#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/05/2011 08:08
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αραβική άνοιξη = Τουρκικός χειμώνας



Οι αναταραχές στον αραβικό κόσμο έμοιαζαν σαν παραγγελία για τη «νέα Τουρκία», μια χώρα  που επιθυμεί διακαώς να αυξήσει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή.

Από την εποχή που ανέβηκε στην εξουσία το κόμμα AKP πριν από εννιά χρόνια, η Άγκυρα κάνει τα πάντα προκειμένου να καλλιεργήσει θερμές σχέσεις με κάποια αραβικά κράτη, κερδίζοντας αρκετούς πόντους εξαιτίας της στάσης της στο ζήτημα της Γάζας, και της επίλυσης προβλημάτων στο Λίβανο, στο Ιράκ , και στη Συρία.

Τώρα, με εκατομμύρια Αράβων να επιζητούν ελευθερίες, το τουρκικό μοντέλο, δημοκρατικό και κοσμικό με μουσουλμανικό πληθυσμό,  μοιάζει ιδανικό ως πρότυπο για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Πέντε όμως μήνες μετά από τις αρχικές εξεγέρσεις, και η Τουρκία δεν δείχνει να έχει κάποιο σχέδιο αντιμετώπισης των αλλαγών που συμβαίνουν γύρω της. Μάλιστα, αντί να αναλάβει ρόλο ηγέτη στη περιοχή, η Άγκυρα μοιάζει να τα έχει χαμένα.

Οι αραβικές εξεγέρσεις ξεκίνησαν ιδανικά για τη Τουρκία. Ο Recep Tayyip Erdogan βρέθηκε πολύ πιο μπροστά από τους υπόλοιπους ηγέτες, απαιτώντας από τον Μουμπάρακ να παραιτηθεί. Η πολιτική πλατφόρμα του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας έχει να κάνει με τη προώθηση της δημοκρατίας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Βέβαια στη περίπτωση της Αιγύπτου βοήθησαν αρκετά και οι δύσκολες προσωπικές σχέσεις μεταξύ Ερντογάν και Μουμπάρακ. Η Άγκυρα είχε προαισθανθεί τη μειωμένη επιρροή της Αιγύπτου, και προσπαθούσε να πλασάρει τον εαυτό της ως τον νέο ισχυρό παίκτη στη Μέση Ανατολή. Έτσι για μια ακόμη φορά, όλα έδειχναν πως η τουρκική ηγεσία είχε αντιληφθεί τις εξελίξεις στη περιοχή πολύ πιο καλά απ ότι οι υπόλοιποι, και δη η κυβέρνηση του Ομπάμα, η οποία είχε μείνει προσκολλημένη στη στρατηγική συμμαχία με την Αίγυπτο του Μουμπάρακ, και για αυτό ήταν πολύ πιο διστακτική από την Άγκυρα.

Μετά, ακολούθησε η Λιβύη. Παρά τη σκληρότητα που επέδειξε ο Καντάφι, ο Ερντογάν δυσκολεύτηκε να διακόψει τις σχέσεις μαζί του. Ο Τούρκος πρωθυπουργός είχε στο παρελθόν βραβευτεί με το διεθνές βραβείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων  al Qaddafi, ενώ 30.000 Τούρκοι εργαζόμενοι βρίσκονταν στη Λιβύη, συμμετέχοντας σε κατασκευαστικά έργα τουρκικών επιχειρήσεων αξίας $1.5 δισ.

Η Τουρκία έφερε αντίρρηση στην επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη, και μάλιστα ο Ερντογάν ξεκαθάρισε την 28/2, ότι είναι κάθετα εναντίον μιας επέμβασης. Όταν όμως συμφώνησε στην επέμβαση και ο Αραβικός Σύνδεσμος, η θέση της Τουρκίας έγινε περίεργη. Ο Ερντογάν, από τη μία υποστήριζε την ανάγκη απαγόρευσης πτήσεων της λιβυκής πολεμικής αεροπορίας, από την άλλη όμως δήλωνε αντίθετος στην «επέμβαση ξένων στη φίλη και αδελφή Λιβύη». Ακόμη και τη ώρα των ΝΑΤΟϊκών επιδρομών, η Άγκυρα τηρούσε αμφίρροπη στάση, και περιέργως στήριζε τον Καντάφι. Και παρά το γεγονός ότι η Τουρκία πρωταγωνίστησε στην ανθρωπιστική βοήθεια, αρνήθηκε τη χρήση βίας για υπεράσπιση των ανταρτών, επιμένοντας σε κατ αρχήν ανακωχή, και στη συνέχεια σε μεταρρυθμίσεις από πλευράς Καντάφι. Για τους επαναστάτες της Βεγγάζης, οι Τούρκοι ήταν οι υπεύθυνοι για την αποκλιμάκωση των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων.

Τέλος, μετά από μια σειρά αποτυχημένων διπλωματικών προσπαθειών, ακόμη και προσωπικών επαφών μεταξύ Ερντογάν και Καντάφι, η Άγκυρα κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα στο οποίο είχαν καταλήξει όλοι, πλην ίσως του Hugo Chávez και κάποιων περιθωριακών αφρικανικών χωρών, ότι δηλαδή ο Καντάφι θα πρέπει να φύγει. Στις 3/5 μάλιστα, ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Για το καλό της χώρας του, και για το καλό του λαού του, ο Καντάφι θα πρέπει να παραιτηθεί αμέσως».

Κάτι ανάλογο, στο διπλωματικό τομέα, κάνει η Τουρκία και με τη Συρία. Κάποτε οι δυο χώρες ήταν θανάσιμες αντίπαλοι, με διαφορές επί του θέματος της ροής του Ευφράτη ποταμού, αλλά και τη συριακή υποστήριξη προς το κουρδικό ΡΚΚ. Από τότε όμως που ανέλαβε ο Ερντογάν, οι σχέσεις μεταξύ των δυο γειτόνων αναθερμάνθηκαν. Μάλιστα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ahmet Davutoglu προειδοποίησε πως η «διεθνοποίηση» των αναταραχών στη Συρία, θα προκαλέσει «μη επιθυμητές συνέπειες». Οι Τούρκοι ανησυχούν για τυχόν αποσταθεροποίηση της Συρίας, εξαιτίας του κουρδικού ζητήματος. Μια ανατροπή του Bashar al-Assad, θα σήμαινε οπισθοδρόμηση για τη στρατηγική της Άγκυρας στη Μ. Ανατολή, στην οποία οι καλές σχέσεις με τη Συρία αποτελούν κεντρικό σημείο. Έτσι, δύσκολα ο Ερντογάν θα αποφασίσει να «πουλήσει» τον φίλο του, όπως έκανε  με τον Καντάφι.

Αντ αυτού, οι Τούρκοι παραμένουν κυνικοί. Την ώρα που ο Ασάντ έβγαζε στους δρόμους τα τανκς, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών του συνέστηνε να «προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις», ενώ εξέφραζε και τη ικανοποίησή του με τις προσπάθειες του καθεστώτος. Σε όλα αυτά, η απάντηση είναι: Ποιες μεταρρυθμίσεις;

Η θέση της Άγκυρας στο συριακό ζήτημα δεν την έχει φέρει ακόμη αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Αν όμως, όπως είναι πιθανό, η Αμερική και η ΕΕ αλλάξουν στάση, τότε η Τουρκία θα βρεθεί να υπερασπίζεται έναν δικτάτορα κόντρα στη θέση των δυο συμμάχων της, αλλά και του λαού της Συρίας.

Ένας από τους πολλούς μύθους που γκρέμισε η αραβική άνοιξη είναι και  ο μύθος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην εποχή του Ερντογάν. Αν πιστέψουμε την Άγκυρα, τότε η τουρκική διπλωματία στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, και πολλές φορές αντιτιθέμενη στη Ουάσιγκτον, είχε θετική μεσολάβηση και επιρροή επί πολλών διαφωνιών και συγκρούσεων στα Βαλκάνια, στον Καύκασο, στη Κεντρική Ασία, στη Μέση Ανατολή, και στη Βόρεια Αφρική. Αυτή όμως η περήφανη τουρκική ρητορική, απλά κρύβει τις αντιφάσεις και της αδυναμίες της εξωτερικής της πολιτικής. Τώρα, ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου συνειδητοποίησαν επιτέλους τη δυσκολία του εγχειρήματος για κυριαρχία στη Μ. Ανατολή.

Ανέκαθεν, η επιρροή της Τουρκίας στον αραβικό κόσμο δεν ήταν τόσο  σημαντική όσο έδειχνε. Στη τουρκική ηγεσία αρέσει να ακούγονται ιστορίες για το πώς οι Άραβες παρακολουθούν τις τουρκικές σαπουνόπερες, πως αναρτούν αφίσες του Ερντογάν στα στρατόπεδα προσφύγων στη Sabra και στη Shatila, και για το πώς οι αραβικοί λαοί συγκρίνουν τον Τούρκο πρωθυπουργό με τον Gamal Abdel Nasser.

Στη πραγματικότητα όμως αυτοί οι νέο-Οθωμανοί δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη πολιτική της περιοχής, όπως δυσκολεύονταν και οι Σουλτάνοι πρόγονοί τους. Στη καλύτερη περίπτωση, οι Τούρκοι άσκησαν κάποια επιρροή, όταν υπήρχε αραβική παρακμή. Ήταν εύκολο για αυτούς να ασκούν επιρροή, όταν ο αραβικός κόσμος ήταν πολιτικά νεκρός, και στερούνταν κάποιας αυθεντικής ηγεσίας.

Είτε της αρέσει, είτε όχι, η Άγκυρα είναι προσδεμένη στο παλιό καθεστώς. Το αποτέλεσμα είναι ότι σε αυτή τη στιγμή των άνευ προηγουμένου αλλαγών, σε μια στιγμή που η δημοκρατία και οι λαϊκές προσδοκίες κατακυριεύουν τη Μέση Ανατολή, οι Τούρκοι δείχνουν εξαιρετικά λίγοι. Και κάθε άλλο παρά με  ηγέτες της περιοχής, όπως θα ήθελε η Άγκυρα, μοιάζουν.

S.A. από Foreign Policy

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. kiki avatar
    kiki 07/05/2011 10:25:02

    Ετσι μπραβο Αττρακτορα, αυτη ειναι η πραγματικοτητα, πολυ καλο το κομματι και εξαιρετικη η παρουσιαση του θεματος , γιατι μονο με τα χρηνατοπιστωτικα ενδιαφεομαστε και δεν κοιταμε τριγυρω μας και θεματα που μας ενδιαφερουν τα εθνικα.
    Το κομματι να το στειλουμε στον Φον δημητρακη, για να σταματησει ναχει φοβιες, αχ Γερουλανε.

  2. man8os avatar
    man8os 07/05/2011 11:50:58

    Δεν παυει να ισχυει το οτι χρειαζομαστε συμμαχιες με κρατη του Αραβικου κοσμου, ιδιαιτερα την Αιγυπτο ,την Ιορδανια και καποια απο τα εμιρατα του κολπου.

  3. Στέργιος avatar
    Στέργιος 07/05/2011 12:08:16

    Συγχαρητήρια για την ανάρτηση!

    Όπως έχω ξαναγράψει στο antinews (συγγνώμη που επαναλαμβάνομαι), και όπως ξέρετε όλοι, στην Ελλάδα έχουμε μια κρατούσα ελίτ πολιτικών, διανοουμένων και επιχειρηματιών (της κακιάς ώρας, και οι τρεις κατηγορίες) οι οποίοι έχουν αποφασίσει ότι είναι προς συμφέρον τους (δηλαδή, προς συμφέρον των τραπεζικών λογαριασμών τους) να προσδεθεί η Ελλάδα στη νεο-οθωμανική ονείρωξη των Ερντογάν/ Νταβούτογλου. Αυτή η ελίτ προσπαθεί να μπολιάσει τους Έλληνες με ένα είδος συνειδησιακού AIDS για να σκοτώσει κάθε ιστορική, ηθική, πολιτική και πολιτισμική μας αντίσταση απέναντι στην επιχειρούμενη επέλαση των Τούρκων.

    Αυτό που είναι ΑΚΟΜΗ χειρότερο, όμως, είναι όταν μια άλλη μερίδα Ελλήνων, (ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται κάτι αποτυχημένοι ΔΥ τής ΕΥΠ, και οι πατριδοκάπηλοι τού ΛΑΟΣ και των τηλεβιβλιοπωλείων), χρησιμοποιούν μεν πατριωτικοφανή ρητορική, αλλά τρομοκρατούν παράλληλα τους Έλληνες σχετικά με τη μυθική υπερδύναμη που λέγεται "Τουρκία", κάνοντας πολύ κόσμο να δηλώνει ότι φοβάται την Τουρκία και προτιμά η Ελλάδα να μην προκαλεί, μήπως και γλιτώσει κάποιον νέο Αττίλα.

    Η δεύτερη μερίδα Ελλήνων είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος τής εθνικής προδοσίας. Είναι για την Τουρκία ό,τι ήταν ο γελωτοποιός τής Αυλής στις δυτικές μοναρχίες τού Μεσαίωνα. Τάχα "κριτίκαρε" τον βασιλιά ακόμη και μπροστά του, αλλά πάντα μέσα σε σαφώς καθορισμένα πλαίσια, έτσι ώστε να εκτονώνεται η λαϊκή δυσαρέσκεια, αλλά η όλη αντίδραση να μένει εκεί.

    Η Τουρκία είναι μια χώρα με πολλές και βαριές παθολογίες. Η πρόσκαιρη οικονομική της ανάπτυξη οφείλεται στην οικονομική κρίση που έπληξε την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Σας υπενθυμίζω ότι κατά τη δεκαετία τού 1940, όταν το μεγαλύτερο κομμάτι τού κόσμου σπαρασσόταν από τον πόλεμο, η Αργεντινή ήταν η 8η οικονομία παγκοσμίως. Έχω δει βίντεο από επίσκεψη Περόν στη Μαδρίτη, όπου με πολύ στόμφο ανακοίνωσε ότι η Αργεντινή θα δάνειζε λεφτά στην χειμαζόμενη Ισπανία τού Φράνκο.

    Σας υπενθυμίζω επίσης ότι αν στην ελληνική κυβέρνηση δεν κατσικώνονταν ηγέτες-πιόνια (ο Ιωαννίδης, ο γέρος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπανδρέου των Αμερικάνων, και ο Σημίτης των Γερμανών), η Τουρκία δεν θα τολμούσε να επιτεθεί στην Κύπρο, να απαιτήσει να μην ψάχνουμε για πετρέλαια στο Αιγαίο (κρίση Σισμίκ), να αμφισβητεί την κυριαρχία μας στην υφαλοκρηπίδα, στο FIR, στον εναέριο χώρο μας και πάνω στα μισά μας νησιά, και να θέλει να "φάει" την ΑΟΖ μας.

    Η Τουρκία δεν κατάφερε να ταπεινώσει μικρές και πολύ πιο αδύνατες χώρες από αυτήν, όπως την Αρμενία που -πιστή στη μνήμη των σφαγιασθέντων παιδιών της- φωνάζει για αναγνώριση τής γενοκτονίας, αλλά ακόμη και τη Βουλγαρία (που ο Οζάλ είχε απειλήσει με "νέα Κύπρο").

    Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προέρχεται από την Άγκυρα, αλλά από την Αθήνα, και τον εσμό των ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ απογόνων των κοτζαμπάσηδων και αυλικών τού Όθωνα, που εναλλάσσονται στην εξουσία, ξεπουλώντας σταδιακά την εθνική μας κυριαρχία και αξιοπρέπεια.

    • Ανώνυμος avatar
      Ανώνυμος @ Στέργιος 07/05/2011 19:14:11

      "Αυτό που είναι ΑΚΟΜΗ χειρότερο, όμως, είναι όταν μια άλλη μερίδα Ελλήνων, (ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται κάτι αποτυχημένοι ΔΥ τής ΕΥΠ, και οι πατριδοκάπηλοι τού ΛΑΟΣ και των τηλεβιβλιοπωλείων), χρησιμοποιούν μεν πατριωτικοφανή ρητορική, αλλά τρομοκρατούν παράλληλα τους Έλληνες σχετικά με τη μυθική υπερδύναμη που λέγεται “Τουρκία”, κάνοντας πολύ κόσμο να δηλώνει ότι φοβάται την Τουρκία και προτιμά η Ελλάδα να μην προκαλεί, μήπως και γλιτώσει κάποιον νέο Αττίλα. "

      Όχι, αυτό δεν το κάνουν οι "πατριδοκάπηλοι¨του ΛΑΟΣ και των "τηλεβιβλιοπωλείων", αντιθέτως μάλιστα. Εκείνοι λένε ότι μπορούμε να τα βάλουμε με την Τουρκία, δεν είναι τόοοοσο πια ισχυρή, όσο την παρουσίαζαν οι προδότες των Ιμίων. Διότι, από τα Ίμια και μετά, καλλιεργήθηκε αυτό το κλίμα της ηττοπάθειας. Τότε βγήκαν οι εγκάθετοι "σώφρονες" του "εκσυγχρονιστικού" ΠαΣοΚ, τους οποίου βεβαίως μιμήθηκαν και οι ΝΔημοκράτες και είπαν ότι ένας πόλεμος με την Τουρκία θα σήμαινε την καταστροφή μας. Ο Πάγκαλος είπε ότι "δεν θα κάνουμε πόλεμο για ένα ... "κωλόπανο"", υπαινισσόμενος την Ελληνική Σημαία, την οποία κάποτε θα έπαιρνε ο αέρας. Να ξέρουμε τι λέμε, έτσι;

    • ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. avatar
      ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. @ Στέργιος 08/05/2011 02:00:47

      ο γέρος Καραμανλής δεν ήταν δωσίλογος. Θα σου ξέφυγε. Ήταν εθνάρχης, διαχειρήστηκε μια πολύ δύσκολη εποχή και είχε θετικό απολογισμό

    • ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. avatar
      ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. @ Στέργιος 08/05/2011 02:02:22

      Επίσης, για την τραγωδία της Κύπρου αν ένας δεν φταίει, αυτός ήταν ο γέρο Καραμανλής. Να είσαι πιο προσεκτικός όταν αναφέρεσαι σε ιστορικά πρόσωπα

  4. pan avatar
    pan 07/05/2011 15:15:50

    http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Article.aspx?id=219390

  5. nasos avatar
    nasos 07/05/2011 15:23:23

    τι έγινε ρε παιδιά,τελικά ο Νταβούτογλου δεν είναι ο Τούρκος Κίσιντζερ,αλλά ένας γκαφατζής που ''κατόρθωσε'' και έκανε την Τουρκία μέρος του καταρρέοντος status quo?
    μήπως μετά τνο μύθο του Νταβούτογλου ετοιμάζεται να καταρρεύσει και ο μύθος της ισχυρής τουρκικής οικονομίας;(όρα το ραγδαίως επιδεινούμενο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που νομοτελειακά θα οδηγήσει σε κρίση την τουρκική λίρα)

  6. The Don avatar
    The Don 07/05/2011 17:16:00

    Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο foreign policy; αν ναι, μπορείτε να μου στείλετε το λινκ;

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ The Don 07/05/2011 20:39:00

      h__p://www.foreignpolicy.com/articles/2011/05/05/arab_spring_turkish_fall

  7. Nick avatar
    Nick 07/05/2011 18:40:43

    Που να έρθει και η Κουρδική Άνοιξη δηλαδή, χαχαχαχα!

  8. wb avatar
    wb 07/05/2011 20:55:21

    Ο Νταβούτογλου με τις υπερβολές περι ισχυρης Τουρκίας ξέρει καλά πως οι ύαινες της Δυσης σφίγγουν τον κλοίο γύρω απο τους Τούρκους και φυσικά δε συζητούν καν ανοησίες περι ισχυρης Τουρκίας αλλα απλά με το αν θα της επιτρέψουν να υπάρξει ως χώρα με τον όρο φυσικά οτι θα εκδημοκρατιστεί.
    Οπως φυσικά εννοούν τον εκδημοκρατισμό τα καλόπαιδα της Δυσης.
    Ο Νταβουτογλου με τα διασκεδαστικά βιβλία του ξέρει βεβαίως όπως και όλη η Τουρκική πολιτική ελίτ οτι δυτικός εκδημοκρατισμός θα σημαινε για τη Τουρκία οτι και οι αποκρατικοποιησεις των ελληνικών ΔΕΚΟ για τον Τζέφρυ και το Πασοκ.
    Το τέλος δηλαδή.
    Μόνο που εκεί θα είναι ασύγκριτα πιο βίαιο όπως το περιέγραψε και ο Ερντογαν που μίλησε για σύγκρουση των 75 εκ κατοίκων της Τουρκίας.
    Οι απαγορεύσεις στο Ιντερνετ δείχνουν οτι η Τουρκία απομακρύνεται και άλλο απο τη Δυση με οτι αυτό συνεπάγεται...

  9. East avatar
    East 08/05/2011 00:02:22

    Oι Αραβόφωνες περιοχές ήταν κέντρα Ελληνισμού-Ορθοδοξίας-Ρωμιοσύνης, οι κάτοικοι των οποίων εξισλαμίστηκαν από τους Άραβες κατακτητές, όμως ακόμα και σήμερα υπάρχουν ισχυρές μειονότητες Ρωμιών-Ορθόδοξων.

    Η Ελλάδα πρέπει να συμπεριφερθεί ως ηγέτης, και να υπενθυμίσει σε όλους αυτούς την Ελληνική-Ρωμαίικη καταγωγή τους, και να χορηγήσει υπηκοότητα σε όποιον είναι ή ξαναγίνει Ορθόδοξος και θέλει να ξαναγίνει Έλληνας.

    Έτσι θα ηγηθούμε στην περιοχή.

  10. Apollonios avatar
    Apollonios 08/05/2011 00:48:17

    Μήπως πολύ φόρα πήραμε από ένα άρθρο...???

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.