
    Την παγκόσμια κυριαρχία της Coldman Sachs!

  10. Μεσσήνιος avatar
    Μεσσήνιος 03/02/2012 07:59:36

    Πολύ ωραίο άρθρο. Καιρό σκεφτόμουν, ότι απόψεις σαν αυτές έλλειπαν από την δημοσιότητα.
    Επιπροσθέτως μην ξεχνάμε, ότι η Μ. Βρετανία νίκησε και τον Ναπολέοντα και τον Χίτλερ, και έχει κοινοβούλιο εδώ και αρκετούς αιώνες. Εκεί έγινε και η επιστημονικοτεχνική επανάσταση!!!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.