Γιατί αυξάνονται οι ανησυχίες των Αμερικανών για την Ουκρανία
03/02/2015 16:21
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί αυξάνονται οι ανησυχίες των Αμερικανών για την Ουκρανία

Με τους αντάρτες να έχουν καταλάβει επιπλέον 200 τετραγωνικά χιλιόμετρα εδαφών, η διαρροή των συνομιλιών σχετικά με την αποστολή όπλων στο Κίεβο από τις ΗΠΑ μπορεί να είναι ένας τρόπος προειδοποίησης του Ομπάμα προς τον Πούτιν.

Η δημόσια αποκάλυψη ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν την παροχή βαρύ οπλισμού στην Ουκρανία για την πάταξη των φιλορώσων ανταρτών, αντανακλά την αυξημένη αμερικανική ανησυχία ότι η Μόσχα είναι αποφασισμένη να δημιουργήσει έναν εκτεταμένο, οικονομικά βιώσιμο θύλακα στην ανατολική Ουκρανία, που θα μπορούσε μελλοντικά να ανακηρύξει ανεξάρτητο κράτος.

Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, επιδίωξε μια τέτοια πολιτική στη Γεωργία μετά τον πόλεμο του 2008, όταν ο ίδιος ενθάρρυνε τους αυτονομιστές στις αποσχισθείσες δημοκρατίες της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας να διακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από την Τιφλίδα. Οι φιλορωσικές δυνάμεις στην Υπερδνειστερία, που αποτελεί νομίμως τμήμα της Μολδαβίας, έχουν ακολουθήσει μια παρόμοια πορεία. Οι ΗΠΑ ανησυχούν ότι ο Πούτιν, παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις για το αντίθετο, τώρα επιχειρεί στην πραγματικότητα να διαμελίσει την Ουκρανία, ενθαρρυμένος από τις νίκες των ανταρτών. Το ΝΑΤΟ εκτιμά ότι οι αυτονομιστές, που υποστηρίζονται από ρωσικές ενισχύσεις, συμπεριλαμβανομένων και τανκς T-80, έχουν καταλάβει τον έλεγχο επιπλέον 200 τετραγωνικών μιλίων κατά τους τελευταίους τέσσερις μήνες.

«Η αξιολόγηση ορισμένων δυτικών αξιωματούχων είναι πως ο στόχος του Κρεμλίνου είναι να αντικαταστήσει τη συμφωνία του Μινσκ (τη συμφωνία του Σεπτεμβρίου η οποία πρότεινε μια κατάπαυση του πυρός και εδαφικές εγγυήσεις) με μια συμφωνία που θα αφήσει τους αυτονομιστές με ένα πιο οικονομικά βιώσιμο θύλακα» γράφουν οι New York Times. Οι επαναληπτικές ειρηνευτικές συνομιλίες στο Μινσκ το Σαββατοκύριακο κατέρρευσαν μέσα σε λίγες ώρες αφού οι εκπρόσωποι των ανταρτών προσπάθησαν να επαναπροσδιορίσουν την προτεινόμενη διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο πλευρών, ώστε να συμπεριλάβει και τα πρόσφατα εδαφικά κέρδη τους. Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη είπε ότι οι αντάρτες «δεν ήταν ακόμη έτοιμοι να συζητήσουν την εφαρμογή της κατάπαυσης του πυρός και την απόσυρση των βαρέων όπλων».

Με τη διαρροή των εσωτερικών συζητήσεων σχετικά με την παροχή θανατηφόρων όπλων στο Κίεβο, η κυβέρνηση Ομπάμα μπορεί να προειδοποιεί τον Πούτιν να υποχωρήσει. Οι κυρώσεις ΗΠΑ και ΕΕ που ανανεώθηκαν την περασμένη εβδομάδα, έχουν αποτύχει να τον σταματήσουν. Οι διπλωματικές παρεμβάσεις της Άνγκελα Μέρκελ και του Φρανσουά Ολάντ επίσης αποδείχθηκαν αναποτελεσματικές. Αντ ' αυτού, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι ο Πούτιν έχει αναπτύξει νέα βαρέα όπλα και 1.000 ειδικά εκπαιδευμένους στρατιώτες και μυστικούς πράκτορες, ενώ οι μάχες έχουν ενταθεί. Περίπου 5.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον περασμένο Απρίλιο, με περισσότερους από 1 εκατομμύριο εκτοπισμένους.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, θα επισκεφθεί το Κίεβο την Πέμπτη για να ζυγίσει την κατάσταση στην ουκρανική πρωτεύουσα, καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ζυγίζει τις επιλογές της. Η εκπρόσωπος του Πενταγώνου Βανέσα Χιλμαν δήλωσε ότι στο επίκεντρο της κυβέρνησης «παραμένει η επιδίωξη μιας λύσης μέσω της διπλωματικής οδού», αλλά, πρόσθεσε, «εκτιμούμε πάντα και άλλες επιλογές που θα μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε χώρο για μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων στην κρίση». Αλλά η απειλή της Ουάσινγκτον κινδυνεύει να μετατρέψει αυτό που είναι σήμερα σε μεγάλο βαθμό μία περιορισμένη, εσωτερική εξέγερση σε έναν διεθνή πληρεξούσιο πόλεμο, με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας. Αυτό κρύβει τον κίνδυνο θανάτωσης ή ακρωτηριασμού Ρώσων από αμερικανικούς αντιαρματικούς πυραύλους, ένα σενάριο που δεν έχουμε δει από την ψυχροπολεμική εποχή κατάληψης του Αφγανιστάν από τις σοβιετικές δυνάμεις. Ο αντίκτυπος στην ευρύτερη ευρωπαϊκή ασφάλεια μπορεί να είναι σημαντικά αποσταθεροποιητικός.

Οι εντάσεις είναι ήδη μεγάλες, αν μη τι άλλο με την αύξηση των αεροπορικών και θαλάσσιων προκλήσεων του ρωσικού στρατού, όπως οι πτήσεις της περασμένης εβδομάδας πάνω από το Αγγλικό κανάλι. Η απόφαση του ΝΑΤΟ να δημιουργήσει μόνιμα κέντρα στρατιωτικής διοίκησης στην Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία και η δημιουργία μιας ισχυρής δύναμης ταχείας αντίδρασης 5000 στρατιωτών, χαρακτηρίζονται από τον Πούτιν ως μια προσπάθεια της Δύσης να περιορίσει τη Ρωσία. Την περασμένη εβδομάδα, περιγέλασε τον στρατό της Ουκρανίας, χαρακτηρίζοντάς τον «λεγεώνα των ξένων» του ΝΑΤΟ.

Μια τέτοια αμερικανική κλιμάκωση θα μπορούσε πιθανότατα να εμβαθύνει τις ευρωπαϊκές διαφορές για την Ουκρανία. Η υπερχρεωμένη Ελλάδα και η Ουγγαρία, η οποία έχει στενούς οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία, μπορεί, για παράδειγμα, να ακολουθήσουν μια πολύ διαφορετική γραμμή από εκείνη του Ηνωμένου Βασιλείου, που σύμφωνα με τα αμερικανικά ρεπορτάζ θα ακολουθήσει κάθε κίνηση των ΗΠΑ για προμήθεια όπλων.

Η αβεβαιότητα για τις ρωσικές προθέσεις έχει ήδη προκαλέσει μια άσχημη νευρικότητα στη Φινλανδία, τη Σουηδία και τις δημοκρατίες της Βαλτικής. Στην Τσεχική Δημοκρατία, ο αρχηγός του στρατού, στρατηγός Πετρ Πάβελ, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι προβλέπει πως η κλιμάκωση στην Ουκρανία θα οδηγούσε στις μεγαλύτερες στρατιωτικές ασκήσεις από την 11η Σεπτεμβρίου, με στρατεύματα να στέλνονται στα σύνορα για τη φύλαξη στρατηγικών σημείων. Υπάρχει επίσης ένας ευρύτερος ευρωπαϊκός φόβος για μαζικές μετακινήσεις προσφύγων και κατασκευασμένη αναταραχή μεταξύ των αποδήμων Ρώσων και των μειονοτήτων της Ουκρανίας.

Κρίνοντας από τις προηγούμενες κινήσεις του, ο Πούτιν είναι πιο πιθανό να γίνει πιο τολμηρός αν οι ΗΠΑ προχωρήσουν. Τα αντίποινα μιας ρωσικής κλιμάκωσης θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν μια ευρύτερη στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία, την ανανεωμένη παρέμβαση στη Μολδαβία, τη Γεωργία και την περιοχή της Βαλτικής ή, για παράδειγμα, την ανάπτυξη και δοκιμή περισσότερων πυρηνικών πυραύλων Iskander-M στο Καλίνινγκραντ, τον ρωσικό θύλακα μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας.

Ο Πούτιν μπορεί να υπολογίσει ότι, όπως με τη Γεωργία το 2008 και την Κριμαία πέρυσι, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν θα κινηθούν στρατιωτικά για να τον εμποδίσουν στο τέλος. Θα χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε κλιμάκωση της Ουκρανίας για να ενισχύσει την ρητορική του στο ρωσικό λαό, ότι η Πατρίδα πολιορκείται από τη Δύση. Αλλά ο προφανής κίνδυνος είναι ότι μπορεί να το παρατραβήξει και, πάνω στην ύβρη και στην αλαζονεία του, να προκαλέσει μια ευρύτερη συμφορά.

http://www.theguardian.com/world/2015/feb/02/us-russia-ukraine-rebels-weapons-kiev-putin

ΣΧΟΛΙΑ

  1. σκεπτικιστης avatar
    σκεπτικιστης 03/02/2015 23:35:47

    Υπαρχει μια διαφορα. Η Ρωσια επιχειρει στο ζωτικο της χωρο, σε χωρο που ως πριν 20 χρονια , σχεδον, της ανηκε και οπου ζουν Ρωσικοι πληθυσμοι. Αντιθετα, η Γερμανια, επιθυμει να φερει τις ζωνες επιρροης του 1ου παγκοσμιου πολεμου. Αντιθετα με τους 2 πρωτους στρατηγικο συμφερον των HΠΑ ειναι να υπαρχει μονιμη ενταση, ωστε να αιμοραγουν και να αλληλουπονομευονται Γερμανια και Ρωσια. Η Ελλαδα χρειαζεται πολυ ταλεντο για να επιβιωσει αναμεσα στους 3 χωρις να κανει καποιον θανασιμο εχθρο. Δυστυχως, σημερα, εχουμε πιο στενη σχεση με τη Γερμανια, η οποια ειναι αξιος διαδοχος του Γ Ραιχ .

    • βαγόνι avatar
      βαγόνι @ σκεπτικιστης 04/02/2015 18:51:19

      +++

    • βαγγέλας avatar
      βαγγέλας @ σκεπτικιστης 04/02/2015 21:25:30

      Η έννοια του "ζωτικού χώρου" μάλλον ανατριχίλα φέρνει και μνήμες ναζισμού. Κατά μια έννοια και η Ελλάδα ευρίσκεται στο "ζωτικό χώρο" της Τουρκίας και σε εδάφη που πριν από 100 χρόνια ήταν δικά της. Μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, κανείς δεν απείλησε τους ρωσικούς πληθυσμούς, η Ρωσία αντέδρασε με τη βία στην αλλαγή του γεωστρατηγικού προσανατολισμού της Ουκρανίας. Για μια παρτίδα σκάκι γίνονται όλα. Τους πληθυσμούς όλοι γραμμένους τους έχουν...

      • KM avatar
        KM @ βαγγέλας 05/02/2015 04:31:26

        Όχι μόνο της Ανατολικής και Νοτίου Ουκρανίας, αλλά και ολόκληρης της Ρωσίας οι ρωσικοί πληθυσμοί απειλήθηκαν. Έχουν οι δυτικοί το δικαίωμα στην αλλαγή με τη βία του γεωστρατηγικού προσανατολισμού της Ουκρανίας (όταν μάλιστα - μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας - η Ρωσία δεν απείλησε ποτέ κανέναν) και δεν έχουν οι Ρώσοι δικαίωμα να αντιδράσουν; Όσο για τις μνήμες ναζισμού με τις οποίες ξεκινάς το σχόλιό σου, αυτές ζωντανεύουν με τα εγκλήματα της χούντας του Κιέβου και των ναζιστικών ομάδων με τις οποίες συμπράττει. Άκυρος επίσης ο παραλληλισμός της ιστορικής σχέσης Ουκρανών-Ρώσων με αυτής των Ελλήνων-Τούρκων. Οι Ουκρανοί και οι Ρώσοι στην πραγματικότητα είναι κλάδοι του ιδίου έθνους. Η εθνική αυτοσυνειδησία των Ανατολικο-ουκρανών που θεωρούν ότι είναι το ίδιο έθνος με τους Ρώσους είναι η ιστορικά αυθεντική. Ενώ αυτή των αντιρρώσων Δυτικο-ουκρανών (άς όψονται η Αυστροουγγαρία και ο Στάλιν που την καλλιέργησαν, καθώς και οι ΗΠΑ από το 1991 και εντεύθεν) είναι εν πολλοίς τεχνητή. Σαν εκείνη των Μαϊμουδόνων των Σκοπίων (που στην πραγματικότητα, και μέχρι το 1945, ήταν Βούλγαροι).

  2. Λιψ avatar
    Λιψ 05/02/2015 09:56:46

    Δεν με ενδιαφέρει ουδόλως αν αυξάνονται οι "ανησυχίες" των Αμερικανών για την Ουκρανία ή για τη Ζουαζιλάνδη ή για οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την αμερικανική ήπειρο. Με ενδιαφέρει όμως ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε και εδώ και ένα χρόνο η ουκρανική (αμερικανο)ναζιστική χούντα Ποροσένκο-Γιατσενιούκ διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην ανατολική Ουκρανία-Νοβορωσία, με έναν ακόμα βομβαρδισμό νοσοκομείου στον Ντονιέτσκ, με νεκρούς, να βυθίζεται στη σιωπή των καθεστωτικών ΜΜΕ. Πρέπει να γνωρίζετε, επίσης, ότι η εχθρική στάση της συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου έναντι της Ρωσίας καθόλου δεν βοήθησε τη συσπείρωση της συντηρητικής παράταξης στους κόλπους της ΝΔ. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά και όλοι οι ψηφοφόροι της ΝΔ τα βιώνουμε... Βέβαια, η υποστήριξη ΗΠΑ και Καναδά στους ουκρανούς ναζί δεν είναι κάτι το νέο. Πάρα πολλά μέλη των ταγμάτων θανάτου του Μπαντέρα κατέφυγαν στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, με τους περισσότερους να εγκαθίστανται στην καναδική πλευρά των συνόρων. Η παρουσία δυτικοουκρανών, απογόνων ναζί εγκληματιών πολέμου, είναι πολύ σημαντική στην καναδική πολιτική ζωή, καθώς τα παιδιά και τα εγγόνια τους κληρονόμησαν τον ακτιβισμό των πατεράδων και παππούδων τους, μαζί με έναν συμπλεγματικό αντιρωσισμό. Είναι, δηλαδή, πανομοιότυπη περίπτωση με τους Σκοπιανούς εθνικιστές. Όσο περισσότερο πρόσφατη και αδύναμη είναι η παρουσία μιας εθνικής ταυτότητας, τόσο μεγαλύτερος ο φανατισμός.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.