#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
03/02/2012 10:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Από τον καπιταλισμό...στον κορπορατισμό



Το μέλλον του καπιταλισμού τίθεται για μια ακόμη φορά υπό αμφισβήτηση.

Θα επιζήσει άραγε και από τη σημερινή κρίση με την μορφή που έχει;

Ή θα μεταλλαγεί, με τις κυβερνήσεις να παίρνουν τα ηνία;

Ο όρος καπιταλισμός σήμαινε κάποτε ένα οικονομικό σύστημα, στο οποίο το κεφάλαιο ήταν ιδιωτικό. Οι ιδιοκτήτες του αποφάσιζαν πως θα το εκμεταλλευτούν, και χρησιμοποιούσαν για τον σκοπό αυτό τις προβλέψεις, τις ιδέες, και την δημιουργικότητα επιχειρηματιών και καινοτόμων ανθρώπων.

Μέσα από αυτό το σύστημα, ατομικής ελευθερίας και ατομικής ευθύνης, δεν υπήρχε καθόλου χώρος για τις κυβερνήσεις να επηρεάσουν την λήψη των οικονομικών αποφάσεων.

Η επιτυχία σήμαινε κέρδη, και η αποτυχία χασούρα.

Οι επιχειρήσεις επιβίωναν μόνο εφόσον κάποιοι ελεύθεροι πολίτες αποφάσιζαν με την θέλησή τους να αγοράσουν τα προϊόντα τους. Αν όχι, τότε σύντομα πτώχευαν.

Ο καπιταλισμός έγινε κυρίαρχος στον 19ο αιώνα, όταν δημιούργησε  συνθήκες εγγενών του καινοτομιών. Οι κοινωνίες που τον υιοθέτησαν, απέκτησαν μια άνευ προηγουμένου ευημερία, απόλαυσαν εργασιακή απασχόληση, απέκτησαν παραγωγικότητα και οικονομική ανάπτυξη, και αποτέλεσαν ένα θαύμα που έβαλε τέρμα στην πατροπαράδοτη γενικευμένη  φτώχεια.

Σήμερα όμως το καπιταλιστικό σύστημα έχει διαφθαρεί. Το πανταχού παρόν κράτος έχει αναλάβει την ευθύνη για τα πάντα, από το εισόδημα της μεσαίας τάξης, έως την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων, και την βιομηχανική ανάπτυξη.

Αυτό όμως το σύστημα δεν είναι καπιταλισμός. Είναι ένα σύστημα οικονομικής τάξης που θυμίζει Bismarck και Mussolini. Είναι δηλαδή κορπορατισμός.

Ο κορπορατισμός πνίγει την δυναμική που παράγει δημιουργική εργασία, ταχεία ανάπτυξη, και που δημιουργεί ευκαιρίες.

Συντηρεί κάποιες θνησιγενείς, ληθαργικές, σπάταλες, αντιπαραγωγικές, αλλά δικτυωμένες επιχειρήσεις, εις βάρος κάποιων άλλων δυναμικών νιόφερτων, που όμως δεν έχουν διασυνδέσεις.

Προωθεί την βιομηχανοποίηση, την οικονομική εξέλιξη, και το εθνικό μεγαλείο, εις βάρος της ατομικής οικονομικής ελευθερίας, και ευθύνης.

Στη σημερινή εποχή, οι αεροπορικές εταιρίες, οι αυτοκινητοβιομηχανίες, οι αγροτικές επιχειρήσεις, τα ΜΜΕ, οι επενδυτικές τράπεζες, τα hedge funds, και πολλοί άλλοι τομείς, θεωρούνται από κάποιο σημείο και μετά ως πάρα πολύ σημαντικοί, που δεν μπορούν να αντέξουν από μόνοι τους στην ελεύθερη αγορά, οπότε και χρειάζονται χείρα βοήθειας από το κράτος, εν ονόματι του δημοσίου συμφέροντος.

Παντού γύρω μας βλέπουμε το κόστος του κορπορατισμού: Δυσλειτουργικές επιχειρήσεις που επιβιώνουν, παρά την ανικανότητά τους να προσφέρουν στους πελάτες τους, αρτηριοσκληρωτικές οικονομίες με μηδενική ανάπτυξη, ανύπαρκτες ευκαιρίες για νέους ανθρώπους, χρεοκοπημένα κράτη, και μια αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια κάποιων οι οποίοι είναι διαπλεκόμενοι, και διατηρούν στενούς δεσμούς με αυτούς που έχουν εξουσία.

Αυτή η μεταφορά της ισχύος από τους κεφαλαιοκράτες και καινοτόμους, στους κρατικούς αξιωματούχους, αποτελεί την αντίθεση του καπιταλισμού. Και όμως, όλοι οι ευνοούμενοι αυτού του συστήματος, έχουν το θράσος να τα ρίχνουν όλα στον καπιταλισμό, και στην έλλειψη ρυθμιστικής νομοθεσίας. Κάτι που στην ουσία σημαίνει ότι χρειάζεται περισσότερη κρατική παρέμβαση, ρουσφέτι, και κορπορατισμός.

Ένα τέτοιο σύστημα δεν είναι βιώσιμο. Αυτό το μοντέλο δεν φαίνεται λογικό σε μια ολόκληρη νέα γενιά, που μεγάλωσε με το διαδίκτυο, το οποίο αποτελεί και την μεγαλύτερη παγκόσμια ελεύθερη αγορά αγαθών και ιδεών. Η επιτυχία ή μη των εταιριών του ίντερνετ αποτελεί και τη καλύτερη διαφήμιση για την ελεύθερη αγορά. Τα κοινωνικά δίκτυα, ανεβαίνουν και κατεβαίνουν σχεδόν αμέσως. Η επιτυχία τους εξαρτάται από το κατά πόσο ικανοποιούν τους πελάτες τους.

Κάποιοι ιστότοποι όπως το Friendster και το  MySpace, κυνήγησαν το κέρδος βάζοντας σε κίνδυνο τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών τους, και για αυτό τιμωρήθηκαν με τη στροφή των χρηστών αυτών προς πιο ασφαλείς ανταγωνιστές, όπως το Facebook και το  Twitter. Δεν χρειάστηκε καμία κρατική παρέμβαση για να γίνει αυτό. Μάλιστα, αν τα σύγχρονα κορπορατιστικά κράτη επιχειρούσαν κάτι τέτοιο, τότε σίγουρα θα βλέπαμε το MySpace να ασθμαίνει, στηριζόμενο από τα χρήματα των φορολογούμενων, και προσπαθώντας να πείσει ότι θα αναμορφώσει τις πολιτικές απορρήτου του.

Το διαδίκτυο, ως μια ελεύθερη αγορά ιδεών, δεν χαϊδεύει τον κορπορατισμό. Όσοι νέοι μεγάλωσαν με τις αποκεντρωμένες πρακτικές του, και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, θεωρούν παντελώς ξένη την ιδέα της κρατικής υποστήριξης προς κάποιες εταιρίες και βιομηχανίες. Πολλοί συμμετέχοντες στα παραδοσιακά ΜΜΕ αρέσκονται να επαναλαμβάνουν το ότι «αυτό που ωφελεί την τάδε εταιρία, ωφελεί και την Αμερική», αλλά αυτό σίγουρα δεν το λένε πολλοί στο  Twitter.

Η νομιμοποίηση του κορπορατισμού φθίνει, μαζί με την δημοσιονομική υγεία των κρατών που στηρίχτηκαν επάνω του. Αν οι πολιτικοί δεν ανατρέψουν τον κορπορατισμό, αυτός θα ταφεί μέσα στο χρέος και στις πτωχεύσεις. Ένα νέο καπιταλιστικό σύστημα θα αναδυθεί από τα ερείπια του. Τότε μόνο ο καπιταλισμός θα ξανακερδίσει την πραγματική του σημασία, και όχι αυτήν που του κόλλησε ο κορπορατισμός, που κρύβεται από πίσω του, ή ο σοσιαλισμός που τον λοιδορεί και τον ενοχοποιεί.

Του Saifedean Ammous

project-syndicate.org

Απόδοση: S.A.

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιώργος Μηχ.Μηχ avatar
    Γιώργος Μηχ.Μηχ 03/02/2012 10:57:22

    καλημερα σας! πολυ ωραιο αρθρο...!

  2. τσώφλι πασατέμπου avatar
    τσώφλι πασατέμπου 03/02/2012 11:28:40

    Διάβασέ το Κακοφωνίξ !

  3. Α.Τ. avatar
    Α.Τ. 03/02/2012 11:56:53

    Θα μπορουσε καποιος να μας πει πως προκυπτει ο ορος κορπορατισμος;
    Γιατι ο ορος corporation αν δεν κανω λαθος σημαινει συμπραξη κοινοπραξια συνενωση καμια σχεση δηλαδη με κρατικη παρεμβαση

  4. madprof avatar
    madprof 03/02/2012 13:06:55

    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια:

    Ο όρος Σωματειακό Κράτος, κατά μετάφραση του διεθνή όρου κορπορατισμός, ή κορπορατιβισμός είναι ονομασία οικονομικής θεωρίας με προεκτάσεις πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης - συστήματος ενός κράτους. Ετυμολογικά ο όρος προέρχεται από τη λατινική corpus (= σώμα) και εξ αυτής οι όροι corporatism, corporativism.
    Η θεωρία του σωματειακού κράτους βασίζεται στην οργάνωση οικονομικού συστήματος όπου τα μέλη μιας κοινωνίας - πολίτες συμμετέχουν σε αυτό "υποχρεωτικά" μέσα από σωματειακές ενώσεις, π.χ. γεωργικές, βιομηχανικές, στρατιωτικές, θρησκευτικές κ.λπ., οργανωμένες όμως από το κράτος και συνεπώς υποτελείς σε αυτό. Έτσι υπό το οικονομικό σύστημα αυτό καθίσταται περιττός κάθε άλλος θεσμός πολιτικής αντιπροσώπευσης των εργαζομένων.
    Η αντίληψη αυτή έχει ιστορικά την προέλευσή της στην αρχαία Ελλάδα και ειδικότερα στον Πλάτωνα και βέβαια σε νεότερους χρόνους από ορισμένους αντιδημοκρατικούς στοχαστές όπως ο Μπούρκε και ο Γερμανός φιλόσοφος Γκ. Φρ. Χέγκελ. Το 1881, ο Πάπας Λέων ΙΓ΄ ανέθεσε σε θεολόγους και κοινωνικούς στοχαστές να μελετήσουν την θεωρία αυτή και να την οροθετήσουν για σύγχρονη εφαρμογή. Το 1884 στο Φράιμπουργκ , η ορισθείσα επιτροπή δήλωσε ότι «ο κορπορατισμός αποτελεί σύστημα κοινωνικής οργάνωσης που έχει ως βάση του τους εργαζόμενους, σύμφωνα με την κοινότητα των φυσικών τους συμφερόντων και των κοινωνικών λειτουργιών, ενώ τα όργανα του κράτους συντονίζουν την εργασία και το κεφάλαιο σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος.».
    Τελικά αυτό το οικονομικο-κοινωνικό σύστημα υιοθέτησε και εφάρμοσε ο φασισμός και στη συνέχεια χώρες της Λατινικής Αμερικής.

    • Orestios avatar
      Orestios @ madprof 03/02/2012 18:40:05

      Κολεκτίβες όπου κυριαρχεί η κολεκτιβίστικη σκέψη, δηλαδή το τέλος της λογικής της ατομικής ελευθερίας και της δικαιοσύνης.

  5. δρόμος avatar
    δρόμος 03/02/2012 13:09:18

    Μπράβο S.A., εξαιρετική επιλογή κειμένου, όπως οι πιό πολλές σου.

  6. madprof avatar
    madprof 03/02/2012 13:52:07

    "Σήμερα όμως το καπιταλιστικό σύστημα έχει διαφθαρεί. Το πανταχού παρόν κράτος έχει αναλάβει την ευθύνη για τα πάντα, από το εισόδημα της μεσαίας τάξης, έως την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων, και την βιομηχανική ανάπτυξη."
    Ένσταση 1η: Ο αρθρογράφος παραλείπει εσκεμμένα την πρώτη αιτία διαφθοράς του συστήματος και της κατάρρευσης του επιπέδου διαβίωσης των "μεσαίας", "μικρομεσαίας" και "κατώτερης" τάξης εργαζομένων σε Ευρώπη και Αμερική, που είναι η δημόσια χρηματοδότηση με τρις ευρώα/$ των χρεοκοπημένων τραπεζών ως αποτέλεσμα της αλόγιστης λειτουργίας της αγοράς χρήματος και της κατάργησης των ρυθμίσεων λειτουργίας της (ΤραπεζοΧρηματιστές)!
    "Αυτό όμως το σύστημα δεν είναι καπιταλισμός. Είναι ένα σύστημα οικονομικής τάξης που θυμίζει Bismarck και Mussolini. Είναι δηλαδή κορπορατισμός.
    Ο κορπορατισμός πνίγει την δυναμική που παράγει δημιουργική εργασία, ταχεία ανάπτυξη, και που δημιουργεί ευκαιρίες."

    "Συντηρεί κάποιες θνησιγενείς, ληθαργικές, σπάταλες, αντιπαραγωγικές, αλλά δικτυωμένες επιχειρήσεις, εις βάρος κάποιων άλλων δυναμικών νιόφερτων, που όμως δεν έχουν διασυνδέσεις.
    Προωθεί την βιομηχανοποίηση, την οικονομική εξέλιξη, και το εθνικό μεγαλείο, εις βάρος της ατομικής οικονομικής ελευθερίας, και ευθύνης."
    Ένσταση 2η:
    Ο καπιταλισμός εν τοις πράγμασι υπήρξε και είναι μερκαντιλισμός - κορπορατισμός και άρτι νεοφιλελευθερισμός "υψηλής κοινωνικής κοπτοραπτικής" (sic!) με τα όποια αποτελέσματα!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.