#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
21/08/2011 11:20
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Από τον Ατατούρκ στον Ερντογάν



Όταν διαλύθηκε η Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τον Α`Π.Π., ο Kemal Ataturk δημιούργησε τη νέα Τουρκία στα πρότυπα της Ευρώπης.

Ελέγχοντας όλες τις εκφάνσεις της εξουσίας, και του στρατού, ο Ataturk εφάρμοσε το όραμά του διαχωρίζοντας τη θρησκεία από το κράτος, και πείθοντας τους συμπατριώτες τους να θεωρούν εαυτούς Δυτικούς.

Χρειάστηκε να περάσει ένας αιώνας και μια δημοκρατική επανάσταση που τη ξεκίνησε το Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΑΚΡ), που αποτελεί ένα συνδυασμό ισλαμιστών και συντηρητικών, για να τερματιστεί η σύγκλιση με τη Δύση που είχε επιβάλει ο Ataturk.

Μετά τη πρόσφατη μαζική παραίτηση ανώτατων αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων, ο τελευταίος κεμαλικός θεσμός  (στρατός) παραδόθηκε κι αυτός στο πολιτικό τσουνάμι του ΑΚΡ.

Αυτό σημαίνει πως ο αρχηγός του ΑΚΡ Recep Tayyip Erdogan είναι ο νέος Ataturk. Μπορεί να μην απελευθέρωσε τη χώρα του, αλλά έχει όσες εξουσίες είχε και ο Ataturk. Εν ολίγοις, αυτή η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη για τους κεμαλιστές. Όταν η Τουρκία μεταμορφώθηκε σε πολυκομματική δημοκρατία στη δεκαετία του 1950, διάφορα κόμματα προσπάθησαν να τηρήσουν τη κεμαλική κληρονομιά, την ώρα που ο στρατός προστάτευε το σύστημα.

Με τη πάροδο του χρόνου όμως, επήλθε ένας λήθαργος. Αντί να είναι ένα προοδευτικό κίνημα που κοιτάει μπροστά, ο Κεμαλισμός έγινε στάσιμος, και μετατράπηκε σε μια ιδεολογία περιφρούρησης του παρελθόντος.

Ο Ataturk με τη σειρά του μετατράπηκε σε ένα αντικείμενο λατρείας, με δεκάδες αγάλματά του να κοσμούν τις πόλεις της Τουρκίας, και με αποτέλεσμα να διασφαλιστεί ο «θάνατός» του.  Αυτή η πορεία δεν αντιστράφηκε ούτε μετά το 1982, οπότε και η Τουρκία έγινε πραγματική δημοκρατία. Τα κυβερνώντα (κυρίως κεντροδεξιά) κόμματα απέτυχαν να παράγουν ιδέες και να φέρουν την αλλαγή. Τα ισλαμικά κόμματα είδαν την ευκαιρία, και ξεκίνησαν να πραγματοποιούν το όραμά τους, δημιουργώντας δίκτυα βάσης, με σκοπό να ξεφύγει η χώρα από την κοσμική της πολιτική, και να αγκαλιάσει τον ισλαμισμό.

Όταν τα κυρίαρχα κόμματα κατέρρευσαν μετά τη σκληρή οικονομική κρίση του 2000-01, οι Ισλαμιστές χρησιμοποίησαν μια μετριοπαθή πολιτική στρατηγική για να προσελκύσουν ψήφους. Και μόλις ανέλαβε την εξουσία το ΑΚΡ, κέρδισε μεγάλη λαϊκή στήριξη, εξαιτίας κυρίως της οικονομικής ανάπτυξης που ακολούθησε. Το κόμμα έγινε πλέον η νέα τουρκική ελίτ, αντικαθιστώντας τα κεμαλικά κέντρα εξουσίας στα ΜΜΕ, στην οικονομία, στην ακαδημαϊκή κοινότητα, στη κοινωνία, στα συνδικάτα, και μετά τις περσινές συνταγματικές τροποποιήσεις, και στα δικαστήρια της χώρας.

Ο στρατός ήταν ο τελευταίος άθικτος κεμαλικός θεσμός. Από το 2007, και με αφορμή την υπόθεση Ergenekon, κατηγορήθηκε για σχεδιασμό πραξικοπήματος, βομβιστικών ενεργειών, και γενικά τη πρόκληση πολιτικής αστάθειας. Αν και οι κατηγορίες δεν έχουν αποδειχθεί, οι επιπτώσεις τους υφίστανται. Το κύρος του άλλοτε πιο «λατρεμένου» θεσμού της χώρας έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα. Το 1996, το 94% των ερωτηθέντων Τούρκων σε δημοσκόπηση της World Values Survey, εμπιστεύονταν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας τους. Το 2011, το αποτέλεσμα ήταν 75%. Αυτή τη πτώση της δημοτικότητας του την αντιλήφθηκε ο στρατός, για αυτό και την 28 Ιουλίου του 2011 παρέδωσε τα όπλα, αναγνωρίζοντας την κυριαρχία του ΑΚΡ.

Σήμερα το ΑΚΡ, ως κυρίαρχη ελίτ, μπορεί να σχηματίσει τη χώρα κατά το δοκούν.

Και όπως ο Ataturk έπλασε τη Τουρκία στα δυτικά και κοσμικά πρότυπα, επειδή μπορούσε, έτσι και ο Erdogan θα τη μεταμορφώσει στα δικά του κοινωνικά συντηρητικά και ισλαμικά πρότυπα.

Στο εσωτερικό, αυτό θα σημάνει έναν κρατικά επιβεβλημένο κοινωνικό συντηρητισμό. Ένα παράδειγμα δόθηκε λίγες μέρες μετά την εκλογική νίκη του Ιουνίου, όταν  αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης του ΑΚΡ, που ελέγχουν τη Κων/πολη,  πραγματοποίησαν επιδρομές σε μπαρ, και εστιατόρια, και απαγόρευσαν τα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, και συνεπώς την κατανάλωση οινοπνεύματος σε δημόσια θέα. Έτσι, απαγορεύουν και  το ενδεχόμενο της «αμαρτίας» σε δημόσια θέα.

Μέσα σε μια νύχτα απαγορεύτηκε η κατανάλωση αλκοόλ στο κέντρο της Κων/πολης. Σε αυτή τη νέα Τουρκία του Erdogan, τα όρια μεταξύ δημόσιας ηθικής και θρησκευτικών αξιών θα θολώσουν, και η πολιτική ισχύς της κυβέρνησης θα απαγορεύσει την οποιαδήποτε διαφωνία.

Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, μια ισλαμική Τουρκία θα πάψει να βλέπει τον εαυτό της ως χώρα της Δύσης, ιδιαίτερα μετά την ανάδυση του νέου «μουσουλμανικού κόσμου» που προέκυψε μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Κάτι τέτοιο θα σημαίνει εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και ΝΑΤΟ, του συμβόλου δηλαδή της Δύσης.

Παράλληλα, θα σημαίνει άνοιγμα της Τουρκίας σε νέες μη δυτικές συμμαχίες. Μια απόφαση του ΑΚΡ να αγοραστούν ρωσικά όπλα, ή να διοργανωθεί κοινή ναυτική άσκηση με τους Κινέζους στη Μεσόγειο, θα χειροκροτηθεί από τους Τούρκους, αλλά και από τον στρατό.

Εδώ και έναν αιώνα, οι Τούρκοι αποθέωναν τον Ataturk επειδή οι κληρονόμοι του ήλεγχαν κάθε μορφή εξουσίας. Τώρα ήρθε η σειρά του Erdogan. Διαθέτει όραμα, και παράλληλα ελέγχει όλα τα επίπεδα εξουσίας. Ο χρόνος θα δείξει το κατά πόσο θα μπορέσει να πλάσει τη Τουρκία στα πρότυπα των συντηρητικών του βλέψεων.

S.A.-Washington Post

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νικόλας avatar
    Νικόλας 21/08/2011 11:31:43

    Όποιος έχει πάει έστω στην Πόλη μπορεί να καταλάβει άνετα ανάλογα με το σε ποια γειτονιά επισκεφθεί τα πάρα πολλά διαφορετικά πρόσωπα της Τουρκίας που λόγω εσωτερικής μετανάστευσης έχουν κατακλύσει την Πόλη.

    Από το πολυτελές Bebek στις όχθες του Βοσπόρου μέχρι την περιοχή γύρω από το Πατριαρχείο που πλέον κατοικείται κυρίως από Κούρδους.

  2. Κωσταντινος Π. avatar
    Κωσταντινος Π. 21/08/2011 11:37:49

    Εξαιρετικό άρθρο.
    Αν καταλάβει η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας πόσο την συμφέρει η άνοδος Ερντογκάν και η απομάκρυνση του απο τους παραδοσιακούς συμμάχους της, βλ. Αμερική και Γερμανία, θα κάνει θαύματα στην περιοχή ακόμη και υπό συνθήκες χρεοκοπίας!!!!!

    Ενδεχομένως το άρθρο να γράφτηκε για να ανοίξει τα μάτια των κατοικοεδρευόντων στο νεοκλασσικό της Βασιλίσσης Σοφίας, εξυπηρετώντας βέβαια και τα δικά τους συμφέροντα που στη δεδομένη στιγμή συμπίπτουν με τα δικά μας!!!!!

    • φωνη avatar
      φωνη @ Κωσταντινος Π. 21/08/2011 12:54:14

      Ανοίγει πολλά μέτωπα η Τουρκία, αυτό είναι το επικίνδυνο της δικιάς τους πολιτικής, αλλά πλευρίζει τη Ρωσία.

      Έκανε το ελληνικό κράτος μετά τη μεταπολίτευση καλύτερη συμφωνία με κάποιο άλλο κράτος, από αυτήν που έκανε ο Καραμανλής με τον Πούτιν;

      Και μεις χάνουμε έναν πολύ καλό σύμμαχο και τον πλευρίζει η Τουρκία.
      Πιστεύεις ότι οι Γερμανοί ή οι Αμερικανοί, μπορούν να οδηγηθούν σε συμφωνίες με την Ελλάδα, ίδιας λογικής με αυτές που κάναμε με τη Ρωσία;

      Βασικά σε ρωτάω ποιός χάνει περισσότερο η Τουρκία που αποσυνδέεται από την Αμερική και τη Γερμανία και φλερτάρει τη Ρωσία ή εμείς που χάνουμε τη Ρωσία και στην Ευρώπη είμαστε ο αδύναμος κρίκος και οι Γερμανοί λένε ότι πρέπει να χάσουμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας.

      Τι μπορεί να σου προσφέρει η ηγεμονική Γερμανία; Εμένα μου φαίνεται να θέλει να τα πάρει όλα χωρίς να προσφέρει τίποτα, καλός σύμμαχος ε;

      • Κωσταντινος Π. avatar
        Κωσταντινος Π. @ φωνη 21/08/2011 14:31:18

        Όσο και να πλευρίσει την Ρωσία η Τουρκία έχουν πολλά θέματα ανοιχτά μεταξύ τους και μεγάλη καχυποψία: τσετσένοι αντάρτες.
        Η Τουρκία μακροπρόθεσμα θα χάσει: να το θυμάσαι. Απομακρυνόμενη συνεχώς από το κεμαλικό παρελθόν της και τον δυτικό προσανατολισμό της προσπαθεί να αναβιώσει την κραταιά οθωμανική αυτοκρατορία (δες πρόσφατη σχετικά πρόταση για ίδρυση οικονομικής "κοινότητας" μουσουλμανικών χωρών). Αυτό θα της κοστίσει!!!
        Όσο για τους Γερμανούς ζητούν τόσα όσα η τωρινή κυβέρνηση έχει συναινέσει να δώσει!! Μάλιστα η κυβέρνηση πλειοδοτεί και δίνει "ακόμη παραπάνω!!!

      • μεταρρυθμιστής avatar
        μεταρρυθμιστής @ φωνη 21/08/2011 14:32:13

        Η Ρωσία ποτέ δεν πρόκειται να αποκτήσει εγκάρδια και πιστή συμμαχία με την Τουρκία, διότι έχουν παραδοσιακή αντιπαλότητα ως έχθρα, αντικρουόμενα συμφέροντα και την ίδια νοοτροπία, ήτοι δεν ψάχνουν για συμμάχους, αλλά υποτελείς. Τη Ρωσία πότε ακριβώς την είχαμε επί Καραμανλή, ώστε να τη χάσουμε; Επί Καραμανλή είχε ήδη παγώσει ο αγωγός ( άλλο αν ο Μπορίσοφ κι ΓΑΠ τον αποτελείωσαν) και ούτε προχώρησε η αρχική συμφωνία για τα BMP-3. ( Ευτυχώς αν ακούσουμε το καθ'ύλην αρμόδιο ΓΕΣ που δεν τα ήθελε από την αρχή)
        Η Ρωσία θέλει - δεν θέλει την κρίσιμη ώρα που πλησιάζει αν δεν στηρίξει Ελλάδα-Κύπρο, τουλάχιστον θα τηρήσει στάση ευμενούς ουδετερότητας έναντι ημών. Προτιμά να δει την αμερικανόφιλη Ελλάδα νικήτρια, παρά να αποκτήσει έναν υπερφίαλο, ανεξέλεγκτο, απρόβλεπτο και πανίσχυρο Φρανκεστάιν στα νώτα της.

        • Κωσταντινος Π. avatar
          Κωσταντινος Π. @ μεταρρυθμιστής 21/08/2011 14:38:55

          @μεταρρυθμιστής
          Γιατί σκεφτόμαστε τα ίδια???

  3. μεταρρυθμιστής avatar
    μεταρρυθμιστής 21/08/2011 14:46:28

    @μεταρρυθμιστής
    Γιατί σκεφτόμαστε τα ίδια???

    Κωνσταντίνε, πιστεύω οτι η μελέτη των γεωστρατηγικών συμφερόντων και η λογική ανάλυση των δεδομένων της παρούσας συγκυρίας οδηγεί στο συμπέρασμα που κι εσύ υποστηρίζεις, ότι η Ρωσία και η Τουρκία είναι αταίριαστο ζευγάρι.

  4. Αντρίκος avatar
    Αντρίκος 21/08/2011 15:53:32

    Μακάρι μακάρι, να αποβάλλουν οι Τούρκοι αυτό το φάντασμα που λέγεται Κεμαλισμός. Ο Κέμαλ πέρα από το οτι ήταν το τσιράκι των Δυτικών στο Ισλάμ διέλυσε όποιες σχέσεις υπήρχαν μεταξύ των λαών που κατοικούσαν στα Βαλκάνια και στην Μικρα Ασία. Αντιπροσωπεύει την χειρότερη μορφή του δυτικού εθνικισμόυ. Μπορεί πολλοί να βρίζουμε τον Ερντογάν αλλά είναι καλύτερος από οποιοδήποτε κεμαλικό κάθαρμα


    Άσχετο..... κοινές ναυτικές ασκήσεις με την Κίνα στην Μεσόγειο;;;;;;;;;;

    Πόσα λιμάνια τους δώσαμε;

  5. StarPowerNone avatar
    StarPowerNone 21/08/2011 16:44:04

    Έχει ενδιαφέρον και ποιος υπογράφει αυτό το άρθρο στην εφημερίδα Washington Post. Ο Soner Cagaptay είναι, από την προ-Ερτογάν εποχή, senior fellow στο Washington Institute for Near East Policy, το οποίο είναι το think tank του AIPAC. Το τελευταίο είναι το φημισμένο, πανίσχυρο φιλο-Ισραηλινό λόμπυ στην Ουάσινγκτον, που έχει άνετη πρόσβαση στην εφημερίδα και έτσι περνάει την γραμμή του για την Τουρκία.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.