#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
16/08/2013 06:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αραβική Άνοιξη: Γιατί η ειρήνη αποδεικνύεται πιο δύσκολη από την επανάσταση


Στη Λιβύη, οι ένοπλες πολιτοφυλακές έχουν γεμίσει το κενό που άφησε η επανάσταση που έριξε έναν δικτάτορα. Στη Συρία, μια λαϊκή εξέγερση έχει μεταμορφωθεί σε εμφύλιο πόλεμο που έχει αφήσει περισσότερους από 100.000 νεκρούς και έγινε παράδεισος για τους ισλαμιστές εξτρεμιστές. Στην Τυνησία, οι όλο και πιο έντονες πολιτικές διαιρέσεις έχουν καθυστερήσει το σχεδιασμό ενός νέου συντάγματος. Και τώρα στην Αίγυπτο, που συχνά θεωρείται ο πρωτοπόρος του αραβικού κόσμου, οι δυνάμεις του στρατού και της ασφάλειας, αφού ανέτρεψαν τον εκλεγμένο ισλαμιστή πρόεδρο, έχουν σκοτώσει εκατοντάδες υποστηρικτές του, κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης και επιδείνωσαν μια βαθιά πόλωση.
Είναι σαφές ότι το status quo της περιοχής, όπου κυριαρχούσαν οι αλαζόνες κυβερνήτες που καθόρισαν τις εκλογές, που κυβερνούσαν με την αυθαιρεσία και την καταστολή, είχε ουσιαστικά καταστραφεί, ή ανατραπεί, στα τρία χρόνια από το ξέσπασμα των εξεγέρσεων που έγιναν γνωστές με την αισιόδοξη ονομασία Αραβική Άνοιξη. Αυτό φάνηκε σε μεγάλο βαθμό την Τετάρτη στην Αίγυπτο, όπου η στροφή στα κατασταλτική τακτική του παρελθόντος συναντήθηκε με τον έντονο αποτροπιασμό των ισλαμιστών διαδηλωτών που είχαν δοκιμάσει την δύναμη μέσω της εξουσίας.

Αυτό που δεν είναι σαφές, ωστόσο, είναι το μοντέλο αντικατάστασης. Οι περισσότερες εξεγέρσεις έχουν μετατραπεί σε δύσκολες μάχες, καθώς ένα μείγμα πολιτικών δυνάμεων πολεμούν για την εξουσία επί των κανόνων συμμετοχής, τη σχέση μεταξύ του στρατού και της κυβέρνησης, το ρόλο της θρησκείας στη δημόσια ζωή και το τι σημαίνει να είναι κανείς πολίτης. Ιστορικοί και αναλυτές της Μέσης Ανατολής λένε ότι η πολιτική και η οικονομική στασιμότητα κάτω από δεκαετίες αυταρχικής διακυβέρνησης που οδήγησε στις εξεγέρσεις άφησε επίσης τις αραβικές χώρες ανεπαρκώς εξοπλισμένες για την κατασκευή νέων κυβερνήσεων και μιας κοινωνίας των πολιτών. Ενώ κάποια κινήματα πέτυχαν αρχικά τους στόχους τους, καθαιρώντας ηγέτες που κυβερνούσαν επί χρόνια σε τέσσερις χώρες, οι  ευρύτεροι στόχοι τους -η δημοκρατία, η αξιοπρέπεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η κοινωνική ισότητα και η οικονομική ασφάλεια - τώρα εμφανίζονται πιο μακρινοί από ποτέ.
«Η παλιά περιφερειακή τάξη έχει φύγει, η νέα περιφερειακή τάξη έχει πνιγεί στο αίμα και αυτό πρόκειται να πάρει πολύ χρόνο», δήλωσε ο Sarkis Naoum, πολιτικός αναλυτής στην εφημερίδα Nahar του Λιβάνου. «Όλοι οι άνθρωποι σε αυτές τις χώρες ζούσαν υπό παρόμοια καταστολή, παρά τις διαφορές των καθεστώτων τους, έτσι ώστε οι εξεγέρσεις ήταν μεταδοτικές» σχολιάζει ο ή," ο Naoum. «Αλλά κανείς στη Συρία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο ή την Τυνησία, ο οποίος ήθελε να απαλλαγεί από το καθεστώς δεν ήταν προετοιμασμένος για το τι θα ακολουθούσε». Με πολλούς τρόπους, η Αραβική Άνοιξη αποκάλυψε και επιδείνωσε βαθιές κοινωνικές διαιρέσεις, μεταξύ κοσμικών και ισλαμιστών και μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών αιρέσεων.

Στην Τυνησία, τη γενέτειρα των εξεγέρσεων, το μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα που είναι σήμερα στην εξουσία δεν ήταν σε θέση να οικοδομήσει την αναγκαία συναίνεση για να σχεδιάσει ένα νέο σύνταγμα και ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν δολοφονηθεί. Και στο βασίλειο του Μπαχρέιν στον Περσικό Κόλπο, η συντριπτική δύναμη της κυβερνούσας σουνιτικής μοναρχίας απέτυχε να φιμώσει τη διαφωνία της σιιτικής πλειοψηφίας της χώρας.
Ο πολιτικός αποκλεισμός έχει πλήξει επίσης τη μετάβαση της Αιγύπτου. Μετά τη νίκη των μετεπαναστατικών εκλογών από τον Μοχάμεντ Μόρσι, ο έκπτωτος πλέον πρόεδρος και οι σύμμαχοί του στην Μουσουλμανική Αδελφότητα αντιμετωπίζουν σθεναρή αντίσταση από αυτούς που τους κατηγορούν για διαστρέβλωση της δημοκρατίας, ως έναν τρόπο να  μονοπωλούν την εξουσία.
Σε όλη την περιοχή, οι αναταραχές έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις των εκατομμυρίων απλών πολιτών οι οποίοι ήθελαν αλλαγή - για τις θέσεις εργασίας, τα τρόφιμα, την υγειονομική περίθαλψη και τη βασική ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αν μη τι άλλο, τα παράπονά τους έχουν επιδεινωθεί. «Οι περισσότερες οικονομίες της Μέσης Ανατολής που επλήγησαν από την Αραβική Άνοιξη βαδίζουν ήδη προς λάθος κατεύθυνση», δήλωσε ο Joshua M. Landis, διευθυντής του Κέντρου Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα. Η οικονομική πίεση που προκαλείται από την καταπιεσμένη νεολαία, την ανεργία, την αύξηση των τιμών και την ξηρασία, είπε, συνέβαλε εξίσου στις εξεγέρσεις με την πολιτική καταπίεση. Με πολλούς τρόπους, σχολιάζει, «η Αραβική Άνοιξη είναι το καναρίνι στο ορυχείο για ένα ευρύτερο πρόβλημα - κατακερματισμένες χώρες, μεγάλη αύξηση του πληθυσμού, άθλια εκπαιδευτικά συστήματα, πολύ λίγο νερό – οι χώρες αυτές είναι οι χαμένες».
Η τρέχουσα κρίση έχει αφήσει πολλούς Άραβες ακτιβιστές απογοητευμένους απέναντι στα κινήματα στα οποία είχαν επενδύσει πολλά, συχνά με κίνδυνο της ζωής τους. Αυτό συμβαίνει όλο και περισσότερο στη Συρία, όπου μια αρχικά ειρηνική φιλο-δημοκρατική εξέγερση έχει εξελιχθεί σε έναν εμφύλιο πόλεμο, με εξτρεμιστικές ομάδες ανταρτών που απορρίπτουν τη δημοκρατία να παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο στο πεδίο της μάχης.
«Στην αρχή ήταν μια πραγματική επανάσταση.  Ήμουν ενθουσιασμένος,  αγόρασα ένα όπλο από την τσέπη μου και πούλησα γη για να αγοράσω πυρομαχικά» λέει  ο Soheil Ali, ο οποίος μέχρι πρόσφατα ήταν επικεφαλής μιας μικρής ομάδας ανταρτών στη βόρεια Συρία. «Τώρα είναι εντελώς διαφορετικά». Ο Ali εγκαταλείψει τον αγώνα,  απογοητευμένος από τη διαφθορά  των υποψήφιων ηγετών των ανταρτών και την τάση ορισμένων ομάδων να αποθηκεύουν τα όπλα, αντί να αγωνίζονται για την ανατροπή του κοινού αντιπάλου τους, του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ.
Οι ιστορικοί σημειώνουν ότι μια θεμελιώδης πολιτική αλλαγή οπουδήποτε μπορεί να χρειαστεί δεκαετίες ή γενιές. Η Άνοιξη της Πράγας το 1968, μπορεί να απέτυχε, για παράδειγμα, αλλά ήταν ένας καταλύτης για τις αλλαγές στην Ανατολική Ευρώπη, που οδήγησε στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης στη δεκαετία του 1990. Οι ευρωπαϊκές επαναστάσεις του 1848, μια σειρά λαϊκών εξεγέρσεων που ήταν το πιο διαδεδομένο επαναστατικό κύμα στην ιστορία της Ευρώπης, επηρέασαν περισσότερες από 50 χώρες, αλλά σύντομα κατέρρευσαν κάτω από την καταπίεση των στρατιωτικών δυνάμεων που παρέμειναν πιστές στη βασιλεία και την αριστοκρατία. Παρόλα αυτά, έσπειραν τις προοδευτικές πολιτικές ιδέες που θα βοηθούσαν στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ιστορίας για τα επόμενα εκατό χρόνια.
Οι ιστορικοί λένε ότι, δεδομένων των κατασταλτικών αυταρχικών καθεστώτων στις αραβικές χώρες, οι κρίσεις στην Αίγυπτο και αλλού ήταν οδυνηρές αλλά αναπόφευκτες.
«Δεν διαγράφω αυτές τις μεταβάσεις. Απλώς πιστεύω ότι είμαστε στην αρχή μιας περιόδου ακραίας αναταραχής», δήλωσε η Mona Yacoubian, ανώτερος σύμβουλος της Μέσης Ανατολής στο Κέντρο Stimson, μια ανεξάρτητη ερευνητική ομάδα στην Ουάσιγκτον. Άλλοι σημειώνουν ότι μια τέτοια αναταραχή κρύβει συχνά λεπτές, αλλά βαθιές κοινωνικές αλλαγές. Για παράδειγμα, ο Ziad al-Ali, ένας  εμπειρογνωμόνων στο σύνταγμα με βάση το Κάιρο, είπε ότι είχε γίνει πλέον φυσιολογικό για τους πολίτες στις χώρες της Αραβικής Άνοιξης να προσβάλουν τους κυβερνώντες τους -κάτι αδιανόητο μόλις πριν από λίγα χρόνια. «Αυτή η δυναμική της ελεύθερης έκφρασης, της πολιτικής φιλελευθεροποίησης, όπου πλέον υπάρχουν πολλά πολιτικά κόμματα και οι άνθρωποι εκφράζονται ελεύθερα, θα μας οδηγήσει σε μια θετική κατεύθυνση σε μακροπρόθεσμη βάση», είπε.

Ο Mohammed al-Sabri, ένας ηγέτης της αντιπολίτευσης στην Υεμένη, όπου οι διαμαρτυρίες οδήγησαν πέρυσι στην πτώση του επί χρόνια προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, είπε ότι η γενική αυτή αίσθηση της ενδυνάμωσης ήταν το πιο σημαντικό επίτευγμα των εξεγέρσεων μέχρι σήμερα. «Οι ελίτ και οι ηγέτες σε κάθε κοινωνία, είτε επαναστατική είτε όχι, μπορεί να παραιτηθούν και να πουν ‘τελείωσα’» είπε. «Αλλά οι άνθρωποι δεν μπορούν να παραιτηθούν».

http://www.nytimes.com/2013/08/15/world/middleeast/egypt-bloodshed-may-be-ill-omen-for-broader-region.html?hp&_r=0&pagewanted=print

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. popaia avatar
    popaia 16/08/2013 08:42:25

    Αυτά τα "αυταρχικά, κατασταλτικά καθεστώτα" ήταν κατασταλτικότερα από τις θεοκρατίες τύπου Σαουδικής Αραβίας ας πούμε; Η διάσταση μεταξύ εξαθλιωμένων και βαθύπλουτων ήταν ανύπαρκτη εκεί αλλά εντονώτατη στη Λιβύη π.χ. με κατά κεφαλήν εισόδημα υψηλότερο από της Ολλανδίας; Ή μήπως τ' ανθρώπινα δικαιώματα ήταν περισσότερο σεβαστά στα Εμιράτα απ' ό,τι στην Τυνησία; Ή ήταν ο Άσαντ πιο λαομίσητος από τους εμίρηδες και μονάρχες του κόλπου;
    Απλές απορίες που έχει όλος ο κόσμος αλλά οι αναλυτές απαξιούν. Και πάνε να δικαιολογήσουν τ' αδικαιολόγητα. Πάντως λαϊκή εξέγερση με αίτημα την επαναφορά της θανατικής ποινής, τις δημόσιες εκτελέσεις, τους ακρωτηριασμούς, τις μαστιγώσεις, τους λιθοβολισμούς κι όλα τα ωραία που συνεπάγεται ο νόμος της Σαρία, αποκλείεται να είναι λαϊκή εξέγερση.

  2. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 16/08/2013 13:09:15

    Eίδα το πρωί στον στίβο μια αθλήτρια απο την Αίγυπτο να ετοιμαζεται στην γραμμη εκκίνησης να τρεξει μια κούρσα 100μ.
    Μόνο ενα πρόσωπο εβλεπες....ολόσωμη φόρμα να κρύβει μεχρι αστράγαλο και μαντήλα στο κεφάλι!!Πώς καταντησε ετσι η Αίγυπτος αναρωτήθηκα;

  3. Νίκη avatar
    Νίκη 16/08/2013 13:19:16

    Αυτοί οι Άραβες έχουν μπερδέψει την σειρά με τις εποχές! Από την άνοιξη το γύρισαν αμέσως σε παγωμένο χειμώνα και αμέσως μετά κατευθείαν σε καυτό αραβικό καλοκαίρι. Άντε και καλό φθινόπωρο!

  4. τάσος avatar
    τάσος 16/08/2013 14:37:28

    η μέση ανατολή είναι η χαρά του έμπορου όπλων.

  5. airman avatar
    airman 16/08/2013 21:56:20

    Τα καθεστώτα των χωρών του Αραβικού τόξου ήταν βασισμένα σε δομές που αποτελούνταν από ένα μίγμα φεουδαρχισμού, μοναρχικού κρατισμού, ''θρησκευτικού τύπου'' υποταγής και ''δημοκρατικής επικάλυψης'' αναγνώρισης.
    Σε πολλές περιπτώσεις αποτελούσαν ίσως τον πλέον ''πρόσφορο'' τρόπο άσκησης κρατικής εξουσίας σε χώρες με φύλαρχους, θρησκευτικές σέχτες,''ελεγχόμενες ομάδες'' προώθησης ξένων συμφερόντων και ''λαοπρόβλητους ηγέτες'' αμφιλεγόμενης αποδοχής.
    Σε κάθε περίπτωση η διάδοση ιδεών ήταν δύσκολη, η προώθηση αλλαγών περίπλοκη και η σκέψη για εκσυγχρονισμό επικίνδυνη. Παρά ταύτα μέσω της ''Αραβικής Άνοιξης'' επιχειρήθηκε να παραμερισθεί το παλιό και να επικρατήσει το καινούργιο. Τα αποτελέσματα είναι μάλλον απογοητευτικά και καταστροφικά όπως εξελίσσονται.
    Ίσως πρέπει να προβλημαστισθούμε εάν το Ισλάμ είναι τελικά συμβατό με μια ''δυτικού τύπου'' δημοκρατία. Και σίγουρα να διδαχθούμε ότι πρέπει πρώτα να ωριμάζουν εκ των έσω οι συνθήκες των όποιων αλλαγών παρά να επιταχύνονται με έξωθεν παρεμβάσεις. Βέβαια στην περίπτωση αυτή δεν έχει ''ψωμί'', οπότε ο νοών νοείτω .....

  6. Μικρασιάτης avatar
    Μικρασιάτης 16/08/2013 23:59:26

    Για να ΜΗΝ το κουραζουμε πολυ> Οπου μπαινει το Ισλαμ ή το Σφυρι-Δρεπανι , γινονται σφαγες και αιμοτοχυσια χωρις τελος, χωρις νοημα, και χωρις κανενα ουσιαστικο αποτελεσμα. Απλα εκατομμυρια νεκρους.
    (Δεν αναφερθηκα στη Σβαστικα, γιατι αυτη ειναι ευτυχως παρελθον για το Πλανητη)

  7. helios avatar
    helios 17/08/2013 04:57:45

    Από χέρι λαθρομεταναστών η πυρκαγιά στη Βόρεια Χίο
    ΕΒΑΛΑΝ ΦΩΤΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ
    16 ΑΥΓ 2013

    Σε επιχείρηση απεγκλωβισμού λαθρομεταναστών από το φαράγγι των Καμπιών, εκτυλίχθηκε η πυρκαγιά που σημειώθηκε στη βόρεια Χίο το μεσημέρι της Παρασκευής.

    Σύμφωνα με πληροφορίες οι λαθρομετανάστες που έφθασαν με λέμβο από τα τουρκικά παράλια στις ακτές της Βόρειας Χίου έχασαν τον προσανατολισμό με αποτέλεσμα να καταλήξουν στα Καμπιά όπου παρέμειναν για αρκετές ώρες.

    Μη έχοντας τρόπο να δώσουν το στίγμα τους, άναψαν φωτιά στη δασώδη έκταση της περιοχής και στη συνέχεια ειδοποίησαν το 166 και το λιμενικό λέγοντας ότι βρίσκονται εκεί που υπάρχει φωτιά. Όμως εξαιτίας της κοντινής απόστασης με τη Μυτιλήνη οι λαθρομετανάστες ειδοποίησαν με το κινητό τις αρχές του γειτονικού νησιού και όχι της Χίου.

    Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε γρήγορα με αποτέλεσμα να κάψει συνολικά 5 στρέμματα δασικής και χορτολιβαδικής έκτασης ενώ μέχρι αυτή την ώρα δυνάμεις της Πυροσβεστικής επιχειρούν με διπλό ρόλο, αφού εκτός της κατάσβεσης στο σημείο παραμένουν 10 συνολικά άτομα εγκλωβισμένα.

    Σύμφωνα με τον διοικητή της Π.Υ. Χίου Ιακ. Αρχοντάκη, στο σημείο επιχείρησαν πεζοπόρα τμήματα της Υπηρεσίας , των εθελοντικών ομάδων Όμικρον και Αγιασμάτων καθώς και της ΛΕΦΕΔ ενώ από αέρος 1 πυροσβεστικό ελικόπτερο καθώς η πυρκαγιά εκδηλώθηκε σε σημείο που η πρόσβαση από τη στεριά ήταν περιορισμένη.

    Για το συμβάν διενεργεί προανάκριση η Α.Δ. Χίου η οποία έχει και την κύρια ευθύνη μεταφοράς των μεταναστών στο κέντρο κράτησης του Μερσινιδίου.

  8. helios avatar
    helios 17/08/2013 11:46:50

    "Απόβαση" 81 λαθρομεταναστών στα παράλια της Χίου

    Από τρεις διαφορετικές παραλίες της βόρειας Χίου το Λιμενικό περισυνέλεξε 81 λαθρομετανάστες.

    Δεκατρείς από αυτούς ήταν παγιδευμένοι σε απόκρημνη και δύσκολα προσβάσιμη περιοχή και γι΄ αυτό τον λόγο χρειάστηκε η βοήθεια της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και ελικόπτερο «Σούπερ Πούμα» για τον απεγκλωβισμό τους.

    Δεν έχει γίνει γνωστό με ποιον τρόπο οι λαθρομετανάστες έφθασαν στο νησί, ωστόσο πληροφορίες αναφέρουν ότι στη θαλάσσια περιοχή εντοπίστηκαν κατεστραμμένα φουσκωτά σκάφη.

    Οι αλλοδαποί πρόκειται να μεταφερθούν στο Γενικό Νοσοκομείο «Σκυλίτσειο» για ιατρικές εξετάσεις.

    πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.