Γαλλία: Θρίαμβος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου
25/05/2014 23:23
Του Μάρκο Πόλο
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γαλλία: Θρίαμβος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου

Για «ολικό επαναπροσδιορισμό της πολιτικής ζωής της Γαλλίας» έκανε λόγο η περιχαρής Μαρίν Λε Πεν ευχαριστώντας τον «κυρίαρχο» γαλλικό λαό που μίλησε «δυνατά και ξεκάθαρα» και τιμώρησε τους «προδότες» - Στο 56,5% η αποχή, που έδωσε επίσης ηχηρό μήνυμα απαξίωσης και που, προφανώς, δεν προέρχεται από το ακροατήριο της Λε Πεν

Πρώτο κόμμα και μάλιστα με διαφορά εξήλθε από τις κάλπες το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία προκαλώντας σοκ στον πολιτικό κόσμο της χώρας. Συγκεντρώνοντας περίπου το 25,1% (που μεταφράζεται πιθανότατα σε 25 έδρες) από 6,9% που είχε στις προηγούμενες ευρωεκλογές, κατέγραψε μια ιστορική, για τα δεδομένα της Γαλλίας, νίκη που κλονίζει συθέμελα την πολιτική σκηνή της χώρας. Σε έκτακτη σύσκεψη προχωρά με την κυβέρνησή του υπό τον Μανουέλ Βαλ ο πρόεδρος Φρανσουά Ολλάντ, τη Δευτέρα, στο προεδρικό μέγαρο ενώ ο επίτιμος πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου, και ιδρυτής του, Ζαν Μαρί Λε Πεν, τάχθηκε υπέρ της διάλυσης της βουλής και της προκήρυξης πρόωρων εκλογών. Η ίδια η Λε Πεν, στις επινίκιες δηλώσεις της, απέφυγε ν’ αναφερθεί ανοιχτά στο συγκεκριμένο θέμα.

Τόνισε ότι ο γαλλικός «κυρίαρχος» λαός έδειξε ότι παίρνει αποφάσεις στις δύσκολες στιγμές και τιμωρεί τους προδότες και υποστήριξε ότι το καθήκον που αναλαμβάνει το κόμμα της είναι πολύ βαρύ. Εκτίμησε, δε, ότι ενόψει των βουλευτικών εκλογών, πλέον το Εθνικό Μέτωπο είναι σημαντικότατος πολιτικός παράγοντας «και θα υπάρξει ολικός επαναπροσδιορισμός της πολιτικής ζωής της Γαλλίας». Είναι σαφές ότι η Λε Πεν κατάφερε να μετατρέψει σε ψήφους υπέρ της, επιλέγοντας να «παίξει το χαρτί» του γαλλικού φρονήματος, της αγάπης για την πατρίδα και της αναγκαιότητας να τεθεί σε προτεραιότητα η Γαλλία έναντι της ΕΕ ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται την αμφισβήτηση του ευρώ, την απογοήτευση, τη δυσφορία και την εντονότατη ανησυχία του μέσου Γάλλου για την οικονομική πορεία της χώρας και τις γενικότερες εξελίξεις στην ευρωζώνη.

Το νεογκωλικό δεξιό UMP έρχεται δεύτερο με 20,2% και 18 – 21 έδρες, αποτέλεσμα που θεωρείται «αποτυχία» δεδομένης της πρωτιάς του Εθνικού Μετώπου, που μέχρι πρότινος, θεωρούνταν μία από τις σημαντικότερες δεξαμενές ψήφων της δεξιάς. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν απροσδόκητο για το UMP καθώς το ηθικό του μετά από τα καλά αποτελέσματα των πρόσφατων τοπικών εκλογών, από τα οποία είχε βγει νικητής, είχε αναπτερωθεί.

Αν κάποιος υπέστη πανωλεθρία, όπως σχολίαζε ο γαλλικός Τύπος, αυτό είναι το Σοσιαλιστικό Κόμμα που μαζί με τους εταίρους του της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, δεν κατάφερε παρά να αγγίζει, το 14,3% και τις 13 έδρες. Πρόκειται, όπως χαρακτηριστικά γραφόταν, για «βυθίστηκε» και αυτό παρά την αλλαγή στην πρωθυπουργία με τον φέρελπι «Μπλερ» της Γαλλίας, τον Μανουέλ Βαλ, ο οποίος εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για τη θεαματική άνοδο της ακροδεξιάς και τα μέτρια αποτελέσματα των κομμάτων της κυβέρνησης, εκτιμώντας ότι η κυβέρνηση παραμένει αντιμέτωπη με μια «κρίση έλλειψης εμπιστοσύνης».

Ικανοποιημένοι πρέπει να είναι οι κεντρώοι του Modem και της Ένωσης Ανεξάρτητων Δημοκρατών καθώς προσέγγισαν το 10% και τις 6 – 8 έδρες, διατηρώντας και ενισχύοντας το ποσοστό τους. Αντίθετα, διόλου ευχαριστημένοι δεν θα πρέπει να είναι οι Πράσινοι, οι οποίοι σχεδόν έχασαν την μισή τους εκλογική επιρροή αφού συγκέντρωσαν μόλις 9% και πιθανότατα 6 έδρες.

Απογοήτευση επικρατεί και στους κόλπους τους Μετώπου της Αριστεράς, το οποίο αν και είχε στόχο να διατηρήσει το 11% των προεδρικών εκλογών, τελικά, φαίνεται να περιορίζεται στο 6,4% και στις 3 – 5 έδρες, γεγονός που αναμένεται να πυροδοτήσει εσωτερικές ανακατατάξεις και «ξεκαθαρίσματα», καθώς ήδη από τις τοπικές εκλογές είχε ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη συζήτηση με το Κόμμα της Αριστεράς, υπό τον Ζαν Λυκ Μελανσόν, να πιέζει το Γαλλικό ΚΚ να τηρηθούν σαφείς και μεγάλες αποστάσεις από τους Σοσιαλιστές και την κυβέρνηση, εκτιμώντας ότι η συνεχιζόμενη αυτή «τάση» συνεργασίας αποβαίνει μοιραία. Εκτίμηση που μοιάζει να δικαιώνεται με το παραπάνω.

Σύμφωνα με τις πρώτες αναλύσεις, το Εθνικό Μέτωπο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές μεταξύ των νέων και των πιο λαϊκών στρωμάτων, επιβεβαιώνοντας την τάση που έχει καταγραφεί τα τελευταία χρόνια. Στους νεότερους των 35 χρόνων, το κόμμα της Μαρίν Λε Πεν συγκεντρώνει περίπου 30% των ψήφων, δηλαδή 5 μονάδες περισσότερες από ό,τι συγκεντρώνει σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με τα στοιχεία των ινστιτούτων Ipsos / Steria. Μπορεί με αξιώσεις να αυτοχαρακτηριστεί ως «κόμμα των νέων», αφού στους ψηφοφόρους μεγαλύτερης ηλικίας συγκεντρώνει 21%, δηλαδή λιγότερο από το ποσοστό του σε εθνικό επίπεδο. Αντίθετα, το UMP μοιάζει να είναι το κόμμα των ηλικιωμένων αφού συγκεντρώνει 25% στους μεγαλύτερους των 60 χρόνων, πέντε μονάδες περισσότερες από το ποσοστό του. Διόλου καλές δεν είναι επιδόσεις και του Σοσιαλιστικού κόμματος στους μικρότερους των 30 χρόνων αφού δεν συγκεντρώνει παρά το 15% των ψήφων σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αναμέτρησης για τις ευρωεκλογές, το Εθνικό Μέτωπο κερδίζει το 38% των ψήφων των υπαλλήλων και το 48% των ψήφων των εργατών εκτοπίζοντας το Σοσιαλιστικό κόμμα που παραδοσιακά είχε μεγαλύτερη απήχηση σε αυτές τις ομάδες από ό,τι η δεξιά. Στις ευρωεκλογές δεν κατάφερε να κερδίσει παρά 8% και 16% αντίστοιχα. Εκτοπίζει όμως και το Μέτωπο της Αριστεράς, που, αν και είχε μειωμένη απήχηση τα τελευταία χρόνια στις συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες λόγω της διείσδυσης των Σοσιαλιστών, δεν κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει τη απογοήτευση και τη δυσφορία των εργαζομένων (υπαλλήλων και εργατών) από τον Ολλάντ. Έτσι, συγκέντρωσε μόλις το 5% των ψήφων των υπαλλήλων και το 8% των ψήφων των εργατών.

Μετά από όλα αυτά, το πρωτοσέλιδο της Figaro με το μονολεκτικό «σεισμός» είναι προφανές ότι απηχεί την νέα γαλλική πολιτική πραγματικότητα.

Πηγές: libération, le monde, le parisien, le figaro, le point

Μάρκο Πόλο

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Marcelos avatar
    Marcelos 26/05/2014 00:38:31

    Αυτά τα αποτελέσματα έχει η προσπάθεια ισλαμοποίησης της Ευρώπης και οι multiculti πολιτικές των loveparade, των gaypride, των διάφορων "κοντσίτων" και των ξεβράκωτων ποδηλατοδρομιών...

    • Επισκέπτης avatar
      Επισκέπτης @ Marcelos 26/05/2014 09:33:19

      Και ασφαλώς η αντίδραση στο φασισταριό των Βρυξελλών και την υποδούλωση της ΕΕ στην Γερμανία.

      • Marcelos avatar
        Marcelos @ Επισκέπτης 26/05/2014 12:18:14

        Η Ολλανδία ή το Βέλγιο δεν αισθάνονται "υποδουλωμένες" στη Γερμανία. Ευημερούν οικονομικά (εγώ ζω στην Ολλανδία) περισσότερο από τη Γερμανία! Κινούνται άκρα δεξιά διότι γεμίσανε Μαροκινούς και Κογκολέζους που πλέον ζητούνε "επιτακτικά" Ολλανδικά και Βελγικά διαβατήρια. Στην Ολλανδία ο Wilders είχε κεντρικό σύνθημα "έξω οι Μαροκινοί από την Ολλανδία"!!! Οι Ολλανδοί, οι Βέλγοι, οι Δανοί κτλ. δεν κατηγορούν τη Γερμανία για "φασισμό". Αυτό το κάνουν οι Έλληνες και οι Ιταλοί με τις δυσανάλογες προς τον πληθυσμό "στρατιές" δημοσίων υπαλλήλων όπου κουμάντο κάνουν οι συντεχνίες και τα συνδικάτα... Όποια χώρα που δεν παράγει/εξάγει τίποτε, πάει στη Γερμανία και στην κάθε Γερμανία και ζητιανεύει δανεικά για να πληρώσει εξωφρενικό αριθμό "παραπανίσιων" δημοσίων υπαλλήλων (συν τα εφάπαξ και τις συντάξεις αυτών) καθώς και για να καλύψει τη φοροδιαφυγή που είναι 60%-100% (!!!), αυτή η χώρα θα είναι πάντα υπόδουλη και δεν της φταίει κανένας άλλος... Κι εγώ δεν τους γουστάρω τους Γερμανούς αλλά δεν μπορούμε να πάμε για δανεικά κι αγύριστα (κούρεμα) στους "νοικοκυραίους" και μετά να τους κατηγορούμε κιόλας επειδή αυτοί στο σπίτι τους είναι νοικοκύρηδες κι εμείς το έχουμε μπ@υρδέλο (ποικιλοτρόπως ερμηνευμένο)...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.