Βρετανία: Τα σενάρια για την επόμενη μέρα και το μέλλον της στην ΕΕ
06/05/2015 20:23
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Βρετανία: Τα σενάρια για την επόμενη μέρα και το μέλλον της στην ΕΕ

Οι πιο αμφίρροπες εκλογές εδώ και δεκαετίες στη Βρετανία θα διεξαχθούν την Πέμπτη 7 Μαΐου. Τα σενάρια για το τι θα γίνει αν ούτε ο Ντέιβιντ Κάμερον, ο πρωθυπουργός των Συντηρητικών, ούτε ο Εντ Μίλιμπαντ, ηγέτης των Εργατικών, καταφέρουν να κερδίσουν την απόλυτη πλειοψηφία είναι πολλά.

Οι προβλέψεις για τις έδρες δείχνουν ότι κανείς δεν θα συγκεντρώσει μόνος του τις 326 που απαιτούνται, από τις 650, για αυτοδύναμη κυβέρνηση. Το εκλογικό σύστημα της Βρετανίας είναι απολύτως μονοεδρικό, που σημαίνει ότι ένα κόμμα μπορεί να χάσει σε ψήφους, αλλά να έχει περισσότερες έδρες. Πολλές είναι οι πιθανότητες να σχηματίσει κυβέρνηση το κόμμα που ήρθε δεύτερο. Έτσι, προκύπτουν δύο επιλογές: είτε να σχηματιστεί κυβέρνηση επίσημου συνασπισμού, ή μειοψηφίας, στην οποία μικρότερα κόμματα θα ψηφίζουν με την κυβέρνηση κρίσιμα νομοσχέδια. Οι διαδικασίες μπορεί να διαρκέσουν και εβδομάδες, με ορόσημο την 18η Μαΐου, όταν θα συνεδριάσει για πρώτη φορά το νέο Κοινοβούλιο.

Οι Σκωτσέζοι Εθνικιστές (SNP) αναμένεται να παίξουν κρίσιμο ρόλο, με 48-50 έδρες. Οι αναλυτές αποκλείουν ενδεχόμενο συμμαχίας με τον Κάμερον, καθώς ιδεολογικά είναι αντίθετοι. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες αναμένεται να έχουν περίπου 25 έδρες.

Αν οι Εργατικοί ή οι Συντηρητικοί δεν καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού, ενδέχεται να σχηματίσουν μια κυβέρνηση μειοψηφίας, κρατώντας όλα τα υπουργικά χαρτοφυλάκια. Κάτι που σημαίνει ότι δεν θα μπορούν να εφαρμόσουν όλες τις πολιτικές τους. Η Βρετανία είχε κυβερνήσεις μειοψηφία και στο παρελθόν, αλλά οι περισσότερες δεν διήρκεσαν πολύ. Η νομοθεσία ορίζει την ημερομηνία των επόμενων εκλογών για τον Μάιο του 2020.

Η Βρετανία και η Ευρώπη

Αν ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον επιστρέψει στην εξουσία, θα ξεκινήσει μια απρόβλεπτη συζήτηση σχετικά με την ένταξη της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα οδηγήσει σε δημοψήφισμα μέχρι το τέλος του 2017. Ο Κάμερον υποσχέθηκε το δημοψήφισμα ως έναν τρόπο για να εξευμενίσει τη δεξιά πτέρυγα του Συντηρητικού Κόμματος του, η οποία εδώ και καιρό καταφέρεται εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεωρώντας ότι θίγει την βρετανική κυριαρχία και υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα σε «καυτά» θέματα όπως η μετανάστευση.

Καμία χώρα δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ την Ευρωπαϊκή. Αν και κράτησε αποστάσεις από τα πρώτα στάδια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στη δεκαετία του 1950, η Βρετανία πάλεψε για την ένταξή της όταν άλλαξε γνώμη και τελικά μπήκε στην Ένωση το 1973, επιβεβαιώνοντας την απόφαση αυτή σε δημοψήφισμα δύο χρόνια αργότερα. Αλλά από τότε η Ένωση έχει αυξηθεί σε μέγεθος και φιλοδοξίες, έχει δημιουργήσει μια νομισματική ένωση και έχει προχωρήσει πολύ πιο πέρα από το πιο μινιμαλιστικό βρετανικό όραμα μιας ζώνης ελεύθερων συναλλαγών.

Η Βρετανία είναι σήμερα ένας «ανήσυχος» εταίρος της ΕΕ και επέλεξε να μην υιοθετήσει το ευρώ ως νόμισμα. Συχνά κοντράρεται με τις Βρυξέλλες για οικονομικά θέματα. Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, υπάρχει ανησυχία για το δημοψήφισμα σε μια χώρα που πολλοί θεωρούν ως κεντρικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τον Guntram B. Wolff, διευθυντή του Ινστιτούτου Bruegel. «Η εκτίμηση είναι ότι αν φύγει το Ηνωμένο Βασίλειο οι απώλειες δεν θα είναι μόνο οικονομικές, αλλά και πολιτικές και γεωπολιτικές» σχολιάζει.

Σε μια πρόσφατη ανάλυση, το Ίδρυμα Bertelsmann, ένα γερμανικό ερευνητικό ινστιτούτο, προέβλεψε ότι, από οικονομική άποψη, η ίδια η Βρετανία θα πληγεί περισσότερο από την αναχώρηση. Αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «ο συνδυασμός των οικονομικών και πολιτικών μειονεκτημάτων από την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ θα ήταν επιζήμια για όλους τους εμπλεκόμενους». Στη Βρετανία, πολλές μεγάλες επιχειρήσεις ανησυχούν για τον κίνδυνο. Το 2013, το 45,1 τοις εκατό των βρετανικών εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών ήταν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με μια έκθεση της Βουλής των Κοινοτήτων.

Μια ανησυχία είναι ότι, εκτός του μπλοκ, η Βρετανία δεν θα έχει καμία επιρροή στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς στους οποίους οι εταιρείες θα πρέπει τελικά να συμμορφωθούν για τις συναλλαγές τους με την υπόλοιπη Ευρώπη. Σε μία Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς τη Βρετανία επίσης θα αλλάξουν σημαντικά οι ισορροπίες, εξαιτίας της αποχώρησης ενός σχετικά μεγάλου έθνους της ελεύθερης αγοράς.

Επιπλέον, μια συζήτηση για μια βρετανική έξοδο πιθανότατα θα ενθαρρύνει τα αντι-ευρωπαϊκά κόμματα της Ένωσης σε ένα μπλοκ στο οποίο υποστηρίζουν τον μακροχρόνιο ευρωπαϊκό στόχο της βαθύτερης ολοκλήρωσης. Πολύ συζήτηση γίνεται για την έξοδο της Ελλάδας. Στη Γαλλία, το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο θέλει να εγκαταλείψει το ευρώ και αντι-ευρωπαϊκά κόμματα έχουν καθιερωθεί σε πολλές χώρες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων και των Κάτω Χωρών. Ακόμα και στη Γερμανία, το προπύργιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ένα μικρό κόμμα, οι Εναλλακτικοί για τη Γερμανία, έχει κερδίσει υποστηρίζοντας την έξοδο από την ευρωζώνη.

Το θέμα της Ευρώπης προκάλεσε παθιασμένες συζητήσεις μεταξύ των πολιτικών στην προεκλογική εκστρατεία. Παρόλα αυτά, δεν έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο για τους ψηφοφόρους, οι οποίοι το κατατάσσουν σε σημασία πολύ κάτω από την οικονομία, την υγεία ή την εκπαίδευση. Ωστόσο, αν ο Κάμερον παραμείνει πρωθυπουργός, θα πρέπει να διεξάγει το δημοψήφισμα που έχει υποσχεθεί. Αν δεν κερδίσει την πλειοψηφία, ο Κάμερον μπορεί να ζητήσει στήριξη από το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας, το οποίος είναι επίσης υπέρ ενός δημοψηφίσματος, ή από τους κεντρώους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, ο ηγέτης των οποίων Νικ Κλεγκ δεν το έχει αποκλείσει.

Πριν από οποιοδήποτε δημοψήφισμα, ο Κάμερον θέλει να διαπραγματευτεί επαρκείς αλλαγές στους όρους ένταξης της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κύριο μέλημά του φαίνεται να είναι η μετανάστευση. Ο Κάμερον μίλησε για τον περιορισμό των επιδομάτων στους Ευρωπαίους, οι οποίοι μπορούν να έρθουν στη Βρετανία επειδή το μπλοκ εγγυάται στους πολίτες των κρατών- μελών την ελεύθερη κυκλοφορία εντός των ευρωπαϊκών συνόρων. Αλλά οι απαιτήσεις του μέχρι σήμερα παραμένουν ασαφείς και θα χρειαστεί τη σύμφωνη γνώμη όλων των άλλων 27 κρατών μελών για οποιεσδήποτε ουσιαστικές αλλαγές στην ευρωπαϊκή πολιτική. Η φιλοδοξία του να θεσμοθετήσει τις αλλαγές με μια συνθήκη φαίνεται κάτι αδύνατο. Και ακόμα κι αν κερδίσει τη συμφωνία που θέλει, δεν μπορεί να υπάρξει καμία εγγύηση ότι όλο το κόμμα του θα τον υποστηρίξει, ή ότι θα μπορούσε να πείσει τους ψηφοφόρους του να παραμείνουν μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν και κάποιες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Βρετανία θα ψηφίσει υπέρ της παραμονής της, η κοινή γνώμη είναι ασταθής. Το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα είναι ενάντια στην διοργάνωση δημοψηφίσματος τώρα, αλλά λέει ότι θα διεξάγει ένα αν υπάρξει άλλη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα μεταβιβάζει περαιτέρω εξουσίες στη βρετανική κυβέρνηση. Αυτό είναι απίθανο κατά τη διάρκεια των επόμενων πέντε ετών, αλλά μπορεί να είναι δύσκολο να αναβάλλεται επ 'αόριστον.

Με την άρνησή του να πραγματοποιήσει άμεσα δημοψήφισμα, ο Εντ Μίλιμπαντ έχει κερδίσει την υποστήριξη κάποιων που είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κάποιων μεγάλων επιχειρήσεων, οι οποίες κατά τα άλλα είναι δύσπιστες στα παρεμβατικά οικονομικά σχέδια του Μίλιμπαντ. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι, τελικά, η Βρετανία είναι πιο πιθανό να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν οι Συντηρητικοί αποτελέσουν την επόμενη κυβέρνηση και διενεργήσουν δημοψήφισμα. Ωστόσο, αν ο Κάμερον χάσει τις εκλογές και παραιτηθεί, το Συντηρητικό Κόμμα θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει πιο σκληροπυρηνικό, εκλέγοντας έναν πιο ευρωσκεπτικιστή ηγέτη.

theguardian.com, nytimes.com, nytimes.com

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.