#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/04/2012 07:44
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γαλλία: Μια ανούσια προεκλογική μάχη



Rousseau εναντίον  Hobbes. Έτσι περιγράφει τη μάχη μεταξύ Nicolas Sarkozy και  François Hollande το γαλλικό περιοδικό Philosophie.

Όπως γράφει, ο πραγματικός αγώνας γίνεται μεταξύ της συναινετικής και συμβιβαστικής πολιτικής του Rousseau (Hollande), και της άποψης «ότι ο άνθρωπος είναι σαν λύκος σε σχέση με τους συνανθρώπους του», του Hobbes (Sarkozy).

Η παραπάνω περιγραφή μπορεί να έχει κάποια αλήθεια, αλλά η πραγματικότητα δεν είναι τόσο εγκεφαλική. Για να αντιληφθούμε καλύτερα τις παραμέτρους της «σύγκρουσης», θα ήταν πολύ καλύτερα αν χρησιμοποιούσαμε ποδοσφαιρικούς όρους.

Ας δούμε την στρατηγική του Hollande, στα πλαίσια του ποδοσφαίρου. Έχοντας σκοράρει νωρίς στον αγώνα, βρέθηκε στη συνέχεια να εφαρμόζει το παλιομοδίτικο κατενάτσιο των Ιταλών. Μια καθαρά αμυντική δηλαδή στάση, με σκοπό την μη επιστροφή του Sarkozy. Αυτή η τακτική μπορεί να έχει επιτυχία, αλλά συνεισφέρει παράλληλα σε μια βαρετή θέαση της καμπάνιας του σοσιαλιστή υποψηφίου, και στην έλλειψη ενθουσιασμού για το άτομό του.

Ο Hollande προσπάθησε τόσο πολύ να διαφημίσει την «ομαλότητά» του σε σχέση με τις υπερβολές του χαρακτήρα του Sarkozy, που στο τέλος κατάντησε να φαίνεται μπανάλ. Έτσι, κατέληξε να σβήνεται από τον κρυπτό-επαναστατικό αέρα του ακροαριστερού Jean-Luc Melenchon, και τον υπερδραστήριο δυναμισμό του προέδρου.

Οι δολοφονίες που διέπραξε ο Mohammed Merah στη Τουλούζη τον περασμένο Μάρτιο, βοήθησαν επίσης τον Sarkozy, που με χαρά μετέτρεψε την προεκλογική διαμάχη σε ζήτημα ασφάλειας και όχι κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ακόμη όμως και αν σήμερα, ο Sarkozy δείχνει πολύ πιο ενισχυμένος από ότι πριν μερικούς μήνες, η αλήθεια είναι ότι έχει να αντιμετωπίσει πολλά, και ίσως ανυπέρβλητα προβλήματα.

Σε ολόκληρη την ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, καμιά παράταξη δεν κέρδισε περισσότερες από τρεις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Αν κερδίσει λοιπόν ο Sarkozy, αυτή η νίκη θα ήταν η τέταρτη στη σειρά για την «ντεγκωλική» δεξιά, κάτι που θα αποτελούσε μεγάλη ανατροπή με δεδομένη την οικονομική κατάσταση της Γαλλίας, αλλά και της Ευρώπης.

Πέρα όμως από τους θεσμικούς και ιστορικούς παράγοντες, υπάρχει και το ζήτημα των προσωπικοτήτων των δυο υποψηφίων.

Υπ αυτήν την έννοια, ο αγώνας δεν είναι τόσο μεταξύ Hobbes και Rousseau, όσο μεταξύ Ναπολέοντα Βοναπάρτη και Clement Attlee (του βαρετού μεταπολεμικού Βρετανού πρωθυπουργού).

Με άλλα λόγια, η φετινή εκλογική αναμέτρηση μπορεί να καταλήξει ως ένας αγώνας μεταξύ της απόρριψης του Sarkozy, και της παντελούς απουσίας πάθους για τον Hollande. Έτσι, η αποχή, που συνήθως είναι μικρή, μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο.

Εν τω μεταξύ, σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, αρχίζει να διαφαίνεται μια αίσθηση λύπης, ίσως και μετάνοιας. Οι συντηρητικοί μετανιώνουν που δεν έχουν έναν πιο ευπαρουσίαστο υποψήφιο και οι σοσιαλιστές μετανιώνουν που δεν έχουν έναν πιο χαρισματικό.

Στο φινάλε, η αναμέτρηση θα χαρακτηριστεί από την μικρή προσοχή που δίνεται στα προγράμματα των υποψηφίων. Οι Γάλλοι δεν βρίσκουν καμιά διαφορά μεταξύ ενός προέδρου που δεν τηρεί τις υποσχέσεις του και ενός επίδοξου προέδρου που υπόσχεται απίθανα πράγματα.

Αυτό που ενώνει τους υποψήφιος με τους οπαδούς τους, είναι μια αυτοκτονική άρνηση της πραγματικότητας, η οποία μπορεί να εκφραστεί ως εξής: «Μην ασχολείστε με σοβαρά ζητήματα, όπως είναι το δημόσιο  χρέος, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, και εμείς δεν θα περιμένουμε να ασχοληθείτε σοβαρά με αυτά, μόλις πάρετε την εξουσία».

Πρόσφατα, το περιοδικό Economist απεικόνισε στο εξώφυλλό του τους Sarkozy και  Hollande,  ως τους δυο ανδρικούς χαρακτήρες στον διάσημο πίνακα του Manet Déjeuner sur l’Herbe (γεύμα στο γρασίδι). Εκεί, περικυκλωμένοι από γυμνές γυναίκες, οι δυο άνδρες υποτίθεται ότι εκπροσωπούν την γαλλική τέχνη του ζειν, κάτι όμως που η σημερινή Γαλλία δεν αντέχει πια.

Που είναι ο Churchill και η έκκλησή του για τα όπλα, για αγώνες και για θυσίες;

Μήπως η Γαλλία προετοιμάζεται να χαραμίσει άλλα πέντε χρόνια, άσχετα με το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα;

Σίγουρα, εν ώρα τρικυμίας, αυτό που μετράει είναι η εμπειρία του καπετάνιου. Όμως, με δεδομένα τα προβλήματα της γαλλικής οικονομίας, και τους περιορισμούς της ΕΕ, ή και της παγκόσμιας οικονομίας εν μέσω παγκοσμιοποίησης, κανένας πρόεδρος δεν θα έχει τα περιθώρια ελιγμών που χρειάζεται.

project-syndicate.org

S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. franc avatar
    franc 20/04/2012 09:31:15

    Οσον αφορά την φιλολογική περιγραφή των εξωτερικών χαρακτηριστικών των υποψηφίων, αυτών που για την εποχή της τηλεόρασης είναι και τα μόνα που "πουλάνε", το άρθρο φαίνεται να "κολλάει". Απο αυτή την οπτική γωνία, ο θριαμβευτής αυτών των Γαλλικών εκλογών είναι ο Jean-Luc Mélenchon. Oσον αφορά τις πολιτικές των δύο ανδρών, οι Γάλλοι φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει σε μεγάλο βαθμό το χάσμα που τους χωρίζει. Ο Σαρκοζί, αδίστακτος "εκτελεστής" της Αυτοκρατορίας του χρήματος των Υπερτραπεζιτών που μετέτρεψαν τον καπιταλισμό σε καζίνο και οδήγησαν τον Νεοφιλελευθερισμό στην κατάρρευση να εκλιπαρεί τις κυβερνήσεις να κρατικοποιήσουν τα τοξικά του προιόντα, δεν διστάζει να υποτάξει τη Γαλλία στό Γερμανικό άρμα των Τραπεζών.
    Ο Φρανσουά Ολλάντ είναι ο μεταμεληθείς Σοσιαλιστής που είχε θαμπωθεί απο τη λάμψη του Νεοφιλελευθερισμού αλλά για καλή του τύχη δεν χρειάστηκε τότε να τον εφαρμόσει όπως έκαναν στην Ελλάδα οι Σημίτης-Παπανδρέου. Ετσι τώρα επανέρχεται ως φυσικός διάδοχος του Φρανσουά Μιττεράν με στόχο την επαναφορά της Ευρωπαικής ιδέας της Ομοσπονδιοποίησης και την τοποθέτηση φραγμών στην αχαλίνωτη καζινοποίηση του συστήματος δίνοντας ελπίδα στούς ασθενέστερους λαούς που δέχονται κατα μέτωπο την άπληστη επίθεση των τραπεζών. Ισως αυτή η αναμέτρηση να είναι η συγκλονιστικώτερη που συνέβη στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια και μπορεί να συγκριθεί μόνο με αυτή της σύγκρουσης Ομπάμα-Μπους, με φόντο την έξοδο απο την φοβερή οικονομική κρίση.
    Η απώλεια των τριών Α, η παρουσία της Μέρκελ στα Ηλύσια ακόμα και στην προεκλογική εκστρατεία στο πλευρό του Σαρκοζί, και η χυδαία εκ μέρους του εκμετάλλευση των φόνων της Τουλουζ, ήταν τα μοιραία λάθη που αποτελείωσαν τον "πολυκινητικό" Σαρκοζί. Το μόνο επιχείρημα κατά του Ολλάντ είναι οτι είναι άχρωμος και όχι αρκετά ζωηρός, λες και η πολιτική είναι πλέον ενα καθαρά επικοινωνιακό τρύκ και οι πολιτικοί οι "γλάστρες" ή οι "μοντέλες" που κρίνονται με αποκλειστικό γνώμονα την εμφάνισή τους, όπως αφήνει να εννοηθεί και το παρόν άρθρο. Είναι προφανές οτι ο συντάκτης του δεν αντελήφθη οτι αυτού του είδους η πολιτική=επικοινωνιακό τρύκ ήταν ενα διάλλειμμα, που τουλάχιστον όσο υπάρχει πραγματική κρίση στις τσέπες των ανθρώπων που τους οδηγεί ακόμα και στην αυτοκτονία, εχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Γιατί η κρίση κάθε άλλο παρά επικοινωνιακό τρύκ είναι...

    • Μ.Γ avatar
      Μ.Γ @ franc 20/04/2012 19:09:58

      franc, εχεις απολυτο δικηο. Το αρθρο ειναι προϊον αυτης της πολιτικης αναλυσης τυπου "life style" την οποια εχουν επιβαλλει τις τελευταιες δεκαετιες τα -διεθνως- διαπλεκομενα media που τρεμουν την δημοκρατια και θα ηθελαν να μετατρεψουν τις εκλογες σε "διαγωνισμους δημοφιλιας" (οπως πολυ σωστα εχει επισημανει η Naomi Klein). Οσο για τον "αχρωμο" Attlee, αυτος ηταν που κατατροπωσε την αγγλικη εκδοχη του Βενιζελου -τον ... "πατερα της νικης", με τις πλατες των αμερικανων και των ρωσσων- και δημιουργησε στην Μ.Βρετανια ενα αξιολογο κρατος προνοιας, το οποιο διελυσε μετα η Τhatcher. Η σιγουρη -βασει ολων των δημοσκοπησεων- εκλογη του Holland θα εχει μεγαλες συνεπειες και για εμας εδω στην Ελλαδα, γιατι μπορει να σηματοδοτησει την αρχη του ξηλωματος αυτου του αθλιου "πουλοβερ" της οικονομιας-φουσκα την οποια, οσοι εχουν υποστει την καταλληλη προπαγανδα και πλυση εγκεφαλου, κατεληξαν να θεωρουν ως συνωνυμη της αναντιρρητης "πραγματικοτητας".

  2. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 20/04/2012 14:36:37

    Nicolas c'est fini.

    • Αυριανιστής avatar
      Αυριανιστής @ Ο Θείος 20/04/2012 14:40:51

      Μπα; Πώς κι έτσι, Θείο; Υποστηρίζεις τον Ολλάντ, τον "Γάλλο Παπανδρέου", τον "λεφτά, υπάρχουν", που θα μπαχαλοποιήσει την ιερή σου ευρωαγελάδα;

      • Ο Θείος avatar
        Ο Θείος @ Αυριανιστής 20/04/2012 14:46:58

        Εύα Ζολύ, σύντροφε.
        Αλλά πρόεδρος θα βγεί ο Ολλάντ.
        h*8p://en.wikipedia.org/wiki/Eva_Joly

      • Ο Θείος avatar
        Ο Θείος @ Αυριανιστής 20/04/2012 14:51:59

        Η αγελάδα, από τότε που πέρασε το Βόσπορο (βοός πόρος) δεν γυρίζει πίσω.
        Ανάγκα και Θεοί πείθονται.

  3. anideos avatar
    anideos 20/04/2012 14:51:47

    Ο Ολλαντ θα βγει δευτερος τρεχοντας μονος.
    Αν βγει αυτος τοτε καληνυχτα Ευρωπη.

    • Μ.Γ avatar
      Μ.Γ @ anideos 20/04/2012 19:14:34

      Ναι, γιατι η τωρινη Ευρωπη των τραπεζιτων και των τοκογλυφων κατακλυζεται απο το απλετο φως της ημερας ! Toυλαχιστον εχεις διαλεξει ενα ψευδωνυμο που δηλωνει αυτογνωσια κι' αυτο σε τιμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.